§ 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, Nr 225, 15 stycznia 2010 r., Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26,, Nr 38, poz. 299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118, poz. 989, Nr 157,, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178, poz. 1374. Minister Zdrowia: E. Kopacz Nr 5 — 719 — Poz. 29 aiwordZ artsiniM ainezdązropzor od kinzcąłaZ)92.zop(.r 0102 ainzcyts 11 aind z pachowego (cecha pN+) lub b) największą średnicę puza powyżej 1,0 cm w przypadku nieobecności przerzutów w pachowych węzłach chłonnych (cecha pNO); 7) wydolność serca wykazana na podstawie oceny klinicznej i badania ECHO lub MUGA (przed rozpoczęciem stosowania trastuzumabu) z frakcją wyrzutu lewej komory serca wynoszącą przynajmniej 50%; 8) wykluczenie ciąży. 2. Leczenie przerzutowego raka piersi trastuzumabem albo lapatynibem w skojarzeniu z kapecytabiną 2.1 Kryteria kwalifikacji 1) histologiczne rozpoznanie raka piersi z przerzutami (IV stopień) — (dla trastuzumabu i lapatynibu z kapecytabiną); 2) udokumentowane niepowodzenie chemioterapii z użyciem antracyklin lub z przeciwwskazaniami do stosowania antracyklin (dla trastuzumabu stosowanego w skojarzeniu z łekiem o działaniu cytotoksycznym); 3) udokumentowane niepowodzenie leczenia z użyciem przynajmniej 2 schematów chemioterapii z użyciem antracyklin i taksanów (dla trastuzumabu stosowanego w monoterapii); 4) udokumentowana progresja po uprzednim leczeniu trastuzumabem jest kryterium włączenia do leczenia lapatynibem w skojarzeniu z kapecytabiną; 5) udokumentowana nadekspresja receptora HER2 (wynik /3+/ w badaniu IHC) lub amplifikacja genu HER2 (wynik /+/ w badaniu FISH lub CISH); 6) stan sprawności 0-2 wg WHO; 7) prawidłowe wskaźniki czynności nerek; 8) prawidłowe wskaźniki czynności wątroby (możliwość kwalifikowania chorych z umiarkowanym wzrostem aktywności transaminaz to znaczy do 3-krotnego wzrostu aktywności transaminaz w stosunku do wartości prawidłowych); 9) prawidłowe wskaźniki czynności szpiku; 10) wydolność serca wykazana na podstawie oceny klinicznej i badania FCHO lub MUGA (przed rozpoczęciem stosowania trastuzumabu) z frakcją wyrzutu lewej komory serca wynoszącą przynajmniej 50%; Il) nieobecność nasilonej duszności spoczynkowej związanej z zaawansowanym nowotworem; 12) wykiuczenie ciąży. przez | rok lub do momentu nawrotu choroby. Lek podaje się w 90-minutowym włewie dożylnym. Świadczeniobiorcy powinni być obserwowani przez co najmniej 6 godzin, od rozpoczęcia pierwszego wlewu i przez 2 godziny od rozpoczęcia kolejnych wlewów. pod kątem wystąpienia objawów takich jak: gorączka. dreszcze lub innych objawów związanych z wlewem dożylnym. Przerwanie wlewu może pomóc w kontrolowaniu tych objawów. Wlew może być wznowiony po zmniejszeniu nasilenia objawów. Jeżeli pierwsza dawka nasycająca była dobrze tolerowana. dawki kolejne mogą być podawanc w 30minutowym wlewie. Leczenie trastuzumabem powinno być prowadzone do czasu wystąpienia progresji choroby łub wystąpienia niepożądanych działań o istotnym znaczeniu klinicznym. 2. Leczenie przerzutowego raka piersi trastuzumabem Zalecana początkowa dawka nasycająca wynosi 4 mg/kg masy ciała. Następnie podaje się cotygodniową dawkę leku 2 mg/kg masy ciała, rozpoczynając po upływie tygodnia od podania dawki nasycającej. Alternatywnie zalecany jest poniższy schemat dawek nasycającej i podtrzymującej w monoterapii i leczeniu skojarzonym z paklitakselem, docetakselem lub inhibitorem aromatazy: Początkowa dawka nasycająca 8 mg/kg masy ciała. a następnie 6 mg/kg po 3 tygodniach, po czym 6 mg/kg powtarzane w 3 tygodniowych odstępach, podawane wę wiewie przez około 90 min. Leczenie trastuzumabem powinno być prowadzone do czasu wystąpienia progresji choroby lub wystąpienia Badanie przeprowadzane co 3 tygodnie: a) morfologia krwi z rozmazem, b) poziom kreatyniny, c) poziom AIAT, d) poziom AspAT, e) stężenie bilirubiny, p) EKG. Badanie ECHO lub MUGA (scyntygrafia bramkowana serca) przeprowadzane w 9, 18, 27, 36 i 45 tygodniu oraz następnie w przypadku kontynuacji leczenia co trzy podania trastuzumabu. 2. Paliatywne leczenie raka piersi 2.1 Wykaz badań przy kwalifikacji a) badanie immunohistochemiczne lub FISH (ocena nadekspresji receptora HHER2. obecność receptorów ER i PGR), b) morfologia krwi z rozmazem, c) poziom kreatyniny, d) poziom AJAT, e) poziom AspAT, f) stężenie bilirubiny. g) USG jamy brzusznej, h) RTG - klatki piersiowej lub badanie tomografii komputerowej (w zależności od możliwości oceny wymiarów zmian), i) scyntygrafia kośćca (w zależności od oceny sytuacji klinicznej), J) EKG, badanie ECHO lub MUGA (scyntygrafia bramkowana serca); k) konsultacja kardiologiczna 2.2 Monitorowanie leczenia Badanie przeprowadzane co 3 tygodnie a)mortologia krwi z rozmazem, b) poziom kreatyniny, c) poziom AłAT, d) poziom AspAT, e) stężenie bilirubiny. Nr 5 Nieuzasadnione jest włączanie do leczenia trastuzumabem w ramach leczenia przerzutowego raka piersi świadczeniobiorców, u których zastosowano ten lek w leczeniu adjuwantowym raka piersi. 3. Wyłączenie z programu: 1) Leczenie adjuwantowe raka piersi: a) b) c) d) e) f 8) h) rozpoznanie przewodowego raka przedinwazyjnego, zaawansowanie w stopniach 1 A oraz HIB, IIIC ilV, progresja choroby w trakcie stosowania leku, niewydolność serca (klasa III łub IV według klasyfikacji NYHA), niestabilność hemodynamiczna w przebiegu choroby wieńcowej lub zastawkowej wady serca oraz nadciśnienia tętniczego i innych sytuacji klinicznych (np. wieloletnia lub niekontrolowana cukrzyca), frakcja wyrzutu lewej komory serca poniżej 50 % wykazana w badaniu ECHO lub MUGA, niewydolność oddechowa związana z innymi chorobami współistniejącymi. współistnienie innych nowotworów złośliwych z wyjątkiem przedinwazyjnego raka szyjki macicy i podstawnokomórkowego raka skóry, okres ciąży i karmienia piersią, przeciwwskazania do stosowania trastuzumabu wynikające z nadwrażliwości na trastuzumab, białko mysie lub substancje pomocnicze. 2) Leczenie przerzutowego raka piersi: a) wystąpienie objawów nadwrażliwości na lek podawany w programic,, b) toksyczność według WHO powyżej 3, zwłaszcza wystąpienie objawów zahamowania czynności szpiku. objawów niewydolności krążenia, c) stan sprawności 3 — 4 według WHO, d) progresja choroby w trakcie stosowania leku: - wystąpienie nowych zmian nowotworowych lub - stwierdzenie progresji istniejących zmian — zwiększenie o przynajmniej 20% najmniejszego wymiaru istniejącej zmiany pojedynczej lub sumy najdłuższych wymiarów w przypadku mnogich zmian, e) niewydolność krążenia i niewydolność wicńcowa niepożądanych działań o istotnym znaczeniu klinicznym. 3.Leczenie uogólnionego raka piersi lapatynibem w skojarzeniu z kapecytabiną Zalecana dawka dobowa laptynibu wynosi 1250 mg (5 tabletek jednorazowo w ciągu doby — dawki dobowej nie należy dzielić). Leczenie lapatynibem należy prowadzić codziennie do wystąpienia progresji choroby lub wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Kapecytabinę w skojarzeniu z lapatynibem należy stosować w dobowej dawce 2000mg/m* powierzchni ciała (dwie dawki podzielone) w dniach |- 14 w cyklach 21- dniowych. Badania przeprowadzane co trzy podania trastuzumabu: a) USG jamy brzusznej, b) RTG klatki piersiowej lub badanie tomografii komputerowej (w zależności od możliwości oceny wymiarów zmian), c) badanic ECHO lub MUGA (scyntygrafia bramkowana serca). d) scyntygrafia kośćca (w zależności od oceny sytuacji klinicznej), c)EKG Nr 5 — 721 oraz niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, f) ciąża. 2. LECZENIE WTÓRNEJ NADCZYNNOŚCI PRZYTARCZYC U PACJENTÓW HEMODIALIZOWANYCH (ICD-10 N 25.8) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU | 1. Kryteria kwalifikacji 1) wtórna nadczynność przytarczyc; 2) długotrwałe leczenie hemodializą 2 powodu schyłkowej niewydolności nerck; 3) przeciwskazania do zastosowania innych opcji terapeutycznych (np. dia paratyroidektomii); 4) stężenie iPTH > 5§00pg/ml. 2. Kryteria wyłączenia 1) osiągnięcie normalizacji wskaźników gospodarki wapniowo — tosforanowej zgodnie z aktualnymi wytycznymi K/DOQI (Kidney Disease Outcome Quality Initiative — US National Kidney Foundation); 2) przeszczepienie nerki; 3) nadwrażliwość na lek lub substancje pomocnicze; 4) wystąpienie ciężkich działań niepożądanych w trakcie leczenia. Zalecana dawka początkowa cynakalcetu u dorosłych wynosi 30 mg raz na dobę. Dawkę cynakalcetu można zwiększać co 2-4 tygodnie aż do maksymalnej dawki 180 mę raz na dobę w cełu osiągnięcia pożądanego stężenia hormonu przytarczyc (PTH) u diałizowanych pacjentów, czyli 150-300pg/ml (15,9-31,8 pmol/l) w teście intact PTH GPTH). 1. Monitorowanie leczenia 1) stężenie iPTH — przez 1-4 tygodnie od rozpoczęcia leczenia następnie kontrola co 1-3 miesiące; 2) stężenie w surowicy Ca x P; 3) stężenie wapnia w surowicy; 4) stężenie fosforu w surawicy. Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu nefrologii zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. 3. LECZENIE GLEJAKÓW MÓZGU (ICD-10 C 71) ŚWIADCZENIOBIORCY ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Leczenie dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym 1.1 Kryteria kwalifikacji 1) histologiczne nowc rozpoznanie złośliwego glejaka GII i GIV (gwiaździak anaplastyczny lub głejak 1. Leczenie dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wileopostaciowym Temozolomid kapsułki twarde podaje się w skojarzeniu z celowaną radioterapią 1.Badania przy kwalifikacji a) morfologia krwi z rozmazem, b) próby wątrobowe, c) poziom kreatyniny i mocznika we krwi, d) ocena stopnia zapotrzebowania na (okres leczenia skojarzonego) a następnie__| kortykosteroidy, Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu onkologii klinicznej i onkologii dziecięcej. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie Nr 5 | wielopostaciowy); 2) stan sprawności według WHO 0 — 2; 3) prawidłowa czynność szpiku (wskaźniki morfologii krwi): 4) prawidłowa czynność nerek i wątroby (wskaźniki biochemiczne); 5) wykluczona ciąża. 1.2 Określenie czasu leczenia w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia. 1.3 Kryteria wyłączenia z programu 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na temozotomid; 2) toksyczność według WHO powyżej lub równa 3 (zwłaszcza wystąpienie objawów zahamowania czynności szpiku): 3) stan sprawności według WHO 3 — 4; 4) brak skuteczności po 2 cyklach stosowania lekupogorszenie stanu chorego; 5) progresja choroby w trakcie stosowania leku (ocena na podstawie stanu klinicznego oraz badania obrazowego w celu rozróżnienia z często występującą pseudoprogresją w obrazie radiologicznym). 2. Leczenie dorosłych i dzieci w wieku 3 lat i starszych z glejakiem złośliwym (gwiaździak anaplastyczny lub glejak wielopostaciowy) wykazującym wznowę lub progresję po wcześniejszym leczeniu chirurgicznym lub radioterapii z udokumentowanymi przeciwwskazaniami do ponownego zastosowania leczenia chirurgicznego i radioterapii 2.1 Kryteria kwalifikacji 1) nawrót po wcześniejszym leczeniu chirurgicznym lub radioterapii z udokumentowanymi przeciwwskazaniami do ponownego zastosowania leczenia chirurgicznego i radioterapii 2) stan sprawności według WHO 0 — 2; 3) prawidłowa czynność szpiku (wskaźniki morfologii krwi); 4) prawidłowa czynność nerek i wątroby (wskaźniki biochemiczne); 5) wykluczona ciąża. 2.2 Określenie czasu leczenia w programie podaje się do 6 cykli temozolomidu w monoterapii (okres monoterapii). Temozołomid w ramach skojarzonego leczenia (radiochemioterapia) chorych na pierwotnie rozpoznanego glejaka wielopostaciowego stosuje się według schematu: |) okres jednoczesnego stosowania chemioterapii i radioterapii — leczenie skojarzone a) temozolomid — codziennie w dawce 75 mg/m” powierzchni ciała przez 42 dni b) radioterapia — 2 Gy dziennie przez 5 dni w tygodniu do dawki całkowitej 60 Gy (30 frakcji) w ciągu 42 dni (6 tygodni) 2) - okres wyłącznego stosowania chemioterapii (rozpoczęcie po 4 tygodniach od zakończenia radioterapii) - monoterapia a) temozolomid pierwszy cykl — w dniach od 1. do 5. w dawce 150 mg/m” powierzchni ciała, po których następuje 23-dniowa przerwa w podawaniu leku b) temozolomd kolejne cykłe (od 2. do 6. cyklu) — w dniach od 1. do 5. cyklu w dawce 200 mg/m” powierzchni ciała co 28 dni. 2.Leczenie dorosłych i dzieci w wieku 3 lat i starsze z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję Cykł leczenia obejmuje 28 dni. Pacjentom niepoddawanym wcześniej chemioterapii temozolomidem podaje się lek doustnie w dawce 200 mg/m” p.c. raz na dobę przez pierwsze 5 dni. po których następuje 23 dniowa przerwa w leczeniu (w sumie 28 dni). U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii początkowa dawka wynosi Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie |_150mg/m" p.e. na dobę i może być c) badanie histopatologiczne, f) rezonans magnetyczny głowy lub tomografia komputerowa głowy, g) badanie neurologiczne. 2. Monitorowanie leczenia 2.1 Leczenie skojarzone Raz w tygodniu morfologia krwi z rozmazem 2.2 Monoterapia Przed każdym kolejnym cyklem leczenia: a) morfologia krwi z rozmazem b) ocena stopnia zapotrzebowania na kortykosteroidy c) badanie neurologiczne W przypadku pogorszenia wyniku badania neurologicznego lub oceny stopnia zapotrzebowania na kortykosteroidy, należy wykonać badanic obrazowe nieprzewidziane wymienionym wyżej rytmem. 2.3 Po każdych kolejnych 2 cyklach: 1) kreatynina; 2) AspAT; 3) ALAT; 4) tomografia komputerowa lub rezonans magnctyczny; 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 kryteriów wyłączenia. zwiększona w drugim cyklu do 200mg/m” p.c. raz na dobę przez 5 dni pod 2.3 Kryteria wyłączenia z programu warunkiem, że całkowita liczba 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na temozolomid: granulocytów obojętnochłonnych wynosi 2) toksyczność według WIIO powyżej lub >1,5 x 10/L i liczba płytek krwi wynosi równa 3 (zwłaszcza wystąpienie objawów zahamowania >100x 107. czynności szpiku): 3) stan sprawności według WHO 3 -- 4; Leczenie temozolomidem prowadzone jest 4) brak skuteczności po 2 cyklach stosowania leku- zwykle do 6 cykli, o ile wcześniej nie pogorszenie stanu chorego; wystąpi progresja lub do wystąpienia 5) progresja choroby w trakcie stosowania leku (ocena na nieakceptowalnej toksyczności leczenia podstawie stanu klinicznego oraz badania obrazowego w (najczęściej jest to małopłytkowość). celu rozróżnienia z często występującą pseudoprogresją w obrazie radiologicznym). Nr 5 4. LECZENIE PRZEWLEKŁEJ BIAŁACZKI SZPIKOWEJ (ICD-I0 C 92.1), WARUNKI REALIZACJI ZAKRES SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO jj BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Leczenie przewlekłej białaczki 1. Leczenie przewiekłej białaczki szpikowej u szpikowej u doroslych imatinibem dorosłych imatinibem Zalecane dawkowanie imatinibu u świadczeniobiorców w fazie przewlekłej | 1.1 Badania przy kwalifikacji Świadczenie jest realizowane w PBSz wynosi 400 mg/dobę. a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, ośrodkach udzielających Świadczeń z Faza przewtekła jest definiowana jako płytki krwi, blasty), zakresu hematologii, onkologii lub stan, który spełnia wszystkie podane b) AspAT, AlAT, hematologii dziecięcej, kryteria: liczba blastów wc krwi i szpiku c) kreatynina, zapewniających świadczeniobiorcy jest poniżej 15%, liczba ieukocytów d) bilirubina, dostęp do niezbędnych badań oraz zasadochłonnych wc krwi obwodowej jest | ©) fosfataza alkaliczna granulocytów, specjalistycznej opieki lekarskiej i poniżej 20%, a liczba płytek jest powyżej | f) badania ogólne moczu, pielęgniarskiej, udzielających 100 x 10”. W razie wydłużania czasu g) badanie cytogenetyczne szpiku, świadczeń w trybie uzyskiwania remisji cytogenetycznej lub h) badanie cytogenctyczne krwi, 1) ambulatoryjnym lub niewielkiego nawrotu cytogenetycznego i) badanie cytologiczne szpiku, 2) jednodniowym lub możliwe jest przejściowe zwiększenie j) badanie molekularne PCR na obecność genu 3) hospitalizacji dawki imatinibu w fazie przewiekłej do BCR-ABL (opcjonalnie), 600 mg/dobę. k) USG wątroby i śledziony. Zalecanc dawkowanie imatinibu u świadczeniobiorców w fazie 1.2 Monitorowanie leczenia przewleklej przyspieszonej wynosi 600 mg/dobę. białaczki szpikowej imatinibem: Faza akceleracji jest definiowana jako Raz w miesiącu. przez pierwsze trzy miesiące stan, który spełnia którekolwiek z leczenia, następnie co 90 dni podanych kryteriów: odsetek blastów we a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW SWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE I. Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej u dorosłych imatinibem 1.1 Kryteria kwalifikacji Świadczeniobiorcy z rozpoznaniem przewlekłej białaczki szpikowej, z udokumentowaną obecnością genu BCR-ABL lub chromosomu Filadelfia (Ph+) spełniający następujące kryteria: 1) w fazie przewlekłej: a) dotychczas leczeni imatinibem, którzy osiągnęli co najmniej częściową remisję cytogenetyczną po | roku leczenia, b) dotychczas leczeni imatinibem. którzy osiągnęli całkowitą remisję cytogenetyczną najpóźniej po 18 miesiącach leczenia;, c) nowo zdiagnozowani — świeżo rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa, w trakcie przedłużającego się poszukiwania dawcy szpiku d) wcześniej leczeni hydroksykarbamidem tub interferonem bez uzyskania remisji cytogenetycznej lub z udokumentowaną silną nietolerancją leczenia (III i LV stopień toksyczności według WHO), e) po alogenicznej transplantacji szpiku kostnego, u których wystąpiła wznowa choroby; 2) w fazie przyspieszonej: świadczeniobiorcy wcześniej leczeni bcz wykorzystania imatinibu; 3) w fazie kryzy błastycznej: świadczeniobiorcy wcześniej leczeni bez wykorzystania imatinibu. 1.2 Kryteria wyłączenia 1) pojawienie się objawów nadwrażliwości na imatinib: 2) toksyczność według WHO powyżej 2, zwłaszcza wystąpienie poważnych pozahematologicznych działań niepożądanych (3-krotny wzrost stężenia bilirubiny. 5krotny wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych) lub hematologicznych dzialań niepożądanych (ciężka neutropenia lub małopłytkowość). 3) stan sprawności według WHO 3-4; 4) brak skuteczności łeku po 3 miesiącach stosowania leku (brak remisji hematologicznej, brak remisji cytogenetycznej mniejszej (definiowanej jako sytuacja. w której w szpiku są komórki Ph-, ale jest ich mniej niż 35 %): 5) znalezienie dawcy szpiku i podjęcie decyzji o wykonaniu zabiegu przeszczepienia szpiku u danego świadczeniobiorcy; 6) progresja choroby w trakcie stosowania leku wyrażająca się utratą odpowiedzi hematologicznej, utratą całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej lub zwiększeniem o 30% odsctka komórek z chromosomem Filadelfia u świadczeniobiorców z remisją cytogenetyczną mniejszą niż całkowita, pojawieniem się nowych aberracji chromosomalnych w kłonie białaczkowym. 2. Leczenie przewiekłej białaczki szpikowej u dzieci Imatinibem 2.1 Kryteria kwalifikacji Do łeczenia imatinibem w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy z rozpoznaniem przewlekłej białaczki szpikowej. z udokumentowaną obecnością genu BCR-ABL łub chromosomu Filadelfia (Ph+) spełniający następujące kryteria: 1) w fazie przewlekłej: a) dotychczas leczeni imatinibem, którzy osiągnęli co najmniej częściową remisję cytogenetyczną po ? roku leczenia, b) dotychczas leczeni imatinibem, którzy osiągnęli całkowitą krwi i szpiku jest większy bądź równy 15% ale poniżej 30%, liczba blastów i promielocytów we krwi i szpiku jest większa bądź równa 30% (pod warunkiem, że liczba blastów jest mniejsza niż 30%). liczba leukocytów zasadochłonnych we krwi obwodowej jest większa bądź równa 20%, liczba płytek jest mniejsza niż 100 x FO”/Li jest nie związana z leczeniem. W fazie akceleracji zwiększenie dawki do 800 mg/dobę (podawanych w dwóch dawkach po 400 mg) może nastąpić w następujących przypadkach: a) postęp choroby, b) brak zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia, c) utrata osiągniętej wcześniej odpowiedzi hematologicznej. Zalecane dawkowanie imatinibu w fazie kryzy blastycznej wynosi £00 mg/dobę. Kryza blastyczna jest definiowana jako stan, w którym odsetck blastów w szpiku lub krwi obwodowej przekracza 30%. 2. Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej u dzieci imatinibem Dawkowanie u dzieci należy ustalać na podstawie powierzchni ciała (mg/m? pe.). U dzieci w fazie przewlekłej i fazach zaawansowanych zaleca się dawkę 340 mg/m” pe. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki dobowej większej niż 800 mg). Produkt można podawać w postaci jednej dawki na dobę lub można podzielić dawkę dobową na dwie części — jedną podawaną rano i drugą wieczorem. U dzieci, u których nie występują poważne działania niepożądane oraz poważna neutropenia lub trombocytopenia spowodowane białaczką można rozważyć zwiększenie dawki z 340 mg/m” pc do 570 mg/m” pe na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki dobowej większej niż płytki krwi, blasty), b) AspAT, AŁAT, c) kreatynina, d) bilirubina, e) badanie cytogenetyczne szpiku lub krwi obwodowej. Badanie cytologiczne i cytogenetyczne szpiku: co pół roku przez pierwszy rok, następnie. po uzyskaniu całkowitej remisji cytogenetycznej, co rok. Badanie ilościowe PCR: po uzyskaniu całkowitej remisji cytogenetycznej co 90 dni. W razie niemożności wykonania badania ilościowego. badanie jakościowe PCR. 2. Leczenie przewiekłej białaczki szpikowej u dzieci fmatinibem 2.1 Badania przy kwalifikacji a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, płytki krwi, blasty), b) AspAT, AJAT, c) kreatynina, d) bilirubina, e) fosfataza alkaliczna granulocytów, f) badania ogólne moczu, 8) badanie cytogenctyczne szpiku, h) badanie cytogenetyczne krwi, i) badanie cytologiczne szpiku, |) badanie molekularne PCR na obecność genu BCR-ABL (opcjonalnie), k) USG wątroby i śledziony. 2.3 Monitorowanie leczenia Raz w miesiącu przez pierwsze trzy miesiące leczenia, następnie co 90 dni: a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, płytki krwi. blasty). b) AspAT, ALAT, ce) kreatynina, d) bilirubina, ©) fosfataza alkaliczna granulocytów, f) badania ogólne moczu. Raz w miesiącu przez pierwsze trzy miesiące Nr 5 remisję cytogenetyczną najpóźniej po 18 miesiącach leczenia;, c) nowo zdiagnozowani — świeżo rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa w trakcie przedłużającego się poszukiwania dawcy szpiku, d) wcześniej leczeni hydroksykarbamidem lub interferonem bez uzyskania remisji cytogenetycznej lub z udokumentowaną silną nietolerancją leczenia (Ill i IV stopień toksyczności według WHO), ©) po alogenicznej transplantacji szpiku kostnego, u których wystąpiła wznowa choroby: 2) w fazie przyspieszonej: świadczeniobiorcy wcześniej leczeni bez wykorzystania imatinibu; 3) w fazie kryzy blastycznej: świadczeniobiorcy wcześniej leczeni bez wykorzystania imatinibu. 2.2 Kryteria wyłączenia 1) pojawienie się objawów nadwrażliwości na imatinib: 2) toksyczność według WHO powyżej 2. zwłaszcza wystąpienie poważnych pozahematologicznych (3-krotny wzrost stężenia bilirubiny, 5-krotny wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych) lub hematologicznych (ciężka neutropenia lub małopłytkowość) działań niepożądanych: 3) stan sprawności według WHO 3-4; 4) brak skuteczności leku po 3 miesiącach stosowania leku: - brak remisji hematologicznej, - brak remisji cytogenetycznej mniejszej (definiowancj jako sytuacja, w której w szpiku są komórki Ph-, ale jest ich mniej niż 35 %); 5) znałezienie dawcy szpiku i podjęcie decyzji o wykonaniu zabiegu przeszczepienia szpiku u danego Świadczeniobiorcy; 6) progresja choroby w trakcie stosowania leku wyrażająca się utratą odpowiedzi hematologicznej, utratą całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej lub zwiększeniem o 30% odsetka komórek z chromosomem Filadelfia u świadczeniobiorców z remisją cytogenetyczną mniejszą niż całkowita. pojawieniem się nowych aberracji chromosomalnych w klonie białaczkowym. 3.Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej dazatynibem 3.1. Kryteria kwalifikacji 1) rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa z udokumentowaną obecnością genu BCR-ABL lub 800 mg) w następujących przypadkach: a) postęp choroby (na każdym jej etapie); b) brak zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach icczenia: c) brak odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia: d) utrata osiągniętej wcześniej odpowiedzi hematologicznej lub cytogenetycznej. 3.Łeczenie przewiekłej białaczki szpikowej u doroslych dazatynibem Zalecana dawka początkowa produktu w przewlekłej fazie PBSz wynosi 100 mg raz na dobę. podawane doustnie. Zalecana dawka początkowa dazatynibu w zaawansowanych fazach choroby wynosi 140 mg raz na dobę. podawane doustnie. Zaawansowane fazy PBSz obejmują fazę akceleracji, fazę przełomu blastycznego. który może być mieloblastyczny lub limfoblastyczny. Podobnie jest traktowana ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem tiladelfijskim (Ph+ALL) W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy dawkę leku zmniejszyć do 80 mg na dobę, Nie wolno rozkruszać lub dzielić tabletek, muszą one być połykane w całości. niezależnie od posiłków. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo przynosi ono korzyść kliniczną dla świadczeniobiorcy z uwzględnieniem kryteriów wyłączenia z programu.Jcżeli nie zostało to wcześniej zrobione, a świadczeniobiorcy znajdują się w odpowiednim wieku nałeży rozpocząć poszukiwanie dawcy szpiku 4. Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej u dorosłych niłotynibem Zaleca się podawanie dawki 800 mg niłotynibu na dobę. podawanej w dwóch dawkach po 400 mg co około 12 godzin. Nilotynib należy przyjmować na czczo. mn leczenia, następnie co 90 dni - badanie ilościowe PCR (BCR-ABL/ABL ratio). Co 90 dni - badanie cytogenetyczne szpiku. Co 90 dni - USG jamy brzusznej. Co 180 dni - badanie histołogiczne szpiku. 3 „Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej dazatynibem 3.1 Badania przy kwalifikacji a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, płytki krwi. blasty), b) AspAT, AIAT, c) kreatynina, d) bilirubina, e) fosfataza alkaliczna granulocytów, f) badania ogólne moczu, 8) badanie cytogenetyczne szpiku, h) badanie cytogenetyczne krwi, i) badanie cytologiczne szpiku, j) badanie molekułarne PCR na obecność genu BCR-ABL (opcjonalnie), k) USG wątroby i śledziony. 3.3 Monitorowanie leczenia przewlekłej białaczki szpikowej dazatynibem Pierwsze 2 miesiące leczenia- co 7 dni, następnie co 30 dni (po uzyskaniu remisji hematologicznej co 90 dni): a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, płytki krwi, błasty). b) AspAT, AIAT, c) kreatynina, d) bilirubina. Badanie cytołogiczne i cytogenetyczne szpiku: co 90 dni przez pierwszy rok. następnie co pół roku. Badanie ilościowe PCR: po uzyskaniu całkowitej remisji cylogenetycznej co 90 dni. 4. Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej nilotynibem 4.1 Badania przy kwalifikacji a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, Nr 5 chromosomu Filadelfia (Ph+); 2) wiek: powyżej 18 roku życia: 3) stan ogólny według WHO 0-2; 4) świadczeniobiorcy w tazie przewlekłej i akceleracji, dotychczas leczeni imatinibem: a) u których występuje opomość na imatinib z obecnością mutacji innej niż T3151, b) którzy nie osiągnęli remisji hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia imatynibem. c) u których brak jest częściowej odpowiedzi cytogenetycznej w 6 miesiącu leczenia imatynibem d) u których brak jest odpowiedzi cytogcnetycznej po 12 miesiącach leczenia imatynibem, e) którzy utracili osiągniętą wcześniej odpowiedź hematologiczną lub cytogenetyczną. f) ze stwierdzoną progresją choroby. 9) nietolerujący imatinibu h) świadczeniobiorcy w fazie przewlekłej i akceleracji, dotychczas leczeni dazatynibem w ramach terapii niestandardowej. u których uzyskano co najmniej całkowitą odpowiedź hematologiczną: 5) świadczeniobiorcy w fazie przewiekłej i akceleracji dotychczas leczeni nilotynibem nietolerujący nilotynibu lub z niepowodzeniem leczenia nilotynibem 6) świadczeniobiorcy w fazie kryzy blastycznej. którzy wcześniej nie otrzymywali dazatynibu, nietolerujący lub nieodpowiadający na imatynib. W razie rozpoznania opomości lub nietolerancji imatynibu, do lekarza prowadzącego należy wybór ieku drugiego rzutu (dazatynib albo nilotynib) w oparciu o wskazania medyczne. 3.2 Kryteria wyłączenia 1) pojawienie się objawów nadwrażliwości na dazatynib: 2) toksyczność według WHO powyżej 2. zwłaszcza wystąpienie poważnych pozahematologicznych działań niepożądanych (3-krotny wzrost stężenia bilirubiny, 5krotny wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych) lub hematologicznych działań niepożądanych (ciężka neutropenia lub małopłytkowość); 3) stan sprawności według WHO 3-4; 4) brak skuteczności lcku po 3 miesiącach stosowania leku -brak remisji hematologicznej, -brak remisji cytogenetycznej mniejszej (definiowanej jako Sytuacja, w której w szpiku są komórki Ph-, ale jest ich Nie należy spożywać posiłków na dwie godziny przed i jedną godzinę po przyjęciu teku. