Konwencja sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i współpracy między administracjami celnymi, sporządzona w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r.

TREÂå: Poz.: UMOWA MI¢DZYNARODOWA 31 — Konwencja sporzàdzona na podstawie artyku∏u K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i wspó∏pracy mi´dzy administracjami celnymi, sporzàdzona wBrukseli dnia 18 grudnia 1997 r. . . . . . . . . . . . . . . . . 145 32 — OÊwiadczenie rzàdowe zdnia 15 paêdziernika 2007 r. wsprawie tymczasowego stosowania Konwencji sporzàdzonej na podstawie artyku∏u K.3 Traktatu o Unii Europejskiej wsprawie wzajemnej pomocy iwspó∏pracy mi´dzy administracjami celnymi, sporzàdzonej wBrukseli dnia 18 grudnia 1997 r. . . . . . . . . . . . . . . . 241 ROZPORZÑDZENIE 33 — Ministra Finansów zdnia 14 stycznia 2008 r. zmieniajàce rozporzàdzenie wsprawie przyznania Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa tymczasowej akredytacji jako agencji p∏atniczej, wzakresie uruchamiania Êrodków pochodzàcych zEuropejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 259 31 KONWENCJA sporzàdzona na podstawie artyku∏u K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i wspó∏pracy mi´dzy administracjami celnymi, sporzàdzona w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomoÊci: Wdniu 18 grudnia 1997 r. zosta∏a sporzàdzona wBrukseli Konwencja sporzàdzona na podstawie artyku∏u K.3 Traktatu oUnii Europejskiej wsprawie wzajemnej pomocy i wspó∏pracy mi´dzy administracjami celnymi, wnast´pujàcym brzmieniu:

Nr 6 — 146 — Poz. 31 Przektad

KONWENCJA SPORZĄDZONA NA PODSTAWIE ARTYKUŁU K.3 TRAKTATU O UNII EUROPEJSKIEJ W SPRAWIE WZAJEMNEJ POMOCY I WSPÓŁPRACY MIĘDZY ADMINISTRACJAMI CELNYMI

WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY niniejszej Konwencji, Państwa Członkowskie Unii Europejskiej,

ODWOŁUJĄC SIĘ do Aktu Rady Unii Europejskiej z dnia 18 grudnia 1997 r.,

PRZYWOŁUJĄC potrzebę wzmocnienia zobowiązań zawartych w Konwencji o pomocy wzajemnej między administracjami celnymi, podpisanej 7 września 1967 r. w Rzymie,

UWZGLĘDNIAJĄC, że administracje celne są odpowiedzialne na obszarze celnym Wspólnoty, w szczególności w jej punktach wyjściowych i wejściowych, za zapobieganie, wykrywanie i ściganie przestępstw nie tylko przeciwko zasadom wspólnotowym, ale również naruszających postanowienia prawa krajowego, w szczególności w przypadkach określonych w art. 36 i 223 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

UWZGLĘDNIAJĄC, że rozwój wszelkiego rodzaju nielegalnego handlu stanowi poważne

zagrożenie dla zdrowia publicznego, moralności i bezpieczeństwa,

UWAŻAJĄC, że należy określić szczególne formy współpracy w działaniach transgranicznych dla zapobiegania, wykrywania i karania niektórych naruszeń zarówno ustawodawstwa Państw Członkowskich, jak i postanowień celnych Wspólnoty oraz, że takie działania transgraniczne muszą być prowadzone w zgodności z zasadami praworządności (zgodności z odpowiednim prawem stosowanym w Państwach Członkowskich, do których kierowany jest wniosek oraz dyrektywami właściwych władz tych Państw Członkowskich), subsydiarności (takie działania podejmuje się | tylko, jeśli okaże się, że inne mniej znaczące działania nie są odpowiednie) i proporcjonalności (skala i czas trwania działań zostaną ustalone biorąc pod uwagę wagę ciężaru przypuszczalnego

naruszenia);

Nr 6 — 158 — Poz. 31

ARTYKUŁ 12 Wnioski o prowadzenie dochodzeń

1. Nawniosek organu wnioskującego, organ, do którego kierowany jest wniosek prowadzi albo organizuje prowadzenie właściwych dochodzeń dotyczących operacji, które stanowią naruszenie

lub, zdaniem organu wnioskującego, wydają się być naruszeniem.

Organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje wyniki tych dochodzeń organowi

wnioskującemu. Postanowienia art. 10 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis.

2. _ Na podstawie porozumienia organu wnioskującego i organu, do którego kierowany jest wniosek, wyznaczeni przez organ wnioskujący funkcjonariusze mogą być obecni przy dochodzeniach, o których mowa w ust. 1. Dochodzenia prowadzone są cały czas przez funkcjonariuszy organu, do którego kierowany jest wniosek. Funkcjonariusze organu wnioskującego nie mogą, z własnej inicjatywy, korzystać z uprawnień przyznanych funkcjonariuszom organu, do którego kierowany jest wniosek. Jednąkże, mają oni dostęp do tych samych pomieszczeń i tych samych dokumentów jak ci ostatni, lecz za ich pośrednictwem i dla

wyłącznych potrzeb prowadzonego dochodzenia. ARTYKUŁ 13 Notyfikacja

1. Nawniosek organu wnioskującego, organ, do którego kierowany jest wniosek, notyfikuje adresatowi lub organizuje notyfikację zgodnie z przepisami krajowymi Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę, wszystkie instrumentów lub decyzje pochodzące od właściwych organów Państwa Członkowskiego, w którym organ wnioskujący ma swoją siedzibę i dotyczące

stosowania niniejszej Konwencji.

Nr 6 — 174 — Poz. 31

2. _ Dochodzenia niejawne w Państwie Członkowskim, do którego organu kierowany jest wniosek, są ograniczone w czasie. Przygotowanie i kierowanie dochodzeniami realizowane jest w ścisłej współpracy między właściwymi organami Państwa Członkowskiego wnioskującego o

pomoc i Państwa Członkowskiego, do którego kierowany jest wniosek.

3. Warunki, na których zezwała się na dochodzenie niejawne oraz warunki, na których się je wykonuje, określane są przez organ, do którego kierowany jest wniosek, zgodnie z jego prawem krajowym. Jeżeli w trakcie dochodzenia niejawnego zebrano informacje pozostające w związku z innym naruszeniem niż to, które było przedmiotem pierwotnego wniosku, warunki wykorzystania tych informacji określane są również przez organ, do którego kierowany jest wniosek, zgodnie z

jego prawem krajowym.

4. _ Organ, do którego kierowany jest wniosek, udziela niezbędnego wsparcia osobowego i technicznego. Podejmuje on środki konieczne dla ochrony funkcjonariuszy, o których mowa w ust.

1, kiedy działają oni w Państwie Członkowskim, do którego organów kierowany jest wniosek.

5. Składając swoje instrumenty przyjęcia niniejszej Konwencji każde Państwo Członkowskie może złożyć deklarację, że niniejszy artykuł nie jest dla niego, w całości lub w części, wiążący.

Deklaracja ta może być w każdej chwili wycofana. ARTYKUŁ 24 Wspólne zespoły ds. dochodzeń specjalnych 1. - Organy dwóch albo większej liczby Państw Członkowskich mogą, za wspólnym porozumieniem, utworzyć wspólny zespół ds. dochodzeń specjalnych z siedzibą w jednym z Państw

Członkowskich i składający się z funkcjonariuszy będących specjalistami w odpowiednich

dziedzinach.

