Art. 47.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2007 poz. 271 (ogł. 7 marca 2007) ten tekst

   1. Na podstawie wyników poszczególnych ocen materiału siewnego, z wyjątkiem oceny tożsamości odmianowej oraz oceny, o której mowa w art. 41 ust. 8 i 9, podmiot dokonujący oceny wydaje:

   1) świadectwo oceny polowej - w przypadku uznania plantacji nasiennej za odpowiadającą wymaganiom wytwarzania, jakości lub zdrowotności;

   2) świadectwo oceny laboratoryjnej - w przypadku uznania, że oceniana partia materiału siewnego spełnia wymagania jakości lub zdrowotności;

   3) świadectwo laboratoryjnej oceny zdrowotności materiału siewnego ziemniaka, jeżeli oceniana plantacja nasienna ziemniaka spełnia wymagania zdrowotności;

   4) świadectwo oceny cech zewnętrznych materiału siewnego ziemniaka - w przypadku uznania, że oceniana partia spełnia wymagania jakości;

   5) świadectwo mieszanki nasiennej;

   6) informacje - w przypadku dyskwalifikacji materiału siewnego w poszczególnych ocenach, jeżeli oceniany materiał nie odpowiada wymaganiom wytwarzania, jakości lub zdrowotności.

   2. Jeżeli oceniana partia materiału siewnego spełnia wymagania jakości, na wniosek właściciela ocenianej partii może być wydane świadectwo ISTA zamiast świadectwa oceny laboratoryjnej; w przypadku gdy świadectwo oceny laboratoryjnej zostało już wydane, świadectwo ISTA wydaje się po anulowaniu świadectwa oceny laboratoryjnej.

   3. Świadectwo ISTA wydaje Laboratorium Oceny Nasion, posiadające akredytację ISTA, na podstawie wykonanych przez to laboratorium badań próby materiału siewnego pobranej przez próbobiorcę posiadającego upoważnienie kierownika tego laboratorium.

   4. Świadectwa lub informacje, o których mowa w ust. 1, są wydawane w miejscu dokonania oceny polowej lub laboratoryjnej materiału siewnego, z wyłączeniem świadectw dla mieszanki nasiennej oraz świadectw i informacji dla materiału szkółkarskiego.

   5. Świadectwo mieszanki nasiennej jest wydawane na wniosek prowadzącego obrót sporządzającego mieszankę, na podstawie świadectw oceny laboratoryjnej poszczególnych jej składników, z wyłączeniem składników, do których nie stosuje się przepisów ustawy.

   6. Świadectwo oceny laboratoryjnej materiału siewnego wydaje się dla każdej ocenianej partii materiału, a w przypadku materiału siewnego ziemniaka - dla ocenianej plantacji.

   7. Świadectwo mieszanki nasiennej wydaje się również dla mieszańców złożonych rzepaku.

   8. Świadectwo oceny polowej materiału siewnego albo oceny laboratoryjnej materiału siewnego albo informacja o dyskwalifikacji materiału siewnego zawierają w szczególności:

   1) numer świadectwa lub informacji, datę zakończenia badań albo oceny oraz datę wystawienia świadectwa lub informacji;

   2) oznaczenie podmiotu wystawiającego świadectwo albo informację;

   3) oznaczenie podmiotu zgłaszającego materiał siewny do oceny;

   4) określenie nazwy gatunku i odmiany;

   5) numer partii wysianego albo ocenionego materiału siewnego;

   6) informację o:

   a) wielkości plantacji albo partii,

   b) wyniku ocenianego materiału siewnego.

   9. Na podstawie świadectw oceny polowej materiału szkółkarskiego dostawcy tego materiału wydają wypis z tych świadectw.

   10. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory świadectw i informacji, o których mowa w ust. 1, oraz wzór wypisu, o którym mowa w ust. 9, uwzględniając grupy i gatunki roślin oraz wykonywane dla nich oceny materiału siewnego.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2003 poz. 1299 (ogł. 6 sierpnia 2003)

   1. Na podstawie wyników poszczególnych ocen materiału siewnego, z wyjątkiem oceny tożsamości odmianowej oraz oceny, o której mowa w art. 42, podmiot dokonujący oceny wydaje:

   1) świadectwo o uznaniu materiału siewnego zgodnie z wnioskiem albo

   2) świadectwo o uznaniu materiału siewnego w niższym stopniu niż określono we wniosku - w przypadku degradacji materiału siewnego, albo

   3) pisemną informację, że materiał siewny nie spełnia wymagań - w przypadku dyskwalifikacji materiału siewnego.

   2. Świadectwo o uznaniu materiału siewnego po ocenie laboratoryjnej wydaje się dla każdej ocenianej partii materiału siewnego z wyjątkiem oceny okresowej, o której mowa w art. 43 ust. 1, po dokonaniu której wydaje się informację o zdolności kiełkowania.

   3. Świadectwo o uznaniu materiału siewnego albo informacja, że materiał siewny nie spełnia wymagań, zawiera w szczególności:

   1) numer i datę jego wydania;

   2) oznaczenie podmiotu wydającego świadectwo;

   3) oznaczenie podmiotu zgłaszającego materiał siewny do oceny;

   4) określenie nazwy gatunku i odmiany;

   5) numer partii wysianego albo ocenionego materiału siewnego;

   6) informację o wielkości plantacji lub partii;

   7) informację o wyniku ocenianego materiału siewnego.

   4. Na podstawie świadectw oceny materiału szkółkarskiego i materiału rozmnożeniowego winorośli dostawcy tego materiału wydają wypis z tych świadectw.

   5. Wypis ze świadectwa dołącza się do każdej przesyłki materiału szkółkarskiego i materiału rozmnożeniowego winorośli zawierającej jedną lub kilka partii materiału.

   6. Dostawca jest obowiązany przechowywać kopie wypisów ze świadectw przez okres trzech lat od dnia ich wydania.

   7. Partię materiału siewnego, z zastrzeżeniem ust. 8, wytworzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznacza się numerem, którego pierwsza cyfra oznacza rok zbioru, a w przypadku partii łączonych rok łączenia, a kolejne cyfry oznaczają numer w rejestrze przedsiębiorców; po tych cyfrach stawia się ukośnik, a następnie wpisuje własne oznaczenie literowe lub cyfrowe tworzonej przez przedsiębiorcę partii materiału siewnego.

   8. Partię materiału szkółkarskiego, materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego roślin warzywnych i ozdobnych dostawca oznacza w sposób umożliwiający identyfikację tego materiału.

   9. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory świadectw i informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz wzór wypisu, o którym mowa w ust. 4, biorąc pod uwagę różne metody dokonywania oceny materiału siewnego.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.