Art. 34.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2021 poz. 2069 (ogł. 17 listopada 2021) do Dz.U. 2025 poz. 1675 (ogł. 2 grudnia 2025)

   1. W celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, osoby chore na chorobę zakaźną albo osoby podejrzane o zachorowanie na chorobę zakaźną mogą podlegać obowiązkowej hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych. 2. Osoby, które były narażone na chorobę zakaźną lub pozostawały w styczności ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego, a nie wykazują objawów chorobowych, podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu, jeżeli tak postanowią organy inspekcji sanitarnej przez okres nie dłuższy niż 21 dni, licząc od dnia następującego po ostatnim dniu odpowiednio narażenia albo styczności. 3. Obowiązkowa kwarantanna lub nadzór epidemiologiczny mogą być stosowane wobec tej samej osoby więcej niż raz, do czasu stwierdzenia braku zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego. 4. Zakazuje się opuszczania miejsca: 1) izolacji lub izolacji w warunkach domowych, 2) kwarantanny – chyba, że odpowiednio dana osoba wymaga hospitalizacji albo organ inspekcji sanitarnej postanowi inaczej. 5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: 1) choroby zakaźne powodujące powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych, oraz okresy izolacji lub izolacji w warunkach domowych, 2) obowiązki lekarza lub felczera w przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub choroby zakaźnej powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych, 3) organ, któremu jest przekazywana informacja o obowiązkowej hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych danej osoby, 4) obowiązki szpitala w przypadku samowolnego opuszczenia szpitala przez osobę podlegającą obowiązkowej hospitalizacji, 5) choroby zakaźne powodujące powstanie obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego u osób, o których mowa w ust. 2, oraz okresy obowiązkowej kwarantanny – mając na względzie rodzaj biologicznego czynnika chorobotwórczego lub choroby zakaźnej oraz potrzebę zapobiegania i zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ochrony zdrowia publicznego.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2020 poz. 1845 (ogł. 20 października 2020)

   1. W celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, osoby chore na chorobę zakaźną albo osoby podejrzane o zachorowanie na chorobę zakaźną mogą podlegać obowiązkowej hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych.

   2. Osoby, które były narażone na chorobę zakaźną lub pozostawały w styczności ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego, a nie wykazują objawów chorobowych, podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu, jeżeli tak postanowią organy inspekcji sanitarnej przez okres nie dłuższy niż 21 dni, licząc od dnia następującego po ostatnim dniu odpowiednio narażenia albo styczności.

   3. Obowiązkowa kwarantanna lub nadzór epidemiologiczny mogą być stosowane wobec tej samej osoby więcej niż raz, do czasu stwierdzenia braku zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego.

   4. Zakazuje się opuszczania miejsca:

   1) izolacji lub izolacji w warunkach domowych,

   2) kwarantanny

   - chyba, że odpowiednio dana osoba wymaga hospitalizacji albo organ inspekcji sanitarnej postanowi inaczej.

   5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) choroby zakaźne powodujące powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych,

   2) obowiązki lekarza lub felczera w przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub choroby zakaźnej powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych,

   3) organ, któremu jest przekazywana informacja o obowiązkowej hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych danej osoby,

   4) obowiązki szpitala w przypadku samowolnego opuszczenia szpitala przez osobę podlegającą obowiązkowej hospitalizacji,

   5) choroby zakaźne powodujące powstanie obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego u osób, o których mowa w ust. 2, oraz okresy obowiązkowej kwarantanny

   - mając na względzie rodzaj biologicznego czynnika chorobotwórczego lub choroby zakaźnej oraz potrzebę zapobiegania i zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ochrony zdrowia publicznego.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 25 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 8 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 947 (ogł. 21 sierpnia 2013) do Dz.U. 2019 poz. 1239 (ogł. 4 lipca 2019)