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo przynosi ono korzyść kliniczną dła pacjenta z uwzględnieniem kryteriów wyłączenia z programu. W przypadku wystąpienia toksyczności niehematołogicznej lub hematologicznej może być konieczne zaprzestanie podawania nilotynibu przez pewien czas lub zmniejszenie podawanej dawki, zgodnie z wytycznymi zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego płytki krwi, blasty). b) AspAT, AIAT, c) kreatynina, d) bilirubina, c) fosfataza alkaliczna granulocytów, f) badania ogólne moczu, g) badanie cytogenctyczne szpiku, h) badanie cytogenetyczne krwi, i) badanie cytologiczne szpiku, j) badanie molekularne PCR na obecność genu BCR-ABL (opcjonalnie), k) USG wątroby i śledziony. 4.2 Monitorowanie leczenia przewlekłej białaczki szpikowej nilotynibem Raz w micstącu (po uzyskaniu remisji hematologicznej co 90 dni): a) morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, płytki krwi. błasty). b) AspAT, ALAT, c) kreatynina, d) bilirubina, Badanie cytologiczne i cytogenetyczne szpiku: co 90 dni przez pierwszy rok, następnie co pół roku. Badanie ilościowe PCR: po uzyskaniu całkowitej remisji cytogenetycznej co 90 dni. Nr 5 mniej niż 35 %); 5) brak odpowiedzi cytogenetycznej po 6 miesiącach 6) znalezienie dawcy szpiku i podjęcie decyzji o wykonaniu zabiegu przeszczepicnia szpiku u danego Świadczeniobiorcy: 7) progresja choroby w trakcie stosowania leku wyrażająca się utratą odpowiedzi hematologicznej, utratą całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej lub zwiększeniem o 30% odsetka komórek z chromosomem Filadelfia u świadczeniobiorców z remisją cytogenetyczną mniejszą niż całkowita, pojawieniem się nowych aberracji chromosomalnych w klonie białaczkowym. 8) toksyczność hematologiczna lub pozahematologiczna w stopniu 3 lub 4 - która przejawia się pomimo przerw w leczeniu 4. Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej nilotynibem 4.1. Kryteria kwalifikacji 1) rozpoznana przewiekła białaczka szpikowa z udokumentowaną obecnością genu BCR-ABL lub chromosomu Filadelfia (Ph+); 2) wiek powyżej 18 roku życia: 3) stan ogólny według WHO 0-2; 4) świadczeniobiorcy w fazie przewlekłej i akceleracji, dotychczas leczeni imatinibem: a) u których występuje oporność na imatinib z obecnością mutacji innej niż T315I, b) którzy nie osiągnęli remisji hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia imatynibem, c) u których brak jest częściowej odpowiedzi cytogenetycznej w 6 miesiącu leczenia imatynibem d) u których brak jest odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia imatynibem. c) którzy utracili osiągniętą wcześniej odpowiedź hematologiczną lub cytogenetyczną. f) ze stwierdzoną progresją choroby. g) nietolerujący imatinibu, h) świadczeniobiorcy w fazie przewlekłej i akceleracji, dotychczas leczeni nilotynibem w ramach terapii niestandardowej, u których uzyskano co najmniej całkowitą odpowiedź hematologiczną: 5) świadczeniobiorcy w fazie przewlekłej i akceleracji dotychczas leczeni dazatynibem nietolerujący dazatynibu lub z niepowodzeniem leczenia dazatynibem. L Nr 5 W razie rozpoznania opomości lub nietolerancji imatynibu, do lekarza prowadzącego należy wybór leku drugiego rzutu (dazatynib albo nilotynib) w oparciu o wskazania medyczne. 4.2 Kryteria wyłączenia 1) pojawienie się objawów nadwrażliwości na nilotynib; 2) toksyczność według WHO powyżej 2, zwłaszcza wystąpienie poważnych pozahematotogicznych działań niepożądanych (3-krotny wzrost stężenia bilirubiny, 5krotny wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych) lub kematologicznych działań niepożądanych (ciężka neutropenia lub małopłytkowość): 3) stan sprawności według WHO 3-4; 4) brak skuteczności leku po 3 miesiącach stosowania leku: - brak remisji hematologicznej, - brak remisji cytogenctycznej mniejszej (definiowanej jako sytuacja, w której w szpiku są komórki Ph-, ale jest ich mniej niż 35 %): 5) brak odpowiedzi cytogenetycznej po 6 miesiącach; 6) znalezienie dawcy szpiku i podjęcie decyzji o wykonaniu zabiegu przeszczepienia szpiku u danego świadczeniobiorcy; 7) progresja choroby w trakcie stosowania leku wyrażająca się utratą odpowiedzi hematologicznej, utratą całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej lub zwiększeniem o 30% odsetka komórek z chromosomem Filadelfia u świadczeniobiorców z remisją cytogenetyczną mniejszą niż całkowita, pojawieniem się nowych aberracji chromosomalnych w klonie białaczkowym. Nr 5 5, LECZENIE NOWOTWORÓW PODŚCIELISKA PRZEWODU POKARMOWEGO (GIST) (ICD-10 C15, C16, C17, C18, €20, C48) WARUNKI REALIZACJI ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO, BADANIA DIAGNOSTYCZNE Świadczenie jest realizowane w SCHEMAT oc ME LEKÓW WYKONYWANE W RAMACH ośrodkach udzielających świadczeń z PROGRAMU zakresu onkologii klinicznej, 1. Dawkowanie imatinibu £. Badania przy kwalifikacji do leczenia zapewniających świadczeniobiorcy -dobowa dawka początkowa- 400 mg imatinibem albo sunitynibem dostęp do niezbędnych badań oraz jednorazowo specjalistycznej opieki lekarskiej i -dobowa dawka w przypadku wystąpienia | l)morfologia krwi z rozmazem pielęgniarskiej, udzielających progresji 800 mg w dwóch dawkach 2)badanie ogólne moczu świadczeń w trybie (2x400mg) 3)aktywność transaminaz wątrobowych, 1) ambułlatoryjnym lub 4)stężenie bilirubiny: 2) jednodniowym lub i — ŚWIADCZENIOBIORCY 1. Kryteria kwalifikacji do leczenia imatinibem 1) rozpoznanie podścieliskowego mięsaka potwierdzone histologicznic; 2) ekspresja CD117 potwierdzona immunohistochemicznie; 3) brak możliwości zastosowania chirurgicznego leczenia lub obecność przerzutów udokumentowana na podstawie oceny stanu klinicznego i wyników obrazowych badań: [4) obecność zmian możliwych do zmierzenia w badaniu komputerowej tomografii; 5) wiek: powyżej 18 roku życia: 6) stan sprawności (według klasyfikacji WHO 0-2) 7) prawidtowe wyniki badań czynności szpiku: 8) prawidłowe wartości wskaźników czynności wątroby i nerek. 2. Określenie czasu leczenia imatinibem w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia z leczenia imatynibem 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na imatinib: 2) progresja choroby w trakcie stosowania lcku po zwiększeniu dawki imatinibu do 800 mg/dobę, zwłaszcza pierwotna oporność na imatinib: 3) brak skuteczności po 4 miesiącach stosowania łeku (zwiększenie sumy wielkości zmian w TK spiralnej. powyżej 20% z wyjątkiem sytuacji gdy gęstość tych zmian jest mniejsza niż 15% w stosunku do gęstości wyjściowej lub pojawienie się nowej/nowych zmian o wiełkości co najmniej £0 mm); 4) toksyczność według skali WHO większa bądź równa 3 (zwłaszcza 3-krotny wzrost stężenia bilirubiny, 5-krotny wzrost aktywności aminotransteraz wątrobowych, ciężka niedokrwistość, neutropenia lub małopłytkowość); 5) stan sprawności według WHO 3-4. 4.Kryteria kwalifikacji do leczenia sunitynibem 1) rozpoznanie mięsaka podścieliska przewodu pokarmowego (GIST) potwierdzone histologicznie; 2) ekspresja CD117 potwierdzona immunohistochemicznie; 3) brak możliwości leczenia resekcji zmian lub obecność przerzutów udokumentowane na podstawie oceny stanu klinicznego i wyników obrazowych badań: 4) obecność zmian możliwych do zmierzenia w badaniu komputerowej tomografii; 5) udokumentowana progresja w czasie leczenia imatynibem (oporność) lub nietolerancja imatinibu (3-4 stopień toksyczności); 6) stan sprawności według klasyfikacji WIŁO 0-3; 7) wiek: powyżej 18 roku życia: 8) wyniki badania morfologii krwi z rozmazem: biczba | 2. Dawkowanie sunitynibu Zalecana dawka początkowa preparatu sunitynib wynosi 50 mg doustnie raz na dobę przez 4 kolejne tygodnie. po czym następuje dwutygodniowa przerwa (schemat 4/2), co stanowi pełny cykl 6 tygodni. Można stopniowo dokonywać zmian dawkowania za każdym razem o 12.5 mg, zależnie od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji lub przedłużać przerwę w przyjmowaniu leku. Dawka dobowa nie powinna być mniejsza niż 25 mg. 5)aktywności fosfatazy zasadowej; 6)poziom albumin, 7)tomografia komputerowa, 8)EKG. 2. Monitorowanie leczenia imatinibem albo sunitynibem Badania kontrolne należy przeprowadzać podczas każdej wizyty świadczeniobiorcy — nie rzadziej niż raz na 4-6 tygodni: I)morfologia krwi z rozmazem; 2)badanie ogólne moczu; 3)aktywność aminotransferaz wątrobowych; 4)stężenic bilirubiny: 5)aktywność fosfatazy zasadowej: 6)poziom albumin: 7)tomogratia komputerowa (badanie TK należy wykonywać co 2 miesiące w okresie pierwszych 6 miesięcy leczenia i następnie co 3 miesiące). Należy oceniać zmiany pod względem różnie ich wielkości (skala RECIST) i gęstości. 3) hospitalizacji. Nr 5 płytek krwi > 75,000/mm*, liczba bezwzględna neutrofili > 1000/ mm”, stężenie hemoglobiny > 8.0 g/dl; 9) prawidłowe wartości wskaźników czynności wątroby i nerek (nieprzekraczające 2.5 raza górnej granicy normy lub 5 razy dla prób wątrobowych w przypadku przerzutów do wątroby). Nr 5 2. Określenie czasu leczenia w programie. Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Wyłączenie z programu leczenia sunitynibem: 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na sunitynib. 2) udokumentowana progresja choroby w trakcie stosowania leku, 3) brak skuteczności (pod postacią progresji choroby) po 3 miesiącach stosowania leku, nieakceptowalna. nawracająca (pomimo modyfikacji dawkowania) toksyczność według skali WHO > 3 (zwłaszcza 3-krotny wzrost stężenia bilirubiny, $-krotny wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych, neutropenia lub małopłytkowość; wystąpienie objawów zastoinowej niewydolności serca. ostrych incydentów niewydolności wieńcowej, niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego oraz niestabilnych zaburzeń rytmu serca wymagających leczenia). 4) stan sprawności 4 według WHO. | — 731 L 6. LECZENIE CHŁONIAKÓW ZŁOŚLIWYCH (ICD-10 C 82, C 83)]; | WARUNKI REALIZACJI ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO A BADANIA DIAGNOSTYCZNE Świadczenie jest realizowane w CHEMIA PROGRAMIE LEKÓW WYKONYWANE W RAMACH ośrodkach udzielających świadczeń z PROGRAMU zakresu onkelogii klinicznej i 1. Dawkowanie 1. Badania przy kwalifikacji hematologii. zapewniających l) morfologia krwi z rozmazem; świadczeniobiorcy dostęp do 1.1 U świadczeniobiorców z 2) dehydrogenaza mleczanowa w surowicy; niczbędnych badań oraz rozpoznaniem chłoniaka złośliwego typu 3) gammagłutamylotranspep tydaza (GGTP), | specjalistycznej opieki lekarskiej i grudkowego w III lub IV stopniu 4) fostataza zasadowa (AP); pielęgniarskiej. udzielających zaawansowania, rytuksymab podawany 5) transaminazy (ASpAT, AlAT); świadczeń w trybie jest w dawce 375 mg/m” pow. ciała, 6) stężenie bilirubiny całkowitej; 1) ambulatoryjnym lub odawanej w postaci wlewu dożylnego 7) poziom kwasu moczowego; 2) jednodniowym lub | ŚWIADCZENIOBIORCY 1. Kryteria kwalifikacj 1) potwierdzony histologicznie chłoniak złośliwy typu grudkowego w IH lub IV stopniu zaawansowania, a w przypadku zastosowania monoterapii — oporność na chemioterapię bądź druga lub kolejna wznowa po chemioterapii lub 2) potwierdzony histologicznie chłoniak nieziarniczy rozlany z dużych komórek B, z udokumentowaną w badaniu obecnością antygenu CD20 na powierzchni komórek chłoniaka; 3) wiek powyżej 18 roku życia: 4) stan ogólny według WIO 0 — 2; 5) wyrównana niewydolność krążenia lub niewydolność wieńcowa (jeżeli występują): 6) dobrze kontrolowane nadciśnienie tętnicze (jeżeli występuje). 2. Określenie czasu leczenia w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów włączenia i kryteriów wyłączenia z programu. 3. Kryteria wyłączenia 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na rytuksymab, 2) toksyczność według WHO powyżej 3: 3) stan sprawności według WHO 3 — 4; 4) brak skuteczności leku po 2 cyklach stosowania: 5) progresja lub nawrót choroby w okresie 6 miesięcy przy leczeniu rytuksymabem; 6) niewydolność serca w IV klasie według NYHA; 7) czynne ciężkie zakażenie: 8) ciąża. którykolwiek ze składników preparatu lub na białka mysie: raz w tygodniu, przez 4 tygodnie. 1.2 U świadczeniobiorców chorych na nieziarnicze chłoniaki grudkowe w fazie nawrotu lub oporności na leczenie, u których uzyskano odpowiedź na leczenie indukcyjne po zastosowaniu chemioterapii bez lub z rytuksymabem wynosi 375 mg/m” powierzchni ciała raz na 3 miesiące do czasu progresji choroby lub przez maksymalnie okres dwóch lat. 1.3 U świadczeniobiorców z rozpoznaniem chłoniaka złośliwego typu grudkowego w III lub IV stopniu zaawansowania, rytuksymab podawany jest w dawce 375 mg/m” pow. ciała. i 8 p podawanej w postaci wlewu dożylnego w skojarzeniu z chemioterapią co 21 dni — 8 podań. 1.4 U świadczeniobiorców z rozpoznaniem chłoniaka nieziarniczego rozlanego z dużych komórek B, rytuksymab podawany jest w dawce 375 mg/m” pow. ciała. podawanej w postaci wlewu dożylnego w skojarzeniu ze schematem CHOP co 21 dni — 8 podań. 8) 9) 10) 1) 12) 13) 14) 15) 16) 17) 18) 19) 20) 21) stężenie kreatynin stężenie wapnia w surowicy; 22) stężenie fosforu w surowicy: proteinogram; pobranie węzła chłonnego bądź wycinka zmienionej tkanki metodą biopsji chirurgicznej; badanie histologiczne wycinka; badanie na obecność antygenu CD20 na powierzchni komórek chłoniaka; radiografia klatki piersiowej; RTG przewodu, pokarmowego (w przypadku objawów klinicznych); tomografia komputerowa głowy: tomografia komputerowa kłatki piersiowej i szyji; tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy; MR (diagnostyka zmian w kanale kręgowym, głowie i tkankach miękkich): USG w diagnostyce ewentualnych zmian jamy brzusznej. tkanek miękkich. tarczycy. jąder i serca; endosonografia (EUS) w diagnostyce chłoniaków żołądka. Badania stosownie do wskazań lekarskich podczas diagnostyki chłoniaka w danej lokalizacji. 2.Monitorowanie leczenia Badanic przeprowadzane przed każdym podaniem leku: 1) morfologia krwi z rozmazem; 2) poziom kreatyniny; 3) poziom kwasu moczowego; 4) poziom aktywności aminotransferaz: 5) fosfataza alkaliczna; 6) bilirubina; 3) hospitalizacji. Nr 5 EKG Gedynie u chorych z chłoniakiem rozlanym). Badanie przeprowadzane po 3 lub 4 cyklu leczenia oraz po 8 cyklach (odpowiednio do ilości cykli w zastosowanym schemacie | leczenia): 1) TK lub rezonans magnetyczny zmiany mierzalnej; 2) EKG. 7. LECZENIE NADPŁYTKOWOŚCI SAMOISTNEJ (ICD-10 D 75.2) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE WARUNKI REALIZACJI SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO Nr 5 BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU _| 1. Kryteria kwalifikacji 1) rozpoznana nadpłytkowość samoistna: 2) wykluczenie innych przyczyn nadpłytkowości: 3) stwierdzona toksyczność hydroksymocznika (udokumentowany III stopień toksyczności według WHO): 4) stwierdzona niedostateczna reakcja na hydroksymocznik; 5) liczba płytek krwi powyżej I 500 GA (co najmniej 2 badania w odstępie 1 tygodnia), nawet jeżeli świadczeniobiorca nie ma objawów klinicznych; 6) liczba płytek 600 — 1 500 G/I Gjeślii liczba płytek w okresie 2 miesięcy zwiększyła się powyżej 300 GA albo występują objawy, które można wiązać z nadpłytkowością, względnie świadczeniobiorca miał w przeszłości powikłania zakrzepowe lub krwotoczne). 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) nadwrażliwość na anagrelid lub którąkolwiek substancję pomocniczą: 2) niewydolność układu krążenia stopnia 3 lub 4: 3) niestabilna choroba wieńcowa: 4) klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min; 5) aktywność aminotransferaz 5 razy większa od normy i wyższa; 6) brak efektu terapcutycznego po 4 tygodniach leczenia; 7) wystąpienie działań niepożądanych wymagające przerwania terapii; 8) nietolerancja laktozy; 9) ciąża. Leczenie należy rozpoczynać od dawki anagrelidu 0,5 mg/dobę (l kaps.) przez pierwszy tydzień. a następnie dawkę należy zwiększać co tydzień o 0.5 mg/dobę. aż do uzyskania normalizacji ticzby płytek lub obniżenia ich liczby poniżej 600 G/ lub o 50 % w stosunku od stanu wyjściowego. Terapię należy kontynuować przy użyciu minimalnej skutecznej dawki zabezpieczającej świadczeniobiorcę. kontrolując liczbę płytek krwi co 4 tygodnie. 1. Badania przy kwalifikacji 1) morfologia krwi; 2) oznaczenie aktywności aminotransferaz wątrobowych: 3) oznaczenie stężenia kreatyniny we krwi; 4) badanie podmiotowe i przedmiotowe; 5) EKG. 2. Monitorowanie leczenia 1) morfologia krwi — oznaczenie liczby płytek krwi przynajmniej raz na 4 tygodnie; 2) oznaczenie aktywności aminotransferaz wątrobowych raz na 12 tygodni: 3) oznaczenie klirensu kreatyniny raz na 4 tygodnie; 4) badanie podmiotowe i przedmiotowe raz na 4 tygodnie; 5) EKG raz na 4 tygodnie. |] Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu hematologii. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. 8. LECZENIE PRZEDWCZESNEGO DOJRZEWANIA PŁCIOWEGO U DZIECI (ICD-10 E 22.8) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓ W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU L.Kryteria kwalifikacji 1) przedwczesne dojrzewanie płciowe typu ośrodkowego u dzieci (objawy dojrzewania płciowego u dziewcząt poniżej 8 roku życia. u chłopców poniżej 10 roku życia) ustalone na podstawie badań laboratoryjnych i obrazowych oraz badania klinicznego; 2) wczesne dojrzewanie płciowe z dużą akceleracją wzrostu kostnego i niskim przewidywanym wzrostem docelowym. 2. Określenie czasu leczenia w programie I.eczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu 3. Kryteria wyłączenia 1) osiągnięcie przez świadczeniobiorcę wieku chronologicznego właściwego dla wystąpienia cech dojrzewania płciowego: 2) stwierdzenie określonego zaawansowania wieku kostnego: powyżej 13 lat: 3) zmniejszenie tempa wzrastania poniżej dolnej granicy normy dla okresu prepubertalnego (4 cm na rok). 1. Dawkowanie leuproreliny Co4 tygodnie podskórnie lub domięśniowo. Jeśli nie osiągnięto zahamowania wydzielania hormonów, dawkę leku należy stopniowo zwiększać o 3,75 mg, co 4 tygodnie. Dawka ta stanowić będzie dawkę podtrzymującą. Każdorazowo należy zmienić miejsce wstrzyknięcia (skóra brzucha, pośladki, udo). 1) masa ciała < 25 kg. dawka 3,75 mg x 2. liczba wstrzyknięć 1. dawka całkowita 7.5 mg; 2) masa ciała większa niż 25 do 37.5 kg. dawka 3,75 mg x 3, liczba wstrzyknięć 2, dawka całkowita 11,25 mg: 3) masa ciała większa niż 37,5 kg, dawka 3.75 mg x 4, liczba wstrzyknięć 2. dawka całkowita 15 mg. 2. Dawkowanie triptoreliny U dzieci o masie ciała mniejszej niż 20 kg zazwyczaj podaje stę domięśniowo połowę zawartości ampułki 3,75 mg co 28 dni. U dzieci o masie ciała przekraczającej 20 kg zazwyczaj podaje się zawartość t ampułki 3.75 mg co 28 dni. 2. Badania przy kwalifikacji 1) stężenie f-gonadotropiny kosmówkowej (B- HCG): 2) stężenie estradiolu; 3) stężenie siarczanu dehydroepiandrosteronu; 4) stężenie 17-hydroksyprogesteronu; 5) stężenie testosteronu; 6) test stymulacyjny na wydzielanie LH i FSH; 7) stężenie luteotropiny: 8) stężenie folikulotropiny: 9) stężenie prolaktyny; 10) profil steroidów w moczu (w zależności od potrzeby w określonych przypadkach): I1) badanie RTG lewej dłoni i nadgarstka w celu oceny wieku kostnego; 12) badanie USG narządów miednicy i nadnerczy; 13) badanie tomografii komputerowej lub rezonans magnetyczny głowy (układu podwzgórzowoprzysadkowego) w celu wykluczenia guza wcwnątrzczaszkowego: 14) pomiar wzrostu i masy ciała, należy określić dotychczasowy przebieg wzrastania. dokonać oceny wzrostu rodziców. obliczyć wzrost docelowy dziecka; 15) należy ocenić obecność cech płciowych i stadium dojrzewania płciowego według skali Tannera-Marschalla. 3.Monitorowanie leczenia Po 3 miesiącach od rozpoczęcia leczenia lub po zmianie dawkowania: 5 LH; 2) FSH; 3) oznaczyć występowanie cech płciowych wcdług kryteriów Tannera-Marschalla. GWARANTOWANEGO | Świadczenie jest ręalizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu endokrynologii dziecięcej. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp da niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki tekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie |) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 Co 12 miesięcy należy wykonać badanie stanu kośćca RTG lub rezonansu magnetycznego celem oceny wieku kostnego, 9. LECZENIE PIERWOTNYCH NIEDOBORÓW ODPORNOŚCI U DZIECI (ICD-10 D80, w tym: D80.0, D80.1, D80.3, D80.4, D80.5, D80.6, D80.8, D80.9; D8I w całości; D82, w tym: D82.0, D82.1, D82.3, D82.8, D82.9; D83, w tym: D83.0, D83.1, 83.3, D83.8, D83.9; D89) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY WARUNKI REALIZACJI SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW | W PROGRAMIE 1. Kryteria kwalifikacji 1) rozpoznanie pierwotnych zaburzeń odporności - według definicji WHO (World Health Organization report on Primary [mmunodeficiences, Chinical and Experimental Hnmunology, Vol. 99 (Suppl.t), 1995); 2) wykluczenie innych przyczyn zaburzeń odporności: 3) stężenie IgG poniżej 400mg/d! jest wskazaniem do rozpoczęcia terapii substytucyjnej. 2, Określenie czasu leczenia w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia z programu. 3. Kryteria wyłączenia Nadwrażliwość na immunoglobuliny lub inny składnik preparatu. 'Towarzyszący niedoborowi IgG niedobór IgA z występowaniem przeciwciał przeciwko igA wymaga leczenia w ośrodku z oddziałem intensywnej terapii. 1. Dawkowanie 1.1 Pierwsze podanie immunogłobulin w dawce 0,6-0,8 g/kg m.c. we wlewie lv. w celu znormalizowania poziomu stężenia IgG w surowicy (dawka może być podzielona na dwa wlewy w odstępie 24 godzin). 1.2 Kontynuacja leczenia substytucyjnego wlewami w dawce do 0,4 g/kg m. c. w odstępach 4 tygodniowych (modyfikacja dawki odpowiednio do udokumentowanego, osiągniętego ochronnego poziomu IgG w surowicy) W przypadku postaci farmaceutycznej do podań podskómnych 1.6 g preparat powinien umożliwić osiągnięcie stałego poziomu IgG. Świadczeniobiorca może wymagać podania dawki nasycającej co najmniej 0,2 do 0,5 g/kg m.c. w okresie tygodnia (0.1 do 0.13 g/kg masy ciała w okresie jednego dnia). Po osiągnięciu stałego poziomu skumulowanej dawki miesięcznej rzędu 0.4 do 0,8 g/kg m.c. należy oznaczyć stężenia minimalne w celu dostosowania dawek i odstępu pomiędzy dawkami. Dawkowanie preparatów gammaglobulin do podawania podskórnego: Podskóme BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 2. Badania przy kwalifikacji 1) morfologia krwi z rozmazem; 2) AIAT; 3) AspAT; 4) oznaczanie subpopułacji limfocytów; 5) oznaczanie poziomu immunoglobulin i podklas 1gG lub swoistych przeciwciał; 6) proteinogram; 7) badanie czynności fagocytarnych i neutralizacji patogenów; 8) badanie ekspresji cząstek adhezyjnych; 9) badanie składowych dopełniacza; 10) test stymulacji limfocytów. W przypadku preparatów gammaglobulin do podawania dożylnego lub podskórnego: badania wirusologiczne (zakażenia HBV, HCV) — przed włączeniem leczenia. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 Immunoglobuliny dożylne Badanie przeprowadzane przed każdym podaniem leku zgodnie z harmonogramem dawkowania co 4 tyg.: a) morfologia krwi z rozmazem, b) AIAT, c) AspAT, Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu pediatrii i immunologii klinicznej. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 preparaty gammaglobulin wydawane są przez szpital (Poradnia Immunologii Klinicznej) do domu. Świadczeniobiorca samodzielnie lub z pomocą podaje je przez pompę infuzyjną I raz w tygodniu. Sumaryczna miesięczna dawka odpowiada dawkom preparatów dożylnych. Świadczeniobiorca przetacza sobie '4 dawki miesięcznej. d) poziom [gG w surowicy. Raz na 3 miesiące (przed podaniem immunoglobulin); w przypadku braku komplikacji raz na pół roku: - oznaczanie stężenia immunoglobulin IgG i podklas IgG lub swoistych przeciwciał w surowicy krwi. W przypadku wskazań dodatkowo: a) IgA w surowicy krwi, b) IgM w surowicy krwi. Raż na 6 miesięcy: - USG jamy brzusznej. Powikłania infekcyjne stanowią wskazania do wykonania badań: a) oznaczanie stężenia immunoglobulin IgG i podklas IgG lub swoistych przeciwciał w surowicy krwi. b) IgA w surowicy krwi, c) IgM w surowicy krwi, d) USG jamy brzusznej. 2.2 Immunoglobuliny podskórne Badania kontrolne są wykonywane standardowo co 4-6 miesięcy: a) badania efektywności leczenia (stężenie lgG i podklas IgG lub swoistych przeciwciał), b) morfologia krwi z rozmazem, c) AIAT, d) AspAT. Raz na 6 miesięcy: - USG jamy brzusznej. Raz na rok: - badania wirusologiczne (zakażenia HBV, HCV). Nr 5 10. LECZENIE DYSTONII OGNISKOWYCH I POŁOWICZEGO KURCZU TWARZY (ICD-10 G24.3, G24.5, G24.4, G51.3, G24.8, G 24.4) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE 1. Kryteria kwalifikacji 1) komplet badań diagnostycznych świadczących o przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej i dokumentujących rozpoznanie choroby podstawowej: a) w kręczu karku u świadczeniobiorców poniżej 50 roku życia — badanie TK/MRI głowy. RTG kręgosłupa szyjnego. badanie poziomu miedzi lub ceruloplazminy, ocena przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej, b) w kurczu powiek - w wybranych przypadkach różnicowanie z miastenią(próba nużliwości mięśni). c) w połowicznym kurczu twarzy — badanie TK lub MRI głowy: 2) wykluczenie miastenił i zespołu miastenicznego na podstawie wywiadu i badania neurologicznego (wykonanie dodatkowych badań jedynie w uzasadnionych przypadkach): 3) brak objawów uogólnionego zakażenia: 4) wykluczenie obecności stanu zapalnego w obrębie planowanego miejsca podania; 5) wykluczenie ciąży na podstawie wywiadu. 2. Określenie czasu leczenia w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia z programu. 3. Kryteria wyłączenia 1) nadwrażliwość na kompłeks neurotoksyny lub którykolwiek ze składników tłeku: 2) powstanie oporności na lek; 3) stwierdzenie miastenii lub zespołu miastenicznego: 4) objawy uogólnionego zakażenia: $) zapalenie okolicy miejsca podania; 6) ciąża: 7) przyjmowanie teków hamujących transmisję nerwowomięśniową (np. aminoglikozydy). 1. Dawkowanie 1.1 Botulinum A toxin a 500j. (Dysport) Kręcz karku 500 - Ł£000 j.m. Kurcz powiek 100 - 250 j.m. Połowiczy kurcz twarzy 30 - 125 j.m. Dystonia krtaniowa 40 - 80 j.m. Dystonia twarzy 100-400 j.m. 1.2 Botulinum A toxin a 100j. (Botox) Kręcz karku 100 - 200 j.m. Kurcz powiek 20 - 50 j.m. Połowiczy kurcz twarzy 10 - 25 j.m. Dystonia krtaniowa 10 - 20 j.m. Dystonia twarzy 20-80 j.m. 1.3 Botulinum A toxin a 100j. CXeomin) Kręcz karku 100 - 200 j.m. Kurcz powiek 20 - 50 j.m. Częstość podawania leku zależy od stanu klinicznego świadczeniobiorcy, maksymalnie 4 razy w okresie roku. BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Badania przy kwalifikacji 1) morfologia krwi z rozmazetm; 2) poziom miedzi; 3) poziom ceruloplazminy; 4) REG kręgosłupa szyjnego: 5) tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. RTG kręgosłupa szyjnego — w przypadku leczenia świadczeniobiorców z kręczem karku. Tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny - w przpadku leczenia świadczeniobiorców z kręczem karku lub połowicznym kurczem twarzy. 2.Monitorowanie leczenia EMG — badanie przeprowadzane w niektórych przypadkach zgodnie z harmonogramem dawkowania (w niektórych przypadkach uzasadniony jest wybór miejsca podania toksyny botulinowej przy pomocy badania EMG). Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu neurologii i rehabilitacji zapewniających Świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Sa Hi. LECZENIE SPASTYCZNOŚCI W MÓZGOWYM PORAŻENIU DZIECIĘCYM (ICD-10 G 80) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu neurologii i rehabilitacji Nr 5 Kryteria kwalifikacji Do leczenia toksyną botulinową w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy spełniający następujące kryteria: 1) potwierdzone rozpoznanie mózgowego porażenia dziecięcego z towarzyszącą spastycznością ograniczającą nkcjonowanie dziecka lub zagrażającą rozwojem utrwalonych przykurczy mięśniowych i deformacji kostnostawowych. 2) wiek 2-17 lat. Określenie czasu leczenia w programie: Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów kwalifikacji i kryteriów wyłączenia z programu. 3. Kryteria wyłączenia 1) nadwrażliwość na kompleks neurotoksyny lub którykolwiek ze składników leku: 2) powstanie oporności na leczenie; 3) myastenia gravis; 4) objawy uogólnionego zakażenia: 5) zapalenie okolicy miejsca podania; 6) ciąża. 1. Dawkowanie Dysportu Dawka całkowita leku, na jedno podanie 30 j/kg, podzielonych na poszczególne mięśnie zgodnie z wzorcem spastyczności i oceną tekarza, 2, Dawkowanie Botoxu Maksymalna dawka całkowita leku na rok leczenia to 24 j/kg, podzictonych na poszczególne mięsnie i sesje terapeutyczne zgodnie z wzorcem spastyczności i oceną lekarza. ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO 1. Badania przy kwalifikacji Morfologia krwi z rozmazem. 