Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 67.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 października 2008 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo pocztowe · DU 2008 poz. 1159

Treść w tym tekście

1. Karze pieniężnej podlega podmiot, który:

1) świadczy usługi pocztowe bez wymaganego zezwolenia, wbrew jego warunkom lub bez wpisu do rejestru;

2) nie będąc operatorem publicznym, świadczy usługi zastrzeżone niezgodnie z art. 47 ust. 2;

3) emituje znaki opłaty pocztowej niezgłoszone do wykazu lub znaki niezgodne z wymaganiami ustawy albo emituje karty pocztowe lub koperty z nadrukowanym znakiem opłaty pocztowej niezgodnie z wymaganiami ustawy;

4) nie wypełnia obowiązków lub zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, w zakresie i na warunkach określonych w ustawie;

5) będąc operatorem świadczącym powszechne usługi pocztowe:

a) nie stosuje wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 1 i 2,

b) nie przedkłada w trybie lub terminie informacji, o których mowa w art. 52 ust. 3,

c) nie przedkłada w trybie lub terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 52 ust. 6,

d) nie przedkłada informacji, o której mowa w art. 44 ust. 1a;

6) będąc operatorem:

a) nie przedkłada informacji, o której mowa w art. 44 ust. 1 i 2,

b) nie zgłasza Prezesowi UKE zmian stanu faktycznego i prawnego objętego zezwoleniem lub wpisem do rejestru,

c) nie stosuje znaków opłaty pocztowej i oznaczeń w sposób określony w art. 31 ust. 1 i 2,

d) nie przedkłada wymaganego sprawozdania o działalności pocztowej albo wymaganej informacji o zakresie tej działalności.

2. Wysokość kary pieniężnej nie może przekroczyć:

1) 1% w przypadku stwierdzenia naruszeń wymienionych w ust. 1 pkt 6 lit. a, b i d oraz pkt 7 lit. a, b i d,

2) 2% w przypadku stwierdzenia naruszeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, pkt 6 lit. c i pkt 7 lit. c

- przychodów ogółem osiągniętych przez ukarany podmiot z działalności pocztowej w poprzednim roku podatkowym.

3. W przypadku gdy okres wykonywania przez podmiot działalności pocztowej jest krótszy niż 12 miesięcy, za podstawę wymiaru kary pieniężnej przyjmuje się równowartość kwoty 250 000 euro, wyrażonej w złotych i ustalanej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary.

4. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, można nałożyć karę pieniężną na przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną, prezesa zarządu spółki prawa handlowego (członka zarządu) lub dyrektora przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy podległa mu jednostka kontrolowana mimo powiadomienia o tym fakcie prezesa zarządu spółki (członka zarządu) lub dyrektora przedsiębiorstwa przez kontrolującego uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli przez Urząd Komunikacji Elektronicznej.

5. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 4, nie może przekroczyć 300% wynagrodzenia otrzymywanego przez ukaranego, obliczonego według zasad przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop, a w sytuacji gdy ukarany nie otrzymuje wynagrodzenia w związku z pełnioną funkcją lub wykonywaną działalnością, wysokość kary nie może przekraczać dziesięciokrotności najniższego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w dniu ukarania.

6. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 58 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 12 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 31.

Przypis w tekście jednolitym: W ust. 1 nie ma pkt 7.

Przypis w tekście jednolitym: W ust. 1 nie ma pkt 7.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 12 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 1 maja 2004 · Dz.U. 2004 poz. 627

    6) w art. 67: a) w ust. 1 w pkt 6 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w brzmieniu: „d) nie przedkłada informacji, o której mowa w art. 44 ust. 1a;”, b) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) 1% w przypadku stwierdzenia naruszeń wymienionych w ust. 1 pkt 6 lit. a, b i d oraz pkt 7 lit. a, b i d;”.

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2008 poz. 1159 (ogł. 23 października 2008) ten tekst

    1. Karze pieniężnej podlega podmiot, który:

    1) świadczy usługi pocztowe bez wymaganego zezwolenia, wbrew jego warunkom lub bez wpisu do rejestru;

    2) nie będąc operatorem publicznym, świadczy usługi zastrzeżone niezgodnie z art. 47 ust. 2;

    3) emituje znaki opłaty pocztowej niezgłoszone do wykazu lub znaki niezgodne z wymaganiami ustawy albo emituje karty pocztowe lub koperty z nadrukowanym znakiem opłaty pocztowej niezgodnie z wymaganiami ustawy;

    4) nie wypełnia obowiązków lub zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, w zakresie i na warunkach określonych w ustawie;

    5) będąc operatorem świadczącym powszechne usługi pocztowe:

    a) nie stosuje wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 1 i 2,

    b) nie przedkłada w trybie lub terminie informacji, o których mowa w art. 52 ust. 3,

    c) nie przedkłada w trybie lub terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 52 ust. 6,

    d) nie przedkłada informacji, o której mowa w art. 44 ust. 1a;

    6) będąc operatorem:

    a) nie przedkłada informacji, o której mowa w art. 44 ust. 1 i 2,

    b) nie zgłasza Prezesowi UKE zmian stanu faktycznego i prawnego objętego zezwoleniem lub wpisem do rejestru,

    c) nie stosuje znaków opłaty pocztowej i oznaczeń w sposób określony w art. 31 ust. 1 i 2,

    d) nie przedkłada wymaganego sprawozdania o działalności pocztowej albo wymaganej informacji o zakresie tej działalności.

