Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważniania podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków

Nr 216 — 15244 — Poz. 1423 1423 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważniania podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków Na podstawie art. 34j ust. 5 ustawy z dnia 21 grud- § 4. 1. Wyposażenie ruchome statku, a w szczególnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2006 r. ności środki sygnałowe, środki oświetleniowe, środki Nr 123, poz. 857, z późn. zm.2)) zarządza się, co nastę- ratunkowe i środki łączności, powinno spełniać wypuje: magania przepisów technicznych upoważnionych podmiotów odpowiednich norm krajowych lub mię- § 1. Rozporządzenie określa: dzynarodowych. 1) wymagania w zakresie budowy statku, jego sta- 2. Na statku powinny znajdować się dokumenty łych urządzeń, wyposażenia i właściwości manepotwierdzające spełnienie przez wyposażenie ruchowrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza me wymagań, o których mowa w ust. 1. lub ochrony przed hałasem; 3. Wyposażenie ruchome powinno być właściwie 2) sposób upoważniania podmiotów do wykonywarozmieszczone i utrzymywane we właściwym stanie nia przeglądów technicznych statków. technicznym. § 2. Wyposażenie statków żeglugi śródlądowej § 5. Liczba, rodzaj i rozmieszczenie środków syguprawiających żeglugę na wodach administrowanych nałowych, o których mowa w § 4 ust. 1, określają przeprzez dyrektora urzędu morskiego określają odrębne pisy wydane na podstawie art. 46 ustawy z dnia przepisy. 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej. § 3. Statek spełnia wymagania techniczne stanu § 6. 1. Statek, z wyjątkiem statku na stałe zacumobezpieczeństwa, jeżeli odpowiada wymaganiom okreśwanego do nabrzeża, powinien być wyposażony w palonym w rozporządzeniu oraz w przepisach techniczsy lub kamizelki ratunkowe w liczbie odpowiadającej nych podmiotów upoważnionych do wykonywania liczbie osób znajdujących się na statku oraz w koła raprzeglądów technicznych statków, zwanych dalej tunkowe. „upoważnionymi podmiotami”, w zakresie: 2. Statek pasażerski powinien być wyposażony do- 1) konstrukcji kadłuba; datkowo w pasy lub kamizelki ratunkowe dla dzieci, 2) urządzeń sterowych; w liczbie odpowiadającej 10 % maksymalnej liczby pasażerów. 3) urządzeń kotwicznych; 3. Na wodach administrowanych przez dyrektora 4) urządzeń cumowniczych, holowniczych i sczepiaurzędu morskiego statki uprawiające żeglugę w porze jących; nocnej powinny być wyposażone w pasy i kamizelki 5) stateczności, niezatapialności i wolnej burty; ratunkowe zaopatrzone w niegasnące pod wodą światło zasilane baterią. 6) urządzeń maszynowych; § 7. 1. Co najmniej połowa wymaganych kół ratun- 7) wałów napędowych i pędników; kowych powinna być wyposażona w nietonącą linkę 8) zbiorników ciśnieniowych; o średnicy 8—11 mm i długości 30 m. 9) instalacji rurociągów; 2. Na statku pasażerskim uprawiającym żeglugę w porze nocnej połowa wymaganych kół ratunko- 10) urządzeń elektrycznych i automatyzacji; wych, a na pozostałych statkach co najmniej 1 koło powinny być wyposażone w pławkę świetlną zasilaną 11) ochrony przeciwpożarowej; baterią i niegasnącą w wodzie. 12) urządzeń przeładunkowych i dźwigowych; 3. Szczegółowe wymagania dotyczące wyposaże- 13) urządzeń zapobiegających zanieczyszczaniu śro- nia statku w koła ratunkowe określa załącznik nr 1 do dowiska i emisji hałasu; rozporządzenia. 14) właściwości manewrowych statku. § 8. 1. Statek powinien być wyposażony w łodzie ratunkowe lub towarzyszące, tratwy ratunkowe lub 1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządo- pływaki ratunkowe, zwane dalej „zbiorowymi środkawej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządze- mi ratunkowymi”, o nośności odpowiadającej liczbie nia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. osób znajdujących się na statku. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594). 2. Wymóg wyposażenia w środki, o których mowa 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały w ust. 1, nie dotyczy: ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 846 i Nr 176,