2. Monitorowanie leczenia EMG — badanie przeprowadzane zgodnie harmonogramem dawkowania (w niektórych przypadkach uzasadniony jest wybór miejsca podania toksyny botulinowej przy pomocy badania EMG). zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji Nr 5 12. LECZENIE STWARDNIENIA ROZSIANEGO (ICD-10 G 35) ŚWIADCZENIOBIORCY 1.Kryteria kwalifikacji 1.1 Leczenia interferonem 1) wiek powyżej 16 roku życia, 2) rozpoznanie kliniczne stwardnienia rozsianego — poprzedzone odpowiednio długą obserwacją neurologicznąprzynajmniej 2 rzuty w okresie 2 ostatnich lat; 3) rozpoznanie postaci rzutowej SM — oparte na kryteriach diagnostycznych MeDonald (Polman i wsp. 2005): włącznie z badaniami rezonansem magnetycznym, 4) uzyskanie co najmniej 21 punktów według punktowego SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Dawkowanie interferonu beta 1) interferon beta-łb: 0,25 mg se. co drugi dzień: 2) interferon beta-1a: 22ug, 44ug sc. lub 30ug im. w zależności od tolerancji raz lub 3 razy w tygodniu (dawkowanie zależy od rodzaju preparatu). 2. Dawkowanie octanu glatirameru Zalecane dawkowanie wynosi 20 mg octanu glatirameru we wstrzyknięciu 1. Badania przy kwalifikacji 1) badania biochemiczne w tym oceniające funkcję nerek. wątroby, TSI; 2) badanie ogólne moczu; 3) morfologia krwi z rozmazem; 4) rezonans magnetyczny; 5) wzrokowe potencjały wywołane (WPW), jeśli wymagane podczas ustalania rozpoznania: 6) w przypadkach wątpłiwych wskazane badanie białka oligoklonalnego IgG w płynie mózgowo-rdzeniowym. WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu neurologii, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i piclęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. UL systemu kwalifikacji, 5) pisemna deklaracja współpracy przy realizacji programu ze strony pielęgniarki środowiskowej obejmującej opieką świadczeniobiorcę. 1.2 Leczenia octanem glatirameru 1) wiek powyżej 18 roku życia, 2) rozpoznanie klinicznie stwardnienia rozsianego — poprzedzone odpowiednio długą obserwacją neurologiczną - przynajmniej 2 rzuty w okresie 2 ostatnich lat; 3) rozpoznanie postaci rzutowej SM — oparte na kryteriach diagnostycznych McDonald (Polman i wsp. 2005): włącznie z badaniami rezonansem magnetycznym, 4) uzyskanie co najmniej 21 punktów według punktowego systemu kwalifikacji, 5) pisemna deklaracja współpracy przy realizacji programu ze strony pielęgniarki środowiskowej obejmującej opieką świadczeniobiorcę. 6) przeciwwskazania do stosowania interferonów beta Leczenie octanem glatirameru można rozpocząć w przypadku wystąpienia pierwotnych przeciwwskazań dla stosowania interteronów beta (ust. 2 pkt 1) po uprzedniej kwalifikacji do leczenia, natomiast w przypadku niepowodzenia lub nietolerancji interteronów beta (ust. 2 pkt 2 lub 3) - bez konieczności ponownej kwalifikacji świadczeniobiorcy. 2. Przeciwwskazania do stosowania interferonów beta: 1) pierwotne przeciwwskazania dla stosowania interferonów beta (wystąpienie przynajmniej jednego z poniższych przeciwwskazań): a) nadwrażliwość na interieron, b) współtowarzysząca inna postać choroby. c) zdekompensowana niewydolność wątroby (enzymy wątrobowe 2 razy powyżej normy). d) zaburzenia czynności tarczycy (bez cutyrcozy). e) depresja nicpoddająca się łeczeniu. f) padaczka, g) przeciwwskazania wymienione w ulotec producenta lcku; 2) niepowodzenie w leczeniu interferonem beta (zgodnie z pkt 5); 3) nietolerancja interferonów beta (wystąpienie przynajmniej] podskórnym, raz na dobę. 2.Monitorowanie leczenia 1) badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1. przez pierwsze 6 miesięcy leczenia, kontrola co 3 miesiące. następnie co 6 miesięcy: 2) rezonans magnetyczny — po 12 i 24 miesiącach leczenia. Nr 5 jednego z poniższych): a) ostre reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, pokrzywka), b) wzrost poziomu transaminaz (AspAT. ALAT powyżej 2 x GGN) lub kliniczne objawy niewydolności wątroby, c) wystąpienie łeukopenii (poniżej 3000). trombocytopenki. niedokrwistości. d) objawy ciężkiej depresji. próby samobójcze. padaczka. c) wystąpienie zaburzeń czynności tarczycy (bez eutyreozy), f) wiełoogniskowe zmiany skórne. 3, Punktowy system kwalifikacji do leczenia stwardnienia rozsianego interferonem beta: i) wiek świadczeniobiorcy: od 16 lat (w przypadku interferonu) albo od 18 lat (w przypadku octanu glatirameru) do 40 lat- 6 pkt 40 - 60 lat - 3 pki powyżej 60 lat - I pkt 2) czas trwania choroby O - 3 lat -6 pkt 3-6 lat - 3 pkt 6 - iQ lat - 2 pkt powyżej 10 lat - I pkt 3) postać choroby rzutowa bez objawów ubytkowych - 5 pkt 4) liczba rzutów choroby w ostatnim roku 3 - 5 frok $ pkt 1 - 2 /rok 4 pkt 6 - 7 /rok 2pkt rzadziej niż 1/ rok i pkt częściej niż /rok Opkt $) stan neurologiczny w okresie międzyrzutowym (przy rozpoczynaniu leczenia) -objawy nieznacznie upośledzające uktad ruchu (świadczeniobiorca samodzielnie chodzący) EDSS0-2- 6 pkt EDSS 2,5 — 4 - 3 pkt EDSS 4,5 — 5 - 2 pkt EDSS powyżej 5 - t pkt Nr 5 4. Kryteria wyłączenia 4.1 Leczenie interteronem beta: a) nadwrażliwość na interferon. b) współtowarzysząca inna postać choroby, c) ciąża, d) zdekompensowana niewydolność wątroby (enzymy wątrobowe 2 razy powyżej normy), e) zaburzenia czynności tarczycy (bcz cutyrcozy), f) depresja niepoddająca się leczeniu. g) padaczka, h) przeciwwskazania wymienione w ulotce producenta leku. 4.2 Leczenie octanem glatirameru: a) nadwrażliwość na octan glatirameru lub mannitol. b) współtowarzysząca inna postać choroby, c) obciążenie innymi schorzeniami. które mogą zmniejszyć skuteczność takiego leczenia. d) ciąża. 5. Określenie czasu leczenia w programie: Leczenie trwa do 24 miesięcy, z możliwością przedłużenia do maksymalnie 36 miesięcy. Po pełnych 12 miesiącach dokonuje się oceny skuteczności leczenia. Ża brak skuteczności wymagający zmiany leczenia przyjmuje się wystąpienie jednej z poniższych sytuacji: 1) liczba i ciężkość rzutów: a) 2 lub więcej rzutów umiarkowanych lub b) I ciężki rzut po 6 miesiącach: 2) progresja choroby mimo leczenia, co oznacza pogorszenie się stanu neurologicznego 0 co najmniej: a) powyżej 2 pkt EDSS. gdy EDSS do 3,5 b) powyżej I pkr EDSŚ, gdy EDSS od 4,0 - utrzymujące się przez co najmniej 3 miesiące: 3) zmiany w badaniu MRI — gdy stwierdza się jedno z poniższych: a) nowe zmiany Gd (+), b) nowe zmiany w sekwencji T2; 1.4) przejście rzutowo-remisyjnej postaci SM we wtórnie Nr 5 — 741 postępujący SM. w skali EDSS powyżej 6 punktów. Kryteria. które powinny być spełnione. aby przedłużyć leczenie interferonem beta lub octanem glatirameru o kolejne 12 miesięcy: 1) brak rzutów lub redukcja liczby rzutów o minimum 50% w okresie ostatnich 18 miesięcy leczenia, lub 2) brak progresji choroby w okresie 2 lat leczenia: różnica w skali EDSS poniżej I punktu, lub 3) brak wyraźnych cech aktywności i progresji choroby w badaniu kontrastowym MRI (2 gadoliną) po 24 miesiącach leczenia, Nr 5 13. LECZENIE REUMATOIDALNEGO ZAPALENIA STAWÓW (RZS) I MŁODZIEŃCZEGO IDIOPATYCZNEGO ZAPALENIA STAWÓW (MIZS) O PRZEBIEGU AGRESYWNYM (ICD-10 M 05, M 06, M 08) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE LEKI BIOLOGICZNE 1. Kwalifikacja do programu A. Kryteria kwalifikacji do leczenia biologicznego w ramach programu 1. Pacjent jest kwalifikowany do programu i kolejnych rzutów leczenia biologicznego przewidzianych przez program przez Zespół Koordynacyjny ds. Leczenia Biologicznego w Chorobach Reumatycznych. w ramach świadczenia: „Kwalifikacja i weryfikacja leczenia biologicznego przez Zespół Koordynacyjny w programie leczenia rzs i mizs”. 2. Wymagane dane pacjentów zgłoszonych do kwalifikacji. w tym dane personalne (wskazane w aplikacji komputerowej obsługującej rejestr) oraz dane opisujące stan kliniczny (wymienione w opisie programu i powtórzone w aplikacji komputerowej obsługującej rejestr) muszą zostać zapisane w rejestrze „Ewidencja pacjentów z rzs i mizs”, za pośrednictwem aplikacji komputerowej. Finansowanie zastosowania substancji czynnych wymienionych w opisie programu (z wyjątkiem —] WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Dawkowanie 1.1 Adalimumab należy podawać w dawce 40 mg, wc wstrzyknięciu podskórnym co dwa tygodnie 1.2 Etanercept należy podać: 1) dorośli — w dawce 50 mg podskórnie co tydzień; 2) dzieci — w dawce 0,4 mg/kg masy ciała (do dawki maksymalnej 25 mg) podskórnie 2 razy w tygodniu. 1.3 Infliksymab należy podać w dawce 3 mg/kg mc w infuzji dożylnej w dniach 0. 14 i 42.. a następnie w każdym kolejnym 56 dniu (co 8 tygodni). 1.4 Ryluksymab nałeży podać w formie dwóch infuzji dożylnych po 1000 mg w dniach 0 i 14. Kolejny cykl leczenia nie wcześniej niż po ocenie efektywności leczenia po 180 dniach terapii. 1. Badania przy kwalifikacji (leczenie biologiczne): W ramach kwalifikacji świadczeniobiorcy do udziału w programie konieczne jest wykonanie następujących badań: l)czynnik reumatoidalny w surowicy — u chorych na rzs; 2) morfologia krwi; 3)płytki krwi (PLT); 4) odczyn Biernackiego (OB); 5) aminotransferaza asparaginianowa (ASpAT); 6) aminotransteraza alaninowa (AIAT); 7) stężenie kreatyniny w surowicy; 8) białko C-reaktywne; 9) badanie ogólne moczu; 10) próba tuberkulinowa lub Quantiferon test; 11) obecność antygenu HBS; 12) przeciwciała anty-HCV; 13) obecność antygenu wirusa HIV (HIV Ag / Ab Combo); 14) stężenie elektrolitów w surowicy; 15) stężenie immunoglobulin w surowicy u Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu reumatologii. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. metotreksatu podskórnego dla pacjentów uprzednio zakwalifikowanych do programu leczenia tą formą leku) nastąpi dopiero po dokonaniu kwalifikacji przez Zespół Koordynujący. 3. Kwalifikacja do programu dotyczy pacjentów z rzs i miżs, u których nastąpiło niepowodzenie w stosowaniu terapii co najmniej dwoma tradycyjnymi lekami modyfikującymi przebieg choroby: W przypadku rzs przez okres minimum 6 miesięcy każdy, w tym terapii maksymalnymi dawkami metotreksatu (ewentualnie w postaci podskórnej) wskazanymi w opisie programu przez okres przynajmniej 3 miesięcy (o ile nie było objawów nietolerancji. zmuszających do ich zmniejszenia). W przypadku mizs przez okres minimum 3 miesięcy każdy. w tym maksymalną dawką metotreksatu również podskórego przez okres 3 miesięcy. Okres leczenia mctotreksatem, jako jednym z dwóch leków, musi uwzględniać dodatkowo okres dochodzenia do dawkowania maksymalnego. U dzieci do 16 r. życia stosowana dawka metotreksatu powinna wynosić 10-20mg/m* (max.25mg/tydzień). 4. Do programu mogą zostać włączeni chorzy 2 rzs i mizs, o agresywnym przebiegu choroby (u chorych 2 rzs stopień aktywności schorzenia określony jako DAS28 >5, I, którego wartość była określona dwukrotnie w odstępie I miesiąca (w trakcie 2 badań lekarskich)).. Zespół Koordynacyjny kwalifikuje do programu pacjentów zgłoszonych do kwalifikacji za pośrednictwem aplikacji komputerowej obsługującej rejestr „Ewidencja pacjentów z rzs i mizs”. Powyższe nie dotyczy kwalifikacji do leczenia rzs lekiem drugiego rzutu, w przypadku niepowodzenia w leczeniu lub nietolerancji pierwszorzutowego leku biologicznego. 5. Do programu kwalifikowani są również pacjenci z rzs z dominującym zajęciem kończyn dolnych. u których aktywność choroby wyrażona współczynnikiem DAS jest wyższa niż 3,7. Do programu kwalifikowani są pacjenci z mis z następującymi objawami: Leczenie powyższymi lekami wymaga równoczesnego podawania metotreksatu. Jednak w przypadku niemożności podania metotreksatu, etanercept i adalimumab może być podany, jako monoterapia. 1.5 Metotreksat (po lub sc) należy podawać w dawce 25 mg/ tydzień, jeśli taka dawka jest tolerowana. 1.6 Leflunomid podaje się w dawce 100 mg dziennie (1 x dziennie I tabletka) w dniu O, 1 i 2, następnie 20 mg raz dziennie lub w mniejszej dawce w zależności od stanu chorego. chorych kwalifikowanych do leczenia rytuksymabem; 16) RTG klatki piersiowej z opisem (do 3 m-cy przed kwalifikacją); 17) EKG z opisem; 18) dwukrotne obliczenie wartości wskaźnika DAS 28 lub DAS w rzs, w odstępie I miesiąca, ostatnie oznaczenie nie wcześniej niż dwa tygodnie przed podaniem pierwszej dawki leku; 19) u kobiet zaleca się wykonanie mammografii lub USG piersi. 2. Monitorowanie leczenia (leki biologiczne): W celu monitorowania leczenia świadczeniodawca jest zobowiązany wykonać nie rzadziej, niż w wyznaczonych terminach następujące badania: 1) U chorych na rzs po 90 dniach (+/- 14 dni) od podania pierwszej dawki terapii inicjującej należy oznaczyć: - morfologię krwi, - OB, - — stężenie białka C-reaktywnego (CRP) - _ stężenie kreatyniny w surowicy oraż obliczyć wartość wskaźnika DAS 28 lub DAS. 2) U chorych na rzs w przypadku zastosownia terapii drugiego rzutu inhibitorem anty TNF alfa po kolejnych 90 dniach (+/- 14 dni) od podania pierwszej dawki leku drugiego rzutu należy oznaczyć: - - morfologię krwi, - — OB, - stężenie białka C-reaktywnego (CRP) - - siężenie kreatyniny w surowicy oraz obliczyć wartość wskaźnika DAS 28 lub DAS. 3) W przypadku chorych na mizs po 160 dniach od początku terapii należy Nr 5 5 lub więcej obrzękniętych stawów i obecność 3 lub więcej stawów o ograniczonej ruchomości, z towarzyszącym bólem. tkliwością lub obiema tymi cechami. 6. lDo programu włączani są także pacjenci z innymi niż wyżej wymienione postacie mizs i rzs (niezależnie od wartości I)AS 28 i DAS): 1) zapalenie błony naczyniowej oka, 2) postać uogólniona (Zespół Stilla), 3) 2rzs powikłanym krioglobulinemią. 4) w przypadkach wymienionych w ust. 3, w których pacjentowi grozi kalectwo lub zagrożone jest jego życie. decyzją cspołu Koordynującego. leczenie biologiczne może być rozpoczęte jeszcze przed zakończeniem obowiązkowego dla pozostałych postaci rzs i mizs okresu leczenia klasycznymi lekami DMARD. W przypadku kobiet wymagana jest zgoda na świadomą kontrolę urodzeń do 6 miesięcy po zastosowaniu ostatniej dawki ctanerceptu, inflixtimabu i adalimumabu, a w przypadku zastosowania rytuksymabu pacjentka musi wyrazić zgodę na świadomą kontrolę urodzeń do 12 miesięcy po zastosowaniu ostatniej dawki. B. Zasady kwalifikacji do leczenia lekami biologicznymi 1. w rzs 1.1 Leczeniem pierwszorzutowym w ramach programu dla pacjentów chorych na rzs jest inhibitor TNF alfa, który uzyskał status terapii inicjującej. Terapia inicjująca to najmniej kosztowna z punktu widzenia płatnika publicznego technologia medyczna (biorąc pod uwagę koszty podania. ilość podań, wymaganą dawkę, koszt pojedynczej dawki oraz koszt utylizacji niewykorzystanej części leku ponoszony przez świadczeniodawców). Terapia ta jest wskazywana w komunikacie Ministra Zdrowia raz na 6 miesięcy. po negocjacjach cenowych z podmiotami odpowiedzialnymi. 1.2. Leczeniem drugorzutowym w ramach programu dla pacjentów chorych na rzs jest drugi pod względem wysokości kosztów terapii pacjenta inhibitor FNF alfa lub rytuksymab pod warunkiem spełnienia kryteriów kosztowych wyznaczonych dla terapii drugorzutowej. Terapia drugorzutowa jest wskazywana w komunikacie ———— oznaczyć: - morfologię krwi, - OB, - stężenie białka C-reaktywnego (CRP), - — stężenie kreatyniny w surowicy oraz dokonać - — określenia liczby zajętych stawów., określenia liczby stawów z ograniczeniem ich ruchomości, oceny aktywności choroby przez lekarza na 10 cm skali VAS oceny ogólnego samopoczucia przez rodzica tub pacjenta na 10 cm skali VAS W przypadku kontynuowania terapii badania powyższe należy powtarzać po każdych kolejnych 180 dniach (+/- 14 dni). W przypadku stosowania rituximabu w 180 dniu od podania pierwszej dawki należy ponadto zbadać stężenie immunoglobulin w surowicy oraz wykonać badanie EKG. Co najmniej raz na 365 dni (rok) należy wykonać EKG i RTG kłatki piersiowej 3. Badania do kwalifikacji do leczenia leflunomidem 1) morfologia krwi; 2) płytki krwi (PLT); 3) odczyn Biernackiego (OB); 4) aminotransferaza asparaginianowa (AspAT); 5) aminotransferaza alaninowa (AIAT); 6) stężenie kreatyniny w surowicy; 7) białko C-reaktywne (CRP); 8) badanie ogólne moczu; 9) obecność antygenu HBS; 10) przeciwciała anty-HCV; Il) obecność antygenu wirusa ATV (HIV Ag £ Ab Combo); 12) stężenie elektrolitów w surowicy; 13) RFG klatki piersiowej z opisem (do3 mcy przed kwalifikacją): 14) EKG z opisem; 15) dwukrotne obliczenie wartości Nr 5 Ministra Zdrowia raz na 6 miesięcy. po negocjacjach cenowych przeprowadzonych z podmiotami odpowiedzialnymi. 1.3. Leczeniem trzeciorzutowym w ramach programu dla pacjentów chorych na rzs jest rytuksymab. W ramach programu dopuszcza się zastosowanie kolejno nie więcej niż dwóch inhibitorów TNP alfa u jednego pacjenta. 2.w mizs 2.1 Świadczeniobiorcy z mizs zakwalifikowani do programu. kwalifikowani są do leczenia inbibitorami TNF alfa: 1) wprzypadku adalimumabu leczeniem mogą zostać objęci chorzy w wieku 13 lat i powyżej 2) w przypadku etanerceptu leczeniem mogą zostać objęci chorzy powyżej 4 roku życia. U dzieci w wieku 13 lat i powyżej produkt leczniczy używany w terapii mizs jest wskazywany w komunikacie Ministra Zdrowia raz na 6 miesięcy. po negocjacjach cenowych z podmiotami odpowiedzialnymi. Produkt leczniczy wskazywany w komunikacie Ministra Zdrowia to najmniej kosztowna z punktu widzenia płatnika publicznego technologia lekowa (biorąc pod uwagę koszty podania. ilość podań, wymaganą dawkę, koszt pojedynczej dawki oraz koszi utylizacji niewykorzystanej części leku ponoszony przez świadczeniodawców). C, Kryteria włączenia do programu pacjentów leczonych uprzednio w ramach farmakoterapii niestandardowej. Do programu włączani są również pacjenci już leczeni w ramach farmakoterapii niestandardowej, cząsteczkami leków anty-TNFa (adalimumabem, etanerceptem lub infliksimabem), nicujętymi wcześniej w opisach programów lub rytuksymabem zgodnie ze wskazaniami wymienionymi w programie. Pacjent jest kwalifikowany do ponownego leczenia lekiem, którego zastosowanie wywołało niski poziom aktywności choroby lub remisję W przypadku, gdy uprzednio zastosowane leczenie było zbyt krótkie (w rozumieniu zapisów programu), by spowodowało niski poziom aktywności choroby lub remisję. w przypadku wskaźnika DAS lub DAS28 w rzs, w odstępie I miesiąca. 4. Monitorowanie leczenia łeflunomidem W cclu monitorowania leczenia Świadczeniodawca jest zobowiązany wykonać nie rzadziej, niż w wyznaczonych terminach następujące badania: ty po pierwszych 30 dniach od podania pierwszej dawki: a) morfologia krwi, b) odczyn Biernackiego (OB), c) białko C-reaktywnce (CRP), d) poziom transaminaz. 2) po każdych 90 dniach (+/- 14 dni) od podania pierwszej dawki należy oznaczyć: a) morfologia krwi, b) OB, c) białko C-reaktywne (CRP), d) poziom transaminaz w surowicy, e) _ wartość wskaźnika DAS 28. Co najmniej raz na 365 dni (raz na rok) należy wykonać RTG klatki piersiowej. Nr 5 wystąpienia przerwy zmuszającej do zastosowania terapii od początku, należy ją kontynuować z użyciem terapii inicjującej. Warunkiem włączenia do programu jest wykazanie w dokumentacji medycznej adekwatnej odpowiedzi na leczenie. zgodnie z definicją zawartą w przedmiotowym programie. D. Kryteria ponownego włączenia do programu Świadczeniobiorca, u którego zaprzestano podawania leku wymienionego w przedmiotowym programie i zastosowanego zgodnie z jego zapisami, z powodu uzyskania niskiej aktywności choroby lub wejścia w remisję i u którego w trakcie badania kontrolnego stwierdzona nawrót choroby (u chorych na rzs wzrost wartości DAS28 lub DAS o więcej niż 1. 2 w stosunku do wartości obliczonej w momencie odstawienia leku, ale DAS 28 nie może być mniejsze niż 3.2. a DAS nie może być mniejszy niż 3.0). jest włączany do teczenia w ramach przedmiotowego programu bez wstępnej kwalifikacji. Pacjent jest kwalifikowany do ponownego leczenia lekiem, którego zastosowanie wywołało niski poziom aktywności choroby lub remisję. E. Kryteria i warunki zamiany terapii inicjującej na inną: ł. Pacjent, będący w trakcie terapii przy użyciu innej cząsteczki łcku anty TNF-a, niż w terapii inicjującej i u którego występuje adekwatna odpowiedź na prowadzoną terapię, nie ma zamienianej aktualnie stosowanej terap(i na inną. 2. Terapia inicjująca będzie prowadzona w najniższej. zarejestrowanej jako skuteczna dawce. 3. - Każdorazowo zmiana terapii inicjującej wymaga uzyskania zgody Zespołu Koordynującego. 4. _ Zamiana terapii inicjującej na terapię inną cząsteczką leku anty-TNF a, stosowaną razem z mcetotreksatem. tub jako monoterapia wymienioną w przedmiotowym terapeutycznym programie zdrowotnym, możliwa jest tylko w sytuacjach wymienionych poniżej: 1) braku skuteczności stosowania terapii inicjującej po 3 miesiącach jej stosowania; 2) _ wystąpienia nadwrażliwości na aktywną cząsteczkę Nr 5 3) leku biologicznego lub substancje pomocnicze; wystąpienia nadwrażliwości na cząsteczkę metotreksatu lub wystąpienie działań niepożądanych związanych z podaniem metotreksatu i w związku ż tym, brakiem możliwości zastosowania aktywnej cząsteczki leku biologicznego ewentualnie wskazanej jako terapia inicjująca jeśli ta musi być stosowana wraz z mcetotreksatem; 4) wystąpienia istotnych działań niepożądanych związanych z podaniem aktywnej cząsteczki leku biologicznego. których uniknięcie jest możliwe oraz potwierdzone naukowo po podaniu innej cząsteczki leku anty-TNFE a; 5) stwierdzenie innych, potwierdzonych badaniem lekarskim pacjenta (wykonanym w związku z rcalizacja programu) przeciwwskazań do podawania aktywnej cząsteczki leku biologicznego lub metotreksatu. F. Kryteria wyłączenia z programu i przeciwwskazania do włączenia do programu (leki biologiczne) l) stwierdzenie ciąży. okres karmienia: 2) nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą; 3) niewydolność serca (powyżej II klasy NYHA): 4) przebyte infekcje, takie jak: zapalenie wątroby, płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek w ciągu ostatnich 3 miesięcy; 5) przebyte zakażenia oportunistyczne w ciągu ostatnich 2 miesięcy / np. półpasiec/. aktywne infekcje Cytomegałowirusem, Pneumocystis carini, opornych na leki atypowych mykobakterii itp., zakażenie gruźlicze: 6) udokumentowana infekcja HIV; 7) nasilenie się objawów niewydolności serca. płuc. nerck, wątroby w trakcie leczenia; 8) stwierdzone choroby demielinizacyjne; 9) wystąpienie pancylopenii i niedokrwistości aplastycznej; 10) stwierdzone stany przedrakowe, choroby nowotworowe. także rozpoznane i wyleczone w ciągu ostatnich 3 lat; 11) obecność aktywnej choroby alkoholowej, oalkoholowepo uszkodzenia wątroby lub obecność Nr 5 l każdej innej przewlekłej choroby wątroby. Kryteria zakończenia udziału w programie terapii biologicznej lub zakończenia udziału w danym rzucie terapii biologicznej: 1. w przypadku chorych na rzs: |) uzyskanie przez pacjenta niskiej aktywności choroby, stwierdzonej w trakcie badania monitorującego. utrzymującej się przez okres przekraczający I miesiąc (miernikiem uzyskania niskiej aktywności choroby lub remisji jest, zgodnie z kryteriami EULAR, DAS 28 < 2,6, w przypadku konieczności zastosowania użytego w programie wskaźnika DAS, miernikiem niskiej aktywności choroby lub remisji jest. zgodnie z kryteriami EULAR, DAS < 2.4). Po tym okresie zostanie zaprzestane podawanie pacjentowi icku biologicznego oraz zostaną wykonane badania zgodne z opisem programu, celem potwierdzenia wystąpienia remisji. W powyższej sytuacji, u pacjenta z niskim poziomem aktywności choroby lub w remisji należy utrzymać lub wdrożyć terapię innym lekiem modyfikującym przebieg choroby. Cząsteczką preterowaną jest metotreksat; 2) brak adekwatnej odpowiedzi na leczenie (stwierdzenie po pierwszych 3 miesiącach terapii inicjującej lub innym lekicm anty FNF alfa w przypadku jej pominięcia braku zmniejszenia DAS28 łub DAS o więcej niż 1.2); 3) brak adekwatnej odpowiedzi na leczenie stwierdzone po pierwszych 3 miesiącach terapii lekiem anty TNF alfa, licząc od momentu zastosowania pierwszej dawki po ponownym włączeniu pacjenta do leczenia po zakończeniu okresu remisji. (stwierdzenie braku zmniejszenia DAS28 lub DAS o więcej niż 1.2); 4) w przypadku uprzedniego dokonania zmiany terapii inicjującej (lub innego leku anty TNF alfa w przypadku jej pominięcia) z powodu nieskuteczności po 3 miesiącach na inny łek anty TNF alfa - brak adekwatnej odpowiedzi na leczenie (stwierdzenie po kolejnych 3 miesiącach terapii braku zmniejszenia DAS28 lub DAS o więcej niż 1,2); 5) w przypadku zastosowania rytuksymabu brak Nr 5 adekwatnej odpowiedzi na leczenie (stwierdzenie po 6 miesiącach od podania leku braku zmniejszenia DAS28 łub DAS o więcej niż 1.2); 6) utrata adekwatnej odpowiedzi na leczenie (stwierdzona w trakcie każdego kolejnego badania lekarskiego wykonywanego po każdych następnych 6 miesiącach terapii. począwszy od pierwszego badania podczas którego, stwierdzono adekwatną odpowiedź na leczenie), rozumiana jako brak zmniejszenia DAS28 lub DAS o wartość większą niż 1,2. w stosunku do wartości wyjściowej stwierdzonej podczas przeprowadzonej wcześniejszej kontroli; 7) wystąpienie działań nicpożądanych. takich jak: a) reakcja alergiczna na tek, b) zakażenie o ciężkim przebiegu, c) objawy niewydolności serca, płuc, nerek. wątroby, d) pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, e) stwierdzenie choroby nowotworowej. Po stwierdzeniu uzyskania niskiego poziomu aktywności choroby lub wejścia pacjenta w remisję. po 30 dniach od jej stwierdzenia należy wykonać: - — morfologię krwi. - OB, - białko C-reaktywne, - - obliczenie wartości wskaźnika DAS 28 lub DAS. 2. W przypadku chorych ma mizs: l) brak adekwatnej odpowiedzi na leczenie - stwierdzenie po 6 miesiącach terapii braku efektów terapii lub ponowne zaostrzenie aktywności choroby, określane na podstawie kryteriów poprawy wg. Gianiniego i wsp (przynajmniej 30% polepszenie w 3 z 6 parametrów. z tym. że w pozostałych parametrach nie może dojść do pogorszenia o 30% więcej niż jednym parametrze); 2) utrata adekwatnej odpowiedzi na icczenie - stwierdzenie po każdych kolejnych 6 miesiącach terapii dalszego postępu efektów terapii lub ponowne zaostrzenie aktywności choroby, określane na podstawie kryteriów poprawy według Nr 5 | Gianiniego t wsp (przynajmniej 30% polepszenie w 3 z 6 parametrów, z tym, że w pozostałych parametrach nie może dojść do pogorszenia o 30% więcej niż w jednym parametrze); 3) wystąpienie działań niepożądanych, takich jak: a) reakcja alergiczna na tek, b) zakażenie o ciężkim przebiegu, c) objawy niewydolności serca, płuc, nerek. wątroby, d) wystąpienie pancytopenii i niedokrwistości aplastycznej, c) stwierdzenie choroby nowotworowej. Nr 5 G. Określenie czasu leczenia w programie Kryteria kwalifikacji i wyłączenia z programu (kryteria zakończenia udziału w programie terapii biologicznej łub zakończenia udziału w danym rzucie terapii biołogicznej) określają czas leczenia w programie. METOTREKSAT Kryteria kwalifikacji do leczenia metotreksatem podskórnym w ramach programu 1. Do leczenia metotreksatem podskórnym mogą zostać włączeni chorzy z rzs zakwalifikowani do programu, u których wystąpiły działania niepożądane w trakcie terapii metotreksatem podawanym doustnic w dawce wskazywanej w programie i uniemożliwiającego dalsze jego podawanie tą drogą, ale niestanowiące przeciwwskazania do jego stosowania. Rozpoczęcie leczenia metotreksatem podskórnym musi zostać poprawnie zarejestrowane w ewidencji rzs i mizs (nie wymaga kwalifikacji przez Zespół Koordynujący). Do leczenia metotreksatem podskórnym mogą zostać włączeni chorzy z mizs zakwalitikowani do programu. u których wystąpiły objawy nietolerancji uniemożliwiające stosowanie metotreksatu doustnego w dawce wskazywanej w programie. Rozpoczęcie leczenia metotreksatem poskórnym musi zostać poprawnie zarejestrowane w ewidencji rzs i mizs (nie wymaga kwalifikacji rzez Zespół Koordynujący). | Gi LEFLUNOMID 1. Kryteria kwalifikacji do leczenia leflunomidem Do leczenia łeflunomidem mogą zostać włączeni chorzy z rzs, 0 agresywnym przebiegu choroby (stopień aktywności schorzenia określony jako DAS 28>3,2), u których nastąpiło niepowodzenie w stosowaniu terapii, co najmniej jednym tradycyjnym lekiem modyfikującym przebieg choroby. w tym terapii metotreksatem (po lub sc) w dawce 25 mg/ tydzień (o iłe nie było objawów nietolerancji lub przeciwwskazań do jego podania), przez okres przynajmniej 3 miesięcy. Do programu kwalifikują się również świadczeniobiorcy, u których wystąpiło istotne klinicznie zwłóknienie płuc. lub inne schorzenia lub działania niepożądane niepozwalające na włączenie metotreksatu W przypadku kobiet wymagana jest zgoda na świadomą kontrolę urodzeń do 2 lat po zastosowaniu ostatniej dawki leflunomidu. 2.Określenie czasu leczenia w programie Kryteria kwałifikacji i wyłączenia z programu określają czas leczenia w programie. 3.Kryteria wyłączenia z programu i przeciwwskazania do wlączenia do programu: 1) stwierdzenie ciąży. okres karmienia: 2) nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą: 3) niewydolność serca (powyżej H klasy NYHA): 4) przebyte infekcje, takie jak: zapałenie wątroby. płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek w ciągu ostatnich 3 miesięcy: 5) przebyte zakażenia oportunistyczne w ciągu ostatnich 2 miesięcy (np. półpasiec), aktywne infekcje Cytomegalowirusem, Pneumocystis carini, opornych na leki atypowych mykobakterii itp.. zakażenie gruźlicze: 6) udokumentowana infekcja HIV; 7) nasilenie się objawów niewydolności serca,płuc. Nr 5 — 751 nerek, wątroby w trakcie leczenia; 8) wystąpienie pancytopenii i niedokrwistości apłastycznej; 9) - stwierdzone stany przedrakowe, choroby nowotworowe, także rozpoznane i wyłeczone w ciągu ostatnich 3 lat: 10) obecność aktywnej choroby alkoholowej, poalkoholowego uszkodzenia wątroby lub obecność każdej innej przewlekłej choroby wątroby. 