| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11645 — Poz. 1101 i 1102 |
1101 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1) z dnia 28 sierpnia 2007 r. w sprawie rodzajów szkó∏ i placówek, w których nie tworzy si´ rad rodziców
| Na podstawie art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 7 wrzeÊ- 3) szko∏y przy zak∏adach opieki zdrowotnej; nia 1991 r. osystemie oÊwiaty (Dz. U. z2004 r. Nr 256, 4) szko∏y przy zak∏adach poprawczych ischroniskach poz. 2572, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: dla nieletnich; § 1. Rad rodziców nie tworzy si´ w nast´pujàcych 5) szko∏y przy zak∏adach karnych; rodzajach szkó∏ iplacówek publicznych prowadzonych 6) szkolne schroniska m∏odzie˝owe; przez jednostki samorzàdu terytorialnego iministrów: 7) placówki kszta∏cenia ustawicznego, placówki 1) szko∏y dla doros∏ych; kszta∏cenia praktycznego oraz oÊrodki dokszta∏ca- 2) szko∏y policealne dla m∏odzie˝y; nia i doskonalenia zawodowego; 8) poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym ——————— 1) Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra- poradnie specjalistyczne; cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1 9) m∏odzie˝owe oÊrodki wychowawcze i m∏odzie˝o- ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia we oÊrodki socjoterapii; 18lipca 2006 r. wsprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏a- nia Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907). 10) bursy i domy wczasów dzieci´cych; 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y 11) biblioteki pedagogiczne. og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem Nr122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 1wrzeÊnia 2007 r. i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz.1532 iNr 227, poz. 1658 oraz z2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791 iNr 120, poz. 818. Minister Edukacji Narodowej: R. Legutko |
| ——————— 1) Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra- cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18lipca 2006 r. wsprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏a- nia Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz.1532 iNr 227, poz. 1658 oraz z2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791 iNr 120, poz. 818. |
1102 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1) z dnia 28 sierpnia 2007 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie standardów wymagaƒ b´dàcych podstawà przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów
| Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia sprawdzianów i egzaminów (Dz. U. Nr 92, poz. 1020 7 wrzeÊnia 1991 r. osystemie oÊwiaty (Dz. U. z2004 r. orazz2003 r. Nr 90, poz. 846) wprowadza si´ nast´pu- Nr 256, poz. 2572, zpóên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´- jàce zmiany: puje: 1) za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku do niniejszego § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodo- rozporzàdzenia; wej z dnia 10 sierpnia 2001 r. w sprawie standardów wymagaƒ b´dàcych podstawà przeprowadzania 2) w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia: ——————— a) uchyla si´ standard wymagaƒ b´dàcy podsta- 1)Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra- wà przeprowadzania egzaminu maturalnego cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1 dla przedmiotu „J´zyki obce klasyczne ikultura ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia antyczna”; 18 lipca 2006 r. wsprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏a- nia Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907). b) po standardzie wymagaƒ b´dàcym podstawà 2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y przeprowadzania egzaminu maturalnego dla og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, przedmiotu „J´zyk obcy nowo˝ytny dla osób poz. 2781, z2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, nies∏yszàcych” dodaje si´ standard wymagaƒ poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, maturalnego dla przedmiotu „J´zyk ∏aciƒski poz. 542, Nr 115, poz. 791 iNr 120, poz. 818. i kultura antyczna” w brzmieniu: |