, z 2008 r. Nr 171, poz. 1057, z 2009 r. Nr 98, 1) m ałych statków o napędzie mechanicznym, z wypoz. 818 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 182, poz. 1228. jątkiem małych statków o napędzie mechanicznym

Nr 216 — 15245 — Poz. 1423 o długości powyżej 12 m, uprawiających żeglugę 5) w siłowni, w odpowiednim miejscu poniżej pokłana wodach administrowanych przez dyrektora du głównego, gdy moc silników napędowych jest urzędu morskiego; większa niż 100 kW. Gaśnice muszą być tak rozmieszczone, aby znajdowały się w odległości nie 2) statków niezatapialnych z wypełnionymi komorawiększej niż 10 m od każdego punktu pomieszczemi wypornościowymi; nia. 3) statków na stałe zacumowanych do nabrzeża; 3. Dopuszcza się stosowanie gaśnic wodnych lub 4) statków uprawiających żeglugę wyłącznie po kapianowych, jeśli dostosowane są one do klasy pożaronałach; wej, która jest najbardziej prawdopodobna w przy- 5) statków przeznaczonych wyłącznie do uprawiania padku pożaru w pomieszczeniu, w którym się znajdusportu lub rekreacji. ją. 3. Rozmieszczenie zbiorowych środków ratunko- 4. Statek pasażerski oprócz gaśnic przenośnych, o których mowa w ust. 2, należy wyposażyć dodatkowych powinno zapewniać ich bezpieczne i szybkie wo w następujące gaśnice przenośne: użycie w każdych warunkach eksploatacji. Zakryte miejsca ich składowania muszą być wyraźnie ozna- 1) jedną gaśnicę na każde 120 m2 powierzchni brutto czone. stropów w pomieszczeniach pasażerskich; 4. Szczegółowe wymagania dotyczące wyposaże- 2) j edną gaśnicę na każdą rozpoczętą grupę 10 kania, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do bin; rozporządzenia. 3) j edną gaśnicę w każdej kuchni i w pobliżu każdego § 9. 1. Koła ratunkowe, pasy ratunkowe i kamizelki pomieszczenia, w którym przechowuje lub użytkuratunkowe spełniają wymagania bezpieczeństwa, je- je się płyny łatwopalne. W kuchniach należy zażeli posiadają ważne atesty. pewnić środki gaśnicze odpowiednie do gaszenia pożarów tłuszczu. 2. Koła ratunkowe, pasy ratunkowe i kamizelki ratunkowe po naprawie podlegają przeglądowi tech- 5. Gaśnice, o których mowa w ust. 3 i 4, muszą być nicznemu dokonanemu przez upoważniony podmiot. zainstalowane i rozmieszczone na statku w taki sposób, aby w przypadku wystąpienia pożaru w jakimkol- § 10. Pneumatyczne tratwy ratunkowe spełniają wiek miejscu i czasie były natychmiastowo dostępne. wymagania bezpieczeństwa, jeżeli posiadają ważne 6. Kuchnie, salony fryzjerskie lub perfumerie mudokumenty, potwierdzające dokonanie przeglądu szą być również wyposażone w koc gaśniczy w spotechnicznego, wydane przez stację badań uznaną sób umożliwiający natychmiastowe użycie. przez dyrektora urzędu morskiego. 