Art. 13.

1. Kwatery zastępcze stają się kwaterami internatowymi, chyba że żołnierz w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. złoży wniosek w trybie art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i wyrazi zgodę na przydział lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 26 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Osoba inna niż żołnierz zawodowy, która zajmuje kwaterę zastępczą, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy traci prawo do jej zajmowania.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zawiera z osobą, która nie posiada tytułu prawnego do zajmowania innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nie jest uprawniona do lokalu mieszkalnego na podstawie odrębnych przepisów, umowę najmu na czas oznaczony lokalu mieszkalnego:

1) w tej samej miejscowości albo

2) w miejscowości pobliskiej albo

3) za jego zgodą, w innej miejscowości, w której Wojskowa Agencja Mieszkaniowa posiada wolny zasób mieszkaniowy, o ile potrzeby mieszkaniowe żołnierzy w danej miejscowości są zaspokojone.

4. W przypadku odmowy zawarcia umowy i odmowy opróżnienia kwatery zastępczej przez osobę, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41 ust. 2-7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.