Nr 6 — 178 —

)

h) 3.

zgodnie ze swoimi ustawami, rozporządzeniami i procedurami Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za szkodę wyrządzoną osobie poprzez przetworzenie danych przekazanych do zainteresowanego Państwa Członkowskiego. To samo dotyczy również szkody wynikającej z przekazania nieścisłych danych lub z faktu, iż organ, który przekazał dane,

działał niezgodnie z Konwencją;

przekazywane dane przechowywane są tylko przez okres niezbędny do realizacji celów, dla których zostały przekazane. Zainteresowane Państwo Członkowskie bada w właściwym

czasie potrzebę dalszego ich przechowywania;

w każdej sytuacji przekazywane dane korzystają z co najmniej takiej ochrony, którą będące ich odbiorcą Państwo Członkowskie zapewnia podobnym danym;

każde Państwo Członkowskie podejmuje stosowne środki dla zapewnienia przestrzegania postanowień niniejszego artykułu poprzez skuteczną kontrolę. Każde Państwo Członkowskie może powierzyć to zadanie krajowym organom nadzorczym, określonym w arty. 17 Konwencji dotyczącej wykorzystania technologii informatycznych dla potrzeb celnych.

Do celów niniejszego artykułu, określenie „przetwarzanie danych osobowych” należy

rozumieć zgodnie z definicją znajdującą się w art. 2 lit. b) dyrektywy 95/46/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie

przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych”.

Dz. Urz. L 281 z 23.11.1995, str. 31.

Nr 6 — 184 — Poz. 31

ARTYKUŁ 31 Terytorialne stosowanie

1. - Niniejszą Konwencję stosuje się na terytorium Państw Członkowskich określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny" poprawionego Aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Unii Europejskiej oraz dostosowaniami do Traktatów, na których opiera się Unia Europej ska”, oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 82/97 z dnia 19 grudnia 1996 r.) łącznie z, dla Republiki Federalnej Niemiec wyspą Helgoland i terytorium Biisingen (w ramach i zgodnie z Traktatem z dnia 23 listopada 1964 roku między Republiką Federalną Niemiec i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia gminy Biisingen am Hochrhein do obszaru celnego Konfederacji Szwajcarskiej lub w jego wersji aktualnej) i, dla Republiki Włoskiej, gminami Livigno i Campione d'Italia, jak również z wodami terytorialnymi, morskimi wodami wewnętrznymi i przestrzenią powietrzną terytorium Państw Członkowskich.

2. - Rada, stanowiąc jednomyślnie zgodnie z procedurą przewidzianą w tytule VI Traktatu o Unii Europejskiej, może dostosować ust. 1 do każdej zmiany wymienionych w nim przepisów prawa

wspólnotowego.

Dz. Urz. L 302 z. 19.10.1992, str. 2. Dz. Urz. Ll z 1.01.1995, str. 181. 3. Dz.Urz. L17 z21.01.1997, str. 2.

Nr 6 — 187 — Poz. 31

ARTYKUŁ 34 Zmiany

1. - Każde Państwo Członkowskie będące Wysoką Umawiającą się Stroną może złożyć propozycję zmian do niniejszej Konwencji. Każda propozycja zmian przesyłana jest

depozytariuszowi, który przekazuje ją Radzie i Komisji.

2. - Bez uszczerbku dla postanowień art. 31 ust. 2 zmiany do Konwencji przyjmowane są przez Radę, która zaleca przyjęcie ich przez Państwa Członkowskie zgodnie z ich odpowiednimi

wymogami konstytucyjnymi.

3. - Zmiany przyjęte zgodnie z ust. 2 wchodzą w życie zgodnie z art. 32 ust. 3. ARTYKUŁ 35 Depozytariusz

1. _ Funkcję depozytariusza niniejszej Konwencji pełni sekretarz generalny Rady Unii Europejskiej.

2. Depozytariusz publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich informacje odnośnie do postępu w przyjęciach i przystąpieniach, we wprowadzaniu w życie, deklaracje i zastrzeżenia oraz wszelkie inne notyfikacje odnoszące się do niniejszej Konwencji.

