Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 15.

Ustawa z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym · DU 2009 poz. 308

Treść w tym tekście

1. Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek instytucji finansowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze umowy.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

1) nazwę instytucji finansowej;

2) wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia;

3) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji finansowej;

4) formy proponowanego zabezpieczenia.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić wsparcia po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku wsparcia udzielanego bankowi - również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

5. Umowa o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, powinna określać w szczególności:

1) formę wsparcia;

2) wysokość wsparcia;

3) warunki wsparcia, w tym:

a) cele wykorzystania udzielonego wsparcia,

b) planowany rozwój akcji kredytowej, w przypadku gdy wsparcie udzielane jest bankowi krajowemu w związku z rozwojem tej akcji,

c) ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy,

d) ograniczenia w zakresie polityki płacowej wobec członków organów instytucji finansowej oraz kadry kierowniczej;

4) formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia;

5) koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia, w tym wysokość opłaty prowizyjnej;

6) okres, na jaki udziela się wsparcia.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych powierza kontrolę realizacji nałożonych na instytucję finansową w drodze umowy warunków i ograniczeń organowi uprawnionemu do sprawowania nadzoru nad tą instytucją.

7. Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 12 sierpnia 2022 · Dz.U. 2022 poz. 1692

    4) w art. 15 w ust. 1 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „pkt 1-5”;

  2. w życie od 21 września 2011 · Dz.U. 2011 poz. 1101

    5) w art. 15: a) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Komisja Nadzoru Finansowego wykonuje kontrolę nałożonych na instytucję finansową w umowie o udzielenie wsparcia warunków, w tym ograniczeń.”, b) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „6a. Zasady wykonywania kontroli, w przypadku wsparcia udzielonego podmiotom, o których mowa w art. 2 pkt 2, określa umowa o udzielenie wsparcia.”.

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2022 poz. 2506 (ogł. 6 grudnia 2022) do Dz.U. 2023 poz. 776 (ogł. 25 kwietnia 2023)

    1. Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-5, udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek instytucji finansowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze umowy.

    2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

    1) nazwę instytucji finansowej;

    2) wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia;

    3) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji finansowej;

    4) formy proponowanego zabezpieczenia.

    3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

    4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić wsparcia po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku wsparcia udzielanego bankowi - również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

    5. Umowa o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, powinna określać w szczególności:

    1) formę wsparcia;

    2) wysokość wsparcia;

    3) warunki wsparcia, w tym:

    a) cele wykorzystania udzielonego wsparcia,

    b) planowany rozwój akcji kredytowej, w przypadku gdy wsparcie udzielane jest bankowi krajowemu w związku z rozwojem tej akcji,

    c) ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy,

    d) ograniczenia w zakresie polityki płacowej wobec członków organów instytucji finansowej oraz kadry kierowniczej;

    4) formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia;

    5) koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia, w tym wysokość opłaty prowizyjnej;

    6) okres, na jaki udziela się wsparcia.

    6. Komisja Nadzoru Finansowego wykonuje kontrolę nałożonych na instytucję finansową w umowie o udzielenie wsparcia warunków, w tym ograniczeń.

    6a. Zasady wykonywania kontroli, w przypadku wsparcia udzielonego podmiotom, o których mowa w art. 2 pkt 2, określa umowa o udzielenie wsparcia.

    7. Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2014 poz. 158 (ogł. 3 lutego 2014) do Dz.U. 2022 poz. 618 (ogł. 17 marca 2022)

    1. Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek instytucji finansowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze umowy.

    2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

    1) nazwę instytucji finansowej;

    2) wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia;

    3) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji finansowej;

    4) formy proponowanego zabezpieczenia.

    3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

    4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić wsparcia po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku wsparcia udzielanego bankowi - również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

    5. Umowa o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, powinna określać w szczególności:

    1) formę wsparcia;

    2) wysokość wsparcia;

    3) warunki wsparcia, w tym:

    a) cele wykorzystania udzielonego wsparcia,

    b) planowany rozwój akcji kredytowej, w przypadku gdy wsparcie udzielane jest bankowi krajowemu w związku z rozwojem tej akcji,

    c) ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy,

    d) ograniczenia w zakresie polityki płacowej wobec członków organów instytucji finansowej oraz kadry kierowniczej;

    4) formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia;

    5) koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia, w tym wysokość opłaty prowizyjnej;

    6) okres, na jaki udziela się wsparcia.

    6. Komisja Nadzoru Finansowego wykonuje kontrolę nałożonych na instytucję finansową w umowie o udzielenie wsparcia warunków, w tym ograniczeń.

    6a. Zasady wykonywania kontroli, w przypadku wsparcia udzielonego podmiotom, o których mowa w art. 2 pkt 2, określa umowa o udzielenie wsparcia.

    7. Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

  3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2009 poz. 308 (ogł. 13 marca 2009) ten tekst

    1. Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek instytucji finansowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze umowy.

    2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

    1) nazwę instytucji finansowej;

    2) wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia;

    3) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji finansowej;

    4) formy proponowanego zabezpieczenia.

    3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

    4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić wsparcia po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku wsparcia udzielanego bankowi - również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

    5. Umowa o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, powinna określać w szczególności:

    1) formę wsparcia;

    2) wysokość wsparcia;

    3) warunki wsparcia, w tym:

    a) cele wykorzystania udzielonego wsparcia,

    b) planowany rozwój akcji kredytowej, w przypadku gdy wsparcie udzielane jest bankowi krajowemu w związku z rozwojem tej akcji,

    c) ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy,

    d) ograniczenia w zakresie polityki płacowej wobec członków organów instytucji finansowej oraz kadry kierowniczej;

    4) formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia;

    5) koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia, w tym wysokość opłaty prowizyjnej;

    6) okres, na jaki udziela się wsparcia.

    6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych powierza kontrolę realizacji nałożonych na instytucję finansową w drodze umowy warunków i ograniczeń organowi uprawnionemu do sprawowania nadzoru nad tą instytucją.

    7. Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

Źródła: przepis występuje w 6 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.