| ——————— 1)Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra- cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. wsprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏a- nia Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907). 2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791 iNr 120, poz. 818. |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11646 — Poz. 1102 |
„J¢ZYK ¸ACI¡SKI I KULTURA ANTYCZNA I. WIADOMOÂCI I ROZUMIENIE Zdajàcy zna i rozumie:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1. Gramatyk´ j´zyka ∏aciƒskiego: W ZAKRESIE MORFOLOGII 1) rzeczownik: regularne formy fleksyjne rzeczowni- ków deklinacji 1.—5., 2) przymiotnik: a) formy fleksyjne przymiotników deklinacji 1.—3., b) stopniowanie regularne i nieregularne przy- miotników, 3) zaimek: formy fleksyjne i zasady u˝ycia zaimków: osobowych, dzier˝awczych, wskazujàcych, okreÊ- lajàcych, wzgl´dnych, pytajnych, zwrotnych, 4) liczebnik: liczebniki g∏ówne i porzàdkowe od 1 do 20 oraz okreÊlenia s∏owne: sto, tysiàc, 5) przys∏ówek: zasady tworzenia przys∏ówków od przymiotników deklinacji 1.—3., 6) czasownik: a) formy podstawowe czasowników, b) strona czynna ibierna czasowników we wszyst- kich czasach w indikatiwie i koniunktiwie, c) infinitivus activi i passivi praesentis, perfecti, futuri, d) imperativus praesentis activi, e) participia: praesentis activi, perfecti passivi, fu- turi activi, futuri passivi (gerundivum), f) gerundium, g) czasownik „sum” i z∏o˝enia, h) coniunctivus iussivus i hortativus, W ZAKRESIE SK¸ADNI 7) cz´Êci zdania (cz∏ony syntaktyczne): podmiot, orzeczenie (proste i z∏o˝one), dope∏nienie, przy- dawka, okolicznik, 8) zwiàzki sk∏adniowe wzdaniu: zwiàzek zgody, zwià- zek rekcji, zwiàzek przynale˝noÊci, 9) funkcje komunikatywne zdaƒ: zdanie oznajmujà- ce, pytajne, rozkazujàce, 10) struktur´ sk∏adniowà zdania w stronie czynnej i biernej, 11) funkcje sk∏adniowe i semantyczne rzeczownika wposzczególnych przypadkach: genetivus partiti- vus; dativus auctoris, possessivus; accusativus di- rectionis; ablativus comparationis, loci, temporis, separationis, instrumentalis, modi, auctoris, 12) funkcje sk∏adniowe i semantyczne nieosobowych form czasownika (infinitivus, participium, gerun- dium), 13) konstrukcje sk∏adniowe charakterystyczne dla ∏a- ciny: accusativus cum infinitivo, ablativus absolu- tus, coniugatio periphrastica activa, coniugatio periphrastica passiva, accusativus duplex, dati- vus possessivus, | 2 jak na poziomie podstawowym oraz: 1) rzeczownik: a) nieregularnoÊci w odmianie rzeczowników: „fi- lius”, „deus”, „vis”, „domus”, „Iuppiter”, b) równozg∏oskowe nazwy rzek i miejscowoÊci z nominativus singularis na -is, 2) przymiotnik: stopniowanie opisowe przymiotnika, 3) zaimek: formy fleksyjne i zasady u˝ycia zaimków nieokreÊlonych oraz przymiotników zaimkowych, 4)liczebnik: liczebniki g∏ówne iporzàdkowe od 20 do 1000, 5) przys∏ówek: zasady regularnego i nieregularnego stopniowania przys∏ówków, 6) czasownik: a) czasowniki nieregularne: „volo”, „nolo”, „ma- lo”; „fero”; „fio”; „odi”, „memini”, „coepi”, b) verba deponentia i semideponentia, c) verba defectiva, d) imperativus praesentis passivi, e) supinum, f) inne funkcje koniunktiwu, jak na poziomie podstawowym oraz: 7) budow´ zdaƒ z∏o˝onych podrz´dnie, 8) sposoby wyra˝ania przeczenia, 9) zdania zdeponentiami jako orzeczeniami iinnymi cz´Êciami zdania, 10) pozosta∏e funkcje sk∏adniowe i semantyczne rze- czownika w poszczególnych przypadkach, 11) funkcje sk∏adniowe i semantyczne supinum, 12) konstrukcje sk∏adniowe charakterystyczne dla ∏a- ciny: nominativus cum infinitivo, nominativus du- plex, sk∏adnia nazw miast, 13) pozosta∏e zastosowania consecutio temporum, 14) inne zdania podrz´dne z koniunktiwem, |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11647 — Poz. 1102 |
| 1 | 2 |
|---|