7. Statek o długości równej lub mniejszej niż 20 m, § 11. Wymagania, o których mowa w § 6—10, stoinny niż pchacz, holownik i lodołamacz, powinien być suje się do statków obsadzonych załogą. wyposażony w gaśnice proszkowe o wielkości napełniania 2 kg. Minimalna liczba gaśnic jest zależna od § 12. 1. Statek powinien być wyposażony w odpodługości statku i wynosi: wiednie gaśnice w liczbie określonej w zależności od jego wielkości, przeznaczenia, mocy urządzeń napę- 1) do 10 m — (1 + s) gaśnic, dowych i wyposażenia stwarzającego zagrożenie pożarowe. 2) powyżej 10 m do 15 m — (2 + s) gaśnic, 2. Pchacz, holownik, lodołamacz oraz inny statek 3) p owyżej 15 m do 20 m — (3 + s) gaśnic, o długości większej niż 20 m powinien być wyposażoprzy czym „s” oznacza liczbę dodatkowych gaśnic ny w przenośne gaśnice proszkowe o wielkości napełw zależności od mocy silników napędowych i wynonienia 6 kg przeznaczone do gaszenia pożarów grup si: jedna gaśnica dla silników o mocy 50—100 kW A, B i C oraz do gaszenia pożarów urządzeń elektryczoraz dodatkowo jedna gaśnica powyżej 100 kW. nych do 1 000 V. Gaśnice powinny być rozmieszczone po jednej w każdym z następujących miejsc: 8. Dodatkowe gaśnice, o których mowa w ust. 7, powinny być równomiernie rozmieszczone w miej- 1) w sterówce; scach widocznych i łatwo dostępnych. 2) w pobliżu każdego wejścia z pokładu do pomieszczeń mieszkalnych; 9. Gaśnice powinny być tak rozmieszczone, aby znajdowały się przy każdej zejściówce oraz, w miarę 3) w pobliżu każdego wejścia do pomieszczeń robo- możliwości, w odległości nie większej niż 1 m od staczych, niedostępnych bezpośrednio z pomieszczeń nowiska sternika i 2 m od kuchenki. mieszkalnych, w których zainstalowane są urządzenia grzewcze, kuchenne lub chłodnicze zasila- 10. Na statku dopuszcza się stosowanie innej niż ne paliwem stałym, płynnym lub gazem płynnym; określona w ust. 7 liczby gaśnic, jeżeli przy zastosowanej wielkości napełnienia nieprzekraczającej 6 kg za- 4) przy każdym wejściu do maszynowni i kotłowni; chowana jest ta sama skuteczność gaśnicza.