11) źle kontrolowane nadciśnienie tętnicze 4. Kryteria zakończenia terapii ieflunomidem: Brak skuteczności klinicznej określonej jako wzrost DAS 28 o 1.2 w stosunku do wartości wyjściowej po 180 dniach (po 6 miesiącach). obliczony w trakcie 2 kolejnych badań przeprowadzonych w odstępie | miesiąca. NE 14. LECZENIE NIEDOKRWISTOŚCI W PRZEBIEGU PRZEWLEKŁEJ NIEWYDOLNOŚCI NEREK (ICD-10 N 18) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY Ta 1 SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1.Kryteria kwalifikacji 1) niedokrwistość ze siężeniem hemoglobiny poniżej 11 g/dl. (hematokryt poniżej 30%) pod warunkiem wykluczenia innych przyczyn. takich jak niedobór żelaza, krwawienia, hemoliza, zakażenia, ciężka nadczynność przytarczyc, zatrucie glinem i inne; 2) upośledzenie funkcji nerek wykazane w badaniu GTR poniżej 30ml/min. u świadczeniobiorców bcz cukrzycy, a u świadczeniobiorców z cukrzycą mniej niż 45 ml/min.: 3) wiek powyżej 3 roku życia w przypadku preparatów zawierających alkohol benzylowy: 4) wiek powyżej 18 roku życia w przypadku glikolu metoksypolietylenowego cpoetyny beta; 5) świadczeniobiorcy niedializowani. 2. Określenie czasu leczenia w programie: Czas leczenia w programie okreśła lekarz na podstawie 1. Dawkowanie 1.1 Darbepoetyna alfa 10 ug - | raz w tygodniu, 20 ug - | raz na dwa tygodnie, 40 ug — I raz w miesiącu iv. lub sc. (średnia dawka tygodniowa/ dwutygodniowa/ miesięczna dla śwtadczeniobiorcy w danym ośrodku prowadzącym program). 1.2 Erytropoetyna beta 2 000 j.m. raz na tydzień lub 2 000 j.m. raz na 2 tygodnie sc. (średnia dawka tygodniowa/ dwutygodniowa dła świadczeniobiorcy w danym ośrodku prowadzącym program). 1. Badania przy kwalifikacji 1) poziom hemoglobiny; 2) hematokryt; 3) GFR; 4) TSAT; 5) CRP. 2.Monitorowanie leczenia Badania przeprowadzane co 2 tygodnie, po rozpoczęciu terapii oraz w okresie dostosowywania dawki: 1) poziom hemoglobiny; 2) hematokryt. Po osiągnięciu stabilnego docelowego Hb/Ht oznaczane raz w miesiącu: 1) poziom hemoglobiny; 2) hematokryt. Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu nefrołogii. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki łekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 kryteriów wyłączenia z programu. 3. Kryteria wyłączenia 1) nadwrażliwość na składniki stosowanego preparatu: 2) ciąża: 3) wystąpienie ciężkiego. opornego na leczenie nadciśnienia tętniczego: 4) schyłkowa niewydolność nerek. 1.3 Epoetyna alfa średnia dawka tygodniowa dla świadczeniobiorcy w danym ośrodku prowadzącym program 2 000 j.m. I raz w tygodniu, iv. łub se. (sc. w przypadku braku stałego dostępu do żyły). 1.4 Epoetyna beta (PEG) 50 ug se. / miesiąc (średnia dawka miesięczna). Leczenie trwa do czasu rozwinięcia schyłkowej niewydolności nerek. 15. LECZENIE CHOROBY GAUCHER!A (ICD-10 E 75) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY Kwalifikacji chorych do terapii dokonuje Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Kwalifikacja do programu oraz weryfikacja skuteczności leczenia co 6 miesięcy odbywa się.w oparciu o ocenę stanu klinicznego świadczeniobiorcy oraz ocenę efektywności zastosowanej terapii. 1.Kryteria kwalifikacji 1) brak lub znaczny niedobór aktywności enzymu fglukacerebrożydazy w leukocytach lub fibroblastach skóry, potwierdzone badaniem molekułarnym. Refundowane jest leczenie świadczeniobiorców z typem I choroby oraz z typem III choroby, w przypadku, gdy objawy neurologiczne dotyczą jedynie apraksji okoruchowej. jako jedynego wykładnika zajęcia OUN. Nie jest refundowane leczenie świadczeniobiorców z asymptomatyczną (bczobjawową) postacią choroby Gauchera. 2. Określenie czasu leczenia w programie Przedłużenie leczenia następuje co 6 miesięcy decyzją Nr 5 WARUNKI REALIZACJI SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE 1. Dawkowanie Dawka imigluccrazy zależy od ciężkości objawów i nie przekracza 60 U/kg m.e., podawanych co 2 tygodnie. Dawka początkowa wynosi 30 U/kg m.c., podawanej co 2 tygodnie. Preparat jest podawany w postaci jednogodzinnych wlewów dożylnych. W przypadku braku efektywności zastosawanej dawki po 6 mics. terapii dawkę imiglucerazy można zwiększyć do maksymalnej dawki, t.j. do 60 U/kg m.e., podawanej co 2 tygodnie (przed zwiększeniem dawki należy oznaczyć miano przeciwciał przeciw imiglucerazie). W przypadku zwiększenia dawki leku do 60 U/kp m.c., przy braku skuteczności leczenia, w takiej, maksymalnej dawce po 12 miesiącach terapii. lek należy odstawić. ponieważ wskazuje to. iż leczenie jest nicefektywne. _—___o/o/ | BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Badania przy kwalifikacji 1) stwierdzenie braku lub znacznego niedoboru aktywności enzymu p-glukocerebrozydazy w leukocytach lub fibroblastach skóry, potwierdzone wynikiem badania molckularnego; 2) ocena miana przeciwciał przeciwkoimiglucerazie (nie jest badaniem obligatoryjnym); 3) morfologia krwi pełna. z rozmazem; 4) układ krzepnięcia; 5) próby wątrobowe: AlAT, AspAT; 6) stężenie fosfatazy alkalicznej; 7) stężenie witamin BI2. k, D; 8) stężenie cholesterolu; 9) chitotrodydiaza; 10) USG jamy brzusznej. z oceną objętości wątroby i śledziony; 11) pomiary antropometryczne; 125 MRI OUN; 13) MRI kości długich lub co najmniej RTG kośćca; Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych lub chorób wewnętrznych współpracujących z Zespolem Koordynacyjnym ds. Chorób Ultrarzadkich,, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich. na podstawie nadesłanej karty monitorowania terapii. Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich lub lekarza prowadzącego decy o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu. zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia b 2) 3) 4) 5) wystąpienie objawów nadwrażliwości na imiglucerazę: znaczna progresja choroby pojawiająca się pomimo podjętego leczenia: pacjenci z asymptomatyczną (bczobjawową) postacią choroby Gauchera; pacjenci z typem II choroby; pacjenci z typem IIJ choroby, u których występują inne aniżeli porażenie nerwu okoruchowego objawy uszkodzenia OUN. 14) badanie psychologiczne. z oceną ilorazu inteligencji; 15) konsultacja okulistyczna; 16) EKG; 7) USG układu sercowo-naczyniowego; t8) konsultacja neurologiczna; 19) konsultacja kardiologiczna (w uzasadnionych przypadkach); 20) biopsja szpiku (w przypadku podejrzenia choroby Hodgkina. 2. Monitorowanie leczenia 2.1 Raz na 180 dni ł) ocena miana przeciwciał przeciwko imigluccrazie (badanie obligatoryjne w przypadku decyzji o zwiększeniu dawki leku lub braku cfektywności dotychczasowego leczenia); 2) morfologia krwi pełna. z rozmazem; 3) układ krzepnięcia; 4) próby wątrobowe: AIAT, AspAT; 5) stężenie fosfatazy alkalicznej; 6) chitotrodydiaza; 7) USG jamy brzusznej, z oceną objętości wątroby i śledziony; 8) pomiary antropometryczne; 9) konsultacja neurologiczna. Okresowej oceny skuteczności terapii dokonuje lekarz niezaangażowany w ieczenie pacjenta z chorobą Gauchera. 2.2 Co 365 dni 1) stężenie witamin BI2. E, D; 2) stężenie cholesterolu; 3) MRl kości długich lub co najmniej RTG kośćca (MRI kości długich lub co najmniej RTG kośćca częściej w przypadku nasilenia się objawów ze stronu układu kostnostawowego); 4) MRIOUN; 5) badanie psychologiczne, z oceną ilorazu inteligencji; 6) konsultacja okulistyczna; Nr 5 7) EKG; 8) USG układu scercowo-naczyniowego (w przypadku nieprawidłowości w układzie sercowo-naczyniowym w poprzednim badaniu); 9) konsultacja kardiologiczna (w przypadku nieprawidłowości w układzie sercowo-naczyniowym w poprzednim badaniu); 10) konsultacja ortopedyczna. 16. LECZENIE NISKOROSŁYCH DZIECI Z SOMATOTROPINOWĄ NIEDOCZYNNOŚCIĄ PRZYSADKI (ICD-10 E 23) WARUNKI REALIZACJI ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Do programu kwalifikuje Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W przypadku stanów zagrożenia życia w następstwie trudnych do opanowania. nawracających stanów hipoglikemii u noworodków lub niemowląt, świadczeniobiorca kwalifikowany jest do terapii niezwłocznie po jego zgłoszeniu. 1.Kryteria kwalifikacji 1) niskorosłość. tj. wysokość ciała poniżej 3 centyla dla płci i wieku, na siatkach centylowych dla populacji dzieci potskich; 2) upośledzone tempo wzrastania, poniżej -! SD w odniesieniu do tempa wzrastania populacji dzieci polskich (wymagany jest co najmniej 6-miesięczny okres obserwacji w ośrodku uprawnionym do terapii hormonem wzrostu), z określeniem przewidywanego wzrostu ostatecznego. metodą Baley-Pincau; 3) opóźniony wiek kostny. oceniany metodą Greulich a- Pyle; 4) wykluczenie innych. aniżeli SNP. przyczyn niskorosłości (niedokrwistość, niedoczynność tarczycy, zaburzenia wchłaniania i trawienia jelitowego, obciążenia dotyczące przebiegu ciąży i porodu. itp.): 5) niski wyrzut hormonu wzrostu (poniżej 10 ng/ml) w 2. godzinnym teście nocnego wyrzutu tego hormonu (co |_najmni j 5 pomiarów stężeń hormonu wzrostu — test 1. Dawkowanie Somatotropina podawana codziennie wieczorem w dawce: 0, - 0,33mg (0,3 - 1.0 IU)/kg m.c. /tydzień. 1. Badania przy kwalifikacji 1) Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać pomiar stężenia IGF-1. Badania wykonywane według standardów Świadczenie jest realizowane w diagnozowania świadczeniobiorców z ośrodkach pediatrycznych lub somatotropinową lub wielohormonalną endokrynologii dziecięcej, niedoczynnością przysadki (SNP/ WNP). współpracujących z Zespołem Koordynacyjnyin ds. Stosowania 2. Monitorowanie leczenia Hormonu Wzrostu, zapewniających 2.1 Przed rozpoczęciem leczenia, po 90 dniach: | świadczeniobiorcy dostęp do pomiar stężenia IGF-1. niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i 2.2 Co 180 dni pomiar stężenia glukozy we krwi | pielęgniarskiej. udzielających z pomiarem odsetka glikowanej hemoglobiny świadczeń w jednym z następujących lub co 365 dni: test obciążenia glukozą z 1) ambulatoryjnym lub pomiarem glikemii i insulinemit. 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. 2.3 Co 90 dni 1) krótka 24- lub 48-gadzinna hospitalizacja; 2) w ramach 24 godzinnej hospitalizacji — test stymułacji wydzielania GH insuliną - 8 pomiarów stężeń GH (dotyczy świadczeniobiorców przed przekazaniem pod opiekę poradni endokrynologii dla osób dorosłych (około 20 -25% Nr 5 przesiewowy); 6) obniżony wyrzut hormonu wzrostu (poniżej 10 ng/ml) w dwóch. niezałeżnych testach stymułacji sekrecji tego hormonu (z uwagi na ryzyko powikłań testy te można wykonywać jedynie u dzieci powyżej 2 roku życia): 7) nawracające stany hipoglikemii w okresie noworodkowym lub niemowlęcym. szczególnie u dzieci z wadami linii pośrodkowej twarzoczaszki: 8) nieprawidłowości okolicy podwzgórzowo-przysadkowej (TK z kontrastem, MRI). 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu. zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3, Kryteria wyłączenia z programu: 1) złuszczenia główki kości udowej; 2) pseudo-tumor cerebri; 3) cukrzyca; 4) ujawnienia lub wznowy choroby rozrostowej; 5) brak zgody pacjenta na kontynuację leczenia: 6) niezadowalający efekt leczenia, tj. przyrost wysokości ciała świadczeniobiorcy leczonego honnonem wzrostu poniżej 3 cm/rok (nie dotyczy dziewcząt z dojrzałością szkieletu powyżej 14 lat i chłopców z dojrzałością szkieletu powyżej 16 lat): 7) osiągnięcie wieku kostnego powyżej 16 lat przez dziewczynkę i powyżej 18 lat przez chłopca. świadczeniobiorców)); 3) w ramach 24 godzinnej hospitalizacji - próba zagęszczenia moczu z ewentualną korektą dawki hormonu antydiuretycznego (dotyczy niektórych świadczeniobiorców z WNP - najczęściej po zabiegach neurochirurgicznych z moczówką prostą (około 5-10%)); 4) w ramach 24 godzinnej hospitalizacji - test stymulacji wydzielania gonadotropin (z użyciem preparatu do stymulacji wydzielania gonadotropin - 4 pomiary stężeń FSH i LH oraz I pomiar stężeń estrogenów i androgenów) - dotyczy świadczeniobiorców z opóźnionym lub przedwczesnym pokwitaniem (około 5-10%). 2.4 Co 180 dni 1) pomiar stężenia TSH: pomiar stężenia tT4; 2) jonogram w surowicy krwi (co najmniej pomiar stężenia Nat). 2.5 Co 365 dni 1) pomiar stężenia IGF-1; 2) RTG śródręcza z bliższą przynasadą kości przedramienia (do oceny wieku kostnego) 3) przy podejrzeniu złuszczenia główki kości udowej (2-3% leczonych) - konsultacja ortopedyczna, RTG lub USG stawów biodrowych, poszerzone o TK lub MRI stawów biodrowych 4) w przypadku wystąpienia objawów pseudo tumor cerebri (około 3-5% leczonych): konsultacja okulistyczna; konsultacja neurologiczna: obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego TK z kontrastem lub MRI. 5) konsultacja okulistyczna; konsultacja neurologiczna; konsultacja neurochirurgiczna; morfologia krwi z rozmazem; TK z kontrastem lub MRI OUN (dotyczy świadczeniobiorców z podejrzeniem wznowy choroby rozrostowej lub innych poważnych powikłań (około 10-15%). Dane dotyczące monitorowania terapii należy co 12 miesięcy przesyłać na adres /.espołu Koordynacyjnego ds. Stosowania Honnonu Wzrostu oraz do oddziału wojewódzkiego Nr 5 |. |- Narodowego Funduszu Zdrowia. Badania są wykonywane według standardów diagnozowania świadczeniobiorców z somatotopinową lub wielohormonalną niedoczynnością przysadki (SNP / WNP). 17. LECZENIE NISKOROSŁYCH DZIECI Z ZESPOŁEM TURNERA (ZT) (ICD-10 Q 96) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY I SUBSTANCJE CZYNNE STOSOWANE W RAMACH PROGRAMU SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE KWALIFIKACJA I BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Do programu kwalifikuje Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. I.Kryteria kwalifikacji 1) stygmaty Zespołu Turnera: 2) niskorosłość. tj. wysokość ciała poniżej 3 centyla dla wieku, na siatkach centylowych dła populacji dziewcząt polskich; 3) upośledzone tempo wzrastania, poniżej -1 SD w odniesieniu do tempa wzrastania populacji dziewcząt polskich (wymagany co najmniej 6. miesięczny okres obserwacji w ośrodku uprawnionym do terapii hormonem wzrostu). z określeniem przewidywanego wzrostu ostatecznego metodą Baley- Pincau; 4) opóźniony wiek kostny, oceniany metodą Greulich'a-Pyłe; 5) wykluczenie innych. aniżeji ZT. przyczyn niskorosłości (niedokrwistość. niedoczynność tarczycy, zaburzenia wchłaniania i trawienia jelitowego. obciążenia dotyczące przebiegu ciąży i porodu, itp.); 6) inne nieprawidłowości, szczególnie nieprawidłowości anatomiczne układu sercowonaczyniowego i moczowopłciowego: 7) konsultacja genetyczna, potwierdzona dodatnim wynikiem badania kariotypu. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół 1. Dawkowanie Somatotropina podawana codziennie wieczorem w dawce: 0,33 - 0,47 mg (1,0 - 1.4 TUJ/kg m.c. /tydzień. 1. Badania przy kwalifikacji Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać pomiar stężenia IGF-1. Badania laboratoryjne wykonywane według standardów diagnozowania świadczeniobiorców z zespołem Furnera (ZŁ), 2. Monitorowanie łeczenia 2.1 Przed rozpoczęciem ieczenia, po 90 dniach: pomiar stężenia IGF-1. 2.2 Co 180 dni: pomiar stężenia glukozy we krwi i odsetka glikowanej hemoglobiny HbAe lub co 365 dni: test obciążenia glukozą z pomiarem glikemii i insulinemii. 2.3 Co 90 dni - krótka 24- lub 48-godzinna hospitalizacja 2.4 Co 180 dni 1) pomiar stężenia glukozy wc krwi: pomiar stężenia TSH; pomiar stężenia (Ty; 2) jonogram w surowicy krwi. 2.5 Co 365 dni 1) konsultacja przez ginekologa zajmującego się dziećmi (dotyczy przede wszystkim dziewcząt powyżej 10 roku życia (około 90%): WARUNKI UDZIEŁANIA SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych lub endokrynologii dziecięcej. współpracujących z Zespołem Koordynacyjnym ds. Stosowania Hormonu Wzrostu, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu. zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) wystąpienie objawów złuszczenia główki kości udowej; 2) wystąpienie objawów pseudo-tumor cerebri; 3) wystąpienie lub ujawnienie się cukrzycy: 4) ujawnienie lub wznowa choroby rozrostowej; 5) osiągnięcie przez świadczeniobiorcę niewyróżniającej wysokości ciała. tj. wysokości ciała równej lub większej aniżeli 158 cm: 6) zakończenie procesów wzrastania (brak przyrostu wysokości ciała między dwiema kolejnymi wizytami przeprowadzonymi w odstępach 6 miesięcznych): 7) niezadowalający efekt leczenia, tj. przyrost wysokości ciała świadczeniobiorcy leczonego hormonem wzrostu poniżej 3 cm na rok: 8) osiągnięcie wieku kostnego powyżej 14 lat. 2) konsultacja kardiologiczna, USG serca (dotyczy dzieci z wadami układu sercowonaczyniowego (około 5%)): 3) konsultacja netrologiczna; konsultacja urologiczna; UŚG jamy brzusznej; badanie ogólne i posiew moczu (dzieci z wadami układu moczowo-płciowego (około 10%)): 4) pomiar stężenia [Gł'-1; 5) RTG śródręcza z bliższą przynasadą kości przedramienia (do oceny wieku kostnego); 6) przy podejrzeniu złuszczenia główki kości udowej (2-3% leczonych): konsultacja ortopedyczna; RTG lub USG stawów biodrowych, poszerzone o TK lub MRI stawów biodrowych; 7) w przypadku wystąpienia objawów pseudo tumor cerebri (około 3-5% leczonych): konsultacja okufistyczna; konsultacja neurologiczna: obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego (TK z kontrastem lub MRI). Dane dotyczące monitorowania terapii należy co 2 miesięcy przesyłać na adres Zespołu Koordynacyjnego ds. Stosowania Hormonu Wzrostu oraz do oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Żdrowia. Badania wykonywane według standardów monitorowania terapii honnonem wzrostu świadczeniobiorców z ZT. Nr 5 18. LECZENIE NISKOROSŁYCH DZIECI Z PRZEWLEKŁĄ NIEWYDOLNOŚCIĄ NEREK (PNN) (ICD-10 N 18) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY | SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW | BADANIA DIAGNOSTYCZNE Do programu kwalifikuje Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.. 1.Kryteria kwalifikacji 1) klirens kreatyniny niższy aniżeli 75 ml/1.73m"/min.; 2) wysokość ciała dziecka poniżej -1,88 odchylenia standardowego (SDS). dia płci i wieku metrykalnego lub tempo wzrastania SDS poniżej - 2.0; 3) opóźniony wiek szkieletowy. poniżej 12,5 lat dla chłopców i poniżej 11.5 lat dla dziewczynek. według norm Greuticha i Pyle; 4) wykluczenie innych przyczyn niskorosłości. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy 2 programu. zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) inna aniżeli PNN przyczyna niskorosłości: 2) zaburzenia przemian węgłowodanowych: 3) choroba nowotworowa, 4) niezadowałający efekt leczenia. tj. przyrost wysokości ciała świadczeniobiorcy leczonego hormonem wzrostu poniżej Jem na rok (nie dotyczy dziewcząt z wiekiem kostnym powyżej 14 lat oraz chłopców z wiekiem kostnym powyżej 16 lat): 5) osiągnięcie wieku kostnego powyżej 16 lat przez dziewczynkę i powyżej 18 lat przez chłopca. W PROGRAMIE 1. Dawkowanie Somatotropina podawana codziennie wieczorem w dawce: 0,33 mg-0,37 mg (1,0-1.1 IU)/kg masy ciała/tydzień. WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Badania przy kwalifikacji Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać: pomiar stężenia IGF-l, badania densytometryczne, RTG stawów biodrowych. Badania wykonywane wcdług standardów diagnozowania świadczeniobiorców z przewlekłą nicwydołnością nerek. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 Przed rozpoczęciem leczenia, po 90 dniach - pomiar stężenia IGF-1. 2.2 Przed rozpoczęciem leczenia 1) badania densytometryczne; 2) RTG stawów biodrowych. 2.3 Co 90 dni 1) krótka 24- lub 48-godzinna hospitalizacja 2) konsultacja dietetyka (w ramach hospitalizacji). 2.4 Co 30 dni (pomiary 4 krotnie wykonywane w ośrodku uprawnionym do terapii hormonem wzrostu, a pozostałe pomiary (8 razy) wykonywane w ośrodkach terenowych: w 3 —4 stadium choroby co 30 dni, a w 2 stadium choroby co 90 dni) a) jonogram w surowicy krwi (Na+, K+, Cat+, Ca zjonizowany*, P-); b) morfologia krwi z rozmazem; c) gazometria. 2.5 Co 365 dni I) w uzasadnionych przypadkach: badania densytometryczne; RTG stawów biodrowych; 2) przy podejrzeniu złuszczenia główki kości udowej (u około 2-3% teczonych), u innych w zależności od potrzeb: a) konsultacja ortopedyczna, b) RTG/USG stawów biodrowych, Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych lub endokrynologii dziecięcej, współpracujących z Zespołem Koordynacyjnym ds. Stosowania Hormonu Wzrostu. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 c) TK z kontrastem stawów biodrowych. 2.6 Co 90 dni (dotyczy dzieci z wadami układu moczowo-płciowego (około 10%), u innych w załeżności od potrzeb: 1) konsultacja urologiczna; 2) USG jamy brzusznej. 2.7 Co 365 dni (dotyczy dzieci z wadami układu moczowo-płciowego (okało 10%) u innych w zależności od potrzeb) 1) badanie ogólne i posiew moczu 2.8 Co 30 dni (w 3 -- 4 stadium choroby co 30 dni, a w 2 stadium choroby co 90 dni) 1) pomiar stężenia parathormonu (intact PTH) 2) pomiar fosfatazy alkalicznej; 3) proteinogram; 4) pomiar stężenia glukozy we krwi: 5) pomiar stężenia kreatyniny: 6) pomiar stężenia mocznika. 2.9 Co 365 dni 1) pomiar stężeń triglicerydów; 2) pomiar stężeń całkowitego cholesterolu: 3) pomiar stężenia IGF-1; 4) RTG śródręcza z bliższą przynasadą kości przedramienia (do oceny wieku kostnego) 2.10 Co 365 dni (w zależności od potrzeb): 1) konsultacja okulistyczna; 2) konsultacja ortopedyczna; 3) cystourctografia Dane dotyczące monitorowania terapii należy co 12 miesięcy przesyłać na adres Zespołu Koordynacyjnego ds. Stosowania Hormonu Wzrostu oraz do oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Badania wykonywane według standardów monitorowania terapii hormonem wzrostu świadczeniobiorców PNN. Nr 5 19. LECZENIE DZIECI Z ZESPOŁEM PRADER — WILLI (ICD-10 Q 87.1) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Do Programu kwalifikuje Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. 1.Kryteria kwalifikacji 1) rozpoznanie zespołu Prader-Wiilli, na podstawie cech klinicznych potwierdzonych badaniem genetycznym; 2) wiek poniżej 18 roku życia. optymalnie między 2. a4. rokiem życia; 3) dojrzałość szkieletu (wiek kostny), poniżej 16 lat u dziewcząt i poniżej 18 lat u chłopców: 4) stan odżywienia. mierzony wielkością wskaźnika BMI, poniżej 97 centyla dla płet i wieku (wymagany co najmniej 6 miesięczny okres obserwacji w ośrodku prowadzącym terapię hormonem wzrostu): 53) wyrównane przemiany węglowodanowe. wymagane wykonanie testu obciążenia glukozą z pomiarem glikemii i insulinemii; 6) konsultacja laryngologiczna, z uwagi na możliwość nasilenia lub wystąpienia nocnych bezdechów; 7) wprowadzone leczenie dietetyczne i rchabilitacja (wymagany co najmniej 6 miesięczny okres obserwacji w ośrodku prowadzącym terapię hormonem wzrostu): 8) inne badania i konsultacje zależne od stanu świadczeniobiorcy i innych powikłań choroby zasadniczej lub innych towarzyszących PWS chorób: 9) brak innych przeciwwskazań do stosowania hormonu wzrostu. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia t. Dawkowanie Somatotropina podawana codziennie wieczorem w dawcc: 0,18 - 0,47 mg/ kg/tydzień (0.54 — 1.4 IU/kg/tydzicń). 1. Badania przy kwalifikacji Przed rozpoczęciem leczenia nałeży wykonać: pomiar stężenia IGF-1. Badania laboratoryjne i inne według standardów diagnozowania świadczeniobiorców z zespołem Prader-Willi. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 Przed rozpoczęciem leczenia. po 90 dniach: pomiar stężenia IG-1 2.2 Po 30 dniach 1) konsultacja laryngologiczna. 2) po 90 dniach kolejne konsultacje laryngologiczne w zależności od potrzeb 2.3 Co 90 dni I) krótka 24- lub 48-godzinna hospitalizacja 2) konsultacja dietetyka (w ramach hospitalizacji); 3) konsultacja rehabilitanta (w ramach hospitalizacji). 2.4 Co 180 dni 1) pomiar stężenia glukozy we krwi; 2) pomiar stężenia TSH: 3) pomiar stężenia €14. 4) jonogram w surowicy krwi. Okresowej oceny skuteczności terapii dokonuje lekarz niczaangażowany w leczenie pacjenta z zespołem Prader-Willi. 2.5 Co 365 dni (dotyczy dziewcząt) - konsultacja przez ginekologa zajmującego się dziećmi (dotyczy dziewcząt powyżej 10 roku życia, a u dziewcząt poniżej 10 roku życia - w WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych lub endokrynologii dziecięcej. współpracujących z Zespołem Koordynacyjnym ds. Stosowania Hormonu Wzrostu, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niczbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym tub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 — 761 1) brak współpracy z rodzicami lub świadczeniobiorcą: 2) wystąpienie powikłań zastosowanej terapii; 3) zaniechanie systematycznego leczenia rehabilitacyjnego lub dictetycznego; 4) narastanie otyłości. pomimo stosowania kompleksowego leczenia hormonem wzrostu, leczenia dietetycznego i rchabilitacji (wzrost wielkości wskaźnika BMI w odniesieniu do norm popułacyjnych przyjętych dla wieku i płci o 2 odchylenia standardowe lub więcej): 5) pojawienie się lub nasilenie nocnych bezdechów: 6) cukrzyca luh ujawnienie się tej choroby w czasie prowadzonej terapii honrmonem wzrostu. zależności od potrzeb). 2.6 Ce 365 dni (dotyczy dzieci z wadami układu sercowo-naczyniowego - około 5%): 1) konsultacja kardiologiczna; 2) UŚG serca. 2.7 Co 365 dni (dotyczy dzieci powyżej 7 roku życia - około 1/3 leczonych, a u dzieci poniżej 7 roku życia - ocena rozwoju psychoruchowego) - konsultacja psychologa z oceną rozwoju intelektualnego 2.8 Ce 365 dni 1) pomiar stężeń triglicerydów: 2) pomiar stężeń całkowitego cholesterołu: 3) pomiar frakcji HDL cholesterolu; 4) pomiar frakcji LDL cholesterolu; 5) pomiar odsetka glikowancj hemoglobiny (HbA;c); 6) test obciążenia glukozą z pomiarem glikemii i insulinemii; 7) pomiar stężenia IGF-1; 8) konsultacja laryngologiczna; 9) konsultacja ortopedyczna; 10) RTG śródręcza z bliższą przynasadą kości przedramienia (do oceny wieku kostnego). 2.9 Co 365 dni (dotyczy świadczeniobiorców z zaburzeniami pokwitania - około 10-15% teczonych) - test stymulacji wydzielania gonadotropin, z użyciem preparatu do stymulacji wydzielania gonadotropin (4 pomiary stężeń FSH i LH oraz I pomiar stężeń estrogenów i androgenów), 2.10 Co 365 dni (w przypadku nawracających zakażeń układu moczowego lub wad wrodzonych tego układu) l) konsultacja nefrologiczna; 2) konsultacja urologiczna; 3) USG jamy brzusznej; 4) badanie ogólne i posiew moczu. 2.11 Co 365 dni - odejrzeniu złuszczenia Nr 5 główki kości udowej (2-3% leczonych): 1) konsultacja ortopedyczna; 2) RTG łub USG stawów biodrowych, poszerzone o TK lub MRI stawów biodrowych; 2.12 Co 365 dni (w przypadku wystąpienia objawów pseudo tumor cercbri - okoła 3-5% leczonych): 1) konsultacja okulistyczna; 2) konsultacja neurologiczna; 3) obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego (TK z kontrastem lub MRI). Dane dotyczące monitorowania terapii należy co 12 miesięcy przesyłać na adres Zespołu Koordynacyjnego ds. Stosowania Hormonu Wzrostu oraz do oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Badania według standardów monitorowania adczeniobiorców z zespołem Prader-Willi. Nr 5 ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO 20. LECZENIE CHOROBY HURLER (ICD-10 E 76.0) ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE |. GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Kwalifikacji świadczeniobiorców do terapii dokonuje Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.. Kwalifikacja do programu oraz weryfikacja skuteczności leczenia co 6 miesięcy odbywa się w oparciu o ocenę stanu klinicznego świadczeniobiorcy oraz ocenę efektywności zastosowanej terapii. I.Kryteria kwalifikacji Brak lub głęboki niedobór aktywności enzymu a-Liduronidaza w tcukocytach lub fibroblastach skóry, potwierdzone badaniem molekularnym. 2. Określenie czasu leczenia w programie Przedłużenie leczenia następuje co 6 miesięcy decyzją Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, na 1. Dawkowanie Zalecana dawka laronidazy wynosi 100 j./kg masy ciała, podawana raz w tygodniu, we wiewie dożylnym. Początkowa prędkość infuzji wynosi 2 j./kg m.c./h. Prędkość infuzji można stopniowo zwiększać. co 15 minut. przy dobrej toicrancji leku, aż do maksymalnej prędkości 43 j./kg m.c./h Całkowitą objętość leku należy podać w okresie około 34 godzin. Podawanie leku powinno być nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu pacjentów z 1. Badania przy kwalifikacji 1) stwierdzenie braku lub głębokiego niedoboru aktywności a«-L-iduronidazy w leukocytach lub fibrobłastach skóry, potwierdzone badaniem molekularnym.. 2) ocena wydalania glikozaminoglikanów z moczem 3) ocena miana przeciwciał przeciwko 6-L-iduronidazie (nie jest badaniem obligatoryjnym) 4) morfologia krwi, z rozmazem 5) próby wątrobowe: AIAT, AspAT 6) stężenie fosfatazy alkalicznej 7) stężenie witamin BI2, E, D 8) stężenie cholesterolu 9) ocena równowagi kwasowo-zasadowej Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych lub leczenia chorób wewnętrznych, współpracujących z Zespołem Koordynacyjnym ds. Chorób Ultrarzadkich zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. [podstawie nadesłanej karty monitorowania terapii. Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) ciąża lub laktacja; 2) wystąpienie objawów nadwrażliwości na laronidazę; 3) znaczna progresja choroby pomimo podjętego leczenia. mukopolisacharydozą typu I lub innych dziedzicznych zaburzeń metabolizmu. Z uwagi na możliwość występowania objawów niepożądanych. z wstrząsem włącznie, lek należy podawać przy bezpośrednim dostępie do leków, sprzętu i aparatury ratującej życie. 10) USG jamy brzusznej. z oceną wątroby i śledziony 11) MRI OUN. z oceną odcinka szyjnego kręgosiupa 12) RTG kośćca, co najmniej RTG kręgosłupa 13) badanie psychologiczne. z oceną ilorazu inteligencji 14) pomiar ciśnienia tętniczego krwi 15) EKG 16) USG układu sercowo-naczyniowego 17) konsultacja laryngologiczna 18) badanie audiometryczne 19) konsultacja ortopedyczna, z oceną ruchomości stawów 20) EMG, do oceny występowania zespołu cieśni nadgarstka 21) konsultacja neurologiczna 22) konsultacja kardiologiczna 23) test 3/6 minutowego marszu 2.Monitorowanie leczenia 2.1 Raz na 180 dni 1) morfologia krwi, z rozmażem 2) próby wątrobowe: ALAT, AspAT 3) stężenie fosfatazy alkalicznej 4) ocena równowagi kwasowo-zasadowej 5) badanie okulistyczne, z oceną w lampie szczelinowej 6) badanie spirometryczne układu oddechowego 7) pomiary antropometryczne 8) pomiar ciśnienia tętniczego krwi 9) test 3/6 minutowego marszu Okresowe; oceny skuteczności terapii dokonuje lekarz niczaangażowany w leczenie pacjentów z chorobą Hurler. Przedłużenie leczenia następuje, co 6 miesięcy, decyzją Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, na podstawie nadesłanej karty monitorowania terapii. 2.2 Co 365 dni 1) ocena wydałania glikozaminoglikanów z |. moczem (po 6 miesiącach od wprowadzenia Nr 5 terapii. a następnie co 365 dni) 2) ocena miana przeciwciał przeciwka a-L-iduronidazie (badanie obligatoryjne w przypadku decyzji o zwiększeniu dawki leku lub braku cfektywności dotychczasowej dawki leku) 3) stężenie witamin BI2. E£. D 4) stężenie cholesterolu 5) USG jamy brzusznej, z oceną wątroby i śledziony 6) MRI OUN, z oceną odcinka szyjnego kręgosłupa (MRI OUN w przypadku nieprawidłowości w poprzednim badaniu lub pojawienia się lub nasilenia objawów neurologicznych) 7) RTG kośćca. co najmniej RTG kręgosłupa 8) Badanie psychologiczne, z oceną ilorazu inteligencji % EKG 10) USG układu sercowo-naczyniowego (w przypadku nieprawidłowości w układzie scrcowo-naczyniowym — konsultacja kardiologiczna — co 180 dni lub częściej) 1 1) konsultacja laryngołogiczna 12) badanie audiometryczne 13) konsultacja ortopedyczna. z oceną ruchomości stawów 14) EMG, do oceny występowania zespołu cieśni nadgarstka 15) konsultacja neurologiczna 16) konsultacja kardiologiczna 21. LECZENIE PRZEWLEKŁEGO WZW TYPU B LUB C (ICD-10 B 18.1, B 18.2) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1.Kryteria kwalifikacji A. Do leczenia WZW B za pomocą lamivudinum lub interferonum alfa-2a lub interferonum alfa-2b lub peginterferonum alfa-2a lub interferonum alfa 1. Dawkowanie WZW typu B 1) Leczenie lamiwudyn 1. Badania przy kwalifikacji A. WZW B 1) Świadczeniobiorcy leczeni lamiwudyną: a) morfologia krwi, Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu chorób zakaźnych, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących Nr 5 naturalnym w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy spełniający następujące kryteria: 1) Kryteria główne: Przewlekłe zapalenie wątroby a) obecność antygenu IiBs powyżej 6 miesięcy. b) świadczeniobiorcy z HBe Ag (+) DNA HBV w liczbie nie mniejszej niż 107 kopii/ml, c) świadczeniobiorcy z IlBe Ag (-) DNA HBV w liczbie nie mniejszej niż 16% kopiami, d) utrzymująca się stale bądź okresowo podwyższona aktywność aminotransferaz, e) zapalenie wątroby i włóknienie w obrazie histopatologicznym wątroby; w uzasadnionych przypadkach można odstąpić od biopsji wątroby, f) wiek powyżej 18 roku życia. (interferon rekombinowany powyżej 3 roku życia): 2) Kryteria szczegółowe: A) leczenie lamiwudyną: a)w przypadku marskości wątroby: -HBs Ag (+) potwierdzonej klinicznie lub w oparciu o wynik biopsji wątroby. -DNA HBV w liczbie nie mniejszej niż 10* kopii/ml, niezależnie od statusu HBeAg. -DNA HBV mniejszej niż 10* kopii/ml — wówczas, gdy spełniony jest jeden z poniższych warunków: (i) podwyższona aktywność AJAT z jednoczesnym potwierdzeniem marskości w obrazie morfologicznym wątroby, (ii) niewydolność wątroby wyrażona zakwalifikowaniem świadczeniobiorcy do kategorii B lub C według Chiłd-Pugh. (iii) zakwalifikowanie do przeszczepu b) leczenie zakażenia HBV po przeszczepie. B) leczenie interferonem naturalnym: -niepowodzenie terapeutyczne po leczeniu interferonem rekombinowanym lub interferoncm pegylowanym i potwierdzona celowość ponownego rozpoczęcia leczenia, -nietolerancja i inne działania niepożądane po stosowaniu interferonu pegylowanego lub interferonu rekombinowanego, -zaawansowane włóknienie lub marskość wyrównana Zalecaną dawką leku jest 100 mg na dobę. Dawkowanie w sytuacjach szczególnych - na przykład niewydolności nerek u świadczeniobiorców dializowanych - według zaleceń producenta. Lek nie ma rejestracji do stosowania u dzieci i młodzieży do 18 roku życia. Po 24 tygodniach terapii lamiwudyną należy ocenić skuteczność jej działania poprzez ilościowe oznaczenie stężenia HBV DNA. W wypadku uzyskania odpowiedzi wirusologicznej wyrażonej przynajmniej 100-krotnym zmniejszeniem poziomu wiremii (2 logt0) leczenie należy kontynuować. l.eczenie można zakończyć po dwukrotnym stwierdzeniu ujemnych wyników HBV DNA wykonanych w odstępach co najmniej 3 miesięcy. przy czym laboratorium musi mieć właściwy certyfikat jakości, Czas terapii nie może być jednak krótszy niż rok. W przypadku świadczeniobiorców z marskością wątroby i po przeszczepie wątroby terapię należy stosować bez ograniczeń czasowych. W przypadku nieskuteczności leczenia a) pierwotnej, określonej jako mniejsze niż 100-krotne obniżenie poziomu wiremii po 24 tygodniach terapii, b) wtórnej, definiowanej jako wzrost aktywności AIAT w stosunku do wartości wyjściowych lub wzrost stężenia HBV DNA większy niż I log10 w stosunku do najniższych wartości stwierdzanych w trakcie dotychczasowego leczenia - należy wykonać w certyfikowanym laboratorium oznaczenie mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę. Po potwierdzeniu oporności należy rozważyć zmianę leku na adefowir, entekawir lub pegylowan b) AIAT, c) stężenie kreatyniny. d) HBsAg i HBeńAg, c) ilościowa ocena DNA HBV, f) przeciwciała anty HBe. g) protcinogram, h) czas lub wskaźnik protrombinowy. 1) biopsja wątroby w przypadkach uzasadnionych kryteriami włączenia, j) USG jamy brzusznej. 2) Świadezeniobiorcy leczeni interferonem alfa-2 a pegylowanym / rekombinowanym interferonem alfa: a) morfołogia krwi, b) AIAT, c) HBsAg i HBeAg, d) ilościowa ocena DNA IIBV. e) przeciwciała anty-HBe, f) protcinogram, g) czas lub wskaźnik protrombinowy, h) autoprzeciwciała. D TSH, j) +T4 lub fT3, k) stężenie kreatyniny, l) biopsja wątroby w przypadkach uzasadnionych kryteriami włączenia. m) USG jamy brzusznej. 3) Świadczeniobiorey leczeni interferonem alfa naturalnym: a) morfologia krwi, b) AIAT, c) stężenie kreatyniny, d) HBsAg i HBeAg, e) ilościowa ocena DNA HBV. f) przeciwciała anty-HBc. g) proteinogram, h) czas lub wskaźnik protrombinowy. i) autoprzeciwciała. JD TSH, k) £F4 lub £T3, 1) biopsja wątroby w przypadkach uzasadnionych kryteriami włączenia, m) USG jamy brzusznej. trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 wątroby: B. Do leczenia WZW typu € za pomocą interferonum alfa-2a lub interferonum alfa-2b lub peginterferonum alfa-2a lab peginterferonum alfa-2b lub interferonum alfa naturalnego w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy spełniający następujące kryteria: 1) Kryteria główne: a) obecność IICV RNA(+) w surowicy krwi lub w tkance wątrobowej. b) obecność przeciwciał anty-HCV, c) zmiany zapalne i włóknienie w obrazie histopatologicznym wątroby (u świadczeniobiorców 2 genotypem 2 i 3 oraz w uzasadnionych przypadkach można odstąpić od biopsji wątroby). d) wick powyżej 18 roku życia, (interferon rekombinowany powyżej 3 roku życia); 2) Kryteria szczegółowe: a) leczenie interferonem rekombinowanym - brak lub nieznamienne miana autoprzeciwciał. Obecność przeciwciał anty LKM nie jest przeciwwskazaniem do włączenia do leczenia. b) leczenie interferonem alfa pegylowanym: -przewlekłe zapalenie wątroby i wyrównana marskość wątroby, -świadczeniobiorcy z pozawątrobową manifestacją zakażenia HCV powinni być leczeni niczałeżnie od zaawansowania choroby w obrazie histopatologicznym, c) leczenie interferoncm naturalnym: -niepowodzenic terapeutyczne po leczeniu interferonem rekombinowanym lub interferonem pegylowanym i potwierdzona celowość ponownego rozpoczęcia ieczcnia. -nietolerancja i inne działania niepożądane po stosowaniu interferonu pegylowanego lub interferonu rekombinowanego, -zaawansowane włóknienie lub marskość wyrównana wątroby. 2. Określenie czasu leczenia w programie: A. WZW typu B | b) marskości pozapalnej po WZW interferon alfa-2a. Przy braku oporności należy sprawdzić adherencję do leczenia. tzn. stosowanie się świadczeniobiorcy do zaleconego sposobu przyjmowania teku. Po sprawdzeniu adherencji, w przypadku nieosiągnięcia zamierzonego celu twrapii (spadek wiremii poniżej 2 logt0) należy rozważyć zmianę leku na adefowir, entekawir lub pegylowany interferon alfa-2a. 2) leczenie interferonem pegylowanym alfa 2a Dawka peginterferonu alfa ża: 180 ug/tydzień przez 48 tygodni u świadczeniobiorców HBeAg (-) i co najmniej 24 tygodnie u świadczeniobiorców z HBeAg (+). 3) leczenie interferonem rekombinowanym alfa 2 ai2b 5 lub 6 MIU podskórnie 3 razy w tygodniu przez 24 tygodnie u świadczeniobiorców z antygenem HBe(+) i przez 48 tygodni u świadczeniobiorców z HBe(-) Określenie czasu leczenia w programie: a) u świadczeniobiorców HbBe dodatnich leczenie powinno być prowadzone przez 24 tygodnie b) u świadczeniobiorców Hlże ujemnych teczenie powinno być prowadzone przez 48 tygodni c) u dzieci dotychczas nieleczonych zaleca się dawkowanie 3 mln 3 razy w tygodniu przez 24 tygodnie 4) łeczenie interferonem naturalnym Interferon alfa naturalny może być stosowany w monoterapii: a) w przewlekłym WZW typu Bu dorosłych B. wzwC 1) Świadczeniobiorcy leczeni interferonem alfa pegyłowanym: a) morfologia, b) ALAT, c) TSH, d) proteinogram, e) autoprzeciwciała. f) HCV-genotyp, g) PCRHCY metodą ilościową. h) tF4 lub £T3, t) kwas moczowy, j) próba ciążowa u kobiet w wicku rozrodczym, k) USG jamy brzusznej. 2) Świadczeniobiercy leczeni rekombinowanym interferonem alfa: a) mortologia, b) AIAT, c)TSH, d) proteinogram, e) autoprzeciwciała. f) HCV mctodą jakościową, g) fT4 lub fT3, h) kwas moczowy, i) próba ciążowa u kobiet. w wieku rozrodczym, j) USG jamy brzusznej. 3) Świadczeniobiorcy leczeni interferonem alfa naturalnym: a) morfologia, b) AIAT, ©) TSH, d) proteinogram, e) autoprzeciwciała, f) HCV metodą. jakościową g) fT4 lub fT3, h) kwas moczowy, i) próba ciążowa u kobiet w wieku rozrodczym, j) USG jamy brzusznej. 2. Monitorowanie leczenia Nr 5 1) Łamiwudyna: kryteria wyłączenia świadczeniobiorcy z programu wyznaczają czas leczenia; 2) Interferony: a) u świadczeniobiorców HBeAg (+) leczenie prowadzone przez 24 tygodnie, b) u świadczeniobiorców HBeAg (-) leczenie prowadzone przez 48 tygodni, c) u dzieci dotychczas nieleczonych zaleca się leczenie przez 24 tygodnie; B. WZW typu C 1) Interferon alfa pegylowany: a) przy genotypie I i 4 czas leczenia do 48 tygodni, b) przy genotypie 2 i 3 czas łeczenia 24 tygodnie; 2) Interferon alfa rekombinowany — przez 48 tygodni; 3) Interteron alfa naturalny - przez 24 tygodnie niezależnie od genotypu. a w przypadku marskości 48 tygodni. 3. Kryteria wyłączenia A. WZW typu B 1) Kryteria główne: wystąpienie objawów nadwrażliwości lub nietolerancji na substancję czynną lub pomocniczą: 2) Kryteria szczegółowe: a) w przypadku leczenia lamiwudyną: -wzrost wiremii o I log 10 w czasie leczenia, - wykrycie mutanta YMDD; b) w przypadku leczenia interferonami: -nicwyrównana marskość wątroby, -ciężka współistniejąca choroba serca, w tym niewydołność krążenia, niestabilna choroba wieńcowa - niewyrównana cukrzyca insulinozależna, -choroby o podłożu autoimmunologicznym poza autoimmunologicznym zapaleniem wątroby typu II (anty-LKM -[), -niewyrównana nadczynność tarczycy. - przeciwwskazania wynikające z opinii neurologa o aktualnym stanie choroby, -świadczeniobiorcy uzależnieni od alkoholu i narkomani czynni lub z krótkim okresem typu B Dawkowanie 6 MIU 3 razy w tygodniu przez 24 tygodnie u świadczeniobiorców HBe(+) i 48 tygodni u świadczeniobiorców TIBe(-) WZW typu C 1) Interferon pegylowany Może być stosowany: a) w monoterapii - u świadczeniobiorców z przeciwwskazaniami do stosowania rybawiryny, b) w leczeniu skojarzonym z rybawiryną — u osób z przewlekłym zapaleniem wątroby typu € z nawrotem zakażenia lub po nieskutecznej terapii interfteronem alfa lub interferonem alfa i rybawiryną. Leczenie interferonem pegylowanym alfa 2 a Dawka pegintertcronu alfa Ża: £80 ugi 135 ug (u świadczeniobiorców ze schyłkową niewydolnością nerek) Leczenie skojarzone: W przypadku wystąpienia działań niepożądanych — redukcja dawki a) genotyp 1/4 -Dawka rybawiryny poniżej 75 kg me — 1000 mg od 75 kg me — 1200 mg -Czas terapii i warunki i. 48 tygodni, gdy po 12 tygodniach wystąpiła odpowiedź wirusologiczna ii. 24 tygodni, gdy EVR (carly viral response): -niskie miano wirusa wyjściowe (< 600 000 j.m./ml) -w 4. tyg. leczenia wynik A. przewlekłe WZW B 1) Świadczeniobiorcy leczeni łamiwudyną: W dniu rozpoczęcia terapii: a) morfologia krwi, b) AIAT, c) wskaźnik lub czas protrombinowy. d) stężenie krcatyniny. e) AFP. W 4, 12, 24, 48 tygodniu i dalej co 12 tygodni: a) morfologia krwi, b) AIAT, e) stężenie kreatyniny. W 24, 48 tygodniu i dalej co 24 tygodni: a) HBsAg, b) HBeAg, c) przeciwciała anty-HBe, d) DNA HBV (test ilościowy) metodą PCR, c) oznaczenie mutacji YMDD przy podejrzeniu lekooporności na łamiwudynę). Dodatkowo w 48 tygodniu: a) wskaźnik lub czas protrombinowy, b) proteinogram, c) AFP, d) oznaczenie mutacji YMDD przy podejrzeniu lekooporności na lamiwudynę). e) USG jamy brzusznej. 2) Świadczeniobiorcy leczeni interferonem alfa-2 a pegylowanym / rekombinowanym interferonem ałfa/interferonem naturalnym: Tydzień 0: a) morfologia, b) AIAT. Tydzień 2. 4. 6. 8. 12.46. 20, 24, 28, 32.36. 40, 44, 48: a) morfologia, b) AIAT. Tydzień 12, 24, 36, 48 dodatkowo: a) TSH, Nr 5 abstynencji; -ciąża lub karmienie piersią. - przeciwwskazania wynikające z opinii psychiatry o aktualnym stanie choroby, -choroba nowotworowa czynna lub z dużym ryzykiem wznowy. B. WZW typu C 1) nadwrażliwość na substancję czynną. interteron lub substancję pomocniczą: 2) niestwierdzenie HCV RNA w surowicy lub w tkance wątrobowej przy obecności anty -HCV; 3) niewyrównana marskość wątroby: 4) ciężka współistniejąca choroba serca. w tym niewydolność krążenia. niestabilna choroba wieńcowa: 5) niewyrównana cukrzyca insulinozależna: 6) choroby © podłożu autoimmunologicznym poza autoimmunologicznym zapaleniem wątroby typu II (anty-LKM -t); 7) niewyrównana nadczynność tarczycy; 8) przeciwwskazania wynikające z opinii neurologa o aktualnym stanie choroby; 9) świadczeniobiorcy uzależnieni od alkoholu i narkomani czynni lub ż krótkim okresem abstynencji; 10) ciąża lub karmienie piersią; 11) przeciwwskazania wynikające z opinii psychologa o aktualnym stanie zdrowia; 12) choroba nowotworowa czynna lub z dużym ryzykiem wżnowy. oznaczenia HCV-RNA jest ujemny - ujemny wynik oznaczenia HCV RNA w 24 tygodniu; b) Genotyp 2/3 -Dawka rybawiryny 800 mg -Czas terapii i warunki: 24 tygodnie zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. U świadczeniobiorców z wtóknieniem wątroby do 2 stopnia włącznie (staging) w skali Scheuer'a, u których po 12 tygodniach terapii nie stwierdza się spadku wiremii poniżej 2 logi0 leczenie należy przerwać. U świadczeniobiorców z włóknieniem wątroby powyżej 2 stopnia lub manifestacją pozawątrobową terapię kontynuuje się do 48 tygodni. Ocenę włóknienia przeprowadza się w skali 5 punktowej (0-4). Dawka rybawiryny w terapii skojarzonej: 1) 1O00mg/ dobę dla osób do 75 kg m.c.; 2) 1200mg/ dobę dla osób powyżej 75kg m.c. Leczenie interferonem pegylowanym alfa 2 b Dawka: 1,5ug/kg m.c./ tydzień Leczenie skojarzone: a) genotyp 1/4 -Czas terapii i warunki i. 48 tygodni, gdy po 12 tygodniach wystąpiła odpowiedź wirusołogiczna ii. 24 tygodni, gdy EVR (earły viral response): -niskie miano wirusa wyjściowe (< 600 000 j.m./mt), -w 4. tyg. leczenia wynik oznaczenia HCVRNA jest ujemny, b) £T4. Tydzień 24 i 48: a) HBsAg, b) HBeAg, c) p/ciała anty HBe. d) HBV DNA (test ilościowy) metodą PCR. Dodatkowo w momencie zakończenia teczenia (24 lub 48 tydzień): a) wskaźnik protrombinowy. b) proteinogram, c) USG jamy brzusznej. B. wzw C 1) Świadczeniobiorcy z genotypem 2,3 leczeni interferonem ałfa pegylowanym: Tydzień O: a) AJAT, b) morfologia krwi, c) próba ciążowa. Tydzień 2, 4. 6. 8. 12. 16. 20. 24: a) AIAT, b) morfologia krwi. Tydzień 12 dodatkowo: a) kreatynina, b) kwas moczowy, c) TSH, d) fT4. Tydzień 24: a) GGTP, b) fosfataza zasadowa, c) kwas moczowy, d) kreatynina, e) TSH,) 1T4, 2) proteinograim, h) HCV RNA jakościowy metodą PCR. i) USG jamy brzusznej. _-ujemny wynik oznaczenia HCV- Nr 5 RNA w 24 tyg. b) genotyp 2/3 -Czas terapii i warunki: 24 tygodnie zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. U świadczeniobiorców z włóknieniem wątroby do 2 punktów włącznie (staging) w skali Scheuer'a, u których po 12 tygodniach terapii nie stwierdza się spadku wiremii poniżej 2 log10 leczenie należy przerwać. U świadczeniobiorców z włóknieniem wątroby powyżej 2 punktów lub manifestacją pozawątrobową terapię kontynuuje się do 48 tygodni. Ocenę włóknienia przeprowadza się w skali 5 punktowej (0-4). Świadczeniobiorcom o różnej masie ciała w leczeniu skojarzenym z rybawiryną można podać zalecaną dawkę peginterferonu ala 2b. stosując wstrzykiwacze lub fioki o różnym stężeniu: a) dla masy ciała (kg) poniżej 40 -peginterferon alfa-2b i. zawartość preparatu (14g/0.5ml) — 50 ii. podawanie raz w tyg. (ml) — 0,5 -całkowita dawka dobowa rybawiryny (mg) -800, b) dla masy ciała (kg) 40-50 -peginterferon ałfa-2b i. zawartość preparatu (ug/0,5ml) — 80 ii. podawanie raz w tyg. (ml) — 0,4 -całkowita dawka dobowa rybawiryny (mg) -800, c) dła masy ciała (kg) 51-64 -peginterferon alfa-2b i. zawartość preparatu (ug/0.5ml) - 80 ii. podawanie raz w tyg. (ml) — 0,5 -całkowita dawka dobowa rybawiryny (mg) -800, d) dla masy ciała (kg) 65-75 -peginterferon alfa-2b i. zawartość preparatu (1g/0,5ml) - 100 Tydzień 48: -IICV RNA jakościowy metodą PCR 2) Świadczeniobiorcy z genotypem 1,4 leczeni interferonem alfa pegyłowanym: Tydzicń 0: a) morfologia krwi, b) ALAT, c) próba ciążowa. Tydzień 2. 4, 6, 8, 12, 16. 20. 24. 28. 32. 36. 40, 44 48: a) morfologia krwi, b) AIAT. W 4 tygodniu: -HCV RNA ilościowy metodą PCR (w genotypie 1) u świadczeniobiorców z wyjściową wiremią. poniżej 600 000 IU/mt. Tydzień 12.24,36 dodatkowo: a) kwas moczowy, b) kreatynina, c) TSH, d) tT4. W 12 tygodniu: -HCV RNA ilościowy metodą PCR. Tydzień 48 dodatkowo: a) GGTP, b) fosfataza zasadowa, c) kwas moczowy, d) kreatynina, e) TSH, f) (T4, £) proteinogram, h) HCV RNA jakościowy mctodąPCR. i) USG jamy brzusznej. Tydzicń 72: -HCV RNA jakościowy metodą PCR; 3) Świadczeniobiorcy leczeni rekombinowanym interferonem Nr 5 ii. podawanie raz w tyg. (ml) — 0,5 -całkowita dawka dobowa rybawiryny (mg) -1000, Tydzień 0: e) dla masy ciała (kg) 76-85 a) morfologia krwi, -peginterferon alfa-2b b) AIAT, i. zawartość preparatu (ug/0.5ml) - 120 | c) próba ciążowa. ii. podawanie raz w tyg. (ml) — 0,5 -całkowita dawka dobowa rybawiryny Tydzień 2. 4, 6. 8. 12, 16. 20. 24. 28. 32. 36. 40. (mg) -1000, 44, 48: f) dla masy ciała (kg) powyżej 85 a) morfologia krwi, -peginterferon alfa-2b b) AIAT. i. zawartość preparatu (ug/0.5ml) - 150 ii. podawanie raz w tyg. (ml) — 0,5 Tydzień 12. 24. 36 dodatkowo: - całkowita dawka dobowa rybawiryny a) kwas moczowy, (mg) -1200; b) kreatynina, c) TSH, 2) Interferon aifa rekombinowany d) tT4, alfa/interferonem alfa naturalnym: Nr 5 Może być stosowany: Dodatkowo tydzień 24 lub 48 (na zakończenie a) w monoterapii w przewlekłym WZW leczenia): typu © a) GGTP, -u świadczeniobiorców dializowanych. | b) fosfataza zasadowa, -u Świadczeniobiorców przed iub pa c) kwas moczowy, przeszczepach, d) kreatynina, -u świadczeniobiorców z c) TSH, przeciwwskazaniami do stosowania f) fT4, lub nadwrażliwością na rybawirynę, g) protcinogram, -u dzieci powyżej 3 roku życia, h) HCV RNA jakościowy met. PCR, 1) USG jamy brzusznej. — 771 b) w leczeniu skojarzonym z rybawiryną w przewlekłym WZW Tydzień 48 lub 72: typu C: u dzieci powyżej 3 roku życia -HCV RNA jakościowy (interferon alfa 2b). Dawka interferonu alfa 2a i 2b: 3 MIU 3 razy w tygodniu przez 48 tyg. Dawka rybawiryny: poniżej 75 kg — 1000 mg od 75 kg — 1200 mg na dobę w 2 dawkach dawkowanie rybawiryny u dzieci — 15mg/kg mce/dobę Interferon alfa-2b może być stosowany w leczeniu przewlekłego WZW typu C u dzieci i młodziczy (w wieku 3 lati więcej). wcześniej nieleczonych, bez cech dekompensacji czynności wątroby i ze stwierdzonym HCV-RNA w surowicy -w dawce 3 mln j. m.3 razy w tygodniu odpowiednio przez 24 lub 48 tygodni. Interferon alfa rekombinowany w WZW typu C u dorosłych jest leczeniem suboptymalnym i powinien być stosowany tyłka w przypadku niemożności zastosowania interferonu pegylowanego. 22. LECZENIE PRZEWLEKŁEGO WZW TYPU B W OPORNOŚCI NA LAMIWUDYNĘ ([CD-10 B 18.1) ŚWIADCZENIOBIORCY ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE 1.Kryteria kwalifikacji Do leczenia WZW typu B w oporności na lamiwudynę za pomocą entekawiru lub adefowiru w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy spelniający następujące kryteria: 1) obecność antygenu HBs powyżej 6 miesięcy: 2) świadczeniobiorcy z HBe Ag (+) DNA HBV w liczbie nie mniejszej niż 107 kopii/mi; 3) świadczeniobiorcy z HBe Ag (-) DNA HBV w liczbie nie mniejszej niż 10* kopii/mi; 4) utrzymująca się stale bądź okresowo podwyższona aktywność aminotransferaz; 5) zapalenie wątroby i włóknienie w obrazie histopatologicznym wątroby: w uzasadnionych przypadkach można odstąpić od biopsji wątroby: 6) wiek powyżej 18 roku życia: 7) wystąpienie nieskuteczności na lamiwudynę. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 1. Dawkowanie 1.1 W przypadku nieskuteczności leczenia lamiwudyną: 1) pierwotnej, określonej jako mniejsze niż 100-krotne obniżenie poziomu wiremii po 24 tygodniach terapii, 2) wtórnej, detiniowanej jako wzrost aktywności ALAT w stosunku do wartości wyjściowych łub wzrost stężenia HBV DNA większy niż I loglO w stosunku do najniższych wartości stwierdzanych w trakcie dotychczasowego leczenia - należy wykonać w certyfikowanym laboratorium oznaczenie mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę. Po potwierdzeniu oporności należy rozważyć zmianę leku na adefowir. entekawir lub pegylowany interferon alfa- 2a. Przy braku oporności należy sprawdzić adherencję do leczenia, tzn. stosowanie się świadczeniobiorcy do WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Badania przy kwalifikacji 1) morfologia krwi; 2) AIAT; 3) stężenie kreatyniny: 4) HBsAg i HBeAg; 5) ilościowa ocena DNA HBV: 6) p/ciała anty HBce: 7) proteinogram; 8) czas lub wskaźnik protrombinowy: 9) mutacje YMDD warunkujące oporność na lamiwudynę; 10) biopsja wątroby w przypadkach uzasadnionych kryteriami włączenia: [1) USG jamy brzusznej. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 W dniu rozpoczęcia terapii l) morfologia krwi; 2) AIAT; 3) wskaźnik lub czas protrombinowy: 4) stężenie kreatyniny: 5) AFP. zaleconego sposobu przyjmowania leku. Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu chorób zakaźnych. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 3, Kryteria wyłączenia 1) ciąża; 2) wystąpienie objawów nadwrażliwości na wszystkie leki uwzględnione w niniejszym programie (zalecana zmiana leku na inny w przypadku nadwrażliwości na jeden z nich): 3) nieskuteczność terapii wszystkimi ickami objętymi niniejszym programem, mimo zmian zgodnych z programem terapeutycznym. Po sprawdzeniu adherencji, w przypadku nieosiągnięcia zamierzonego celu terapii (spadek wiremii poniżej 2 logł0) należy rozważyć zmianę leku na adetowir, entekawir lub pegylowany interferon alfa- 2a. 1.2 W przypadku nieskuteczności adefowiru określonej według powyższych kryteriów. możliwa jest jego zamiana na entekawir i odwrotnie przy nicskuteczności entckawiru zamiana na adefowir. W cełu zmiany tych leków niczbędne jest wykazanie mutacji związanej z opornością odpowiednio na adefowir lub entekawir. 1. 3 Leczenie adefowirem Dawkowanie leku Zalecana dawka leku to 10 mg na dobę. Dawkowanie w sytuacjach szczególnych - na przykład niewydolności nerek u świadczeniobiorców dializowanych - według zaleceń producenta. Lek nie ma rejestracji do stosowania u dzieci i młodzieży do 18 roku życia. 1.4 Leczenie entecavirem Dawkowanie leku Zalecana dawka leku dla świadczeniobiorców z opornością na lamiwudynę wynosi 1.0 mg na dobę. Dawkowanie w sytuacjach szczególnych - na przykład niewydolności nerek u świadczeniobiorców dializowanych - według zaleceń producenta. Lek nie ma rejestracji do stosowania u dzieci i 2.2 W4, 12, 24, 48 tygodniu i dalej co 12 tygodni t) morfologia krwi; 2) AIATF; 3) stężenie kreatyniny. 2.3 W 24, 48 tygodniu i dalej co 24 tygodni 1) HBsAg; 2) HBcAg; 3) przeciwciała anty-HBe; 4) DNA HBV (test ilościowy) met. PCR. Dodatkowo w 48 tygodniu: 1) wskaźnik lub czas protrombinowy: 2) proteinogram; 3) AFP; 4) UŚG jamy brzusznej. Nr 5 | J młodzieży do 18 roku życia. 23. LECZENIE CHOROBY LEŚNIOWSKIEGO-CROHNA (chLC) (ICD-10 K 50) WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO p Ą ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW | BADANIA DIAGNOSTYCZNE ŚWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Leczenie ciężkiej postaci choroby Leśniowskiego- Crohna (ch LC) u dzieci do 18 roku życia 1.1 Kryteria włączenia 1) świadczeniobiorcy w wieku od 7 lat do momentu ukończenia 18 roku życia 2) ciężka, aktywna postać choroby Leśniowskiego-Crohna (wynik w skali PODAI powyżej 51 punktów), 3) brak lub utrata odpowiedzi na dotychczas stosowane jeczenie z wyjątkiem leczenia biologicznego 4) wysokie stężenie markerów stanu zapalnego jak np. CRP, oraz wysoki OB. 5) kobiety w wieku rozrodczym. muszą wyrazić zgodę na świadomą kontrolę urodzeń w okresie do 6 miesięcy po zastosowaniu ostatniej dawki infliksymabu 1.2 Leczenie podtrzymujące infliksimabem W 71 dniu leczenia nalcży dokonać oceny odpowiedzi na leczenie przy użyciu skali PODAT. Świadczeniobiorcy z odpowiedzią kliniczną przechodzą do leczenia podtrzymującego. Odpowiedź kliniczna definiowana jest jako zmniejszenie PCDALt o 15 lub więcej punktów oraz PCDAI niższe niż 30 punktów. 2. Leczenie ciężkiej postaci choroby Leśniowskiego- Crohna u dorosłych 2.1 Kryteria włączenia a) wiek powyżej 18 roku życia. b) stwierdzenie ciężkiej czynnej postaci choroby tub CDAI powyżej 300 punktów lub przetoki okołoodbytowe. które nie zagolły się pod wpływem antybiotyków i leczenia chirurgicznego w połączeniu z leczeniem immunosupresyjnym, c) utarta masy ciała (BMI poniżej 18 kg/m”), d) wielokrotne, niekontrolowane oddawanie stolca w ciągu dnia, c) obecność czynników prognostycznych przemawiających za ciężkim przebiegiem choroby takich jak: wczesne pojawienie się przetok, 1.Leczenie choroby Leśniowskiego- Croha u dzieci do 18 roku życia Infiiksymab należy podać w dawce 5 mg/kg mc w infuzji dożylnej trwającej ponad 2 godziny. Następne dawki należy podać po 14 i 42 dniach od pierwszej infuzji. Leczenie podrzymujące należy prowadzić w schemacie infliksymab w dawce 5 mg/kg m.e. co 8 tygodni. 2. Leczenie choroby Leśniowskiego- Crohna u dorosłych 2.1 Infliksymab należy podać w dawce 5 mg/kg me w infuzji dożylnej trwającej ponad 2 godziny. Następne dawki nałeży podać po 14 i 42 dniach od pierwszej infuzji. W leczeniu podtrzymującym nałeży podawać infliksymab w dawce 5 mg/kg m.c. co 8 tygodni. Dopuszczalne są uzasadnione 1-2 dniowe odstępstwa od podanego schematu 2.2 Adalimumab należy podać we wstrzyknięciu podskórnym, w dawce 160 mg, po 14 dniach w dawce 80 mg, a następnie w dawce 40 mg po każdych kolejnych 14 dniach do 12 tygodnia włącznie. W leczeniu podtrzymującym adalimumabem należy go podawać w dawce 40 mg podskórnie co 2 tygodnie. Dopuszczalne są uzasadnione |-. 2-dniowe odstępstwa od podanego schematu. i. Badania przy kwalifikacji 1) ilość krwinek białych: 2) ilość krwinek czerwonych: 3) poziom hemoglobiny; 4) płytki krwi: 5) odczyn Biernackiego; 6) aminotransferaza ałaninowa; 7) aminotransferaza asparaginianowa; 8) poziom kreatyniny w surowicy; 9) białko C-rcaktywne; 10) badanie ogólne moczu; 11) próba tuberkulinowa; 12) antygen HBs; 13) przeciwciała anty CV: 14) antygen wirusa HIV(HIV Ag/Ab Combo); 15) stężenie elektrolitów w surowicy; 16) hematokryt; 17) RTG klatki piersiowej; 18) EKG z opisem; 19) badanie endoskopowe; 20) obliczenie wartości wskaźnika CDAI/ PCDAL. 