Art. 75.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2013 poz. 627 (ogł. 3 czerwca 2013) do Dz.U. 2024 poz. 1478 (ogł. 4 października 2024)

   1. Utworzenie i prowadzenie ośrodka rehabilitacji zwierząt, zwanego dalej „ośrodkiem”, wymaga uzyskania zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

   2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek, który zawiera:

   1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

   2) wskazanie położenia ośrodka;

   3) opis pomieszczeń do leczenia i rehabilitacji zwierząt;

   4) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być leczone i rehabilitowane w ośrodku, zawierający nazwę gatunków lub wyższych jednostek systematycznych grup gatunków w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje;

   5) wskazanie osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ośrodka;

   6) informację o możliwości zapewnienia opieki lekarsko-weterynaryjnej;

   7) opinię właściwej miejscowo rady gminy.

   3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

   1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

   2) wskazanie położenia ośrodka;

   3) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być leczone i rehabilitowane w ośrodku, zawierający nazwę gatunków lub wyższych jednostek systematycznych grup gatunków w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje;

   4) określenie zakresu i terminu złożenia informacji o wykorzystaniu zezwolenia.

   4. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmawia wydania zezwolenia, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków leczenia i rehabilitacji zwierząt odpowiadających potrzebom biologicznym danego gatunku.

   5. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być cofnięte przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przypadku niespełnienia warunków leczenia i rehabilitacji zwierząt odpowiadających potrzebom biologicznym danego gatunku albo nieusunięcia, w wyznaczonym przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska terminie, nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku kontroli przeprowadzonej przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

   6. Jeżeli zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zostanie cofnięte, ośrodek podlega likwidacji.

   7. W razie likwidacji ośrodka osoba odpowiedzialna za prowadzenie ośrodka jest obowiązana zapewnić leczonym i rehabilitowanym tam zwierzętom warunki odpowiadające ich potrzebom biologicznym.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2009 poz. 1220 (ogł. 16 września 2009) ten tekst

   1. Utworzenie i prowadzenie ośrodka rehabilitacji zwierząt, zwanego dalej „ośrodkiem”, wymaga uzyskania zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

   2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek, który zawiera:

   1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

   2) wskazanie położenia ośrodka;

   3) opis pomieszczeń do leczenia i rehabilitacji zwierząt;

   4) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być leczone i rehabilitowane w ośrodku, zawierający nazwę gatunków lub wyższych jednostek systematycznych grup gatunków w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje;

   5) wskazanie osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ośrodka;

   6) informację o możliwości zapewnienia opieki lekarsko-weterynaryjnej;

   7) opinię właściwej miejscowo rady gminy.

   3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

   1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

   2) wskazanie położenia ośrodka;

   3) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być leczone i rehabilitowane w ośrodku, zawierający nazwę gatunków lub wyższych jednostek systematycznych grup gatunków w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje.

   4. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmawia wydania zezwolenia, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków leczenia i rehabilitacji zwierząt odpowiadających potrzebom biologicznym danego gatunku.

   5. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być cofnięte przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przypadku niespełnienia warunków leczenia i rehabilitacji zwierząt odpowiadających potrzebom biologicznym danego gatunku albo nieusunięcia, w wyznaczonym przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska terminie, nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku kontroli przeprowadzonej przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

   6. Jeżeli zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zostanie cofnięte, ośrodek podlega likwidacji.

   7. W razie likwidacji ośrodka osoba odpowiedzialna za prowadzenie ośrodka jest obowiązana zapewnić leczonym i rehabilitowanym tam zwierzętom warunki odpowiadające ich potrzebom biologicznym.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 150 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 150 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 150 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 150 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 150 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 880 (ogł. 30 kwietnia 2004)

   1. Utworzenie i prowadzenie ośrodka rehabilitacji zwierząt, zwanego dalej „ośrodkiem”, wymaga uzyskania zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska.

   2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek, który zawiera:

   1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

   2) wskazanie położenia ośrodka;

   3) opis pomieszczeń do leczenia i rehabilitacji zwierząt;

   4) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być leczone i rehabilitowane w ośrodku, zawierający nazwę gatunków lub wyższych jednostek systematycznych grup gatunków w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje;

   5) wskazanie osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ośrodka;

   6) informację o możliwości zapewnienia opieki lekarsko-weterynaryjnej;

   7) opinię właściwej miejscowo rady gminy.

   3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

   1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;

   2) wskazanie położenia ośrodka;

   3) wykaz gatunków lub grup gatunków zwierząt, które mogą być leczone i rehabilitowane w ośrodku, zawierający nazwę gatunków lub wyższych jednostek systematycznych grup gatunków w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje.

   4. Minister właściwy do spraw środowiska odmawia wydania zezwolenia, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków leczenia i rehabilitacji zwierząt odpowiadających potrzebom biologicznym danego gatunku.

   5. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być cofnięte przez ministra właściwego do spraw środowiska w przypadku niespełnienia warunków leczenia i rehabilitacji zwierząt odpowiadających potrzebom biologicznym danego gatunku albo nieusunięcia, w wyznaczonym przez ministra właściwego do spraw środowiska terminie, nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku kontroli przeprowadzonej przez wojewodę.

   6. Jeżeli zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zostanie cofnięte, ośrodek podlega likwidacji.

   7. W razie likwidacji ośrodka osoba odpowiedzialna za prowadzenie ośrodka jest obowiązana zapewnić leczonym i rehabilitowanym tam zwierzętom warunki odpowiadające ich potrzebom biologicznym.

Źródła: przepis występuje w 12 z 13 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2026 poz. 13. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.