Na dowód powyższego właściwie upoważnieni pełnomocnicy podpisali niniejszą Konwencję.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r. w jednym oryginalnym egzemplarzu, w językach duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, irlandzkim, włoskim, portugalskim, hiszpańskim i szwedzkim, przy czym każdy tekst jest jednakowo

autentyczny, które zostają złożone w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.

Nr 6 — 189 —

U)

Odnośnie do art. 4 ust. 3 tiret drugie

Dania oświadcza, że w zakresie, w jakim jej to dotyczy, art. 4 ust. 3 tiret drugie obejmuje tylko działania, poprzez które osoba bierze udział w popełnieniu przez grupę osób, dążących do wspólnego celu, jednego albo większej ilości naruszeń, włącznie z przypadkami, gdy osoba zainteresowana w bezpośredni sposób nie uczestniczy w popełnieniu danego przestępstwa bądź przestępstw; udział taki musi opierać się na znajomości zamiarów i ogólnej działalności przestępczej grupy lub zamiarów popełnienia danego przestępstwa (przestępstw)

przez grupę.

Odnośnie do art. 4 ust. 3 tiret trzecie

Dania oświadcza, że w zakresie, w jakim jej to dotyczy, art. 4 ust. 3 tiret trzecie stosuje wyłącznie do przewidzianych przestępstw, w odniesieniu, do których paserstwo kradzionych przedmiotów jest karane na mocy prawa duńskiego, włącznie z sekcją 191a duńskiego kodeksu karnego dotyczącą paserstwa narkotyków i sekcją 284 kodeksu karnego dotyczącą

paserstwa przedmiotów związanych ze szczególnie poważnym przemytem. Odnośnie do art. 6 ust. 4

Dania, Finlandia i Szwecja oświadczają, że oficerowie łącznikowi określeni w art. 6 ust. 4, mogą również reprezentować interesy Norwegii i Islandii lub odwrotnie. Pięć krajów nordyckich przyjęło w 1982 r. ustalenia, według których oficerowie łącznikowi wywodzący z jednego z zainteresowanych krajów reprezentują również pozostałe kraje nordyckie. Ustalenia te zostały poczynione w celu wzmocnienia walki z handlem narkotykami i ograniczenia obciążeń finansowych, ponoszonych przez każdy kraj w związku z pobytem oficerów łącznikowych. Dania, Finlandia i Szwecja przywiązują dużą wagę do tego, aby ustalenia te, które według nich dobrze funkcjonują, dalej obowiązywały.

Nr 6 — 225 — Poz. 31 (f)Member States shall be liable, in accordance with their own laws, regułations and procedures, for injury caused to a person through the processing of data communicated in the Member State concerned. This shall also be the case where the injury was caused by the communication of inaccurate data or the fact that the communicating authority communicated data in violation of the Convention;

(g)the data communicated shall be kept for a period not exceeding that necessary for the purposes for which they were communicated. The need to keep them shall be examined at the appropriate moment by the Member State concerned;

(hjin any event, the data shall enjoy at least the same protection as is given to similar data in the Member State which received them;

(ijevery Member State shall take the appropriate measures to ensure compliance with this Article by the application of effective controls. Every Member State may assign the task of control to the national supervisory authority mentioned in Articie 17 of the Convention concerning the use of information technology for customs purposes.

3. For the purposes of this Article, "the processing of personal data" shall be understood in accordance with the definition in Article 2(b) of Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24 October 1995 on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data ().

RR LLLÓónacn

()0J L 281, 23.11.1995, p. 31.