| 14) budow´ zdaƒ z∏o˝onych wspó∏rz´dnie, 15) consecutio temporum dla czynnoÊci równocze- snej i uprzedniej w stosunku do teraêniejszoÊci i przesz∏oÊci, 16) zdania podrz´dne z indikatiwem oraz zdania podrz´dne: celowe, dope∏nieniowe, pytajne za- le˝ne, 2. Kultur´ i cywilizacj´ antycznà 17) religi´ i mitologi´: a) mity Greków i Rzymian, b) wierzenia religijne Greków i Rzymian, c) teatr i igrzyska olimpijskie, d) poczàtki chrzeÊcijaƒstwa, 18) architektur´ i sztuk´: a) greckà architektur´ sakralnà (porzàdki architek- toniczne), b) rzeêb´ greckà okresu klasycznego i helleni- stycznego, c) malarstwo wazowe, d) rzymskà architektur´ sakralnà, kommemora- tywnà i u˝ytecznoÊci publicznej, 19) filozofi´ ihistori´ nauki wstaro˝ytnoÊci: Sokrates, Platon, Arystoteles, 20) ˝ycie polityczne iobywatelskie Greków iRzymian: a) demokracja ateƒska, b) ustrój polityczny Sparty, c) tyrania, d) monarchia, e) republika, f) dyktatura, g) pryncypat, h) cesarstwo, 21) literatur´ — rodzaje i gatunki literackie oraz ich najwybitniejszych przedstawicieli: a) epos — Homer, Wergiliusz, b) liryk´ — Horacy, c) tragedi´ — Ajschylos, Sofokles, Eurypides, d) komedi´ — Arystofanes, e) historiografi´ — Herodot, Cezar, Nepos, f) retoryk´ — Demostenes, Cyceron, g) literatur´ polsko-∏aciƒskà — J. Kochanowski, 22) ˝ycie codzienne Greków i Rzymian: a) rodzin´ i dom: prawa rodziców i prawa dzieci, nazwisko Rzymianina, uroczystoÊci rodzinne: urodziny, Êlub, pogrzeb; domy mieszkalne, dzieƒ powszedni Rzymianina, b) szko∏´ i wychowanie: kalokagatia — idea∏ wy- chowania ateƒskiego, wychowanie spartaƒ- skie, etapy kszta∏cenia w Rzymie, c) rozrywki i ˝ycie towarzyskie: widowiska teatral- ne i cyrkowe, termy, przyj´cia i zabawy, 23) histori´ i geografi´ Êwiata antycznego: a) Wielkà Kolonizacj´ i jej zasi´g terytorialny, naj- wa˝niejsze konflikty polityczne i militarne: woj- ny perskie, utrat´ niepodleg∏oÊci, podboje Aleksandra Wielkiego, b) wojny punickie, powstanie Spartakusa, podbo- je Cezara, zasi´g terytorialny imperium rzym- skiego, przeÊladowania chrzeÊcijan, edykt me- diolaƒski, | jak na poziomie podstawowym oraz: 15) filozofi´ i histori´ nauki w staro˝ytnoÊci: a) joƒskà filozofi´ przyrody, b) kierunki okresu hellenistycznego (epikureizm, stoicyzm, sceptycyzm, cynizm), c) filozofi´ w Rzymie (Cyceron, Seneka), d) antyczne centra naukowe (Ateny, Aleksandria), e) najwa˝niejsze wynalazki iosiàgni´cia naukowe staro˝ytnoÊci, 16) ˝ycie polityczne iobywatelskie Greków iRzymian: a) instytucje i urz´dy paƒstwowe, b) podstawowe poj´cia zwiàzane z armià greckà i rzymskà, c) struktur´ spo∏ecznà mieszkaƒców Grecji i Rzy- mu: prawa i obowiàzki obywateli, niewolnic- two, 17) literatur´ — rodzaje i gatunki literackie oraz ich najwybitniejszych przedstawicieli: a) liryk´ — Safona, Alkajos, Owidiusz, b) sielank´ — Teokryt, Wergiliusz, c) komedi´ — Plaut, d) historiografi´ — Tukidydes, Liwiusz, Tacyt, e) epistolografi´ — Cyceron, Seneka, Pliniusz M∏odszy, f) autorów polsko-∏aciƒskich (K. Janicki, M. Sar- biewski), 18) histori´ i geografi´ Êwiata antycznego: a) warunki naturalne i krainy geograficzne Grecji, kultur´ minojskà i mykeƒskà, wojn´ pelopone- skà, wojny z Macedonià, b) rozwój terytorialny paƒstwa rzymskiego, rol´ Etrurii w rozwoju cywilizacji rzymskiej, walk´ plebejuszy z patrycjuszami, triumwiraty i woj- ny domowe w I wieku p.n.e., podzia∏ cesar- stwa, najazdy barbarzyƒców, upadek Cesar- stwa Zachodniego, |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11648 — Poz. 1102 |
II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI Zdajàcy umie:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