Nr 216 — 15246 — Poz. 1423 11. Rodzaj gaśnic powinien być dostosowany do 4. Pomieszczenia chronione muszą być wyposażoźródła zagrożenia pożarowego, występującego w da- ne w możliwość odciągania środków gaśniczych i ganym miejscu na statku. Gaśnice przenośne z CO jako zów powstających w trakcie spalania. Urządzenia te- 2 środkiem gaśniczym mogą być stosowane tylko do mu służące muszą być obsługiwane ze stanowiska gaszenia pożaru w kuchni i pożarów instalacji elek- spoza pomieszczenia chronionego i w przypadku potrycznych, przy czym wielkość napełnienia tych gaśnic żaru tego pomieszczenia nie mogą stać się niedostępmoże wynosić co najwyżej 1 kg na 15 m3 objętości po- ne. W przypadku urządzeń odsysających, zamontowamieszczenia, w którym są dostępne i używane. nych na stałe, ich włączenie podczas gaszenia pożaru musi być uniemożliwione. § 13. Wymagań, o których mowa w § 12, nie stosuje się do statków przeznaczonych wyłącznie do upra- 5. Chronione pomieszczenia są monitorowane za wiania sportu lub rekreacji: pomocą działającej pożarniczej sieci sygnalizacyjnej. Alarm musi być obserwowany w sterówce, pomiesz- 1) o długości kadłuba nieprzekraczającej 3,5 m; czeniach dla załogi i pomieszczeniach chronionych. 2) bez napędu mechanicznego. 6. Systemy gaśnicze zainstalowane na stałe muszą posiadać dźwiękowy i optyczny system ostrzegawczy. § 14. Na statku, z wyjątkiem statku przeznaczone- System ostrzegawczy włącza się automatycznie nago wyłącznie do uprawiania sportu i rekreacji, powintychmiast po uruchomieniu systemu gaśniczego. Sygno znajdować się oprócz gaśnic, o których mowa nał ostrzegawczy musi zabrzmieć wystarczająco długo w § 12 ust. 2, następujące wyposażenie gaśnicze: przed uwolnieniem środka gaśniczego i nie może ist- 1) wiadro metalowe o pojemności około 10 l z linką nieć możliwość jego wyłączenia. — na pokładzie — 1 szt.; 7. Statek pasażerski należy wyposażyć w instalację 2) koc gaśniczy: hydrantową posiadającą: a) w siłowni, w której przebywa stale załoga 1) dwie silnikowe pompy gaśnicze o wystarczającej — 1 szt., wydajności, z których jedna jest zainstalowana na stałe; b) w kuchni — 1 szt.; 2) instalacje wody gaśniczej z wystarczającą liczbą 3) łom i topór — na statku o długości powyżej 15 m, hydrantów z zamocowanymi na stałe wężami gaśprzy wejściu do zamykanych pomieszczeń mieszniczymi o długości co najmniej 20 m wyposażonykalnych — 1 kpl.; mi w prądownice umożliwiające wytwarzanie stru- 4) toporek strażacki — na statku o długości do 15 m, mienia rozpylonego lub zwartego oraz odcięcie przy wejściu do pomieszczeń mieszkalnych strumienia; — 1 szt.; 3) instalacje hydrantowe, które należy tak zaprojekto- 5) rękawice ognioochronne — w maszynowni i ste- wać, aby którykolwiek z punktów na statku był rówce. w zasięgu co najmniej dwóch hydrantów usytuowanych w różnych miejscach, każdy z pojedyn- § 15. 1. Statek nowo budowany o długości 20 m czym wężem o długości nieprzekraczającej 20 m; i większej powinien posiadać systemy gaśnicze zain- 4) ciśnienie w hydrantach o wartości co najmniej stalowane na stałe w pomieszczeniach dla załogi, ste- 300 kPa; rówkach, pomieszczeniach dla pasażerów, maszynowniach, kotłowniach i pompowniach. 5) na wszystkich pokładach osiągalny strumień wody o długości co najmniej 6 m; 2. Do ochrony pomieszczeń dla załogi, sterówki i pomieszczeń dla pasażerów jako na stałe zainstalo- 6) dwie pompy pożarowe zainstalowane w oddzielwane systemy gaśnicze mogą służyć tylko specjalne nych pomieszczeniach przed grodzią rufową i praautomatyczne ciśnieniowe instalacje tryskaczowe. cujące niezależnie od siebie, z których każda Systemy te muszą zraszać powierzchnię największego z osobna umożliwia utrzymanie niezbędnego ciśchronionego pomieszczenia z szybkością 5 l/m2 na minienia hydrantów i niezbędną długość strumienia nutę. wody na wszystkich pokładach. 3. Do ochrony pomieszczeń, takich jak maszynow- 8. Statek o długości powyżej 20 m z pomieszczenia, kotłownia i pompownia, w urządzeniach przeciwniami pod pokładem głównym, w których mogą przepożarowych zainstalowanych na stałe można stosobywać na stałe członkowie załogi albo pasażerowie, wać następujące środki gaśnicze: uprawiający żeglugę na wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego powinien być wy- 1) CO (dwutlenek węgla); 2 posażony w dwa aparaty oddechowe wyposażone 2) HFC 227ea (heptafluoropropan); w maski na całą twarz, dwa zestawy sprzętu zawierające ubranie ochronne, kask, buty, rękawice, toporek, 3) IG-541 (52 % azotu, 40 % argonu, 8 % dwutlenku łom, latarkę i linkę asekuracyjną oraz cztery kaptury węgla). ucieczkowe.