Nr 6 — 231 — Poz. 31 ARTICLE 31 Territorial application

1. This Convention shall apply to the territories of the Member States as referred to in Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 2913/92 of 12 October 1992 establishing the Community Customs Code (”), as revised by the Act concerning the conditions of accession of the Republic of Austria, tne Republic of Finland and the Kingdom of Sweden and the adjustments to the Treaties on which the European Union is founded (*) and in Regulation (EC) No 82/97 of the European Parliament and of the Council of 19 December 1996 (*), including, for the Federal Republic of Germany, the Island of Heligoland and the territory of Bisingen (within the framework of and pursuant to the Treaty of 23 November 1964 between the Federal Republic of Germany and the Swiss Confederation on the inclusion of the commune of Bisingen am Hochrhein in the customs territory of the Swiss Confederation, or the current version thereof) and, for the Italian Republic, the municipalities of Livigno and Campione d'Italia, and to the territorial waters, the inland maritime waters and the airspace of the territories of the Member States.

2. The Council, acting unanimously by the procedure provided for in Title VI of the Treaty on European Union, may adapt paragraph 1 to any amendment of the provisions of Community law referred to therein.

()0J L 302, 19.10.1992,p. 2. CYOJL 1, 1. 1.1995, p. 181. ()OJL 17,21. 1.1997,p. 2.

Nr 6 — 235 — Poz. 31

EN FE DE LO CUAL los pienipotencianos abajo firmantes suscriben el presema Convenio.

TIL BEKREFTELSE HERAF har undertegnede befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.

ZU URKUND DESSEN haben die umerzeichneten Bevolimachtigten ihre Unterschriften unter dieses Ubereinkommen gesetzt.

ZE NIETOQZH TON ANQTEPO, o uncypó$ovrec rANpegolano £8EGav rv unoypa$ń Touę KaTwW ANÓ Tqv napouca ZupBaon.

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned Pienipotentiaries have hereunto set their hands.

EN FOI DE QUOI, les pićnipotentiaires soussignós ont apposć leurs signatures au bas de la prósente convention. DA FHIANU SIN, chuir na Lanchumhachtaigh tnios-sinthe a lamh leis an gCoinbhinsiun seo.

IN FEDE DI CHE, i pienipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente comvenzione. TEN BLIJKE WAARVAN de onoergetekende gavoimachtigden hun hanctekening onder deze Overeenkomst nebben gesteld.

EM FE DO QUE, os pienipotenciśrios abairo-assinados apuseram as Suas assinaturas no final da presenie Convengao.

TAMAN VAKUUDEKSI alla mainitut taysivattaisat edustajat ovat allekirjoittaneet taman yleissopimuksen.

TILL BEKRAFTELSE harav har underacknade befullmaktigade ombud undertecknat denna konvention.

HECHO en Brusełas, ał dieciocho de diciembre de mil novecientos noventa y siete, en un ejempłar Unico, en lenguas ałemana, canesa, espańoia, finesa, francasa, griega, inglesa, iriandesa, taliana, neeriandesa, portuguesa y sueca, cuyos texios son iguaimente autónticas y que sera depositado en los archivos de la Secretaria General del Consejo de la Unión Europea.

UDF/ERDIGET i Brucelles den attende december nitten hundrede og syv og hałvtems, i ćt eksempiar pa dansk, engelsk, finsk, transk, grask, irsk, italiensk, necerlandsk, portugisisk, spansk, svensk og tysk, idet hver af disse tekster har samme gyldighed; de daponeres i arkiverne i Generaisekretariatet tor Radet for Den EuropaBiske Union.

GESCHEHEN zu Briissel am achtzennten Dezember neunzehnhundertsiebenundneunzig in einer Urschrift in danischer, deutscher, engiischer, finnischer, tranzósięcher, griechischer, irischer, italienischer, niederiandischer, portugiesischer, schwedischer und spaniscner Sprache, wobei jeder Wontlaut gieicnermaBen verbindlich ist; die Urschrift wird im Archiv des Generalsekretariats des Rates der Europaischen Union hinteriegt.

