Art. 239.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2022 poz. 1520 (ogł. 20 lipca 2022) do Dz.U. 2026 poz. 913 (ogł. 7 lipca 2026)

   (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 2171 (ogł. 28 grudnia 2016) do Dz.U. 2020 poz. 1228 (ogł. 10 lipca 2020)

   1. Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się na piśmie w dwóch egzemplarzach.

   2. Wierzyciel może dokonać zgłoszenia wierzytelności za pośrednictwem Rejestru.

   3. W zgłoszeniu wierzytelności wierzyciel wskazuje dowody uzasadniające zgłoszenie.

   4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór pisemnego zgłoszenia wierzytelności oraz zakres danych objętych zgłoszeniem wierzytelności za pośrednictwem Rejestru, mając na uwadze jego przejrzystość i kompletność oraz uproszczenie i przyspieszenie zgłoszenia wierzytelności w postaci elektronicznej.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 4.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2003 poz. 535 (ogł. 9 kwietnia 2003) do Dz.U. 2015 poz. 233 (ogł. 19 lutego 2015) ten tekst

   Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się na piśmie w dwóch egzemplarzach. Do pisma zgłaszający wierzytelność dołącza oryginał lub notarialnie poświadczony odpis dokumentu uzasadniającego zgłoszenie. Poświadczenia odpisów może dokonać także radca prawny lub adwokat, będący pełnomocnikiem wierzyciela, który zgłasza wierzytelność.

Źródła: przepis występuje w 11 z 12 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 614. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.