Nr 216 — 15247 — Poz. 1423 9. Zbiornikowiec nieposiadający stałej pokładowej 2) tyczka do sondowania lub sonda ręczna, lub inny gaśniczej instalacji pianowej, uprawiający żeglugę na odpowiedni przyrząd do pomiaru głębokości; wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego powinien być wyposażony w zestaw pia- 3) odbijacze w liczbie odpowiedniej do rodzaju i wynowy. miarów statku; 4) bosak; § 16. 1. Pchacz, holownik, statek pasażerski oraz inny statek o napędzie mechanicznym o długości 5) latarka wodoszczelna; 20 m i większej powinien być wyposażony w stacjonarny radiotelefon VHF przeznaczony do łączności 6) rzutka do podawania lin; w relacji statek — statek i statek — brzeg, spełniający międzynarodowe wymagania zgodnie z przeznacze- 7) apteczka pierwszej pomocy; niem i posiadający pozwolenie radiowe wydane przez organ właściwy do spraw komunikacji elektronicznej. 8) plansza zawierająca treść opisową i graficzną na Statek uprawiający żeglugę międzynarodową powi- temat reanimacji i ratowania tonącego umieszczonien być wyposażony w dwa takie radiotelefony. na w ogólnodostępnym i widocznym miejscu; 2. Statek pasażerski, na którym nie jest możliwa 9) plaster awaryjny oraz inne wyposażenie do zatrzybezpośrednia łączność pomiędzy sterówką a pomiesz- mania przecieku w zależności od rodzaju i kadłuba czeniami załogi, pomieszczeniami służbowymi, dzio- statku — dotyczy pchacza, holownika i innego statbową i rufową częścią statku oraz miejscami dostęp- ku o długości kadłuba 20 m i większej; nymi dla pasażerów, powinien być wyposażony w roz- 10) t rap burtowy lub drabinka burtowa — dotyczy głośnię manewrową. statku o wolnej burcie większej niż 1,5 m przy minimalnym zanurzeniu. 3. Statek pasażerski o długości 40 m i większej, przeznaczony do przewozu powyżej 75 pasażerów, powinien być wyposażony w głośniki rozgłośni mane- § 19. 1. Statek przeznaczony wyłącznie do uprawrowej zainstalowane w miejscach dostępnych dla wiania sportu lub rekreacji powinien być wyposażony wszystkich pasażerów. w następujący sprzęt pokładowy: 1) o dbijacze w liczbie odpowiedniej do rodzaju i wy- § 17. 1. Statek, z wyjątkiem statku przeznaczonego miarów statku; wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji, powinien być wyposażony w następujący sprzęt nawiga- 2) bosak; cyjny: 3) apteczka pierwszej pomocy. 1) na pchaczu, holowniku lub innym statku o długości 20 m i większej — zapasowe światła do sygnali- 2. Wymagań, o których mowa w ust. 1, nie stosuje zacji nocnej na postoju, z niezależnym zasilaniem; się do statków przeznaczonych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji o długości kadłuba nieprzekra- 2) lornetkę — minimum 7 x 50; czającej 3,5 m. 3) megafon lub tubę głosową. 3. Skuter wodny powinien być wyposażony 2. Statek uprawiający żeglugę na wodach admini- w zrywkę umożliwiającą awaryjne wyłączenie silnika. strowanych przez dyrektora urzędu morskiego powinien być wyposażony w kompas magnetyczny z aktu- § 20. 1. Na statkach pasażerskich powinna zostać alną tabelą dewiacji. sporządzona instrukcja bezpieczeństwa, określająca zadania załogi w przypadku zaistnienia: 3. Statek, w tym pchacz i holownik uprawiający żeglugę na wodach administrowanych przez dyrektora 1) awarii, urzędu morskiego, statek pasażerski, statek przewożą- 2) pożaru na pokładzie, cy materiały niebezpieczne powinien być wyposażony w radar, a statek i zestaw o pojemności brutto poniżej 3) ewakuacji pasażerów, 200 — ponadto w reflektor radarowy. 4) alarmu „człowiek za burtą” 4. Statek uprawiający żeglugę na wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego powi- — przy uwzględnieniu szczególnych środków bezpienien być wyposażony w mapy, locje, spisy świateł czeństwa dla osób z dysfunkcją narządu ruchu. i przepisy portowe lub wyciągi z tych pomocy nawigacyjnych dotyczące akwenu, na którym ma być upra- 2. Instrukcja bezpieczeństwa powinna zawierać wiana żegluga. plan obrony statku, na którym wyraźnie i w sposób przejrzysty pokazane są: § 18. Statek, z zastrzeżeniem § 19, powinien być wyposażony w następujący sprzęt pokładowy: 1) sprzęt ratunkowy i łodzie towarzyszące; 1) kładka z relingiem, o szerokości nie mniejszej niż 2) drzwi wodoszczelne poniżej pokładu grodziowego 0,6 m i długości nie mniejszej niż 4,0 m — na stat- oraz zamknięcia innych podobnych otworów ku o długości 20 m i większej; dla mniejszych stat- w grodziach wodoszczelnych, ze wskazaniem miejków dopuszcza się krótszą kładkę; sca ich sterowania;