| 1) stosowaç wiedz´ ogramatyce ileksyce ∏aciƒskiej do: a) rozpoznawania form morfologicznych, ich funk- cji semantycznych izastosowania sk∏adniowego, b) dokonywania prostych transformacji gramatycz- nych, c) klasyfikowania zdaƒ podrz´dnych, d) identyfikowania charakterystycznych dla ∏aciny konstrukcji sk∏adniowych, e) rozpoznawania ogólnego sensu zdania, f) wyjaÊniania poj´ç i terminów w j´zyku polskim, majàcych êród∏o w ∏acinie, 2) odczytywaç oryginalny tekst, czyli: a) wyszukiwaç informacje szczegó∏owe, b) rozpoznawaç ogólny sens tekstu, c) rozpoznawaç funkcje poszczególnych elemen- tów tekstu oraz zwiàzki mi´dzy nimi. | jak na poziomie podstawowym oraz t∏umaczyç tekst, czyli: 1) rozpoznawaç ogólny sens tekstu, 2) wykorzystywaç wiedz´ ogramatyce ileksyce ∏aciƒ- skiej do sporzàdzenia przek∏adu, 3) oddawaç w przek∏adzie ogólny charakter i funkcj´ t∏umaczonego tekstu, 4) stosowaç poprawne techniki przek∏adu ∏aciƒskich struktur morfologicznych i sk∏adniowych, 5) znajdowaç w∏aÊciwe polskie odpowiedniki leksy- kalne dla ∏aciƒskich wyrazów i zwiàzków frazeolo- gicznych, 6) redagowaç spójny i poprawny stylistycznie prze- k∏ad. |
III. TWORZENIE INFORMACJI Zdajàcy potrafi:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
| przedstawiç, porównaç oraz zinterpretowaç fakty i zdarzenia historyczne z zakresu kultury antycznej, czyli: 1) rozpoznawaç je, 2) nazywaç zjawiska, 3) porównywaç, 4) porzàdkowaç w przestrzeni czasowej, 5) oceniaç i uzasadniaç swoje oceny, 6) wskazywaç zwiàzki kultury antycznej z kulturà wspó∏czesnà. | jak na poziomie podstawowym oraz interpretowaç przekazy kulturowe, czyli: 1) analizowaç i syntezowaç treÊci zawarte w materia- le êród∏owym, 2) selekcjonowaç posiadane wiadomoÊci i wykorzy- staç je do wykonania zadania, 3) integrowaç wiedz´ z ró˝nych dziedzin, 4) wyra˝aç i uzasadniaç swój punkt widzenia, 5) redagowaç wypowiedzi, przestrzegajàc treÊcio- wych i formalnych zasad organizacji tekstu, 6) formu∏owaç wypowiedê zgodnie z zasadami po- prawnoÊci j´zykowej, 7) wskazywaç i objaÊniaç zwiàzki kultury antycznej z kulturà wspó∏czesnà, zw∏aszcza polskà. |
c) standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu „Matematyka” otrzymuje brzmienie: „MATEMATYKA Zdajàcy posiada umiej´tnoÊci w zakresie:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) wykorzystania i tworzenia informacji: interpretuje tekst matematyczny iformu∏uje uzyskane wyniki | 2 u˝ywa j´zyka matematycznego do opisu rozumowa- nia i uzyskanych wyników |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11649 — Poz. 1102 |
| 1 | 2 |
|---|
| 2) wykorzystania i interpretowania reprezentacji: u˝ywa prostych, dobrze znanych obiektów matema- tycznych 3) modelowania matematycznego: dobiera model matematyczny do prostej sytuacji 4) u˝ycia i tworzenia strategii: stosuje strategi´, która jasno wynika z treÊci zadania 5) rozumowania i argumentacji: prowadzi proste rozumowanie, sk∏adajàce si´ z nie- wielkiej liczby kroków | rozumie iinterpretuje poj´cia matematyczne ioperu- je obiektami matematycznymi buduje model matematyczny danej sytuacji, uwzgl´d- niajàc ograniczenia izastrze˝enia tworzy strategi´ rozwiàzania problemu tworzy ∏aƒcuch argumentów i uzasadnia jego po- prawnoÊç |
Zdajàcy demonstruje poziom opanowania powy˝szych umiej´tnoÊci, rozwiàzujàc zadania, w których:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) liczby rzeczywiste: a) planuje iwykonuje obliczenia na liczbach rzeczy- wistych; w szczególnoÊci oblicza pierwiastki, w tym pierwiastki nieparzystego stopnia z liczb ujemnych, b) bada, czy wynik obliczeƒ jest liczbà wymiernà, c) wyznacza rozwini´cia dziesi´tne; znajduje przy- bli˝enia liczb; wykorzystuje poj´cie b∏´du przybli- ˝enia, d) stosuje poj´cie procentu ipunktu procentowego w obliczeniach, e) pos∏uguje si´ poj´ciem osi liczbowej iprzedzia∏u liczbowego; zaznacza przedzia∏y na osi liczbowej, f) wykorzystuje poj´cie wartoÊci bezwzgl´dnej i jej interpretacj´ geometrycznà, zaznacza na osi liczbo- wej zbiory opisane za pomocà równaƒ inierówno- Êci typu: | x – a|= b, | x – a| > b, | x – a| < b, g) oblicza pot´gi o wyk∏adnikach wymiernych oraz stosuje prawa dzia∏aƒ na pot´gach o wyk∏adni- kach wymiernych i rzeczywistych, h) zna definicj´ logarytmu i stosuje w obliczeniach wzory na logarytm iloczynu, logarytm ilorazu i logarytm pot´gi o wyk∏adniku naturalnym, 2) wyra˝enia algebraiczne: a) pos∏uguje si´ wzorami skróconego mno˝enia: (a ± b)2, (a ± b)3, a2 – b2, a3 ± b3, b) rozk∏ada