Art. 104.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2015 poz. 990 (ogł. 16 lipca 2015) do Dz.U. 2016 poz. 1799 (ogł. 4 listopada 2016)

   1. Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku:

   1) orzeczenia trwałej niezdolności do służby, z zastrzeżeniem ust. 2;

   2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie lub umyślne przestępstwo skarbowe;

   3) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

   4) nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii okresowej w służbie przygotowawczej;

   5) niespełnienia wymogów określonych w art. 79, z wyjątkami, o których mowa w art. 80 ust. 4 pkt 1 i 3;

   6) odmowy złożenia ślubowania;

   7) prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych;

   8) prawomocnego orzeczenia zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza;

   9) odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, o którym mowa w art. 29a ust. 1, 3 i 4 oraz art. 86 ust. 2 i 5;

   10) pisemnego zgłoszenia przez funkcjonariusza żądania zwolnienia ze służby;

   11) trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w przypadku funkcjonariuszy wykonujących zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 - przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, jeżeli nie ma możliwości pełnienia służby przez funkcjonariusza na innym stanowisku odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych albo gdy funkcjonariusz odmawia przejścia na inne stanowisko;

   12) niezgłoszenia się do służby w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu oddelegowania, o którym mowa w art. 88, art. 89 i art. 89a.

   2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie ze służby może nastąpić w przypadku, gdy nie ma możliwości przeniesienia funkcjonariusza do służby cywilnej.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2009 poz. 1323 (ogł. 9 października 2009) do Dz.U. 2013 poz. 1404 (ogł. 29 listopada 2013) ten tekst

   1. Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku:

   1) orzeczenia trwałej niezdolności do służby, z zastrzeżeniem ust. 2;

   2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie lub umyślne przestępstwo skarbowe;

   3) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

   4) nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii okresowej w służbie przygotowawczej;

   5) niespełnienia wymogów określonych w art. 79, z wyjątkami, o których mowa w art. 80 ust. 4 pkt 1 i 3;

   6) odmowy złożenia ślubowania;

   7) prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych;

   8) prawomocnego orzeczenia zakazu wykonywania zawodu funkcjonariusza;

   9) odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, o którym mowa w art. 86 ust. 2 i 5;

   10) pisemnego zgłoszenia przez funkcjonariusza żądania zwolnienia ze służby;

   11) trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli nie ma możliwości pełnienia służby przez funkcjonariusza na innym stanowisku odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych albo gdy funkcjonariusz odmawia przejścia na inne stanowisko;

   12) niezgłoszenia się do służby w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu oddelegowania w charakterze eksperta narodowego lub przedstawiciela Służby Celnej.

   2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie ze służby może nastąpić w przypadku, gdy nie ma możliwości przeniesienia funkcjonariusza do służby cywilnej.

Źródła: przepis występuje w 4 z 4 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.