Art. 14.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2008 poz. 1049 (ogł. 19 września 2008) ten tekst

   1. Finansowanie działalności wspomagającej badania obejmuje:

   1) sporządzanie ekspertyz, opinii i ocen naukowych;

   2) tworzenie, przetwarzanie, udostępnianie i upowszechnianie informacji naukowych i naukowo-technicznych;

   3) upowszechnianie, promowanie i popularyzowanie osiągnięć naukowych lub naukowo-technicznych;

   4) promowanie przedsięwzięć innowacyjnych wykorzystujących wyniki badań naukowych lub prac rozwojowych;

   5) podejmowanie innych działań szczególnie ważnych dla rozwoju nauki.

   2. Środki finansowe na naukę przeznaczone na finansowanie działalności wspomagającej badania są przyznawane:

   1) ministrom kierującym działami administracji rządowej, kierownikom centralnych organów administracji rządowej oraz Prezesowi Polskiej Akademii Nauk - na ich potrzeby własne dotyczące zadań, o których mowa w ust. 1;

   2) podmiotom działającym na rzecz nauki - na realizację zadań, o których mowa w ust. 1.

   3. Środki finansowe na naukę, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są przekazywane w drodze decyzji, a środki finansowe na naukę, o których mowa w ust. 2 pkt 2, na podstawie umowy.

   4. Potrzeby własne Ministra dotyczące zadań, o których mowa w ust. 1, oraz nagrody Ministra, o których mowa w art. 14a, są finansowane ze środków finansowych na naukę wyodrębnionych w planie finansowym, o którym mowa w art. 7 ust. 2. Do finansowania zadań wynikających z potrzeb własnych Ministra nie stosuje się przepisu art. 3 ust. 3.

   5. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na cele określone w ust. 1, w tym:

   1) sposób oceny wniosków dotyczących zadań przewidzianych do finansowania,

   2) sposób oceny realizacji zadań,

   3) sposób rozliczania przyznanych środków finansowych na naukę, w tym umarzania lub odraczania spłaty i rozkładania na raty należności finansowych,

   4) sposób dysponowania środkami finansowymi na naukę pochodzącymi z innych źródeł niż budżet państwa,

   5) wzory wniosków, raportów i innych niezbędnych dokumentów

   - mając na uwadze znaczenie zadań przewidzianych do finansowania dla realizacji celów polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa, potrzebę zwiększenia roli nauki w rozwoju gospodarczym i społecznym kraju, ocenę dotychczasowej działalności jednostki naukowej lub innego uprawnionego podmiotu, a także prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków finansowych na naukę.

   6. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania pomocy publicznej na cele określone w ust. 1, w tym:

   1) przeznaczenie pomocy,

   2) rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą,

   3) sposób kumulowania pomocy,

   4) maksymalne wielkości pomocy

   - z uwzględnieniem wymagań dotyczących dopuszczalnej intensywności pomocy publicznej określonych w przepisach odrębnych.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 2390 (ogł. 4 listopada 2004)

   1. Finansowanie programów lub przedsięwzięć określanych przez Ministra obejmuje działania dotyczące:

   1) wspomagania restrukturyzacji jednostek naukowych przeprowadzanej przez organy administracji rządowej sprawujące nadzór nad tymi jednostkami lub przez Prezesa Polskiej Akademii Nauk;

   2) rozwoju jednostek organizacyjnych działających na rzecz współpracy między nauką i gospodarką;

   3) dostosowywania kadr naukowych do warunków międzynarodowej współpracy naukowej i naukowo-technicznej;

   4) tworzenia warunków do zatrudniania wybitnych uczonych w celu doskonalenia kadr w wybranych dziedzinach nauki;

   5) tworzenia warunków do rozwoju wybitnych młodych naukowców, w tym przez przyznawanie stypendiów naukowych;

   6) rozwoju infrastruktury informacyjnej i informatycznej nauki oraz jej zasobów w postaci cyfrowej.

   2. Minister ustanawia corocznie nie więcej niż 10 stypendiów naukowych dla wybitnych młodych naukowców, którzy nie ukończyli 35. roku życia, zatrudnionych w jednostkach naukowych. Stypendia przyznaje się na okres nie dłuższy niż 3 lata, w wysokości miesięcznej nieprzekraczającej maksymalnej miesięcznej stawki wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego dla stanowiska profesora zwyczajnego zatrudnionego w państwowej szkole wyższej.

   3. Środki finansowe na naukę, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane jednostce naukowej lub innemu uprawnionemu podmiotowi na podstawie umowy.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.