    2. Wysokość kary pieniężnej nie może przekroczyć:

    1) 1% w przypadku stwierdzenia naruszeń wymienionych w ust. 1 pkt 6 lit. a, b i d oraz pkt 7 lit. a, b i d,

    2) 2% w przypadku stwierdzenia naruszeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, pkt 6 lit. c i pkt 7 lit. c

    - przychodów ogółem osiągniętych przez ukarany podmiot z działalności pocztowej w poprzednim roku podatkowym.

    3. W przypadku gdy okres wykonywania przez podmiot działalności pocztowej jest krótszy niż 12 miesięcy, za podstawę wymiaru kary pieniężnej przyjmuje się równowartość kwoty 250 000 euro, wyrażonej w złotych i ustalanej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary.

    4. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, można nałożyć karę pieniężną na przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną, prezesa zarządu spółki prawa handlowego (członka zarządu) lub dyrektora przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy podległa mu jednostka kontrolowana mimo powiadomienia o tym fakcie prezesa zarządu spółki (członka zarządu) lub dyrektora przedsiębiorstwa przez kontrolującego uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli przez Urząd Komunikacji Elektronicznej.

    5. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 4, nie może przekroczyć 300% wynagrodzenia otrzymywanego przez ukaranego, obliczonego według zasad przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop, a w sytuacji gdy ukarany nie otrzymuje wynagrodzenia w związku z pełnioną funkcją lub wykonywaną działalnością, wysokość kary nie może przekraczać dziesięciokrotności najniższego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w dniu ukarania.

    6. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 58 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

    Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 12 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 31.

    Przypis w tekście jednolitym: W ust. 1 nie ma pkt 7.

    Przypis w tekście jednolitym: W ust. 1 nie ma pkt 7.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 12 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2003 poz. 1188 (ogł. 24 lipca 2003)

    1. Karze pieniężnej podlega podmiot, który:

    1) świadczy usługi pocztowe bez wymaganego zezwolenia albo wbrew jego warunkom;

    2) świadczy usługi pocztowe z naruszeniem przepisów o zgłoszeniu;

    3) nie będąc operatorem publicznym, świadczy usługi zastrzeżone niezgodnie z art. 47 ust. 2;

    4) emituje znaki opłaty pocztowej niezgłoszone do wykazu lub znaki niezgodne z wymaganiami ustawy albo emituje karty pocztowe lub koperty z nadrukowanym znakiem opłaty pocztowej niezgodnie z wymaganiami ustawy;

    5) nie wypełnia obowiązków lub zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, w zakresie i na warunkach określonych w ustawie;

    6) będąc operatorem świadczącym powszechne usługi pocztowe:

    a) nie stosuje wymagań, o których mowa w art. 52 ust. 1 i 2,

    b) nie przedkłada w trybie lub terminie informacji, o których mowa w art. 52 ust. 3,

    c) nie przedkłada w trybie lub terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 52 ust. 6;

    7) będąc operatorem:

    a) nie przedkłada informacji, o której mowa w art. 44 ust. 1 i 2,

    b) nie zgłasza Prezesowi URTiP zmian stanu faktycznego i prawnego objętego zezwoleniem bądź zgłoszeniem,

    c) nie stosuje znaków opłaty pocztowej i oznaczeń w sposób określony w art. 31 ust. 1 i 2,

    d) nie przedkłada wymaganego sprawozdania o działalności pocztowej albo wymaganej informacji o zakresie tej działalności.

    2. Wysokość kary pieniężnej nie może przekroczyć:

    1) 1 % w przypadku stwierdzenia naruszeń wymienionych w ust. 1 pkt 6 lit. a i b i pkt 7 lit. a, b i d,

    2) 2 % w przypadku stwierdzenia naruszeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, pkt 6 lit. c i pkt 7 lit. c

    - przychodów ogółem osiągniętych przez ukarany podmiot z działalności pocztowej w poprzednim roku podatkowym.

    3. W przypadku gdy okres wykonywania przez podmiot działalności pocztowej jest krótszy niż 12 miesięcy, za podstawę wymiaru kary pieniężnej przyjmuje się równowartość kwoty 250 000 euro, wyrażonej w złotych i ustalanej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary.

    4. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, można nałożyć karę pieniężną na przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną, prezesa zarządu spółki prawa handlowego (członka zarządu) lub dyrektora przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy podległa mu jednostka kontrolowana mimo powiadomienia o tym fakcie prezesa zarządu spółki (członka zarządu) lub dyrektora przedsiębiorstwa przez kontrolującego uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli przez Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty.

    5. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 4, nie może przekroczyć 300 % wynagrodzenia otrzymywanego przez ukaranego, obliczonego według zasad przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop, a w sytuacji gdy ukarany nie otrzymuje wynagrodzenia w związku z pełnioną funkcją lub wykonywaną działalnością, wysokość kary nie może przekraczać dziesięciokrotności najniższego miesięcznego wynagrodzenia obowiązującego w dniu ukarania.

    6. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.