Art. 32.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2016 poz. 2171 (ogł. 28 grudnia 2016) do Dz.U. 2026 poz. 913 (ogł. 7 lipca 2026)

   1. (uchylony) 2. Jeżeli wierzyciel cofnął wniosek o ogłoszenie upadłości po wykonaniu przez dłużnika zobowiązań, o których mowa w art. 11, kosztami sądowymi obciąża się dłużnika. 3. Kosztami sądowymi obciąża się dłużnika w przypadku oddalenia wniosku na podstawie art. 13. 4. W sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dłużnik obowiązany jest również do zwrotu kosztów poniesionych przez wierzyciela. 5. Od wnioskodawcy sąd może zażądać zaliczki na wydatki w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości w kwocie przewyższającej sumę określoną w art. 22a pod rygorem odrzucenia wniosku. Na postanowienie sądu w przedmiocie zaliczki zażalenie nie przysługuje. Żądanie dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości. 6. Wydatki pokrywane są w pierwszej kolejności z zaliczki wpłaconej przez wnioskodawcę.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2015 poz. 233 (ogł. 19 lutego 2015)

   1. (uchylony)

   2. Jeżeli wierzyciel cofnął wniosek o ogłoszenie upadłości po wykonaniu przez dłużnika zobowiązań, o których mowa w art. 11, kosztami sądowymi obciąża się dłużnika.

   3. Kosztami sądowymi obciąża się dłużnika w razie oddalenia wniosku na podstawie art. 12 ust. 1 albo art. 13.

   4. W sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dłużnik obowiązany jest również do zwrotu kosztów poniesionych przez wierzyciela.

   5. Od wnioskodawcy sąd może zażądać zaliczki na koszty postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości pod rygorem odrzucenia wniosku. Przepisu nie stosuje się w przypadku gdy wnioskodawcą jest dłużnik. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

   Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. poz. 335), która weszła w życie z dniem 30 marca 2013 r.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2009 poz. 1361 (ogł. 21 października 2009) do Dz.U. 2012 poz. 1112 (ogł. 9 października 2012) ten tekst

   1. W stosunku do dłużnika nie stosuje się przepisów o zwolnieniu od kosztów sądowych.

   2. Jeżeli wierzyciel cofnął wniosek o ogłoszenie upadłości po wykonaniu przez dłużnika zobowiązań, o których mowa w art. 11, kosztami sądowymi obciąża się dłużnika.

   3. Kosztami sądowymi obciąża się dłużnika w razie oddalenia wniosku na podstawie art. 12 ust. 1 albo art. 13.

   4. W sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dłużnik obowiązany jest również do zwrotu kosztów poniesionych przez wierzyciela.

   5. Od wnioskodawcy sąd może zażądać zaliczki na koszty postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości pod rygorem odrzucenia wniosku. Przepisu nie stosuje się w przypadku gdy wnioskodawcą jest dłużnik. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

   Przypis w tekście jednolitym: Utracił moc z dniem 24 maja 2012 r. w zakresie, w jakim dotyczy dłużników będących spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt P 11/10 (Dz. U. poz. 578).

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2003 poz. 535 (ogł. 9 kwietnia 2003)

   1. W stosunku do dłużnika nie stosuje się przepisów o zwolnieniu od kosztów sądowych.

   2. Jeżeli wierzyciel cofnął wniosek o ogłoszenie upadłości po wykonaniu przez dłużnika zobowiązań, o których mowa w art. 11, kosztami sądowymi obciąża się dłużnika.

   3. Kosztami sądowymi obciąża się dłużnika w razie oddalenia wniosku na podstawie art. 12 ust. 1 albo art. 13.

   4. W sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dłużnik obowiązany jest również do zwrotu kosztów poniesionych przez wierzyciela.

Źródła: przepis występuje w 11 z 12 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 614. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.