2. Monitorowanie leczenia W przypadku stosowania adalimumabu Świadczeniodawca jest zobowiązany wykonać. co najmniej po 2 tygodniach od podania ostatniej dawki leku następujące badania: morfologia krwi, OB, Ht, CRP, AIAT i AspAT. Wtedy też należy przeprowadzić ocenę wskaźnika CDAI. W przypadku stosowania infliksymabu, świadczeniodawca jest zobowiązany wykonać, co najmniej po 2 tygodniach od podania 3 dawki teku, następujące badania: morfologia krwi. OB. Ht, CRP. AJAT i AspAT. Wtedy też należy przeprowadzić ocenę wskaźnika CDAI / PCDALI. W przypadku dzieci leczonych infliksimabem w 71 dniu leczenia należy dokonać oceny odpowiedzi na leczenie przy użyciu skali zapalenie naczyń, zapalenie naczyniówki oka, Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu gastroenterologii, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 zajęcie stawów. wtórna skrobiawica. kacheksja. wysokie stężenie biochemicznych markerów stanu zapalnego takich jak białko C-reaktywne (CRP) oraz wysokie OB.; 2) brak reakcji na dotychczasowe leczenie lub przeciwwskazania do dotychczasowego leczenia łub przeciwwskazania do leczenia chirurgicznego, 3) w przypadku kobiet w okresie rozrodczym konieczne jest wyrażenie zgody na świadomą kontrolę urodzeń do 5 miesięcy po zastosowaniu ostatniej dawki adalimumabu i do 6 miesięcy pa zastosowaniu ostatniej dawki infliksymabu. 3. Określenie czasu leczenia dzieci i dorosłych w programie 1) infliksymab — terapia inicjująca 43 dni; 2) adalimumab: — terapia inicjująca do 12 tygodnia włącznie: Leczenie podtrzymujące adalimumabem lub infliksymabem powinno trwać aż do momentu stwierdzenia braku odpowiedzi na leczenie (w tym również stwierdzenie konicczności wykonania zabiegu chirurgicznego związanego z chorobą) jednakże nie dłużej niż 12 miesięcy od momentu podania pierwszej dawki. 4. Kryteria wyłączenia dzięci i dorosłych z programu 1) nadwrażliwość na leki stosowane w programie, 2) ciężkie zakażenia wirusowe, grzybicze lub bakteryjne. 3) umiarkowana lub ciężka niewydolność mięśnia SETCcowego, 4) niestabilna choroba wieńcowa 5) przewlekła niewydolność oddechowa 6) przewlekła niewydolność nerek 7) przewlekła niewydolność wątroby 8) zespół demielinizacyjny lub objawy przypominające ten zespół. 9) choroba alkoholowa, poalkoholowe uszkodzenie wątroby lub każda czynna postępująca choroba wątroby. 10) ciąża lub karmienie piersią 11) rozpoznanie stanów przednowotworowych lub nowotworów złośliwych w okresie 5 lat poprzedzających moment kwalifikowania do programu, 12) powikłania wymagające innego postępowania (np. PCDAL. Odpowiedź kliniczna definiowana jest jako zmniejszenie PODAT o £5 lub więcej punktów oraz PCDAI niższe niż 30 punktów. Nr 5 leczenia operacyjnego). 5, Zakończenie leczenia dzieci i dorosłych 1) uzyskanie remisji, 2) brak efektów leczenia, 3) pogorszenia stanu zdrowia świadczeniobiorcy. 4) wystąpienia powikłań wymagających innego specyficznego leczenia. 24. LECZENIE OPORNYCH POSTACI SZPICZAKA MNOGIEGO PLAZMOCYTOWEGO (ICD-10 C 990) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW SŚWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Kryteria kwałifikacji do leczenia bortezomibem 1. Dawkowanie Jeden cykl leczenia obejmuje 21 dni: Podanie icku w dawce 1,3 mg/m” przypada na dzień I. 4, 8. I cyklu, natomiast w dniach od 12 do 21 włącznie następuje przerwa w podawaniu leku. W razie wystąpienia istotnych powodów losowych bądź organizacyjnych dopuszcza się przyspieszenie bądź opóźnienie podania konkretnej dawki leku o dwa dni w stosunku do zapłanowanej daty. W razie wystąpienia działania niepożądanego w stopniu il i NI według WHO dopuszczalne jest zależnie od sytuacji zmniejszenie dawki o 25 lub 50% (do odpowiednio 1,0 mg/m” lub 0,7 mg/m”) lub czasowe przerwanie podawania leku do czasu ustąpienia danego działania niepożądanego i jego ponowne włączenie w odpowiednio zredukowanej dawce. Lek jesi podawany w trwającym od 3 do 5 sekund dożylnym wstrzyknięciu w formie bolusa przez obwodowo lub centralnie umieszczony cewnik. Po podaniu produktu, cewnik należy przepłukać 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu do wstrzyknięć. 1.1 Leczenie w ramach [i rzutu bortezomibem 1) wystąpiła progresja w trakcie leczenia I rzutu stwierdzana po co najmniej 2 cykiach leczenia I rzutu 2) brak jest poprawy częściowej po 4 cyklach leczenia I rzutu bez wykorzystania bortezomibu; 1.2 Leczenie w ramach III rzutu bortezomibem 1) z nawrotem szpiczaka po uzyskaniu, co najmniej remisji częściowej za pomocą chemioterapii wysokodawkowej i przeszczepieniu komórck krwiotwórczych; 2) chorych z progresją choroby po roku leczenia I i II rzutu; 3) chorych z nawrotem szpiczaka po chemioterapii wysokodawkowej i przeszczepieniu własnych komórek krwiotwórczych bez remisji częściowej kwalifikowanych do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych, Nicuzasadnione jest włączenie do leczenia bortezomibem w ramach III i następnych rzutów pacjentów, u których zastosowano ten lck w leczeniu II rzutu i nie uzyskano odpowiedzi na leczenie w postaci remisji częściowej. 1.3 Leczenie w ramach IV rzutu - z nawrotem szpiczaka po uzyskaniu co najmniej bardzo dobrej remisji częściowej po leczeniu za pomocą chemioterapii wysokodawkowej i przeszczepieniu komórek 1. Badania przy kwalifikacj 1) oznaczenie morfologii krwi 2) oznaczenie AspAT, AIAT 3) poziom wapnia 4) kreatynina 5) bilirubina 6) klirens kreatyniny 7) elektrotoreza białek 8) oznaczanie białka M 9) - badania ogólne moczu 10) badanie na obecność białka Bence'a - Jonesa w moczu, 11) biopsja szpiku lub/i trepanobiopsja szpiku 12) RTG kości płaskich i długich 13) MR łub TK (w wybranych przypadkach) 14) badanie beta2-mikroglobuliny 15) badanie wolnych łańcuchów lekkich 2. Monitorowanie leczenia Co najmniej raz w miesiącu badanie neurołogiczne (może być wykonane przez internistę) Pomiędzy 35-42 dniem teczenia oznaczenie: 1) morfologii krwi; 2) proteinogramu 3) stężenia kreatyniny; 4) stężenia wapnia w surowicy; —- — Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu hematologii, zapewniających świadczeniobłorcy dostęp da niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających Świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambułatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 krwiotwórczych, zastosowanych jako leczenie III rzutu u chorych, którzy uzyskali co najmniej remisję częściową po zastosowaniu bortezomibu w ramach leczenia II rzutu. 1.4 Chorzy kwalifikowani do programu muszą charakteryzować się poniższymi parametrami: 1) stan ogólny wg Karnowskiego > 60%: 2) liczba płytek krwi > 50 GA: mp 3) stężenie Hb > 8.0 g/dl (także uzyskane przez podanie transfuzji krwi); 4) liczba neutrofili (ANC) > 0.5 GA, 5) calkowita liczba leukocytów > 1,5G/: 6) stężenie wapnia w surowicy < 14 mg/dl: 7) AspAT i AIAT < 2,5 raza górny zakres normy; 8) bilirubina całkowita £ 1,5 raza gómy zakres normy; 9) klirens kreatyniny > 30 mi/min. Chorzy w wieku rozrodczym muszą zobowiązać się do stosowania antykoncepcji. 2. Określenie czasu leczenia w programie: Leczenie bortezomibem trwa 18 tygodni i obejmuje 6 cykli. U pacjentów. którzy odpowiadają na leczenie (remisja częściowa po 4 cyklach). ale u których nie stwierdzono całkowitej remisji można zastosować maksymalnie do 8 cykli leczenia w czasie 24 tygodni. W razie wystąpienia bardzo dobrej reakcji na leczenie umożliwiającej wcześniejsze wykonanie przeszczepienia komórek krwiotwórczych dopuszcza się przerwanie leczenia bortezomibem po mniej niż 6 cyklach. Dany chory może następnie otrzymać pozostałe cykle w ramach leczenia poprzeszczepowego. W razie wystąpienia przerwy w leczeniu spowodowanej umiarkowanymi działaniami niepożądanymi leczenie jest wydłużone o ię przerwę. 3. Kryteria wyłączenia 1) nadwraźliwość na bortezomib, boron (bor) lub którąkolwiek substancję pomocniczą: 2) nietołerancja bortezomibu: wg WHO stopień IV: 3) ciężkie zaburzenia czynności funkcji wątroby iub nerek 4) progresja choroby po dwóch cyklach bortezomibu bądź brak poprawy częściowej po 4 cyklach stosowania bortezomibu. 5) utraty białka w dobowej zbiórce moczu (dotyczy chorych z chorobą łańcuchów lekkich) Pomiędzy 34-63 dniem leczenia oznaczenie: 5 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) morfologii krwi; stężenia Hb: proteinogramu stężenia kreatyniny; stężenia wapnia w surowicy; aktywności AspAT i AIAT; stężenia bilirubiny całkowitej: utraty białka w dobowej zbiórce moczu (dotyczy chorych z chorobą łańcuchów lekkich) Pomiędzy 75-84 dniem leczenia oznaczenie: morfołogii krwi; całkowitej liczby płytek krwi całkowitej liczby leukocytów całkowitej liczby neutrofili: stężenia Hb: proteinogramu stężenia kreatyniny: stężenia wapnia w surowicy: aktywności AspAT i AJAT: stężenia bilirubiny całkowitej: klirens kreatyniny utraty białka w dobowej zbiórce moczu (dotyczy chorych z chorobą łańcuchów lekkich) Pomiędzy 96-105 dniem leczenia oznaczenie: 1) 2) 3) 4 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) morfołogii krwi; całkowitej liczby płytek krwi całkowitej liczby leukocytów całkowitej liczby neutrofili: stężenia Hb: proteinogramu stężenia kreatyniny; stężenia wapnia w surowicy: aktywności AspAT i AIAT; stężenia bilirubiny całkowitej; klirens kreatynin Nr 5 12) utraty białka w dobowej zbiórce moczu (dotyczy chorych z chorobą łańcuchów lekkich) Pomiędzy I 17-126 dniem leczenia oznaczenie: tł) - mortologii krwi; 2) całkowitej liczby płytek krwi 3) całkowitej liczby leukocytów 4) całkowitej liczby neutrofili: $) stężenia Hb: 6) proteinogramu 7) stężenia kreatvniny: 8) stężenia wapnia w surowicy: 9) aktywności AspAT i AIAT: 10) stężenia bilirubiny całkowitej: 11) klirens kreatyniny 12) utraty białka w dobowej zbiórce moczu (dotyczy chorych z chorobą łańcuchów tekkich) 13) test immunofiksacji krwi i moczu na obecność białka monoklonalnego: 14) mielogram lub trepanobiopsja szpiku; 15) badanie radiologiczne kości. 16) badanie beta2-mikroglobuliny 17) badanie wolnych łańcuchów lekkich Nr 5 25. LECZENIE TĘTNICZEGO NADCIŚNIENIA PŁUCNEGO (TNP) (ICD-10 127, 127.0) Klasyfikacja ICD 10 nie uwzględnia współczesnej kłasyfikacji nadciśnienia płucnego. Rozpoczęto procedurę jej modyfikacji. A. Leczenie TNP u dorosłych 1. Leczenie I rzutu 11 Leczenie I rzutu sildenafilem 1.2 Leczenie I rzutu bosentanem 2. Leczenie II rzutu 2.1 Leczenie II rzutu bosentanem 2.2 Leczenie II rzutu iloprostem 2.3 Leczenie Ił rzutu treprostinilem 2.4 Leczenie I! rzutu — terapia skojarzona / iloprost + sildenafil / B. Leczenie TNP u dzieci i kontynuacja I.Leczenie dzieci — bosentan 2.Kontynuacja leczenia TNP u osób przekraczających wiek 18 lat i wcześniej otrzymujących bosentan w ramach leczenia TNP u dzieci WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE ŚWIADCZENIOBIORCY WYKONYWANE W RAMACH A. Leczenie TNP u dorosłych 1. Leczenie I rzutu 1.1 leczenie sildenafilem: 1.1.1 Kryteria włączenia do programu Do leczenia I rzutu sildenafilcm w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy spełniający następujące kryteria: U 2) 3) 4) zdiagnozowana oraz udokumentowana jedna z poniższych postaci nadciśnienia płucnego: a.) idiopatyczne nadciśnienie płucne, b.) rodzinne tętnicze nadciśnienie płucne. c.) tętnicze nadciśnienie płucne w przebiegu choroby układowej tkanki łącznej (konieczne jest wykluczenie postaci choroby z dominującym włóknieniem płuc) będący w III kłasie czynnościowej według WHIO: brak spadku ciśnienia w tętnicy płucnej w ostrym teście hemodynamicznym (według aktualnych standardów leczenia) wiek powyżej 18 roku życia. 1.1.2. Określenie czasu leczenia sildenafilem w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia. 1.1.3. Kryteria wyłączenia z leczenia I rzutu stldenafilem w programie: 5 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) nieskuteczność terapii: 11) ciężka niewydolność wątroby: ostatnio przebyty udar mózgu; zawał mięśnia sercowego: ciśnienie tętnicze krwi poniżej 90/50 mmHg: jednoczesne stosowanie azotanów, leków przeciwgrzybicznych, leków przeciwwirusowych; nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą: nadciśnienie płucne o innej etiologii niż podano w kryteriach włączenia: brak współpracy z strony świadczentobiorcy w zakresie prowadzenia terapii oraz okresowej kontroli; retinitis pigmetosa lub utrata wzroku w wyniku nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego NAION; ciąża lub łaktacja PROGRAMU A.Leczenie FNP u dorosłych: 1. Leczenie I rzutu 1.1 Dawkowanie sildenafilu Należy stosować dawkę 20 mg 3 razy dziennie. 1.2 Dawkowanie bosentanu Leczenie nałeży rozpoczynać od dawki 62.5 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie. następnie zwiększać dawkę do dawki podtrzymującej 125 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować rano i wieczorem, z pokarmem lub bez pokarmu. 2. Leczenie II rzutu 2.1 Dawkowanie bosentani Leczenie należy rozpoczynać od dawki 62.5 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie, następnie zwiększać dawkę do dawki podtrzymującej 1235 mg dwa razy na dobę. Tabietki należy przyjmować rano i wicczorem, z pokarmem lub bez pokarmu. 2.2 Dawkowanie iloprostu Dawka na jedną inhalację: 2,5 mikrograma lub 5,0 mikrogramów iloprostu (podawanego w inhalacji przez ustnik nebulizatora), rozpoczynając od podania mniejszej dawki 2,5 mikrograma w pierwszej inhalacji, a następnie w drugiej inhalacji podając 5,0 mikrogramów. W przypadku słabej tolerancji dawki 5 mikrogramów, dawka ta powinna być zmniejszona do 2.5 mikrograma. 6 do 9 inhalacji na dobę. 2.3 Dawkowanie treprostynilu Lek podaje się w postaci ciągłej infuzji podskórnej. za pomocą miniaturowej pompy po umieszczeniu jednorazowej, lastikowej kaniuli w tkance podskórnej 1. Badania przy kwalifikacji 1.1 Badania nieinwazyjne: a) ocena klasy czynnościowej według NYHA, b) test 6-minutowego marszu, c) oznaczenie NT-pro-BNP, d) badanie cchokardiograficzne; 1.2 Badania inwazyjne: badanie hemodynamiczne — cewnikowanie prawego serca z oceną ciśnienia zaklinowani naczyniowego oporu płucnego, pojemności minutowej i saturacji mieszanej krwi żylnej (z wyłączeniem pacjentów z zespołem Eisenmengera. jeśli w przeszłości wykonywano już taką ocenę). testy wazodylatacyjne (z wyłączeniem pacjentów z zespołem Eisenmengera) Ocena postępu leczenia powinna być wykonywana w stanie możliwie jak najbardziej stabilnym. 2. Monitorowanie leczenia 2.1 Badania nicinwazyjne: a) ocena klasy czynnościowej według NYHA, b) test 6-minutowego marsżu, c) oznaczenie NT-pro-BNP, d) badanie echokardiograficzne (w przypadku rozbieżności wyników badań podstawowych) - wykonuje się co 3 - 6 miesięcy w trakcie uczestnictwa w programie a także w sytuacji pogorszenia stanu zdrowia zgłoszonego przez świadczeniobiorcę. Interpretacja wyników badań nieinwazyjnych. 1) zmiana kłasy czynnościowej według NYHA na [V — wskazanc jest włączenie terapii II rzutu po wykonaniu badania hemodynamicznego; 2) jeśli spełnione są dwa z trzech wymienionych niżej warunków: A Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu chorób układu krążenia lub chorób płuc zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niczbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 1.2 leczenie I rzutu bosentanem: 1.2.1 Kryteria włączenia do programu Do leczenia I rzutu bosentanem w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy spełniający następujące kryteria: 1) świadczeniobiorcy w III klasie czynnościowej według WHO, u których w ostrym teście kemodynamicznym nie stwierdzono spadku ciśnienia w tętnicy płucnej (według aktuałnych standardów leczenia, test nie jest wymagany w zespole Eiscnmengera); 2) zdiagnozowane oraz udokumentowane tętnicze nadciśnienie płucne związane z wrodzonymi wadami serca / zespołem Eisenmengera: 3) wiek powyżej 18 roku życia 1.2.2 Określenie czasu leczenia w programie Czas le czenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia z programu. 1.2.3. Kryteria wyłączenia z leczenia I rzutu bosentanem u doroslych: 5 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) nieskuteczność terapii: ciężka niewydolność wątroby kłasa Child-Pugh B łub C; 9) Aktywność ASpAT lub AIAF > 3 razy wartość górnej granicy normy (GGN) przed rozpoczęciem łeczenia lub aktywność AspAT lub AIAT > 8 razy GGN w trakcie łeczenia; przebyty udar mózgu; zawał mięśnia sercowego: ciśnienie tętnicze krwi poniżej 90/50 mmHg: jednoczesne stosowanie leków przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych, immunosupresyjnych, glibenklamidu, rifampicyny; nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą:nadciśnienie płucne o innej etiologii niż podano w kryteriach włączenia; brak współpracy z strony świadczeniobiorcy w zakresie prowadzenia terapii oraz okresowej kontroli; brzucha. Operację umieszczenia kaniuli. przygotowanie Icku oraz obsługę pompy pacjent wykonuje samodziełnie w warunkach ambulatoryjnych. Dawkowanie leku dostosowane jest do masy ciała — dawka początkowa wynosi 1.25 ng/kg/min. Następnie dawka jest zwiększana w zależności od tolerancji leczenia i efektu klinicznego. Skuteczność leczenia treprostynilem zależy proporcjonalnie od stosowanej dawki leku. istotny klinicznie efekt leczenia osiąga się zazwyczaj przy dawce około 15 - 20 ng/kg/min 2.4 Dawkowanie iloprostu i sildenafilu w terapii skojarzonej Duoterapia stosowana w przypadku wystąpienia progresji choroby u pacjentów leczonych w I rzucie sildenafilem lub u pacjentów znajdujących się w IV klasie czynnościowej w chwili rozpoznania choroby Dawka sildenafiłu: 20 mg 3 razy dziennie. Dawka iloprostu na jedną inhalację: 2.5 mikrograma lub 5,0 mikrogramów iloprostu (podawanego w inhalacji przez ustnik nebułizatora). rozpoczynając od podania mniejszej dawki 2,5 mikrograma w pierwszej inhalacji. a następnie w drugiej inhalacji podając 5.0 mikrogramów. W przypadku złej tolerancji dawki 5 mikrogramów, dawka ta powinna być zmniejszona do 2,5 mikrograma. Maksymalna liczba inhalacji na dobę wynosi 8. Opcje terapii Il rzutu (bosentan; iloprost; treprostynil; iloprost + sildenafil) mogą być stosowane zamiennie w zależności od tolerancji i skuteczności ieczenia. B. Leczenie TNP u dzieci i kontynuacja a) klasa czynnościowa III według NYHA. b) dystans 6-minutowego marszu poniżej 380m; c) NT-pro-BNP powyżej 3400 pg/ml — świadczeniobiorca powinien mieć wykonane badanie heimodynamiczne. 3) w innych sytuacjach powinna być kontynuowana terapia I rzutu. W przypadku znacznych rozbieżności w wynikach wspomnianych testów należy wykonać badanie echokardiograficzne i po uwzględnieniu jego wyniku podjąć decyzję o cewnikowaniu. 2.2 Badania inwazyjne - cewnikowanie prawego serca z oceną ciśnienia zaklinowania, naczyniowego oporu płucnego, pojemności minutowej i saturacji mieszanej krwi żylnej (również u chorych z zespołem Fisenmengera jeśli terapia II rzutu jest dopuszczalna) wykonuje się: a) co 12-24 miesiące (z wyjątkiem zespołu Eisenmcengera): b) wsytuacji progresji choroby do IV kłasy czynnościowej według NYHA, przed włączeniem terapii II rzutu; c) - jeśli panel badań nicinwazyjnych wskazuje na pogorszenie lub jeśli obraz kliniczny ł wyniki badań nieinwazyjnych są niejednoznaczne. Interpretacja wyników badań inwazyjnych: Na pogorszenie wskazujące na potrzebę zmiany terapii na II rzut składa się spełnienie 2 z 3 poniższych warunków w trakcie leczenia lekiem I rzutu: ajindcks sercowy < 2,4 limin/m”. b)średnie ciśnienie w prawym przedsionku powyżej 10 mm Hg. c)saturacja mieszanej krwi żylnej<65% Nr 5 | 10 1) 2) ciąża lub laktacja. 2. Leczenie II rzutu 2,1. Kryteria kwalifikacji do leczenia bosentanem, iloprostem, trepostynilem oraz iloprostem wraz z sildenafilem Do leczenia II rzutu u dorosłych w ramach programu kwalifikują się świadczeniobiorcy z tętniczym nadciśnieniem płucnym: po nieskutecznym leczeniu I rzutu lub będący w IV klasie czynnościowej w momencie rozpoznania choroby. 2.2. Określenie czasu leczenia w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia ż programu. 2.3. Kryteria wyłączenie z leczenia II rzutu iloprostem u derosłych: iD 2) 3) 4) 5) 6) ciężka choroba niedokrwienna serca lub niestabilna dławica piersiowa; 7) zawał mięśnia sercowego przebyty w okresie ostatnich 6 miesięcy: 8) niewyrównana niewydolność serca; niekontrolowana przez lekarza; 9) ciężkie zaburzenia rytmu serca, 10) zaburzenia naczyniowo-mózgowe (np. przejściowe niedokrwienie mózgu, udar) przebyte w ciągu ostatnich 3 miesięcy; wrodzone wady zastawkowe z istotnymi klinicznie zaburzeniami czynności mięśnia sercowego niezwiązane z nadciśnieniem płucnym; stany, w których wpływ iloprostu na płytki krwi może zwiększyć ryzyko krwotoku (np.: aktywne wrzody trawicnne,uraz, krwotok wcwnątrzczaszkowy): nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą: nadciśnienie płucne o innej etiologii niż podano w kryteriach włączenia; brak współpracy z strony świadczeniobiorcy w zakresie prowadzenia terapii oraz okresowej kontroli; ich leczenia po 18 roku życia 1) masa ciała od 20 do 40 kg. dawka początkowa (4 tygodnie) 31.25 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 62.5 mg dwa razy na dobę: 2) masa ciała większa niż 40 kg. dawka początkowa (4 tygodnie) 62.5 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 125 mg dwa razy na dobę. 3)kontynuacja leczenia TNP u osób przekraczających wiek 18 lat i wcześniej otrzymujących bosentan w ramach leczenia TNP u dzieci Leczenie należy rozpoczynać od dawki 62.5 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie, następnie zwiększać dawkę do dawki podtrzymującej 125 mg dwa razy na dobę. Tabletki należy przyjmować rano i wieczorem, z pokarmem lub bez pokarmu. U dzieci w wieku powyżej 2 lat optymalna dawka podtrzymująca nie została ustalona w dobrze kontrolowanych badaniach. Jednak dane tarmakokinetyczne u dzieci wykazały, że stężenie bozentanu w osoczu u dzieci było zwykle mniejsze niż u pacjentów dorosłych i nie wzrastało po zwiększeniu dawki bozentanu do poziomu powyżej 2mg/kg dwa razy na dobę.Na podstawie danych farmakokinetycznych można stwierdzić, że jest mało prawdopodobne. by większe dawki były bardziej skuteczne. Nie można także wykluczyć, że po zwiększeniu dawki u dzieci wzrośnie prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Nie przeprowadzono badań klinicznych porównujących stosunek skuteczności do bezpieczeństwa dawki 2 mg/kg i 4 mg/k Nr 5 — 781 11) ciąża lub laktacja 2.4 Kryteria wyłączenia z leczenia HI rzutu treprostinilem |) nadciśnienie płucne związane z chorobą zarostową żył: 2) zastoinowa niewydolność serca spowodowana ciężkim zaburzeniem czynności lewej komory Serca; 3) ciężka niewydolność wątroby klasa Child-Pugh C; 4) czynna choroba wrzodowa przewodu pokarmowego. krwawienie śródczaszkowe, zranienie, inny rodzaj krwawienia; 5) - wrodzone lub nabyte wady zastawkowe serca z klinicznie znaczącymi zaburzeniami czynności mięśnia sercowego niezwiązanymi z nadciśnieniem płucnym; 6) ciężka postać choroby niedokrwiennej serca lub niestabilna postać dławicy piersiowej; 7) zawał mięśnia sercowego przebyty w okresie ostatnich 6 miesięcy: 8) nieleczona niewydolność serca; 9) ciężkie zaburzenia rytmu serca; 10) ciśnienie tętnicze krwi poniżej 90/50 mmHg HI) epizody naczyniowo-mózgowe (np. przejściowe niedokrwienie mózgu, udar) w ciągu ostatnich 3 miesięcy: 12) nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkołwiek substancję pomocniczą; 13) nadciśnienie płucne o innej ctiologii niż podano w kryteriach włączenia: 14) brak współpracy z strony świadczeniobiorcy w zakresie prowadzenia terapii oraz okresowej kontroli; 15) ciąża lub laktacja. 2.5 Kryteria wyłączenia z leczenia H rzutu sildenafilem i bosentanem — określono odpowiednio w pkt 1.1.3 oraz 1.2.3 B. Leczenie TNP u dzieci i kontynuacja ich leczenia po 18 roku życia 1. Kryteria kwalifikacji dzieci do leczenia bosentanem l) wiek a) od 2 do 18 roku życia b) kontynuacja ich leczenia po 18 roku życia 2) - pierwotne (idiopatyczne i rodzinne) tętnicze nadciśnienie płucne; dwa razy na dobę u dzieci. Doświadczenie kliniczne. dotyczące dzieci w wieku poniżej 2 lat jest ograniczone. Nr 5 wiórne tętnicze nadciśnienie płucne związane z chorobą tkanki łącznej; 4) tętnicze nadciśnienie płucne w przebiegu wrodzonych wad serca; 5) zespół Fisenmengera; 6) III klasa czynnościowa według WHO; 7) zastosowanie skutecznej metody antykoncepcji u miesiączkujących dziewcząt 1.2 Określenie czasu leczenia dzieci w programie Czas leczenia w programie określa lekarz na podstawie kryteriów wyłączenia z programu. 1.3 Kryteria wyłączenia dzieci z programu l) nadciśnienie płucne o innej etiologii niż podano w kryteriach włączenia: 2) - wrodzona wada serca z nadciśnieniem płucnym. w której istnieje możliwość leczenia operacyjnego; 3) brak współpracy ze strony pacjenta w zakresie prowadzenia terapii oraz okresowej kontroli leczenia; 4) nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą: 5) - umiarkowane do ciężkiego zaburzenie czynności wątroby: 6) aktywność AspAT lub AlAT > 3 razy wartość górnej granicy normy (GGN) przed rozpoczęciem leczenia lub aktywność AspAT lub AIAT > 8 razy GGN w trakcie leczenia; 7) - jednoczesne stosowanie lcków przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych, immunosupresyjnych, glibenklamidu, rifampicyny: 8) ciąża: 9) - miesiączkujące dziewczęta niestosujące skutecznych metod antykoncepcji. m lez] 26. ZAPOBIEGANIE KRWAWIENIOM U DZIECI Z HEMOFILIĄ A [B (ICD-10 D 66, D 67), WARUNKI REALIZACJI ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH Świadczenie jest realizowane przez PROGRAMU ośrodki udziełające świadczeń z 1.W ramach kwalifikacji świadczeniobiorcy | zakresu hematologii, pediatrii, do udziału w programie, na podstawie decyzji | angiologii, transfuzjologii (na dwóch lekarza lokalnego lub regionalnego centrum poziomach referencyjnych: regionalne leczenia hemofilii, wykonuje się następujące centra leczenia hemofilii — jedno dla SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW ŚWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE Kwalifikacji świadczeniobiorców do terapii pierwotnej i 1. Pierwotna profilaktyka krwawień: wtórnej profilaktyki oraz leczenia hemofilii powikłanej 1.1 czynnik VIII: nowo powstałym krążącym antykoagulantem dokonuje dzieci da ukończenia 2 r. życia — 25 - 40 Zespół Koordynujący powołany przez Prezesa Narodowego jednostek/ kg m.c. 2 razy w tygodniu, Nr 5 Funduszu Zdrowia. 1. Moduł pierwotnej profilaktyki krwawień 1. 1. Pierwotna profilaktyka krwawień u dzieci od | dnia życia z zachowaniem ciągłości leczenia do ukończenia [8 roku życia z ciężką postacią hemofilii A lub B, o poziomie aktywności czynników krzepnięcia VIII lub IX równym lub poniżej 1% poziomu normalnego. Substancja czynna finansowana w ramach powyższej profilaktyki — koncentraty osoczopochodnych (ludzkich) czynników krzepnięcia odpowiednio czynnika VIII lub czynnika X 1.2 Pierwotna profilaktyka krwawień nowa zdiagnożowanych dzieci z ciężką postacią hemofilii A i B wcześniej niełeczonych czynnikami osoczopochodnymi (ludzkimi). Substancja czynna finansowana w ramach powyższej profilaktyki — koncentraty rekombinowanych czynników krzepnięcia odpowiednio czynnika VIII lub czynnika IX minimum drugiej generacji. dzieci powyżej 2 r. życia. — 25-40 j/kg m.c. 2 - 3 razy tygodniowo Z zastrzeżeniem że podawanie 2 razy tygodniowo dotyczy dzieci dotychczas Jeczonych 2 razy tygodniowo z dobrym efektem; 1.2 czynnik IX: 25 -50 jednostek! kg m.c. 2 razy w tygodniu. 2. Wtórna profiłaktyka krwawień: 2.1 czynnik VIII: dzieci do ukończenia 2 r. życia — 25 - 40 jednostek/ kg m.c. 2 razy w tygodniu, dzieci powyżej 2 r. życia. - 25 — 40 jednostek/ kg m.c. 3 razy w tygodniu; 2.2 czynnik LX: 25 -50 jednostek / kg m.c. 2 razy w tygodniu. 3, U dzieci, u których konieczne jest założenie centralnego dostępu żylnego, badania: 1.1 Badania przesiewowe: - Czas krwawienia (metodą Coplcy a). - Badanie aktywności płytek krwi na aparacie PFA-100. - Czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). - Czas protrombinowy (PT). - Czas trombinowy (TT). 1.2 Wykonanie testu korekcji osoczem prawidłowym. 1.3 Ocena aktywności czynników krzepnięcia 1. VIH i LX, von Willebranda (vWFRCo), XI, XH. 1.4 Antygen czynnika von Wiliebranda (vWFAg). 1.5 Ocena miana inhibitora czynnika VIII i IX (test Bethesda w imodytikacji Nijmegen). 1.6 Wykonanie badan wirusologicznych (w tym HCV PCR, HBV PCR). 1.7 Morfologia krwi. kilku województw, lokalne centra | leczenia hemofilii — jedno dla kiłku powiatów) zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji lub 4) w warunkach domowych. 