ETINE omę BpuĘŚAEG, onę Śżka ord AekeuBpiou xiua Ewiaxóaia EvEvfvTa ENTA, JE va uóvo avriruno orqv GYYAIKĄ, YAMUKŃ, YEPUOVUKŃ, BV, EAATVUKÓ, DAAVÓW, IONAVUTĄ, CTONKÓ, oNAavduh, NODTOYGAKŃ, OoUNÓWĄ KO drvkavówr]j yYAdOO0a KÓBE KEIUEVO EiVAI £ĘIOOU AUGEYTKÓ KAL karariesrat ora apyeia nę ( evikrc Fpauuareiac rou ZuugouAiou rnę Euponaikhę Evwonq.

DONE at Brussels on the eighteenth day ot December in the year one thousand nine hundred and ninety-seven in a single originał, in the Danish, Dutch, English, Finnish, French, German, Greek, Irish, ktałian, Ponuguese, Spanish and Swedish languages, each text being equally authentic, such original remaining deposited in the archives of the General Secretariat of tne Council of the European Union.

FAIT A BRUXELLES, le aar-huit dócembre mil neuf.cent quatre-vingt-dx-sept, en un exemplaire unique, en langues aliernande, anglaise, danoise, espagnole, finnoise, francaise, grecque, iriandaise, ftalienne, neertandaise, portugaise et suśdoisa, chaque texte faisant ćgalememt foi, exemplaire qui est dóposć dans les archives du Secrótariat general du Gonseil de ł'Union europóenne.

ARNA DHEANAMH sa Bhruisóil ar an ochtu I4 ośag de Nollaig sa bhiiaim mile naci gośad nócha a seacht, i scribhinn bhunaidn amnain sa Bhóaria, sa Danmhairgis, san Fhioniainnis, sa Fhraincis, sa Ghaeilge, sa Ghearmśinis, sa Ghreigis, san lodśiiis, san Ollainnis, sa Phoraingóilis, sa Spźinnis agus sa tSualainnis agus comhudarós ag na tćacsanna i ngach ceann de na teangacha sin; dóantar an saribhinn bhunaidh sin a thaisceadh i gcantann Ardrunaiocht Chomhairie an Aontais Eorpaigh.

FATTO a Bruxelles, addi' diciotto dicembre millenovecentonovamasette, in un unico esempiare, in lingua danese, finiandese, trancese, greca, inglese, iriandese, italiana, olandese, pooghese, spagnola, svedeSe e tedesca, ciascun testo facente uguaimente fede, e deposktato negli archivi del Segretariato generale del Consiglio dell'Unione europea.

GEDAAN te Brussel, de achttiende december negentiennonderd zevenennegeniig, in ć6n exemplaar, in de Deense. de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de lerse, de ttaliaanse, de Nederiandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gełijkelijk autnentiek, dat wordt neergelegd in net archiet van het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie.

FEITO em Bruxelas, em dezoito de Dezembro de mil novecemtos e noventa e sete em exempiar Unico, nas Iinguas alema. dinamarquesa, espanhoia. finiandesa, trancesa, grega, inglesa, iriandesa, italiana, neeriandesa, ponuguesa e sueca, fazendo igualmente [6 todos os textos, oepositado nos arquivos do Secretariado-Geral do Conselho da Uniao Europeia.

TEHTY Brysselissa kahdeksanienalocisia pśivana joulukuuła vuonna tuhatyndeksansataayhdeksankymmentaseiisaman englannin, espanjan, noliannin, iirin, italian, kreikan, portugalin, ranskan, ruotsin, saksan, suomen jatanskan kielelldyhtena alkuperaiskappaleena, joka talletetaan Euroopan unionin newoston paasihteeristón arkistoon |a jonka jokainen tekstt on yhta todistusvoimainen.

SOM SKEDDOE i Bryssel den artonde dacember nittonhundraniiiosju i ett enda exemplar pa danska, engelska, finska, transka, grekiska, iriska. ttalienska, nederlandska, ponugisiska, spanska, svenska och tyska spraken, vilka samtliga texter śr lika gikiga, wilket exemplar skall deponeras i arkivet vid generalsekretariatet vid Europeiska unionens rad.