Nr 216 — 15248 — Poz. 1423 3) drzwi i klapy przeciwpożarowe; 6. Na statku uprawiającym żeglugę międzynarodową informacje, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny 4) instalacja alarmowa; być dostępne również w języku angielskim i niemiec- 5) instalacja alarmowa przeciwpożarowa; kim. 6) instalacje gaśnicze i gaśnice; § 21. 1. Podmiot ubiegający się o upoważnienie składa do właściwego dyrektora urzędu żeglugi śród- 7) drogi ewakuacji, wyjścia awaryjne, miejsca zbiórki lądowej wniosek o upoważnienie do wykonywania i ewakuacji; przeglądów technicznych statków. 8) awaryjne źródła energii elektrycznej; 2. Do wniosku o upoważnienie do wykonywania 9) urządzenia do obsługi i kontroli instalacji wentylaprzeglądów technicznych statków dołącza się: cyjnej; 1) wykaz kadry wykonującej przeglądy techniczne 10) przyłącza do zasilania z lądu; statków; 11) urządzenia odcinające dopływ paliwa; 2) przepisy techniczne w zakresie, w jakim podmiot 12) instalacje gazu płynnego; ubiega się o upoważnienie; 13) instalacje głośnikowe; 3) i nformację na temat procedur lub systemów jakości stosowanych do wykonania przeglądów tech- 14) urządzenia radiotelefoniczne; nicznych statków; 15) obszary przewidziane do użytkowania przez osoby 4) o dpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo z inz dysfunkcją narządu ruchu; nego rejestru właściwego dla formy organizacyj- 16) zestawy pierwszej pomocy; nej podmiotu ubiegającego się o upoważnienie; 17) inny sprzęt bezpieczeństwa. 5) n umer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile wnioskodawca taki posiada; 3. Instrukcja bezpieczeństwa i plan obrony statku 6) n umer identyfikacji REGON, o ile wnioskodawca powinny być zatwierdzone przez dyrektora urzędu żetaki posiada. glugi śródlądowej oraz umieszczone w dobrze widocznym miejscu na każdym pokładzie. § 22. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3) 4. Na statkach pasażerskich powinien być wywieszony w ogólnie dostępnym miejscu plan dróg ewakuacji dla pasażerów. Plan ten może być wspólnym Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk dokumentem z planem obrony statku. 5. W każdej kabinie pasażerskiej powinny znajdo- 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzewać się informacje o zachowaniu się pasażerów niem Ministra Infrastruktury z dnia 14 marca 2003 r. w przypadku alarmu, pożaru, awarii statku lub ewaku- w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków acji, jak również informacje o usytuowaniu środków żeglugi śródlądowej (Dz. U. Nr 88, poz. 810 i Nr 108, ratunkowych. poz. 1015).