1. Zadania regionałnego centrum leczenia hemofilii: a) 24-godzinna dostępność do diagnostyki dotyczącej badań przesiewowych oraz oznaczeń Nr 5 1.8 W związku z realizacją modułów programu — inne niż wymienione badania będą wykonane na podstawie indywidualnych decyzji Zespołu aktywności czynnika VIIFi IX oraz leczenia wszystkich skaz krwotocznych, 1.3 Zapewnienie koncentratów czynników krzepnięcia odpowiednio czynnika VIH lub czynnika IX dla dzieci, u których konieczne jest założenie centralnego dostępu zapewnienie czynnika VIII lub IX do zabiegu. według schematu: 3.1 Pierwsza doba: 40 do 70 jednostek/ kg żylnego - dla grupy określonej w pkt 1.1 — czynniki osoczopochodne (ludzkie) -dla grupy określonej w pkt 1,2 — czynniki rekombinowane minimum drugiej generacji 2. Moduł wtórnej profilaktyki krwawień 2.1 Wtórna profilaktyka krwawień — u dzieci od 1 dnia życia do ukończenia 18 roku życia, chorych na hemofilię A lub B. po wystąpieniu wylewów do stawów. Substancja czynna finansowana w ramach wtórnej profilaktyki — koncentraty osoczopochodnych (ludzkich) czynników krzepnięcia odpowiednio czynnika VIII lub czynnika IX 2.2 Zapewnienie koncentratów osoczopochodnych (ludzkich) czynników krzepnięcia odpowiednio czynnika VIII tub czynnika IX dła dzieci, u których konieczne jest założenie centralnego dostępu żylnego 3. Objęcie programem wywoływania tolerancji immunologicznej wszystkich chorych na hemofili m.c. co 8 godzin 3.2 Druga do piątej doby: 30 do 50 jednostek/ kg m.c. co 12 godzin 3.3 Szósta doba jednorazowo: 30 do 50 jednostek/ kg m.c. 3.4 Dziesiąta doba (zdjęcie szwów) jednorazowo: 30 do 50 jednostek/ kg m.c. Dawkowanie koncentratów czynnika krzepnięcia u pacjentów, u których stwierdzono utrzymywanie się inhibitora w mianie poniżej 5 B.U.. oraz nieskuteczność leczenia w dotychczasowej dawce. może zostać ustalone indywidualnie przez Zespół Koordynujący Koordynującego, regionalne centra leczenia hemofilii będą zobiigowane do zapewnienia do nich dostępu. 2. Monitorowanie leczenia 2.1 Ocena skuteczności leczenia: W zależności od oceny klinicznej należy wykonać: - RTG stawów - nie częściej niż raz w roku. - USG stawów - nie rzadziej niż raz w roku. - NMR w razie trudności diagnostycznych w ocenic stawów. 2.2 W ramach monitorowania leczenia obowiązkowe jest prowadzenie rejestru krwawień dla danego pacjenta oraz rejestracja danych wymaganych w programie da prowadzenia rejestru dla każdego pacjenta. 2.3 Na podstawie decyzji lekarza lokalnego lub regionałnego centrum leczenia hemofilii możliwe jest w ramach monitorowania leczenia wykonanie następujących badań: b) 24-godzinny dyżur konsultacyjny dla lokalnych centrów leczenia hemofilii, c) 24-godzinny dostęp do bazy diagnostycznej, d) zapewnienie konsultacji medycznych w zakresie osłony hemostatycznej dla pacjentów z hemofilią, którzy zostaną poddani zabiegom chirurgicznym, stomatologicznym i fizjoterapii, e) dostęp do opieki psychologicznej. f) zapewnienie stałego dostępu do koncentratów czynników krzepnięcia. g) zakup czynników krzepnięcia będzie realizowany dla wszystkich centrów leczenia hemofilii przez regionalne centrum leczenia hemofilii, które uzyska status Jednostki Koordynującej, wyłonionej w powikłaną nowo powstałym krążącym antykoagulantem (inhibitorem) (powyżej 5 B.U, oraz © mianie niższym tub równym 5 B.U. w przypadku przetrwania powyżej 6 miesięcy od momentu wykrycia). Finansowanie realizacji wywoływania tolerancji immunologicznej będzie się odbywało poprzez realizację stosownych umów z podmiotami odpowiedzialnymi. Wymóg zawarcia przedmiotowych umów zostanie zapisany w specyfikacji przetargowej. Kryteria włączenia do przedmiotowego modułu nowo powstałego inhibitora u dzieci do 18 roku życia: - dotyczy chorych uprzednio zakwalifikowanych do programu, jednak stwierdzenie obecności inhibitora musi nastąpić po wejściu przedmiotowego programu w życie w 2010 r., - kwalifikacja pacjentów z hemofilią powikłaną nowo powstałym krążącym antykoagułantem (inhibitorem) (powyżej 5 B.U, oraz o mianie niższym lub równym 5 B.U. w przypadku przetrwania inhibitora powyżej 6 miesięcy) do modułu następuje na podstawie decyzji Zespołu Koordynującego. 4.Kryteria wylączenia Stwierdzenie obecności inhibitora.(krążącego antykoagulantu o mianie powyżej 5 B.U. oraz o mianie niższym lub równym 5 B.U. w przypadku przetrwania inhibitora powyżej 6 miesięcy). 5, Kryteria zakończenia udziału w programie lub module programu (dotyczy przyczyn, z powodu których udział pacjenta - uprzednio zakwalifikowanego - w przedmiotowym programie musi zostać zakończony): - Stwierdzenie obecności nowo powstałego inhibitora (powyżej 5 B.U.) tub utrzymywanie się inbibitora w mianie niższym lub równym 5 B.U. przez ponad 6 miesięcy. - Ukończenie 18 roku życia. 6. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do momentu ukończenia 18 roku życia lub do podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. Badania przesiewowe średnio co 3 miesiące: - czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), - czas protrombinowy (PT) - Ocena aktywności czynników krzepnięcia VIII i IX = 2 razy w roku oraz w zależności od sytuacji klinicznej powyższe badanie nałeży wykonać w razie braku skuteczności czynnika w dotychczasowej dawce oraz w innych uzasadnionych sytuacjach (np. przed zabiegami i procedurami inwazyjnymi łub po zmianie produktu leczniczego koncentratu czynnika krzepnięcia na inny). Oznaczanie inhibitora: -do 150 przetoczeń. co 3 miesiące, lub po każdych 10 przetoczeniach, -powyżej 150 przetoczeń co 6 do 12 miesięcy. -w momencie zmiany produktu leczniczego koncentratu czynnika krzepnięcia na inny. - w przypadku stwierdzonia braku skuteczności czynnika w dotychczasowej dawce — nie rzadziej niż w momencie stwierdzenia braku skuteczności czynnika w dotychczasowej dawce, potem po 30 dniach. W przypadku niewykrycia inhibitora kolejne jego oznaczenia powinny być wykonywane zgodnie z powyższym opisem. W przypadku wykrycia inhibitora, kolejne jego oznaczenia powinny być wykonywane co 3 miesiące (możliwa jest zmiana częstotliwości oznaczania inhibitora na podstawie decyzji lekarza regionalnego centrum leczenia hemofilii). - Aminotransteraza alaninowa (AIAT) co najmniej raż w roku. - Aminotransferaza asparaginianowa (AspAT) co najmniej raz w roku. - Obecność przeciwciał anty-HBs. - Obecność antygenu HBS (w przypadku braku miana zabezpieczającego przeciwciał anty- -HBS), u dodatnich przeciwciała anty-HBc i anty- -HBe, DNA HBV. h) drodze postępowania konkursowego, rozliczanie kosztów wynikających z realizacji świadczenia w warunkach domowych oraz kosztów wynikających z dostarczania do domu chorym koncentratów czynników krzepnięcia z Narodowym Funduszem Zdrowia, oraz świadczeniodawcami (tub świadczeniodawcą) i podmiotami odpowiedzialnymi lub podmiotami uprawnionymi do obrotu hurtowego w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. -Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2008r. Nr 45, poz.271. z późn. zm.) będzie realizowane przez regionalne centrum leczenia hemofilii, posiadające status Jednostki Koordynującej. 2. Zadania lokalnego centrum leczenia hemofilii: a) 24-godzinna dostępność do diagnostyki i leczenia hemofilii, 24-godzinny dyżur konsultacyjny dla iokalnych świadczeniodawców b) innych niż centra leczenia hemofilii, d) zapewnienie konsultacji medycznych w zakresie osłony hemostatycznej dła pacjentów z hemofilią, którzy zostaną poddani zabiegom chirurgicznym, stomatologicznym i fizjoterapii, zapewnienie stałego dostępu do koncentratów czynników krzepnięcia, bezpośredni nadzór nad realizacją świadczenia w warunkach Nr 5 - Przeciwciała anty-HCV (raz w roku), u dodatnich RNA HCV. Przeciwciała anty-HIV (w uzasadnionych przypadkach), u dodatnich RNA HIV. - USG naczyń w okolicy dojścia żylnego nic rzadziej niż raz w roku. - Badanie ogólne moczu. domowych, f) dostęp do opieki psychologicznej. 3. Zadania świadczeniodawców udzielających świadczenia w warunach domowych: a) zapewnienie stałego dostępu do koncentratów czynników krzepnięcia, zabezpieczenie niezbędnej przestrzeni magazynowej dla przechowywania wydawanych koncentratów czynników krzepnięcia w warunkach zgodnych z charakterystykami produktów leczniczych, c) zapewnienie środków transportu umożliwiających transport koncentratów czynników krzepnięcia do domu pacjenta w warunkach określonych w charakterystyce produktu leczniczego, posiadanie niezbędnego wyposażenia informatycznego dla obsługi przedmiotowego programu, e) utylizacja sprzętu jednorazowego odebranego od pacjentów, f) zagwarantowanie realizacji świadczeń zgodnie z zasadami Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej. Nr 5 b) 27, LECZENIE PRZEWLEKŁYCH ZAKAŻEŃ PŁUC U ŚWIADCZENIOBIORCÓW Z MUKOWISCYDOŻĄ (ICD-10 E 84) d) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO - SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW SWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Dawkowanie Dawka tobramycyny dla dorosłego i dzieci w wieku od 6 lat to zawartość jednego pojemnika (300 mg) dwa razy na dobę (rano i wieczorem) przez 28 dni. 1.Kryteria kwalifikacji a) wiek od 6 lat b) udokumentowane przewlekłe zakażenie płuc wywołanym przez Pseudomonas aeruginosa c) oporność na kolistynę lub udokumentowana nietolerancja t. Badania przy kwalifikacji 1) stężenie kreatyniny; 2) stężenie mocznika; 3) test degranulacji bazofilów (opcjonalnie); 4) badanie mikrobiołogiczne potwierdzające WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu pulmonologii lub pediatrii zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących kolistyny (nietolerancję kolistyny można wykazać poprzez spadek FEV1 lub FVC po rozpoczęciu leczenia kolistyną podawaną wziewnie łub dodatni wynik testu degranułacji bazofilów z kolistyna). 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie należy kontynuować cyklicznie dopóki świadczeniobiorca odnosi korzyści z włączenia tobramycyny do schematu leczenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) nadwrażliwość na tobramycynę. inny aminoglikozyd czy substancję pomocniczą: 2) upośledzenie słuchu (z dużą ostrożnością należy rozważyć stosowanie leku u świadczeniobiorcy przyjmującego inne leki ototoksyczne); 3) uszkodzenie nerek (stężenie kreatyniny w surowicy nie mniejsze niż 2mg/dl lub mocznika nic mniejsze niż 40mg/dl); 4) krwioplucie nie mniejsze niż 60 em” na dobę w okresie 30 dni przed pierwszym podaniem tobramycyny; 5) stwierdzenie ropnia płuca w RTG klatki piersiowej. Odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami powinien wynosić 12 godzin. Po 28 dniach leczenia tobramycyną. preparat należy odstawić na okres następnych 28 dni. Należy przestrzegać 28-dniowych naprzemiennych cykli aktywnego leczenia z 28-dniową przerwą w leczeniu (28 dni leczenia na przemian z 28-dniowymi przerwami w podawaniu leku). oporność P. aeruginosa na kolistynę oraz potwierdzające wrażliwość drobnoustroju na tobramycynę: 5) RTG klatki piersiowej; 6) badanie spirometryczne przed i po podaniu kolistyny (2 mln j.m.) w celu potwierdzenia nietolerancji leku; 7) audiametria 2. Monitorowanie łeczenia 2.1 Badanie przeprowadzane po 2, 3, 5 i 6 cyklu leczenia: 1) badanie mikrobiologiczne; 2) badanie spirometryczne (badanie spirometryczne należy dodatkowo wykonać w 2 1 4 tygodniu terapii). 2.2 Badanie przeprowadzanie w 48 tygodniu leczenia (po zakończeniu 6 cykti leczenia): 1) stężenie kreatyniny: 2) stężenie mocznika: 3) badanie mikrobiologiczne; 4) badanie spirometryczne; 5) badanie słuchu — audiometria 28. LECZENIE CHOROBY POMPEGO (ICD-10 E 74.0) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO —— ŚWIADCZENIOBIORCY Kwalifikacji świadczeniobiorców do terapii dokonuje Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Kwalifikacja do programu oraz weryfikacja skuteczności leczenia odbywa się, co 6 miesięcy, w oparciu o ocenę stanu klinicznego pacjenta oraz ocenę efektywności zastosowanej terapii. 1. Kryteria kwalifikacji Wczesna postać (typ niemowlęcy) choroby Pompe, zdiagnozowana na podstawie udokumentowanego deficytu trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 WARUNKI REALIZACJI SWIADCZENIA GWARANTOWANEGO SCHEMAT DAWKOWANIA ŁEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Dawkowanie Dawka preparatu alglukozydazy alfa wynosi 20 mg/kg masy ciała, podawana raz na dwa tygodnie, w postaci infuzji. Lek należy podawać stopniowo. Zaleca się rozpoczęcie wlewu z szybkością I mg/kg m.e./h i stopniowe zwiększanie szybkości podawania leku o 2 mg/kg m.c./h, co 30 minut, do osiągnięcia maksymalnej szybkości 7 mg/kg m.c./h. Jeśli nie wystąpią niepożądane reakcje związane z infuzją. t. Badania przy kwalifikacji 1) stwierdzenie braku lub głębokiego niedoboru aktywności alfa-glukozydazy w leukocytach lub fibroblastach skóry, potwierdzone badaniem molekulamym; 2) ocena miana przeciwciał przeciwko alfa-glukozydazie (nie jest badaniem obiigatoryjnym); 3) morfologia krwi z rozmazem; 4) układ krzepnięcia; 5) proteinogram; 6) próby wątrobowe: AIAT, AspAT, CK, Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu chorób wewnętrznych łub pediatrii zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niczbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: l) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. | aktywności alfa glukozydaży w leukocytach krwi obwodowej lub fibroblastach skóry, potwierdzoną badaniem molekularnym. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu. zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) ciąża lub laktacja; 2) obecność poważnych wrodzonych anomalii lub chorób współistniejących, które w ocenie lekarza kwalifikującego do leczenia lub Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich. mogą uniemożliwić poprawę stanu zdrowia świadczeniobiorcy; 3) znaczna progresja choroby, pojawiająca się pomimo leczenia. Podawanie leku powinno być nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu choroby Pompe lub dziedzicznych zaburzeń metabolizmu. Z uwagi na możliwość występowania objawów niepożądanych, z wstrząsem włącznie. lek należy podawać przy bezpośrednim dostępie do leków, sprzętu i aparatury ratującej życie. CK-MB, stężenie bilirubiny całkowitej 7) stężenie fosfatazy alkalicznej; 8) stężenie cholesterolu i frakcji LDL= cholesterolu; 9) ocena równowagi kwasowo-zasadowcj; 10) USG jamy brzusznej z oceną wątroby i śledziony; 11) RTG kośćca, co najmniej RTG kręgosłupa; 12) pomiary antropometryczne; 13) konsultacja psychologiczna; 14) ciśnienie tętnicze krwi; 15) EKG; 16) USG układu sercowo-naczyniowego; 17) RTG klatki piersiowej; 18) konsultacja pulmonologiczna; 19) spirometria; 20) konsultacja laryngologiczna; 2ł) badanie audiometryczne; 22) badanie okulistyczne; 23) konsultacja ortopedyczna; 24) konsultacja neurologiczna; 25) konsultacja kardiologiczna; 26) test 3/6 minutowego marszu. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 Raz na 180 dni (okresowej oceny skuteczności terapii dokonuje lekarz niezaangażowany w leczenie świadczeniobiorców z chorobą Pompe. Przedłużenie leczenia następuje, co 6 miesięcy, decyzją Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, na podstawie nadesłanej karty monitorowania terapii): 1) morfołogia krwi z rozmazem; 2) próby wątrobowe: AŁAT, AspAT, CK, MB, stężenie bilirubiny; 3) stężenie fosfatazy alkalicznej; 4) ocena równowagi kwasowo-zasadowej; 5) układ krzepnięcia; 6) proteinogram; 7) stężenie cholesterolu i frakcji ŁDLcholesterolu; 8) konsultacja pulmonologiczna; 9) badanie spirometryczne; Nr 5 10) pomiary antropometryczne; 14) ciśnienie tętnicze krwi; 12) EKG; 13) USG układu sercowo-naczyniowego; 14) USG jamy brzusznej; 15) test 3/6 minutowego marszu; 16) RTG kłatki piersiowej; 17) badanie audiomctryczne; 18) konsultacja neurologiczna; 19) konsultacja kardiologiczna; 20) konsultacja laryngologiczna. 2.2 Co 365 dni 1) ocena miana przeciwciał przeciwka alglukozydazie alfa (badanie obligatoryjne w przypadku decyzji o zwiększeniu dawki leku lub braku etektywności dotychczasowej terapii); 2) badanie okułistyczne; 3) konsultacja psychologiczna; 4) RTG kręgosłupa; 5) konsultacja ortopedyczna. 29, LECZENIE MUKOPOLISACHARYDOZY TYPU II (ZESPÓŁ HUNTERA) (ICD-10 E-76.1) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO h ŚWIADCZENIOBIORCY —— SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE Kwalifikacji świadczeniobiorców do terapii dokonuje Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Kwalifikacja do programu oraz weryfikacja skuteczności leczenia odbywa się w oparciu o ocenę stanu klinicznego świadczeniobiorcy oraz ocenę efektywności zastosowanej terapii. L.Kryteria kwalifikacji a) mukopolisacharydoza typu II zdiagnozowana na podstawie udokumentowanego, głębokiego deficytu aktywności enzymu sulfatazy iduronianu w surowicy lub leukocytach krwi obwodowej, lub w fibroblastach skóry, b) powyżej ukończonego 5 roku życia. 1_ 1. Dawkowanie Lek podawany jest w dawce 0,5 mg/kg masy ciała, co tydzień, w postaci dożylnego wlewu, trwającego ok. 3 godzin, który może być stopniowo skracany do I godziny. jeśli nic występują reakcje niepożądane związane z jego podaniem. Podawanie leku powinno być nadzorowane przez Ickarza posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu światczeniobiorców z mukopolisacharydożą typu ll lub innymi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu. Z uwagi na możliwość występowania BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Badania przy kwalifikacji 1) morfologia krwi z rozmazem; 2) uklad krzepnięcia; 3) proteinogram; 4) gazoimetria; 5) AspAT, ALAT, CK, bilirubina; 6) cholesterol, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach; 7 wydalanie mukopolisacharydów z moczem; 8) poziom przeciwciał przeciwko sułfatazie iduronianu (w miarę możliwości); 9) badanie fizykalne; 10) parametry życiowe; 11) pomiary antropometryczne; 12) EKG; Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych lub leczenia chorób wewnętrznych, współpracujących z Zespołem Koordynacyjaym ds. Chorób Ultrarzadkich zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niczbędnych badań oraz specjalistycznej opieki łekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambułatoryjnym iub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. 13) cchokardiografia; Nr 5 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia,. Kryteria wyłączenia 1) ciąża lub laktacja: 2) obecność poważnych wrodzonych anomalii rozwojowych lub chorób współistniejących. które w ocenie lekarza kwalifikującego do leczenia lub Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Uttrarzadkich. mogą uniemożliwić poprawę stanu zdrowia; 3) znaczna progresja choroby pomimo teczenia. objawów niepożądanych. z wstrząsem włącznie. lek nalcży podawać przy bezpośrednim dostępie do leków. sprzętu i aparatury ratującej życie. 14) RTG klatki piersiowej; 15) USG jamy brzusznej; 16) MRI OUN z uwzględnieniem odcinka szyjnego kręgosłupa; 17) RFG kręgosłupa; 18) diagnostyka zespołu cieśni nadgarstka (EMG); 19) badanie putmonologiczne (wydolność oddechowa, spirometria); 20) badanie audiometryczne; 21) badanie okulistyczne; 22) badanie psychologiczne; 23) badanie narządu ruchu oraz funkcji motorycznych; 24) test 3/6 minutowego marszu; 25) test SF36. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 W pierwszym roku leczenia wykonywanie badań powinno być przeprowadzone co 6 miesięcy t) morfologia krwi z rozmazem; 2) układ krzepnięcia; 3) gazometria; 4) CK; 5) AspAT, ALAT, bilirubina; 6) wydalanie mukopolisacharydów z moczem; 7) poziom przeciwciał przeciwko sulfatazie iduronianu (w miarę możliwości); 8) badanie fizykalne; 9) ocena parametrów życiowych; 10) pomiary antropometryczne; 11) EKG; 12) echokardiografia; 13) USG jamy brzusznej; 14) badanie pulmonołogiczne (wydolność oddechowa, spirometria); 15) badanic narządu ruchu oraz funkcji motorycznych; 16) badanie psychologiczne; 17) test 3/6 minutowego marszu; 18) test SF36. Okresowej oceny skuteczności terapii dokonuje iekarz niezaangażowany w leczenie pacjentów z Nr 5 chorobą Hunter. Przedłużenie leczenia następuje, co 6 miesięcy, decyzją Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, na podstawie nadesłanej karty monitorowania terapii; 2.2 Raz na 12 miesięcy t) cholesterol; 2) witaminy rozpuszczalne w tłuszczach; 3) RTG kłatki piersiowej; 4) RTG kręgosłupa; 5) MRI OUN wskazane przede wszystkim w przypadku współistniejącego wodogłowia (do decyzji lekarza); 6) badanie audiometryczne; 7) badanie okulistyczne, z oceną dna oka; 8) diagnostyka zespołu cieśni nadgarstka | (EMG). 30. LECZENIE MUKOPOLISACHARYDOZY TYPU VI (ZESPÓŁ MAROTEAUX- LAMY) (ICD-10 E76.2) ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE Kwalifikacji śwładczeniobiorców do terapii dokonuje Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Kwalifikacja do programu oraz weryfikacja skuteczności leczenia odbywa się w oparciu o ocenę stanu klinicznego świadczeniobiorcy oraz ocenę cłektywności zastosowanej terapii. I.Kryteria kwalifikacji Mukopolisacharydoza typu VI zdiagnozowana na podstawie udokumentowanego deficytu aktywności enzymu 4-suJfatazy N-acetylogalaktozaminy w leukocytach lub fibroblastach skóry. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Uttrarzadkich lub lekarza rowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z. i. Dawkowanie Zalecana dawka galsulfazy wynosi I mg/kg masy ciała podawanej raz w tygodniu w postaci włewu dożylnego przez 4 godziny. Początkową prędkość wlewu można dostosować tak, aby około 2,5% całkowitego roztworu zostało podane w okresie pierwszej godziny, a pozostała jego objętość (około 97.5%) przez kolejne 3 godziny infuzji. Podawanie leku powinno być nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu pacjentów z mukopolisacharydozą typu VI lub innych dziedzicznych zaburzeń metabolizmu. Z uwagi na możliwość występowania SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW Nr 5 WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Badania przy kwalifikacji 1) stwierdzenie braku lub głębokiego niedoboru aktywności 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy w leukocytach lub fibroblastach skóry, potwierdzone badaniem molekularnym; 2) ocena wydalania glikozaminoglikanów z moczem; 3) ocena miana przeciwciał przeciwko 4-sulfatazie N-acetylogalaktozaminy (nic jest badaniem obligatoryjnym); 4) morfologia krwi z rozmazem; 5) układ krzepnięcia; 6) proteinogram; 7) próby wątrobowe: AIAT, AspAT, CK, stężenie bilirubiny; 8) stężenie fosfatazy alkalicznej; 9) stężenie witamin A, D. E. K; 10) stężenie cholesterolu; 11) ocena równowagi kwasowo-zasadowej; — 791 Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych współpracujących z Zespołem Koordynacyjnym ds. Chorób Ultrarzadkich zapewniających świadczeniobiorey dostęp do niczbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: l) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. c m programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia 1) ciąża lub laktacja; 2) obecność poważnych wrodzonych anomalii lub chorób współistniejących. które w ocenie lekarza kwalifikującego do leczenia lub Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Uitrarzadkich. mogą uniemożliwić poprawę stanu zdrowia; 3) znaczna progresja choroby pomimo leczenia. objawów niepożądanych. z wstrząsem włącznie, lek należy podawać przy bezpośrednim dostępie do leków, sprzętu i aparatury ratującej życie. 12) USG jamy brzusznej. z oceną wątroby i śledziony; 13) MRI OUN, z oceną odcinka szyjnego kręgosłupa; 14) RTG kośćca, co najmniej RYG kręgosłupa; 15) badanie psychologiczne, z oceną ilorazu inteligencji; 16) pomiar ciśnienia tętniczego krwi; 17) EKG; 18) USG układu sercowo-naczyniowcgo; 19) RTG klatki piersiowej; 20) konsultacja pulmonologiczna. z oceną spirometrii; 21) konsultacja laryngologiczna; 22) badanie audiomctryczne; 23) badanie okulistyczne, z oceną oczu w lampie szczelinowej; 24) konsultacja ortopedyczna, z oceną ruchomości stawów; 25) I1MG, do oceny występowania zespołu cieśni nadgarstka; 26) konsultacja neurologiczna; 27) konsultacja kardiologiczna; 28) test 3/6 minutowego marszu. 2.Monitorowanie leczenia 2.1 Raz na 180 dni 1) morfologia krwi, z rozmazem; 2) układ krzepnięcia; 3) próby wątrobowe: AIAT, AspAT, CK, stężenie bilirubiny; 4) stężenie fosfatazy ałkałicznej; 5) ocena równowagi kwasowo-zasadowej; 6) proteinogram; 7) pomiar ciśnienia tętniczego krwi; 8) pomiary antropometryczne; 9) EKG; 10) USG jamy brzusznej. z oceną wątroby i śledziony: 11) USG układu sercowo-naczyniowego; 12) badanie okulistyczne, z oceną w lampie szczelinowej; 13) konsultacja pulmonologiczna, z badaniem spirometrycznym; 14) konsultacja ortopedyczna, z oceną ruchomości stawów; Nr 5 15) test 3/6 minutowego marszu. Okresowej oceny skuteczności terapii dokonuje lekarz niezaangażowany w leczenie pacjentów z chorobą Maroteaux-Lamy. Przedłużenie leczenia następuje, co 6 miesiecy. decyzją Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich. na podstawie nadesłanej karty monitorowania terapii; Nr 5 2.2 Co 365 dni 1) ocena wydalania glikozaminoglikanów z moczem (po 6 miesiacach od wprowadzenia terapii, a następnie co 365 dni); 2) ocena miana przeciwciał przeciwko 4-sulfatazie N-acetylogalaktozaminie (badanie obligatoryjne w przypadku decyzji o zwiększeniu dawki leku lub braku efektywności dotychczasowej terapii); 3) stężenie cholesterolu; 4) stężenie witamin A. D, E. K; 5) RTG klatki pierstowej; 6) RTG kośćca, co najmniej RTG kręgosłupa; 7) MRI QUN. z oceną odcinka szyjnego kręgosłupa (MRIOUN w przypadku nieprawidłowości w poprzednim badaniu lub pojawienia się lub nasilenia objawów neurologicznych); 8) EMG do oceny występowania zespołu cieśni nadgarstka; 9) badanie audiometryczne; 10) badanie psychologiczne z oceną iłorazu inteligencji; 11) konsultacja laryngologiczna; 12) konsultacja neurologiczna; 13) konsultacja kardiologiczna (w przypadku nieprawidłowości w układzie sercowonaczyniowym — konsultacja kardiologiczna - co 180 dni lub częściej). 31. LECZENIE NISKOROSŁYCH DZIECI Z CIĘŻKIM PIERWOTNYM NIEDOBOREM IGF-1 (1CD-10 E 34.3) WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Świadczeniobiorców do programu kwalifikuje. według standardów diagnozowania pacjentów z ciężkim pierwotnym niedoborem insulinopodobnego czynnika wzrostu-1. Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu powoływany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. L.Kryteria kwalifikacji 1) skrajna niskorosłość. tj. wysokość ciała poniżej -3 SD w odniesieniu do płci i wieku. na siatkach centylowych dla populacji dzieci polskich 2) stężenie IGF-t poniżej -2,5 SDS w odniesieniu do płci i wicku, 3) prawidłowe stężenie GII (w teście krótkiego nocnego wyrzutu tego hormonu — co najmniej 5 pomiarów stężeń hormonu wzrostu, w uzasadnionych przypadkach poszerzone o wykonanie dwóch testów stymulacji sekrecji tego hormonu), 4) wykluczenie innych. aniżeli ciężki pierwotny niedobór IGF-1. przyczyn niskorosłości (niedokrwistość, choroby wątroby. niedoczynność tarczycy, zaburzenia wchłaniania i trawienia jelitowego, obciążenia dotyczące przebiegu ciąży i porodu, itp.), 5) rozpoznanie ciężkiego pierwotnego niedoboru IGF-1 potwierdzone testem generacji somatomedyn, 6) w przypadkach wątpliwych badania molekularne w kierunku rozpoznania mutacji w obrębie receptora hormonu wzrostu. mutacji genu kodującego syntczę IGF-1 lub promotora tego genu. 2. Określenie czasu leczenia w programie Leczenie trwa do czasu podjęcia przez Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu lub lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3. Kryteria wyłączenia z programu lub czasowego zaprzestania terapii preparatem rhIGF-1 1) nawracające, zagrażające życiu stany hipoglikemii; 2). złuszczenia główki kości udowej; 1. Dawkowanie Mecaserminum podawane jest w dawce 0,04 — 0.12 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę. „| 1. Badania przy kwalifikacj 1) pomiar stężenia IGF-I, 2) pomiar stężenia IGFBP;, 3) pomiar stężenia glukozy we krwi, 4) Test obciążenia glukozą z pomiarem glikemii i insulinetmii 5) Pomiar odsetka glikowanej hemoglobiny HbA;, 6) Krótka 24- lub 48-godzinna hospitalizacja 7) Pomiar stężenia TSH. pomiar stężenia (Ty 8) Jonogram surowicy krwi (co najmniej pomiar stężenia Na+) 9) Konsultacja laryngologiczna z audiogramem, konsultacja kardiologiczna z USG układu sercowo-naczyniowego 10) Konsultacja okulistyczna (w zależności od potrzeb (ok. 10% pacjentów)) tt) RFG śródręcza z bliższą przynasadą kości przedramienia (do oceny wieku kostnego) 12) Obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego (TK z kontrastem lub MRI). 2. Monitorowanie leczenia 2.1 30 dni po rozpoczęciu leczenia, następnie co 90 dni 1) pomiar stężenia IGF-1; 2) pomiar stężenia 1GFBP;; 3) pomiar stężenia glukozy we krwi. 2.2 30 dni po rozpoczęciu leczenia, następnie co 365 dni - test obciążenia glukozą z pomiarem glikemii i insulinemii lub co 180 dni - pomiar odsetka glikowanej hemoglobiny HbA;, 2.3 Co 90 dni (w razie wystąpienia powikłań częściej) - krótka 24- lub 48-godzinna hospitalizacja. 2.4 Co 180 dni Świadczenie jest realizowane w ośrodkach pediatrycznych współpracujących ż Zespołem Koordynacyjnym ds. Stosowania Hormonu Wzrostu. zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Nr 5 Poz 29 ij 3) pseudo-tumor cerebri; 4) ujawnienia lub wznowy choroby rozrostowej; 5) brak zgody pacjenta na kontynuację leczenia; 6) niezadowalający cfekt leczenia, tj. przyrost wysokości ciała pacjenta leczonego za pomocą rhlGF-| < 3 cm/rok; 7). osiągnięcie wieku kostnego: a) powyżej 14 lat przez dziewczynkę i b) powyżej 16 lat przez chłopca. 1) pomiar stężenia TSI; 2) pomiar stężenia TL; 3) jonogram surowicy krwi (co najmniej pomiar stężenia Na). 2.5 Co 365 dni 1) konsultacja łaryngologiczna z audiogramem; 2) konsultacja kardiologiczna z USG układu sercowo-naczyniowego. 