   1. Obowiązkowej hospitalizacji podlegają:

   1) osoby chore na gruźlicę w okresie prątkowania oraz osoby z uzasadnionym podejrzeniem o prątkowanie;

   2) osoby chore i podejrzane o zachorowanie na:

   a) błonicę,

   b) cholerę,

   c) dur brzuszny,

   d) dury rzekome A, B, C,

   e) dur wysypkowy (w tym choroba Brill-Zinssera),

   f) dżumę,

   g) grypę H7 i H5,

   h) ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis) oraz inne ostre porażenia wiotkie, w tym zespół Guillaina-Barrégo,

   i) ospę prawdziwą,

   j) zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS),

   k) tularemię,

   l) wąglik,

   m) wściekliznę,

   n) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu,

   o) wirusowe gorączki krwotoczne, w tym żółtą gorączkę.

   1a. W przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub choroby zakaźnej, o której mowa w ust. 1, lekarz lub felczer jest obowiązany pouczyć pacjenta o obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz skierować go do szpitala. Fakt udzielenia pouczenia jest potwierdzany wpisem lekarza lub felczera w dokumentacji medycznej oraz podpisem pacjenta.

   1b. Informacja o skierowaniu do szpitala, o którym mowa w ust. 1, jest przekazywana państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu właściwemu dla miejsca rozpoznania zakażenia lub choroby zakaźnej.

   1c. W przypadku samowolnego opuszczenia szpitala przez osobę, o której mowa w ust. 1, przed zakończeniem badań diagnostycznych lub leczenia kierownik szpitala jest obowiązany do niezwłocznego, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od chwili uzyskania informacji o samowolnym opuszczeniu szpitala, powiadomienia o tym fakcie państwowego powiatowego inspektora sanitarnego właściwego dla siedziby szpitala.

   2. Osoby zdrowe, które pozostawały w styczności z chorymi na cholerę, dżumę płucną, ospę prawdziwą, wirusowe gorączki krwotoczne oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS), podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu, przez okres nie dłuższy niż:

   1) 5 dni - w przypadku cholery,

   2) 6 dni - w przypadku dżumy płucnej,

   3) 21 dni - w przypadku ospy prawdziwej,

   4) 21 dni - w przypadku wirusowych gorączek krwotocznych,

   5) 10 dni - w przypadku zespołu ostrej niewydolności oddechowej (SARS)

   - licząc od ostatniego dnia styczności.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2008 poz. 1570 (ogł. 30 grudnia 2008) ten tekst

   1. Obowiązkowej hospitalizacji podlegają:

   1) osoby chore na gruźlicę w okresie prątkowania oraz osoby z uzasadnionym podejrzeniem o prątkowanie;

   2) osoby chore i podejrzane o zachorowanie na:

   a) błonicę,

   b) cholerę,

   c) dur brzuszny,

   d) dury rzekome A, B, C,

   e) dur wysypkowy (w tym choroba Brill-Zinssera),

   f) dżumę,

   g) grypę H7 i H5,

   h) nagminne porażenie dziecięce oraz inne ostre porażenia wiotkie, w tym zespół Guillain-Barré,

   i) ospę prawdziwą,

   j) zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS),

   k) tularemię,

   l) wąglik,

   m) wściekliznę,

   n) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu,

   o) wirusowe gorączki krwotoczne, w tym żółtą gorączkę.

   2. Osoby zdrowe, które pozostawały w styczności z chorymi na cholerę, dżumę płucną, ospę prawdziwą, wirusowe gorączki krwotoczne oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS), podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu, przez okres nie dłuższy niż:

   1) 5 dni - w przypadku cholery,

   2) 6 dni - w przypadku dżumy płucnej,

   3) 21 dni - w przypadku ospy prawdziwej,

   4) 21 dni - w przypadku wirusowych gorączek krwotocznych,

   5) 10 dni - w przypadku zespołu ostrej niewydolności oddechowej (SARS)

   - licząc od ostatniego dnia styczności.

Źródła: przepis występuje w 11 z 11 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.