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do tej konwencji iz∏o˝yç deklaracje zgodnie zartyku∏em 20 ust´p 8, artyku∏em 21 ust´p 5, artyku∏em 23 ust´p 5, artyku∏em 26 ust´p 4 oraz artyku∏em 32 ust´p 4, — postanowienia konwencji sà przyj´te, potwierdzone i b´dà niezmiennie zachowywane. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 26 wrzeÊnia 2005 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Prezes Rady Ministrów: M. Belka 32 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 15 paêdziernika 2007 r. w sprawie tymczasowego stosowania Konwencji sporzàdzonej na podstawie artyku∏u K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i wspó∏pracy mi´dzy administracjami celnymi, sporzàdzonej w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e na pod- Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza równie˝, ˝e funkstawie ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o ratyfikacji Kon- cjonariusze w∏aÊciwych organów paƒstw cz∏onkowwencji sporzàdzonej na podstawie artyku∏u K.3 Trakta- skich mogà wnieÊç broƒ s∏u˝bowà na terytorium Rzetu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy czypospolitej Polskiej z prawem u˝ycia wy∏àcznie iwspó∏pracy mi´dzy administracjami celnymi, sporzà- w przypadku obrony koniecznej, okreÊlonej w art. 25 dzonej w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r. (Dz. U. ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny z2005 r. Nr 150, poz. 1252), Prezydent Rzeczypospoli- (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z póên. zm.). Rzeczpospolita tej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 26 wrzeÊnia 2005 r. wy˝ej Polska oÊwiadcza, ˝e artyku∏ 21 ust. 3 lit. d niniejszej wymienionà konwencj´. konwencji mo˝e byç stosowany przez w∏aÊciwe organy innych paƒstw cz∏onkowskich wzgl´dem Rzeczypo- Zgodnie z artyku∏em 32 ust´p 4, konwencja jest spolitej Polskiej na zasadzie wzajemnoÊci.” tymczasowo stosowana od dnia 28 kwietnia 2001 r. Deklaracja zgodnie z art. 23 ust. 5 Zgodnie z artyku∏em 32 ust´p 4, konwencja jest (dochodzenia niejawne): tymczasowo stosowana w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 2 lutego 2006 r. „Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e art. 23 ni- Przy sk∏adaniu dokumentu ratyfikacyjnego z∏o˝ono niejszej konwencji mo˝e byç stosowany przez w∏aÊcinast´pujàce deklaracje: we organy innych paƒstw cz∏onkowskich wzgl´dem Rzeczypospolitej Polskiej na zasadzie wzajemnoÊci.” Deklaracja zgodnie z art. 20 ust. 8 (poÊcig transgraniczny): Deklaracja zgodnie z art. 26 ust. 4: „Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e art. 20 ni- „Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e deklaracja niejszej konwencji nie ma mocy obowiàzujàcej wzgl´- zgodnie zart. 26 ust. 4 zostanie z∏o˝ona przez Rzeczpodem Rzeczypospolitej Polskiej.” spolità Polskà w terminie póêniejszym.” Deklaracja zgodnie z art. 21 ust. 5 Deklaracja zgodnie z art. 32 ust. 4: (nadzór transgraniczny): „Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e art. 21 ni- „Rzeczpospolita Polska oÊwiadcza, ˝e b´dzie stoniejszej konwencji mo˝e byç stosowany przez w∏aÊci- sowaç niniejszà konwencj´ z wyjàtkiem art. 26 w stowe organy innych paƒstw cz∏onkowskich wzgl´dem sunku do tych paƒstw cz∏onkowskich, które z∏o˝y∏y ta- Rzeczypospolitej Polskiej na zasadzie wzajemnoÊci. kà samà deklaracj´.”