wielomian na czynniki, stosujàc wzory skróconego mno˝enia, grupowanie wyrazów, wy∏àczanie wspólnego czynnika poza nawias, c) dodaje, odejmuje i mno˝y wielomiany, d) wyznacza dziedzin´ prostego wyra˝enia wymier- nego z jednà zmiennà, w którym w mianowniku wyst´pujà tylko wyra˝enia dajàce si´ sprowadziç do iloczynu wielomianów liniowych i kwadra- towych za pomocà przekszta∏ceƒ opisanych w lit. b, | 2 jak na poziomie podstawowym oraz: a) stosuje twierdzenie o rozk∏adzie liczby naturalnej na czynniki pierwsze; wyznacza najwi´kszy wspól- ny dzielnik i najmniejszà wspólnà wielokrotnoÊç pary liczb naturalnych, b) stosuje wzór na logarytm pot´gi i wzór na zamia- n´ podstawy logarytmu, jak na poziomie podstawowym oraz: a) pos∏uguje si´ wzorem (a– 1)(1 + a+... + an–1) = an– 1, b) wykonuje dzielenie wielomianu przez dwumian x– a; stosuje twierdzenie oreszcie zdzielenia wielomianu przez dwumian x– a, c) stosuje twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu o wspó∏czynnikach ca∏kowitych, |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11650 — Poz. 1102 |
| 1 | 2 |
|---|
| e) oblicza wartoÊç liczbowà wyra˝enia wymiernego dla danej wartoÊci zmiennej, f) dodaje, odejmuje, mno˝y i dzieli wyra˝enia wy- mierne; skraca i rozszerza wyra˝enia wymierne, 3) równania i nierównoÊci: a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci kwadratowe; zapisuje rozwiàzanie wpostaci sumy przedzia∏ów, b) rozwiàzuje zadania (równie˝ umieszczone wkon- tekÊcie praktycznym), prowadzàce do równaƒ i nierównoÊci kwadratowych, c) rozwiàzuje uk∏ady równaƒ, prowadzàce do rów- naƒ kwadratowych, d) rozwiàzuje równania wielomianowe metodà roz- k∏adu na czynniki, e) rozwiàzuje proste równania wymierne, prowadzà- ce do równaƒ liniowych lub kwadratowych, np. (x + 1)/(x + 3) = 2; (x + 1)/x = 2x, f) rozwiàzuje zadania (równie˝ umieszczone wkon- tekÊcie praktycznym), prowadzàce do prostych równaƒ wymiernych, 4) funkcje: a) okreÊla funkcj´ za pomocà wzoru, tabeli, wykre- su, opisu s∏ownego, b) odczytuje z wykresu funkcji: dziedzin´ i zbiór wartoÊci, miejsca zerowe, maksymalne przedzia- ∏y, w których funkcja roÊnie, maleje, ma sta∏y znak, c) sporzàdza wykres funkcji spe∏niajàcej podane warunki, d) potrafi na podstawie wykresu funkcji y = f (x) na- szkicowaç wykresy funkcji y= f (x+ a), y= f (x) + a, y= – f (x), y= f (– x), e) sporzàdza wykresy funkcji liniowych, f) wyznacza wzór funkcji liniowej, g) wykorzystuje interpretacj´ wspó∏czynników we wzorze funkcji liniowej, h) sporzàdza wykresy funkcji kwadratowych, i) wyznacza wzór funkcji kwadratowej, j) wyznacza miejsca zerowe funkcji kwadratowej, k) wyznacza wartoÊç najmniejszà i wartoÊç naj- wi´kszà funkcji kwadratowej w przedziale domkni´tym, l) rozwiàzuje zadania (równie˝ umieszczone wkon- tekÊcie praktycznym), prowadzàce do badania funkcji kwadratowej, m) sporzàdza wykres, odczytuje w∏asnoÊci i rozwià- zuje zadania umieszczone w kontekÊcie praktycz- nym zwiàzane zproporcjonalnoÊcià odwrotnà, n) sporzàdza wykresy funkcji wyk∏adniczych dla ró˝nych podstaw i rozwiàzuje zadania umiesz- czone w kontekÊcie praktycznym, 5) ciàgi liczbowe: a) wyznacza wyrazy ciàgu okreÊlonego wzorem ogólnym, b) bada, czy dany ciàg jest arytmetyczny lub geo- metryczny, c) stosuje wzory na n-ty wyraz i sum´ n poczàtko- wych wyrazów ciàgu arytmetycznego i ciàgu geometrycznego, równie˝ umieszczone w kon- tekÊcie praktycznym, | jak na poziomie podstawowym oraz: a) stosuje wzory Vi¯te∂a, b) rozwiàzuje równania i nierównoÊci kwadratowe z parametrem, przeprowadza dyskusj´ i wyciàga z niej wnioski, c) rozwiàzuje równania inierównoÊci wielomianowe, d) rozwiàzuje proste równania inierównoÊci wymier- ne, np. (x + 1)/(x + 3) > 2; x + 1/x < 3, e) rozwiàzuje proste równania i nierównoÊci z warto- Êcià bezwzgl´dnà, typu: || x + 1| + 2| > 3 i |x + 1| + |x + 2| < 3, jak na poziomie podstawowym oraz, majàc dany wy- kres funkcji y = f (x), potrafi naszkicowaç: a) wykres funkcji y = | f (x) |, b) wykresy funkcji y = c f (x), y = f (cx), gdzie f jest funkcjà trygonometrycznà, c) wykres b´dàcy efektem wykonania kilku operacji, np. y = | f (x+2) – 3 |, d) wykresy funkcji logarytmicznych dla ró˝nych pod- staw, i rozwiàzuje zadania (równie˝ w kontekÊcie praktycz- nym) z wykorzystaniem takich funkcji, jak na poziomie podstawowym oraz wyznacza wyra- zy ciàgów zdefiniowanych rekurencyjnie, |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11651 — Poz. 1102 |