Nr 216 — 15249 — Poz. 1423 Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. (poz. 1423) Załącznik nr 1 SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA DOTYCZĄCE WYPOSAŻENIA STATKU W KOŁA RATUNKOWE Tabela I. Wyposażenie małych statków

UWAGA: W ymagań nie stosuje się do małych statków, których budowa i konstrukcja nie pozwala na umieszczenie koła ratunkowego. Tabela II. Wyposażenie statków bez napędu

Tabela III. Wyposażenie statków pasażerskich Długość statku [m] Maksymalna liczba pasażerów Minimalna liczba kół ratunkowych na każdej burcie do 15 do 36 2 powyżej 15 do 24 do 200 3 powyżej 24 do 35 201—300 4 powyżej 35 do 50 301—600 6 powyżej 50 601—900 8 901—1200 10 powyżej 1200 12 UWAGA: P rzy ustalaniu wymaganej liczby kół należy przyjąć większą wartość wynikającą odpowiednio z kolumny pierwszej lub drugiej. Tabela IV. Wyposażenie statków innych niż określone w tabelach I—III

*) Rejony żeglugi: rejon 1 — o bejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 2 m; do tego rejonu zalicza się część Zatoki Pomorskiej na południe od linii prostej łączącej cypel Nord Perd na wyspie Rugia z latarnią morską Niechorze oraz część Zatoki Gdańskiej na południe od linii prostej łączącej latarnię morską Hel z pławą podejściową do portu Bałtijsk; rejon 2 — o bejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 1,2 m; do tego rejonu zalicza się Zalew Szczeciński, Zalew Kamieński, Zalew Wiślany, Zatokę Pucką, Zbiornik Włocławski oraz jeziora Śniardwy, Niegocin i Mamry; rejon 3 — o bejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 0,6 m; do tego rejonu zalicza się niewymienione w rejonie 1 lub 2 rzeki, kanały i jeziora, uznane na mocy odrębnych przepisów za śródlądowe drogi wodne, oraz polskie porty morskie; rejon 4 — obejmujący wody śródlądowe, nieuznane na mocy odrębnych przepisów za śródlądowe drogi wodne.

Nr 216 — 15250 — Poz. 1423 Załącznik nr 2 SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA DOTYCZĄCE WYPOSAŻENIA STATKU W ZBIOROWE ŚRODKI RATUNKOWE Tabela 1. Nośność zbiorowych środków ratunkowych

1) Wyposażenie łodzi i tratw ratunkowych powinno być zgodne z przepisami wydanymi przez dyrektora urzędu morskiego. Tabela 2. Wyposażenie zbiorowych środków ratunkowych

Nr 216 — 15251 — Poz. 1423 Tabela 3. Zasady używania pływaków ratunkowych jako zbiorowych środków ratunkowych

UWAGA: Łodzie towarzyszące holowane za statkiem bez napędu mechanicznego powinny spełniać wymagania przewidziane dla łodzi ratunkowych. Łodzie towarzyszące i ratunkowe, sztywne tratwy ratunkowe, pływaki ratunkowe i urządzenia do ich wodowania znajdujące się na statku podlegają przeglądom dokonywanym przez upoważnione podmioty nie rzadziej niż co 5 lat. *) Rejony żeglugi: rejon 1 — o bejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 2 m; do tego rejonu zalicza się część Zatoki Pomorskiej na południe od linii prostej łączącej cypel Nord Perd na wyspie Rugia z latarnią morską Niechorze oraz część Zatoki Gdańskiej na południe od linii prostej łączącej latarnię morską Hel z pławą podejściową do portu Bałtijsk; rejon 2 — o bejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 1,2 m; do tego rejonu zalicza się Zalew Szczeciński, Zalew Kamieński, Zalew Wiślany, Zatokę Pucką, Zbiornik Włocławski oraz jeziora Śniardwy, Niegocin i Mamry; rejon 3 — o bejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 0,6 m; do tego rejonu zalicza się niewymienione w rejonie 1 lub 2 rzeki, kanały i jeziora, uznane na mocy odrębnych przepisów za śródlądowe drogi wodne, oraz polskie porty morskie; rejon 4 — o bejmujący wody śródlądowe, nieuznane na mocy odrębnych przepisów za śródlądowe drogi wodne.