Art. 44.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej · DU 2009 poz. 1323
Treść w tym tekście
1. Właściwy organ Służby Celnej, w drodze decyzji, może zarządzić strzeżenie przez funkcjonariuszy towarów, w przypadku gdy:
1) towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty Europejskiej na skutek nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej nie zostanie dostarczony do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny;
2) towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty Europejskiej wymaga przeładunku;
3) towar czasowo składowany nie może zostać przekazany do depozytu lub do magazynu czasowego składowania;
4) istnieje potrzeba przeładunku towaru przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru podatku akcyzowego.
2. W przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1, organ Służby Celnej zamiast konwoju może zarządzić strzeżenie towaru.
3. Koszty strzeżenia towaru ponosi osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków przewidzianych przepisami prawa celnego lub podatkowego w zakresie przemieszczania niektórych wyrobów akcyzowych.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 1 stycznia 2015 · Dz.U. 2014 poz. 1662
1) użyte w art. 1 w ust. 1, dwukrotnie w art. 2 w ust. 1 w pkt 3, w art. 17 w ust. 4, dwukrotnie w art. 19 w ust. 1 w pkt 11, w art. 30 w ust. 2 w pkt 1, w art. 39 w ust. 1 i 3, w art. 44 w ust. 1 w pkt 1 i 2, w art. 88 w ust. 1, dwukrotnie w ust. 2 i w ust. 4, w art. 90 w części wspólnej oraz w art. 100 w ust. 1 w różnych liczbie i przypadku wyrazy „Wspólnota Europejska” zastępuje się użytymi w odpowiednich liczbie i przypadku wyrazami „Unia Europejska”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2015 poz. 990 (ogł. 16 lipca 2015) do Dz.U. 2016 poz. 1799 (ogł. 4 listopada 2016)
1. Właściwy organ Służby Celnej, w drodze decyzji, może zarządzić strzeżenie przez funkcjonariuszy towarów, w przypadku gdy:
1) towar wprowadzony na obszar celny Unii Europejskiej na skutek nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej nie zostanie dostarczony do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny;
2) towar wprowadzony na obszar celny Unii Europejskiej wymaga przeładunku;
3) towar czasowo składowany nie może zostać przekazany do depozytu lub do magazynu czasowego składowania;
4) istnieje potrzeba przeładunku towaru przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru podatku akcyzowego.
2. W przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1, organ Służby Celnej zamiast konwoju może zarządzić strzeżenie towaru.
3. Koszty strzeżenia towaru ponosi osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków przewidzianych przepisami prawa celnego lub podatkowego w zakresie przemieszczania niektórych wyrobów akcyzowych.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2009 poz. 1323 (ogł. 9 października 2009) do Dz.U. 2013 poz. 1404 (ogł. 29 listopada 2013) ten tekst
1. Właściwy organ Służby Celnej, w drodze decyzji, może zarządzić strzeżenie przez funkcjonariuszy towarów, w przypadku gdy:
1) towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty Europejskiej na skutek nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej nie zostanie dostarczony do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny;
2) towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty Europejskiej wymaga przeładunku;
3) towar czasowo składowany nie może zostać przekazany do depozytu lub do magazynu czasowego składowania;
4) istnieje potrzeba przeładunku towaru przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru podatku akcyzowego.
2. W przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1, organ Służby Celnej zamiast konwoju może zarządzić strzeżenie towaru.
3. Koszty strzeżenia towaru ponosi osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków przewidzianych przepisami prawa celnego lub podatkowego w zakresie przemieszczania niektórych wyrobów akcyzowych.
Źródła: przepis występuje w 4 z 4 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.