| 1 | 2 |
|---|
| 6) trygonometria: a) wykorzystuje definicje i wyznacza wartoÊci funkcji trygonometrycznych dla kàtów ostrych, b) rozwiàzuje równania typu sin x = a, cos x = a, tg x = a, dla 0o < x < 90o, c) stosuje proste zwiàzki mi´dzy funkcjami trygo- nometrycznymi kàta ostrego, d) znajàc wartoÊç jednej zfunkcji trygonometrycz- nych, wyznacza wartoÊci pozosta∏ych funkcji te- go samego kàta ostrego, 7) planimetria: a) korzysta ze zwiàzków mi´dzy kàtem Êrodko- wym, kàtem wpisanym i kàtem mi´dzy stycznà a ci´ciwà okr´gu, b) wykorzystuje w∏asnoÊci figur podobnych w za- daniach, w tym umieszczonych w kontekÊcie praktycznym, c) znajduje zwiàzki miarowe w figurach p∏askich, w tym z zastosowaniem trygonometrii, równie˝ w zadaniach umieszczonych w kontekÊcie prak- tycznym, d) okreÊla wzajemne po∏o˝enie prostej i okr´gu, 8) geometria na p∏aszczyênie kartezjaƒskiej: a) wykorzystuje poj´cie uk∏adu wspó∏rz´dnych na p∏aszczyênie, b) podaje równanie prostej wpostaci Ax+ By+ C= 0 lub y= ax+ b, majàc dane dwa jej punkty lub je- den punkt i wspó∏czynnik a w równaniu kierun- kowym, c) bada równoleg∏oÊç iprostopad∏oÊç prostych na podstawie ich równaƒ kierunkowych, d) interpretuje geometrycznie uk∏ad dwóch rów- naƒ liniowych z dwiema niewiadomymi, e) oblicza odleg∏oÊci punktów na p∏aszczyênie kar- tezjaƒskiej, f) wyznacza wspó∏rz´dne Êrodka odcinka, g) pos∏uguje si´ równaniem okr´gu (x – a)2 + (y – b)2 = r2, 9) stereometria: a) wskazuje i oblicza kàty mi´dzy Êcianami wielo- Êcianu, mi´dzy Êcianami i odcinkami oraz mi´- dzy odcinkami takimi jak: kraw´dzie, przekàtne, wysokoÊci, b) wyznacza zwiàzki miarowe wwieloÊcianach ibry- ∏ach obrotowych zzastosowaniem trygonometrii, 10) elementy statystyki opisowej; teoria prawdopodobieƒstwa i kombinatoryka: a) oblicza Êrednià arytmetycznà, Êrednià wa˝onà, median´ iodchylenie standardowe danych; inter- pretuje te parametry dla danych empirycznych, b) zlicza obiekty w prostych sytuacjach kombina- torycznych, niewymagajàcych u˝ycia wzorów kombinatorycznych; stosuje zasad´ mno˝enia, c) wykorzystuje sum´, iloczyn iró˝nic´ zdarzeƒ do obliczania prawdopodobieƒstw zdarzeƒ, d) wykorzystuje w∏asnoÊci prawdopodobieƒstwa i stosuje twierdzenie znane jako klasyczna defi- nicja prawdopodobieƒstwa do obliczania praw- dopodobieƒstw zdarzeƒ. | jak na poziomie podstawowym oraz: a) stosuje miar´ ∏ukowà i miar´ stopniowà kàta, b) wyznacza wartoÊci funkcji trygonometrycznych dowolnego kàta przez sprowadzenie do przypadku kàta ostrego, c) pos∏uguje si´ wykresami funkcji trygonometrycz- nych przy rozwiàzywaniu nierównoÊci typu sin x> a, cos x> a, tg x> a, d) stosuje zwiàzki: sin2α + cos2α = 1, tgα = sinα/cosα oraz wzory na sinus icosinus sumy iró˝nicy kàtów w dowodach to˝saàmoÊci trygonometrycznych, e) rozwiàzuje równania i nierównoÊci trygonome- tryczne, na przyk∏ad sin 2x= 1/ , sin2x+ cos x= 1, 2 cos 2x < 1/ , 2 jak na poziomie podstawowym oraz: a) stosuje twierdzenia charakteryzujàce czworokàty wpisane w okràg i czworokàty opisane na okr´gu, b) stosuje twierdzenie o zwiàzkach miarowych mi´- dzy odcinkami stycznych i siecznych, c) stosuje w∏asnoÊci figur podobnych ijednok∏adnych w zadaniach, tak˝e umieszczonych w kontekÊcie praktycznym, d) znajduje zwiàzki miarowe wfigurach p∏askich zza- stosowaniem twierdzenia sinusów i twierdzenia cosinusów, jak na poziomie podstawowym oraz: a) interpretuje geometrycznie nierównoÊç liniowà z dwiema niewiadomymi i uk∏ady takich nierów- noÊci, b) rozwiàzuje zadania dotyczàce wzajemnego po∏o- ˝enia prostej i okr´gu oraz dwóch okr´gów na p∏aszczyênie kartezjaƒskiej, c) oblicza odleg∏oÊç punktu od prostej, d) opisuje