Ustawa z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684, z 2006 r. Nr 137, poz. 971 oraz z 2007 r. Nr 158, poz. 1104) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 34 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) zaciągnąć pożyczkę, o której mowa w art. 35 i 35a;

2) w art. 35 po ust. 10h dodaje się ust. 10i i 10j w brzmieniu:

10i. Przepisy ust. 10b i 10c stosuje się także do samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, który do dnia 30 listopada 2007 r. zrzekł się przed sądem roszczeń, o których mowa w ust. 10b pkt 3.

10j. Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej przekazuje do BGK kopię dokumentów potwierdzających prawomocne zrzeczenie się roszczeń, o których mowa w ust. 10b pkt 3, w sposób określony w ust. 10i.

3) w art. 35ba:

a) ust. 8 otrzymuje brzmienie:

8. Zakładowi, który uzyskał umorzenie określone w art. 35 ust. 10 albo w ust. 10a albo w ust. 10b oraz spłaci 30% należności głównej z tytułu zwiększenia pożyczki, o którym mowa w ust. 3, wraz z odsetkami, w okresie do 5 lat od dnia wydania decyzji o warunkach restrukturyzacji umarza się pozostałą część środków uzyskanych z tytułu tego zwiększenia.

b) dodaje się ust. 10 w brzmieniu:

10. Zakładowi, który uzyskał umorzenie określone w art. 35 ust. 10b, i uzyskał zwiększenie pożyczki, o którym mowa w art. 35ba ust. 3, umarza się pozostałą część środków uzyskanych z tytułu tego zwiększenia stanowiącą równowartość roszczenia, o którym mowa w art. 35 ust. 10b pkt 3, którego zakład się zrzekł, pomniejszonego o kwotę uzyskanego umorzenia określonego w art. 35 ust. 10b, pod warunkiem dokonania spłaty odsetek należnych za ten okres.

4) art. 35c otrzymuje brzmienie:

Art. 35c. Łączna kwota pożyczek z budżetu państwa, o których mowa w art. 35, art. 35a i art. 41a, oraz zwiększenia kwoty pożyczki, o którym mowa w art. 35b ust. 3 i art. 35ba ust. 3, jest ustalana w ustawie budżetowej i nie może przekroczyć kwoty 2,2 mld zł.

5) w art. 36:

a) w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) podpisuje umowę o pożyczkę z zakładem, który spełnia łącznie warunki określone w art. 41a ust. 1;

b) w ust. 3:

pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) nadzoruje zgodność wykorzystania środków z pożyczki z art. 35 ust. 4 pkt 3, art. 35a ust. 4 albo art. 41b;

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

3) stawia, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, pożyczkę w stan natychmiastowej wymagalności, w przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 15, art. 35a ust. 8 albo art. 41c ust. 5;

4) dokonuje oceny spełnienia przez zakład warunków umorzenia, o którym mowa w art. 35 ust. 10 albo ust. 10a, albo ust. 10b oraz 10i, albo art. 35a ust. 6 lub art. 35ba ust. 8 oraz 10 albo art. 41c ust. 2, oraz przekazuje ją do wiadomości ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

6) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:

1. Skarb Państwa udziela pożyczki zakładowi, o którym mowa w art. 2 ust. 1, który do dnia 15 listopada 2008 r. złoży wniosek o pożyczkę, jeżeli zakład ten, w dniu złożenia wniosku, spełnia łącznie następujące warunki:

1) udzielono mu dotacji w trybie określonym w art. 40 albo uzyskał ostateczną decyzję o warunkach restrukturyzacji;

2) złożył pisemne oświadczenie o przeciętnym rocznym zatrudnieniu w zakładzie w roku 2007;

3) ustanowił zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa na wypadek roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków umowy o pożyczkę w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot.

2. Pożyczka, o której mowa w ust. 1, jest udzielana w kwocie nie wyższej niż kwota wyliczona według wzoru:

Kp = Z 2007 ×¹ / 4 M × 12,

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Kp

kwotę pożyczki w złotych,

Z 2007

przeciętne roczne zatrudnienie w zakładzie w 2007 r.,

¹ / 4 M

¹ / 4 minimalnego wynagrodzenia za pracę na dzień 1 stycznia 2008 r. ustalonego przez Radę Ministrów na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę,

12

liczbę miesięcy w roku.

Art. 41b. Środki uzyskane w wyniku udzielenia pożyczki, o której mowa w art. 41a, przeznacza się wyłącznie na następujące cele:

1) na spłatę należności głównych z tytułu zobowiązań zakładów wobec pracowników powstałych w związku z indywidualnymi roszczeniami pracowników wynikającymi z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw;

2) spłatę należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu zobowiązań publicznoprawnych, także nieobjętych postępowaniem restrukturyzacyjnym, o których mowa w art. 7;

3) spłatę pożyczki udzielonej przez podmiot, który utworzył zakład, zaciągniętej w celu uregulowania zobowiązań, o których mowa w art. 4, lub spłatę kredytu obrotowego przeznaczonego na uregulowanie tych zobowiązań;

4) spłatę należności z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną w zakresie określonym w art. 13 ust. 1 pkt 2 i 3.

1. Środki uzyskane w wyniku udzielenia pożyczki, o której mowa w art. 41 a, są wypłacane zakładowi jednorazowo w terminie miesiąca od dnia podpisania umowy o pożyczkę.

2. Zakładowi, który w okresie do 5 lat od dnia zawarcia umowy o pożyczkę, o której mowa w art. 41 a, spłaci 30% należności głównej z tytułu tej pożyczki wraz z odsetkami za ten okres, umarza się pozostałą część pożyczki.

3. Należność główna z tytułu pożyczki, o której mowa w art. 41a, zostanie spłacona nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.

4. Umowa o pożyczkę, o której mowa w art. 41a, określa w szczególności:

1) terminy i sposób spłaty należności głównej z tytułu pożyczki oraz terminy i sposób spłaty odsetek od tej pożyczki;

2) numery rachunków bankowych, na które zakład będzie dokonywał spłat należności głównej z tytułu pożyczki i odsetek od tej pożyczki oraz wynagrodzenia dla BGK za nadzorowanie wykonania umowy o pożyczkę;

3) rodzaje zabezpieczeń, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 3.

5. Niespłacenie przez zakład dwóch kolejnych rat należności głównej lub dwóch kolejnych rat odsetkowych lub wykorzystanie środków z pożyczki w sposób niezgodny z art. 41b może skutkować postawieniem pożyczki w stan natychmiastowej wymagalności.

6. Do pożyczki, o której mowa w art. 41a, stosuje się odpowiednio przepisy art. 35 ust. 6, 7, 11-13 i 16.

Przepisy art. 35 ust. 10i i 10j oraz art. 35ba ust. 8 i 10 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stanowią podstawy roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia lub Skarbu Państwa bądź innej jednostki sektora finansów publicznych, w tym roszczeń, które mogą powstać do dnia umorzenia, o którym mowa w art. 35ba ust. 10, dokonanego przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.