PRZEPIS

Art. 14.

Ustawa z dnia 8 października 2010 r. o współpracy Rady Ministrów z Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej oraz Sejmem i Senatem w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej · DU 2010 poz. 1395

Treść w tym tekście

1. Decyzję w sprawie stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 2 lub art. 48 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, lub w art. 312 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub w Protokole (nr 9) w sprawie decyzji Rady odnoszącej się do wykonania art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 238 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w okresie między 1 listopada 2014 r. a 31 marca 2017 r. i od kwietnia 2017 r. dołączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Rady Ministrów, za zgodą wyrażoną w ustawie.

2. Wniosek Rady Ministrów, o którym mowa w ust. 1, określa, że przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej w Radzie Europejskiej jest obowiązany:

1) opowiedzieć się za przyjęciem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej albo

2) wstrzymać się od głosu.

3. Przedłożenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane po uzyskaniu zgody wyrażonej w ustawie.

4. Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej opowiada się za odrzuceniem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie podjął decyzji, o której mowa w ust. 1.

Wersje

Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2024 poz. 1379 (ogł. 17 września 2024)

1. Decyzję w sprawie stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 2 lub art. 48 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, lub w art. 312 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub w Protokole (nr 9) w sprawie decyzji Rady odnoszącej się do wykonania art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 238 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w okresie między 1 listopada 2014 r. a 31 marca 2017 r. i od 1 kwietnia 2017 r. dołączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Rady Ministrów, za zgodą wyrażoną w ustawie.
2. Wniosek Rady Ministrów, o którym mowa w ust. 1, określa, że przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej w Radzie Europejskiej jest obowiązany:
1) opowiedzieć się za przyjęciem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej albo
2) wstrzymać się od głosu.
3. Przedłożenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane po uzyskaniu zgody wyrażonej w ustawie.
4. Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej opowiada się za odrzuceniem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie podjął decyzji, o której mowa w ust. 1.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2010 poz. 1395 (ogł. 12 listopada 2010) ten tekst

1. Decyzję w sprawie stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 2 lub art. 48 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, lub w art. 312 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub w Protokole (nr 9) w sprawie decyzji Rady odnoszącej się do wykonania art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 238 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w okresie między 1 listopada 2014 r. a 31 marca 2017 r. i od kwietnia 2017 r. dołączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Rady Ministrów, za zgodą wyrażoną w ustawie.
2. Wniosek Rady Ministrów, o którym mowa w ust. 1, określa, że przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej w Radzie Europejskiej jest obowiązany:
1) opowiedzieć się za przyjęciem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej albo
2) wstrzymać się od głosu.
3. Przedłożenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane po uzyskaniu zgody wyrażonej w ustawie.
4. Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej opowiada się za odrzuceniem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie podjął decyzji, o której mowa w ust. 1.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.