ko∏a za pomocà nierównoÊci, e) oblicza wspó∏rz´dne oraz d∏ugoÊç wektora; doda- je i odejmuje wektory oraz mno˝y je przez liczb´, f) interpretuje geometrycznie dzia∏ania na wektorach, g) stosuje wektory do rozwiàzywania zadaƒ, a tak˝e do dowodzenia w∏asnoÊci figur, h) stosuje wektory do opisu przesuni´cia wykresu funkcji, jak na poziomie podstawowym oraz a) wyznacza przekroje wieloÊcianów p∏aszczyznà, b) stosuje twierdzenie o trzech prostych prostopa- d∏ych, jak na poziomie podstawowym oraz wykorzystuje wzory na liczb´ permutacji, kombinacji i wariacji do zliczania obiektów w sytuacjach kombinatorycz- nych.” |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11652 — Poz. 1102 |
d) po standardzie wymagaƒ b´dàcym podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu „Geografia” dodaje si´ standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu „Filozofia” w brzmieniu: „FILOZOFIA I. WIADOMOÂCI I ROZUMIENIE Zdajàcy zna i rozumie:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) wybrane poj´cia, problemy itezy zzakresu ontolo- gii, epistemologii, antropologii i etyki, 2) podstawowe koncepcje ifragmenty dzie∏ filozofów europejskich, 3) g∏ówne nurty i stanowiska filozofii wspó∏czesnej. | 2 jak na poziomie podstawowym oraz: 1) wybrane poj´cia, problemy i tezy z zakresu estety- ki, 2) podstawowe koncepcje ifragmenty dzie∏ filozofów amerykaƒskich. |
II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI Zdajàcy umie wykorzystaç nabytà wiedz´ filozoficznà do krytycznego analizowania tekstów filozoficznych, a w szczególnoÊci do:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) rekonstrukcji zawartych wnich problemów, tez iar- gumentacji, 2) dyskusji z wyra˝onymi w nich poglàdami, 3) konfrontowania tych poglàdów z poglàdami in- nych filozofów. | 2 jak na poziomie podstawowym oraz badania ich po- prawnoÊci logicznej i merytorycznej. |
III. TWORZENIE INFORMACJI Zdajàcy potrafi:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 zapisywaç w zwi´z∏ej formie wyniki krytycznej analizy tekstu filozoficznego. | 2 sformu∏owaç w postaci spójnego tekstu wyniki kry- tycznej analizy tekstów filozoficznych.” |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11653 — Poz. 1102 |
e) standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu „Informatyka” otrzymuje brzmienie: „INFORMATYKA I. WIADOMOÂCI I ROZUMIENIE Zdajàcy zna i rozumie podstawowe poj´cia, metody, narz´dzia i procesy zwiàzane z informatykà i technologià informacyjnà:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) opisuje Êrodki, narz´dzia i metody informatyki, po- s∏ugujàc si´ poprawnà terminologià informatycznà, 2) zna rol´, funkcje i zasady pracy sprz´tu kompute- rowego, 3) charakteryzuje typowe narz´dzia informatyczne i ich zastosowania, 4) zna podstawowà terminologi´ zwiàzanà z siecia- mi komputerowymi: rodzaje sieci, protoko∏y, opi- suje podstawowe us∏ugi sieciowe i sposoby ochrony zasobów, 5) omawia przydatnoÊç i wiarygodnoÊç ró˝nych êró- de∏ i zbiorów informacji oraz u˝ytecznoÊç sposo- bów i form ich reprezentowania, 6) zna sposoby reprezentowania informacji w kom- puterze, 7) zna podstawowe algorytmy i techniki algoryt- miczne: a) algorytmy badajàce w∏asnoÊci liczb ca∏kowi- tych i naturalnych, b) algorytmy wyszukiwania iporzàdkowania (sor- towania), c) algorytmy na tekstach, d) proste algorytmy szyfrowania, e) metod´ „dziel i zwyci´˝aj”, f) iteracj´ i rekurencj´, 8) zna zasady programowania strukturalnego, 9) zna podstawowe w∏asnoÊci algorytmów, 10) zna podstawowe poj´cia zwiàzane z relacyjnymi bazami danych, 11) zna i opisuje zasady etyczne i prawne zwiàzane zwykorzystywaniem informacji ioprogramowania. | 2 jak na poziomie podstawowym oraz: 1) zna i opisuje zasady administrowania siecià kom- puterowà, 2) charakteryzuje sposoby reprezentowania informa- cji w komputerze, 3) zna systemy liczbowe majàce zastosowanie w in- formatyce, 4) zna techniki algorytmiczne i algorytmy: a) metod´ „dziel i zwyci´˝aj”, b) metod´ zach∏annà, c) iteracj´ i rekurencj´, d) badajàce w∏asnoÊci liczb ca∏kowitych, e) wyszukiwania i porzàdkowania (sortowania), f) schemat Hornera, g) algorytmy na tekstach, h) algorytmy numeryczne, i) algorytmy kompresji, 5) zna wybrane struktury danych i ich realizacj´, 6) zna zasady programowania obiektowego. |