2.6 Co 365 dni 1) RTG śródręcza z bliższą przynasadą kości przedramienia (do oceny wieku kostnego); 2) obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego (TK z kontrastem lub MRI) - w zależności od potrzeb (ok. 20% pacjentów). Dane dotyczące monitorowania terapii nalcży, co 12 miesięcy, przesyłać na adres Zespołu Koordynacyjnego ds. Stosowania Hormonu Wzrostu oraz do Oddziału Wojewódzkiego NFZ. 32. PROGRAM LECZENIA W RAMACH ŚWIADCZENIA CHEMIOTERAPII NIEESTANDARDOWEJ ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY | I.Kryteria kwalifikacji Świadczenie..chemioterapia niestandardowa” jest procedurą podania leku w terapii nowotworów rcalizowaną z wykorzystaniem substancji, które nie znajdują się w wykazie substancji czynnych stosowanych w chemioterapii nowotworów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o publicznych w zakresie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego lub znajdując się w wymienionym wykazic substancji czynnych będą stosowane poza przyporządkowanym im tam kodem ICD-10. wiadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków A ADANIA DIAGNOSTYCZNE SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW WYKONYWANE W RAMACH W PROGRAMIE PROGRAMU i. Dawkowanie Badania diagnostyczne — odpowiednio do Zgodnie z wnioskiem stosowanych leków. śwtadczeniodawcy i akceptacją dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu onkologit klinicznej hematologii, hematoonkologii dziecięcej lub ginekołogii onkologicznej, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niczbędnych badań oraz specjalistycznej opieki łekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3 hospitalizacji. Narodowy Fundusz Zdrowia rejestruje Nr 5 [7 wnioski na chemioterapię 2. Określenie czasu leczenia w programie niestandardową. Świadczenie „chemioterapia niestandardowa” każdorazowo dotyczy okresu maksymalnie do 3 miesięcy lub 3 cykli trwania leczenia. Lekarz prowadzący w zależności od stanu zdrowia świadczeniobiorcy decyduje o przerwaniu leczenia w ramach programu ałbo o jego kontynuacji — występując z kolejnym wnioskiem. Nr 5 3. Kryteria wyłączenia 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na substancję czynną tub substancje pomocnicze; 2) toksyczność według WHO powyżej 2; 3) progresja choroby w trakcie stosowania Icku. 4. Wytyczne realizacji świadczenia 1. Realizacja świadczenia musi być poprzedzona pozytywnie zaopiniowanym przez właściwego konsultanta wojewódzkiego (odpowiednio: w dziedzinie onkologii klinicznej. hematołogii, hematoonkologii dziecięcej albo ginekologii onkologicznej) wnioskiem świadczeniodawcy. skierowanym do dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, zawierającym: 1) pozytywną opinię zespołu kwalifikującego. w skład. którego wchodzą: dyrektor do spraw medycznych (lub w przypadku jego braku, dyrektor świadczeniodawcy). dyrektor ekonomiczny lub główny księgowy i ordynator oddziału wnioskującego o terapię, lub osoby przez nich upoważnione; 2) potwierdzenie pozytywnej odpowiedzi świadczeniobiorcy na terapię — dotyczy kontynuacji terapii niestandardowej danym lekiem, na finansowanie której została uprzednio udzielona zgoda dyrektora oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia (w tym przypadku nie jest wymagane spełnienie warunku opisanego w pkt 4); 3) proponowany schemat leczenia i specyfikację kosztów śwładczenia: 4) dodatkowa, dla leków stosowanych niezgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, a w oparciu o „Stosowanie leku zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej” należy dołączyć dokumenty (w języku polskim) potwierdzające efektywność kliniczną interwencji wobec pierwszorzędowych punktów końcowych na podstawie wysokiej jakości badań randomizowanych (minimum 3 punkty w skali Jadad) lub z innych badań i rejestrów klinicznych. 2. Świadczeniodawca składa wniosek o akceptację finansowania świadczenia. w formie pisemnej i elektronicznej, wraz z załącznikami do dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia właściwego ze względu na miejsce realizacji świadczenia. Stosowna aplikacja elektroniczna on-line do obsługi wniosków udostępniana jest przez oddział Narodowego Funduszu Zdrowia. Akceptacja bądź odmowa jej udzielenia jest wydawana w formie pisemnej. 3. W przypadku zastosowania produktu leczniczego poza wskazaniami rejestracyjnymi świadczeniodawca obowiązany jest do: 1) wcześniejszego sprawdzenia czy istnieją inne opcjonalne sposoby postępowania o udowodnionej efektywności klinicznej w danym wskazaniu; 2) prowadzenia monitorowania stanu zdrowia świadczeniobiorcy; wc wszystkich przypadkach nowe informacje dotyczące efektywności leku oraz stanu zdrowia świadczeniobiorcy powinny zostać zapisane w dokumentacji medycznej; 3) po uzyskaniu akceptacji dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, świadczeniodawca jest zobowiązany pozyskać pisemną zgodę świadczeniobiorcy na zastosowanie terapii lckiem poza wskazaniami rejestracyjnymi. 4. Akceptacja finansowania świadczenia w programie chemioterapii niestandardowej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia następuje na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, po spełnieniu warunków zawartych w rekomendacji Prczesa Agencji Oceny Technologii Medycznych. 5. W przypadku braku rekomendacji Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia może udzielić warunkowej akceptacji na finansowanie wnioskowanego Świadczenia w programie chemioterapii niestandardowej. W takim przypadku przekazuje on do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia informację o wydaniu tej akceptacji. Następnie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia składa do ministra właściwego do spraw zdrowia wniosek, o którym mowa w art. 3 łe ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Warunkowa akceptacja na finansowanie świadczenia w programie chemioterapii niestandardowej | Nr 5 może być udzielana do momentu wydania rekomendacji przez Prczesa Agencji Oceny Technologii Medycznych. 6. W ramach świadczenia chemioterapia niestandardowa nie może być finansowana substancja czynna w tym samym wskazaniu, w którym jest finansowana w innym programie terapeutycznym lub wykazie substancji czynnych stosowanych w chemioterapii. Nr 5 [7733 LECZENIE INHIBTTORAMI TNF- « ŚWIADCZENIOBIORCÓW Z CIĘŻKĄ, AKTYWNĄ POSTACIĄ ZESZTYWNIAJĄCEGO ZAPALENIA STAWÓW KRĘGOSŁUPA (ZZSK) (ICD- 10 M 45), WARUNKI REALIZACJI ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW ŚWIADCZENIOBIORCY W PROGRAMIE |. - Kryteria kwalifikacji: Adalimumab należy podawać we 1.Badania 1) Świadczeniobiorca jest kwalifikowany do programu i wstrzyknięciu podskórnym w dawce 40 1)oznaczenie antygenu HLA B27 kolejnych rzutów leczenia biologicznego mg co 2 tygodnie. kiedykolwiek w przeszłości; przewidzianych przez program przez Zespół 2)morfologia krwi; Koordynacyjny ds. Leczenia Biologicznego w Etanercept należy podawać wc 3)płytki krwi (PLF); Chorobach Reumatycznych. w ramach świadczenia: | wstrzyknięciu podskórnym w dawce 50 4)odczyn Biernackiego (OB); „Kwalifikacja i weryfikacja leczenia biologicznego mg co tydzień. $)aminotransferaza asparaginianowa przez Zespół Koordynacyjny w programie leczenia (AspAT); zzsk” Infliksymab należy podać w dawce 5 6) aminotransferaza alaninowa (AIAT); 2) Zespół Koordynacyjny ds. Leczenia Biologicznego mg/kg masy ciała w infuzji dożylnej 7ystężenie kreatyniny w surowicy; w Chorobach Reumatycznych kwalifikuje do trwającej ponad 2 godziny w dniach 0. 14 8)białko C-rcaktywne; programu świadczeniobiorców zgłoszonych do i 42, a następnie co 8 tygodni. 9)badanie ogólne moczu; kwalifikacji za pośrednictwem aplikacji 10) próba tuberkulfinowa i/lub komputerowej obsługującej rejestr „Ewidencja Decyzja o wyborze leku Quantiferone; pacjentów z zzsk”. Terapia będzie rozpoczynana z użyciem 11) obecność antygenu HBs; leku, który uzyskał status terapii 12) przeciwciała HCV; stosowanej w przedmiotowym programie. 13) obecność antygenu wirusa H/V Terapia ta jest wskazywana w (HIV Ag/ Ab Combo) — po komunikacie Ministra Zdrowia raz na 6 uzyskaniu zgody chorego; miesięcy. po negocjacjach cenowych z 14) stężenie elektrolitów w surowicy; podmiotami odpowiedzialnymi. 15) miano przeciwciał przeciwjądrowych we krwi, a w Produkt leczniczy wykorzystywany we przypadku wyniku dodatniego wskazywanej terapii to najmniej dodatkowo miano przeciwciał kosztowna z punktu widzenia płatnika przeciwko natywnemu DNA. Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu reumatologii, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. udziełających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym lub 3) hospitalizacji. Do programu mogą zostać włączeni świadczeniobiorcy z: l) rozpoznaniem ZZSK ustalonym na podstawie zmodyfikowanych kryteriów nowojorskich. 2) aktywną i ciężką postacią choroby. która musi być udokumentowana przy dwóch różnych okazjach w odstępie przynajmniej 12 tygodni, przy braku zmian leczenia w tym okresie. Wykazują niezadowalającą odpowiedź na co najmniej 2 tradycyjnie stosowane __ leki __niesteroidowe przeciwzapalne, stosowane przez przynajmniej 3 publicznego technologia Ickowa (biorąc miesiące (niepodawanc w tym samym czasie). w | pod uwagę koszty podania. liczbę podań. maksymałnej rekomendowanej lub tolerowanej | wymaganą dawkę. koszt pojedynczej Ponadto wymagane jest wykonanie przed przez chorego dawce. dawki oraz koszt utylizacji włączeniem do leczenia: Aby wykazać, iż odpowiedź na tradycyjnie | niewykorzystanej części leku ponoszony I. rtg klatki piersiowej (do 3 miesięcy przed stosowane leki jest niezadowalająca nałeży | przez świadczeniodawców). kwalifikacją); udokumentować nieskuteczność leczenia objawów 2. ekg z opisem; zajęcia kręgosłupa łub stawów obwodowych. lub | Nie należy zamieniać jednego teku anty- 3. badanie stawów krzyżowo-biodrowych w przyczepów Ścięgnistych. FNF-alfa na drugi w przypadku braku przeszłości, które potwierdza rozpoznanie Należy aktywną postać choroby udokumentować tak, aby | skuteczności pierwszego ZZSK; były spełnione wszystkie 3 poniższe kryteria: 4. opcjonalnie wykonanie rezonansu l) wartość BASDAA (Bath Ankylosing Spondylitis magnetycznego lub tomografii stawów Disease Activity Index) > 4 — w dwukrotnych | Kryteria i warunki zamiany terapii krzyżowo-biodrowych, jeśli wynik RTG pomiarach w odstępie przynajmniej 12 tygodni; stawów krzyżowo-biodrowych jest 2) - ból kręgosłupa na wizualnej skali 10 cm był > 4em niejednoznaczny, a objawy kliniczne - w dwukrotnych pomiarach w odstępie wskazują na ich zajęcie; przynajmniej 12 tygodni 1) u pacjenta. będącego w trakcie terapii 5. wskazane jest, aby u kobiet przed 3) - ogólna ocena stanu choroby (aktywności, ciężkości przy użyciu cząsteczki leku anty- rozpoczęciem terapii było wykonane badanie i dalszej prognozy choroby oraz aktywności TNF-a innej niż wskazana w ginekologiczne, mammograficzne lub zawodowej), która winna być większa niż 5 cm na komunikacie Ministra Zdrowia i u badanie UŚG piersi. skali od 0 do 10 cm; taka ocena powinna być którego _ występuje adekwatna dokonana również przez _ drugiego lekarza odpowiedź na leczenie nie dokonuje 2.Monitorowanie leczenia doświadczonego w leczeniu blokerami TNF — alfa się zmiany terapii; Chory powinien być poddany dokładnej ocenie chorób z kręgu spondyloartropatii zapalnych. W tej | 2) zmiana terapii każdorazowo wymaga | skuteczności zastosowanego leczenia po I2 ocenie ckspert powinien oprzeć się w uzyskania uprzedniej zgody Zespołu | tygodniach od rozpoczęcia leczenia inhibitorami szczególności na takich parametrach jak czynniki Koordynującego; TNF. celem ustalenia. czy została osiągnięta ryzyka szybkiej progresji choroby ze szczególnym | 3) zmiana terapii na inną. wymienioną | adekwatna odpowiedź na leczenie. uwzględnieniem zapalenia stawu biodrowego, w. przedmiotowym terapeutycznym | Za adekwatną odpowiedź na leczenie, której dużych stężeń CRP we krwi lub wartości OB, programie zdrowotnym, możliwa jest | uzyskanie warunkuje powodzenie dalszej kiełbaskowatych palców stóp, słabej skuteczności tylko w następujących sytuacjach: kontynuacji terapii, należy uznać niesteroidowych _ leków przeciwzapalnych, a) wystąpienia nadwrażliwości na zmniejszenie wartości BASDAT przynajmniej o ograniczenia ruchomości odcinka lędźwiowego aktywną cząsteczkę leku 50% w stosunku do wartości sprzed leczenia lub kręgosłupa, zajęcia stawów obwodowych, biologicznego lub substancje 02 em początku choroby przed 16 rokiem życia, pomocnicze, oraz wartością BASFI. BASMI, statusu aktywności b) wystąpienia istotnych działań zmniejszenie bólu kręgosłupa na skali VAS o co zawodowej. występowaniem powikłań niepożądanych związanych z najmniej 2 cm narządowych, w tym wtórnej amyloidozy podaniem aktywnej cząsteczki Wizyty monitorujące mają się odbywać po potwierdzonej badaniem _ biopsyjnym tkanki leku biologicznego, których każdych kolejnych 12 tygodniach. tłuszczowej. zajęciem narządu wzroku ż częstymi uniknięcie jest możliwe oraz w celu monitorowania leczenia zapaleniami błony naczyniowej. oceny potwierdzone naukowo po świadczeniodawca jest zobowiązany wykonać postępujących _ zmian / radiologicznych ze podaniu innej cząsteczki teku następujące czynności: zwróceniem uwagi na ankylozę kręgosłupa czy anty-TNF a, - badanie morfologii z rozmazem, OB, CRP, skostnienie mostków międzykręgowych. Ocena ta c) wystąpienia nadwrażliwości na AspAT, AIAT powinna być przeprowadzona jednokrotnie po cząsteczkę metotreksatu lub - wypełnienie przez chorego skali VAS bólu drugim pomiarze wartości BASDAI i VAS bólu wystąpienie działań kręgosłupa i kwestionariusza BASDAJ oraz Nr 5 wskazanej w komunikacie Ministra Zdrowia na inną: __L kręgosłupa. Kryteria__włączenia do_ programu chorych na ZZSK leczonych uprzednio _ w __ ramach ___ farmakoterapii łalnika lub_w niestandardowej, Świadczenia za. zgodź ramach jednorodnych acjentów Do programu włączani są również świadczeniobiorcy. którzy uprzednio byli już leczeni w ramach farmakoterapii niestandardowej, według świadczeń za zgodą płatnika, lub w ramach hospitalizacji według jednorodnych grup pacjentów (JGP) cząsteczkami leków anty-TNF-alta. Jeśli terapia ta była nieprzerwana do momentu wejścia w życie programu i trwała dłużej niz 12 tygodni oraz wykazano w tym czasie wystąpienie i utrzymanie adekwatnej odpowiedzi na leczenie, wtedy terapia powinna być realizowana z wykorzystaniem lej samej cząsteczki teku ź grupy anty- TNF-ałfa. W przypadku wystąpienia przerwy w łeczeniu trwającej dłużej niż 12 tygodni. a krótszej niż 26 tygodni. należy u chorego wykonać jedynie badania pozwalające na określenie bezpieczeństwa podawanego leku oraz parametry aktywności i ciężkości choroby zgodnie z warunkami zawartymi w podrozdziale aktywna i ciężka postać choroby i określić. czy u chorego wystąpiła i utrzymała się adekwatna odpowiedź na leczenie oraz czy spełnia nadał warunki udziału w programie terapeutycznym. Kontynuacja terapii w tym przypadku powinna odbywać się z zastosowaniem leku mającego status terapii inicjującej. 2. Określenie czasu leczenia w programie: Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy ź programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3.Wyłączenie z leczenia 1) Kryteria niepozwalające na włączenie do programu ze względu na bezpieczeństwo: a) Do _ programu nie można - kwalifikować świadczeniobiorców w następujących przypadkach (przeciwwskazania bezwzględne): - - okresu ciąży i laktacji, - aktywnego zakażenia (ostrego iub przewlekłego) bakteryjnego, _ wirusowego, rzybiczego _ lub niepożądanych związanych 2 podaniem metotreksatu i w związku z tym brakiem możliwości zastosowania aktywnej cząsteczki leku biologicznego cwentualnic wskazanej w komunikacie Ministra Zdrowia, jeśli cząsteczka ta musi być stosowana wraz z metotreksatem, stwierdzenie innych, potwierdzonych badaniem pacjenta, przeciwwskazań do podawania aktywnej cząsteczki icku biologicznego, obliczenie przez lekarza wartości BASDAI Nr 5 pasożytniczego (szczególnie gruźlicy. infekcji wirusem HIV lub przewlekłego zapalenia wątroby typu B), - przebycia zakażenia oportunistycznego w ciągu ostatnich 2 miesięcy / np. półpasiec/, aktywnej infekcji cytomegalowirusem, Pneumocystis carinii, - infekcyjnego zapalenia stawu w ciągu ostatnich 12 micsięcy, - zakażenia endoprotezy w ciągu ostatnich 12 miesięcy lub w nieokreślonym czasie. jeśli sztuczny staw nie został wymieniony, - ciężkiej niewydolności krążenia (klasa If lub IV według NYHA), - udokumentowanego zespołu demiclinizacyjnego lub w przypadkach wystąpienia objawów przypominających ten zespół, - przebycia w ciągu ostatnich 5 lat chorób nowotworowych. w tym raków litych i układu krwiotwórczego lub chłonnego 2 możliwością progresji choroby lub jej wznowy. Nr 5 b) Względnymi przeciwwskazaniami do stosowania leków anty-TNF, w których ich podawanie jest obarczone dużym ryzykiem wystąpienia objawów niepożądanych są: - Okoliczności związane 2 dużym ryzykiem zakażenia: — 801 e przewlekłe owrzodzenia podudzi e wcześniej przebyta gruźlica - w ciągu ostatnich 12 miesięcy lub niedawny kontakt z osobą chorą na gruźlicę e cewnik w drogach moczowych utrzymywany na stale eu świadczeniobiorców. u których w ciągu ostatnich 12 miesięcy występowały nawracające infekcje w wywiadzie (co najmniej 4): nalcży zwrócić uwagę na infekcje dróg moczowych. zatok i zębopochodne + źle kontrolowana cukrzyca e przewlekła obturacyjna choroba płuc -__ przebycie w okresie dłuższym niż 5 lat choroby _J nowotworowej leczonej skutecznie i która uważana jest za wyłeczoną - zmiany przednowotoworowe, w tym: polipy jelita grubego czy pęcherza moczowego, dysplazji szyjki macicy, mielodysplazji. - wysokie miano przeciwciał przeciwjądrowych, w tym dodatnie miano przeciwko natywnemu DNA. U świadczeniobiorców leczonych inhibitorami TNE należy liczyć się z możliwością uaktywnienia przebytej wcześniej gruźlicy. W grupie Świadczeniobiorców z przebytym kiedykolwiek w przeszłości procesem gruźliczym lub wówczas gdy podejmowane jest profilaktyczne leczenie tuberkulostatykami. należy rozważyć wykonanie kontrolnego badania klatki piersiowej po 4 miesiącach od rozpoczęcia leczenia inhibitorami TNF. Leczenie blokerami TNF' kobiet w okresie przed menopauzą powinno być prowadzone, gdy slosowana jest przez nie skuteczna antykoncepcja. _ Wymagana jest zgoda na świadomą kontrolę urodzeń do 6 miesięcy po zastosowaniu ostatniej dawki etanerceptu, infiiksimabu i adalimumabu. 2) Kryteria zakończenia udziału w programie terapii biologicznej: a) nie uzyskano adekwatnej odpowiedzi na leczenie po pierwszych 12 tygodniach leczenia (zgodnie z definicją), b) jeśli w trakcie zaplanowanych wizyt po każdych, dwóch kolejnych okresach 12-tygodniowych stwierdza się nieutrzymanie kryteriów zgodnych z definicją adekwatnej odpowiedzi na leczenie, terapia jest przerywana i świadczeniobiorca kończy udział w programie, c) uzyskanie przez świadczeniobiorcę małej aktywności choroby wyrażonej wartością BASDAI < 3, która będzie utrzymywała się nieprzerwanie przez okres 6 miesięcy, d) wystąpienie działań niepożądanych, takich jak: - reakcja alergiczna na lek, - zakażenie o ciężkim przebiegu, - — objawy niewydolności serca. płuc. nerek i wątroby (niczwiązanych z amyloidozą), - pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, - _ stwierdzenie choroby nowotworowej, ©) wystąpienie innych objawów - wymienionych poprzednio jako bezwzględne przeciwwskazania. Nr 5 | 34. LECZENIE REUMATOIDALNEGO ZA UMIARKOWANEJ AKTYWNOŚCI CHOROBY W WARUNKACH AMBULATORYJNYCH nicą a | PALENIA STAWÓW I MŁODZIEŃCZEGO IDIOPATYCZNEGO ZAPALENIA STAWÓW LEKAMI MODYFIKUJĄCYMI O DUŻEJ I | ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE | 2) I.Kryteria kwalifikacji: do leczenia metotreksatem podskórnym mogą zostać włączeni chorzy na rzs o dużej oraz umiarkowanej aktywności choroby (określonej jako DAS28>3,2 lub DAS>2.4. którego wartość była określona dwukrotnie w odstępie I miesiąca w trakcie badania lekarskiego), u których wystąpiły działania niepożądane w trakcie terapii metotreksatem podawanym doustnie uniemożliwiające dalsze jego stosowanie tą drogą, ale niestanowiące przeciwwskazania do jego zastosowania. w przypadku mizs kwalifikują się pacjenci, u których wystąpiły objawy nietolerancji uniemożliwiające stosowanie metotreksatu doustnego. 1.Badania morfologia krwi; płytki krwi (PLT); odczyn Biernackiego (OB); aminotransferaza asparaginianowa W przypadku rzs metotreksat podawany jest podskórnie w dawce do 25 mg na 5 tydzień. 2) W przypadku mizs metotreksat podawany 3) jest podskórnie w dawce 10 mg do 20 mg 4) na m” powierzchni ciała na tydzień (maks. (AspAT); dawka 25 mg na tydzień) 5) aminotransferaza alaninowa (AIAT); 6) stężenie kreatyniny w surowicy; 7) obecność antygenu HBs; 8) przeciwciała anty-HCV; 9) obecność antygenu wirusa HIV (HIV Ag / Ab Combo); 2, Monitorowanie leczenia: Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu reumatologii, zapewniających świadczeniobiorcy dosięp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających Nr 5 świadczeń w jednym z następujących 3) warunkiem kwalifikacji pacjenta do programu jest - trybów: dokonanie poprawnej rejestracji w ewidencji rzs i mizs (nie wymaga kwalifikacji przez Zespół Koordynujący). po każdych 90 dniach (+/- 14 dni) od podania pierwszej dawki należy oznaczyć: D |) morfologia krwi, OB, 2) 2) poziom transaminaz w surowicy 3) wartość DAS 28 lub DAS w przypadku zaostrzenia aktywności choroby. ambulatoryjnym lub jednodniowym lub hospitalizacji Do programu włączani są także świadczeniobiorcy z innymi niż wyżej wymienione postacie mizs i rzs (niczałeżnie od wartości DAS 28 i DAS), u których wystąpiła nietolerancja leku podawanego doustnie: t) zapalenie błony naczyniowej oka (ICD 10 — H.30), 2) postać uogólniona (Zespół Stilla), 3) z rzs powikłanym krioglobulinemią. 2.Określenie czasu leczenia w programie: Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia (Kryteriami zakończenia terapii metotreksatem podskórnym). LL 3.Wyłączenie z leczenia Do programu nie można kwalifikować świadczeniobiorców w następujących przypadkach: 1) stwierdzenie ciąży, okres karmienia: 2) nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą: 3) świeżo przebyte infekcje. takie jak: zapalenie wątroby. płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek: 4) przebyte zakażenia oportunistyczne w ciągu ostatnich 2 miesięcy /np. półpasiec. aktywne intekcje Cytomegalowirusem, Pneumocystis carini, opomych na leki atypowych mykobakterii itp. zakażenie grużlicze: 5) udokumentowana infekcja HIV; 6) wystąpienie pancytopenii i aplastycznej; 7) obecność aktywnej choroby alkobołowej, poalkoholowego uszkodzenia wątroby lub obecność każdej innej przewlekłej choroby wątroby. Kryteria zakończenia terapii metotreksatem podskórnym: Wystąpienie działań niepożądanych: l) uszkodzenie wątroby (wzrost aktywności transaminaz trzykrotnie powyżej normy); 2) zaburzenia hematologiczne, które mogą być związane z leczeniem; 3) narastające włóknienie płuc; 4) inne ciężkie powikłania związane z leczeniem. niedokrwistości 35. LECZENIE RAKA NERKI (ICD-10_C 64) _ ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI SŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIĄDCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE —— BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU 1. Kryteria kwalifikacji: Do leczenia kwalifikują się następujące kryteria: 1) rozpoznanie jasnokomórkowego raka nerki potwierdzone badaniem histopatologicznym z materiału operacyjnego, biopsji guza nerki lub ogniska przerzutowego, nowotwór w stadium zaawansowanym (pierwotne sunitynibem w ramach programu świadczeniobiorcy spełniający La Zalecana dawka sunitynibu wynosi 50 mg doustnie raz na dobę przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje dwutygodniowa przerwa, co stanowi pełny 6-tygodniowy cyki terapii. | 1.Badania przy kwalifikacji 1) badanie mortologii krwi z rozmazem, 2) podstawowe badania biochemiczne m. in. aktywność transaminaz wątrobowych, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny. (LDH), 3) EKG, 4) badanie ogólne moczu z osadem w sytuacjach klinicznie uzasadnionych poziom dehydrogenazy kwasu mlekowego 3) hospitalizacji Świadczenie jest realizowane w ośrodkach udzielających Świadczeń z zakresu onkologii klinicznej, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w jednym z następujących trybów: 1) ambulatoryjnym lub 2) jednodniowym łub Nr 5 uogólnienie lub nawrót po pierwotnym leczeniu), który nie bid wezżeśniej poddawany farmakologicznemu leczeniu (immunaterapia, chemioterapia lub' wielokinazowe inhibitory) i w przypadku pierwotnego uogólnienia kwalifikuje się do wykonania nefrektomii, wykonanie nefrektomii, stwierdzenie przerzutów w narządach, zmiany możliwe da obiektywnej oceny w badaniach obrazowych metódą - tomografii komputerowej (TK) lub rezonansu magnetycznego (MRy w przypadku zmian w układzie kostnym konieczne potwierdzenie badaniem obrazowym, stan sprawności 0-1 według skali WHO, wykluczenie ciąży, korzystne lub pośrednie rokowanie wg skali MSKCC (Memorial Sloan-Kettering Cancer Center), (j. śŚwiadczeniobiorcy, u których występują nie więcej niż 2 niżej wymienione czynniki rokownicze: a) wskaźnik wydolności wg skali Karnofsky'ega mniejszy od 50, stężenie skorygowanego wapnia w surowicy równe lub większe od 0 mg/dl, poziom dehydrogenazy kwasu mlekowego (LDH) w surowicy wyższy od 1,5-krotności górnej granicy normy, czas od rozpoznania choroby do rozpoczęcia leczenia królszy niż rok. adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie podstawowych badań laboratoryjnych krwi (da interpretacji lekarza prowadzącego): aj wyniki badań czynności wątroby: - stężenie całkowitej bilirubiny _ nieprzekraczające 2-krotnie górnej granicy normy (2 wyjątkiem pacjentów z zespołem Gilberta), - aklywność transuminaz (alaninowej i asparuginowej w surowicy nieprzekraczające 5-kroinie górnej granicy normy), b) stężenie kreatyniny nieprzekraczające 2-krotnie górnej granicy narmy, e) wyniki badania morfologii krwi z rozmazem: - liczba płytek krwi 2 100 000mm, - liczba Oozwaiędna neuńrolikiw > = 1500/ mm, (gdy białkomocz > „tt” + dobowa zbiórka moczu celem określenia strat białka). tomografia komputerowa jamy brzusznej, klatki piersiowej, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny glowy u osób z podejrzeniem przerzutów do mózgu, rezonans magnetyczny narządów miednicy mniejszej przed rozpoczęciem leczenia 2Monitorowanie leczenia: W 6, 12, 18, 24, 30, 36, 42, 48 leczenia: M badanie morfologii krwi z rozmazem, 2) podstawowe badania biochemiczne min, aktywność transaminaz wątrobawych, stężenie bilirubiny. stężenie kreatyniny, EKG, badanie ogólne moczu z osudem w sytuacjach klinicznie uzasadnionych (gdy białlkomocz > „r+” - dobowa zbiórka moczu celem określenia strai białka). 52 tygodniu W 18,36, 52 tygodniu leczenia: - uunogralia komputerowa lub rezonans magnetyczny jamy brzusznej, klatki piersiowej. z kontrastem głowy u osób z podejrzeniem przerzutów do mózgu co 18 tygodni (co 3 cykle) oraz zawsze wsytuacji podejrzenia progresji choroby nowotworowej. Nr 5 2.Określenie czasu leczenia w programie: Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia. 3.Wyłączenie z leczenia: 1) wystąpienie objawów nadwrażliwości na sunitynib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. 2) nawracająca, nicakceptowałna toksyczność > 3 stopnia według skali WHO, 3) stan sprawności 2 lub więcej według skałi WHO, 4) udokumentowana progresja choroby w trakcie stosowania lcku, 5) kliniczne objawy przerzutów do ośrodkowego ukiadu nerwowego ujawnione w trakcie leczenia — konieczne potwierdzenie obecności przerzutów metodą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego, 6) - wystąpienie objawów zastoinowej nicwydolności serca, ostrych incydentów niewydolności wieńcowej. niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego oraz niestabilnych zaburzeń rytmu serca wymagających leczenia. 36. Profilaktyka zakażeń wirusem RS u dzieci z przewlekłą chorobą płuc (dysplazją oskrzelowo-płucną) (ICD-10 P 27.1) Nr 5 ——I ZAKRES ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZENIA GWARANTOWANEGO ŚWIADCZENIOBIORCY SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE 1. Kryteria kwalifikacji do leczenia paliwizumabem: Do udziału w programie kwalifikację zatwierdza konsultant wojewódzki w dziedzinie nconatologii w porozumieniu z konsultantem krajowym na podstawie dokumentacji z ośrodka. Kryterium definiujące przewlekłą (dysplazję oskrzelowo-płucną): - tłenoterapia ze stężeniem > 21 % do co najmniej 28 doby życia chorobę płuc oraz spełnienie dodatkowych kryteriów: 1. Dawkowanie paliwizumabu Lek podawany jest w dawce l5mg/kg masy ciała raz w miesiącu. BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU Swiadczenie jest realizowane w 1.Badania przy kwalifikacji Kliniczne potwierdzenie dysplazji oskrzelowopłucnej 2.Monitorowanie leczenia: Dzieci zakwalifikowane do leczenia paliwizumabem wymagają comiesięcznych wizyt w ośrodku realizującym program do ośrodkach udzielających świadczeń z zakresu neonatologii, zapewniających świadczeniobiorcy dostęp do niezbędnych badań oraz specjalistycznej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, udzielających świadczeń w trybie ambulatoryjnym. | Nr 5 — 807 — Poz. 29