II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI Zdajàcy stosuje posiadanà wiedz´ do rozwiàzywania zadaƒ teoretycznych i praktycznych:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) pos∏uguje si´ typowymi programami u˝ytkowy- mi, 2) wykorzystuje wybrane Êrodowisko programistycz- ne do zapisywania, uruchamiania itestowania pro- gramu, 3) korzysta z zasobów i us∏ug sieci komputerowych, 4) stosuje metody wyszukiwania i przetwarzania in- formacji w relacyjnych bazach danych, | 2 jak na poziomie podstawowym oraz: 1) stosuje metody wyszukiwania i przetwarzania in- formacji w relacyjnych bazach danych z wykorzy- staniem ró˝nych technik i narz´dzi, 2) stosuje kolejne etapy prowadzàce do otrzymania poprawnego rozwiàzania problemu: od sformu∏o- wania specyfikacji problemu po testowanie roz- wiàzania, |
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11654 — Poz. 1102 |
| 1 | 2 |
|---|
| 5) stosuje podstawowe algorytmy i struktury danych w rozwiàzywaniu problemów informatycznych, 6) dobiera w∏aÊciwy program (u˝ytkowy lub samo- dzielnie napisany) do rozwiàzywanego zadania, 7) wykorzystuje zdobytà wiedz´ iumiej´tnoÊci do roz- wiàzywania zadaƒ z ró˝nych dziedzin nauczania i problemów z ˝ycia codziennego. | 3) stosuje narz´dzia i techniki informatyczne do mo- delowania i symulacji procesów oraz zjawisk. |
III. TWORZENIE INFORMACJI Zdajàcy stosuje metody informatyczne do rozwiàzywania problemów:
| POZIOM PODSTAWOWY | POZIOM ROZSZERZONY |
|---|
| 1 1) tworzy specyfikacj´ problemu, proponuje ianalizu- je jego rozwiàzanie, 2) formu∏uje informatyczne rozwiàzanie problemu przez dobór algorytmu oraz odpowiednich struktur danych i realizuje je w wybranym j´zyku progra- mowania, 3) projektuje relacyjne bazy danych iwykorzystuje do ich realizacji system bazy danych, 4) wykorzystuje ró˝norodne êród∏a i zasoby informa- cji do tworzenia dokumentów tekstowych i multi- medialnych. | 2 jak na poziomie podstawowym oraz: 1) projektuje i przeprowadza wszystkie etapy na dro- dze do otrzymania informatycznego rozwiàzania problemu, 2) wykorzystuje metody informatyki w rozwiàzywa- niu problemów, 3) uzasadnia poprawnoÊç, z∏o˝onoÊç i efektywnoÊç rozwiàzania problemu, 4) projektuje relacyjne bazy danych i proste aplikacje bazodanowe, 5) tworzy dokumenty sieciowe imultimedialne zu˝y- ciem zaawansowanych technik, w tym programo- wania, 6) opisuje nowe zastosowania narz´dzi informatyki iantycypuje ich konsekwencje dla ˝ycia spo∏eczne- go, gospodarczego (korzyÊci i zagro˝enia).” |
§ 2. Standardy wymagaƒ b´dàce podstawà prze- 1) dla przedmiotu „J´zyki obce klasyczne i kultura prowadzania egzaminu wostatnim roku nauki wgim- antyczna” stosuje si´ w roku szkolnym 2007/2008 nazjum, okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdze- wcz´Êci dotyczàcej standardu wymagaƒ dla przednia, októrym mowa w§ 1 niniejszego rozporzàdzenia, miotu „J´zyk ∏aciƒski ikultura antyczna”; w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem, 2) dla przedmiotu „Informatyka” stosuje si´ w roku w cz´Êci dotyczàcej standardu wymagaƒ z zakresu j´- szkolnym 2007/2008; zyka obcego nowo˝ytnego, stosuje si´, poczàwszy od 3) dla przedmiotu „Matematyka” stosuje si´ w roku roku szkolnego 2008/2009. szkolnym 2007/2008 i 2008/2009, w zakresie zgodnym z podstawà programowà kszta∏cenia ogólne- § 3. 1. Standardy wymagaƒ b´dàce podstawà go dla liceów ogólnokszta∏càcych, liceów profiloprzeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedwanych, techników, uzupe∏niajàcych liceów ogólmiotów „J´zyk ∏aciƒski ikultura antyczna”, „Filozofia” nokszta∏càcych itechników uzupe∏niajàcych, okreÊi„Informatyka”, okreÊlone wza∏àczniku nr 3 do rozpolonà w rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodorzàdzenia, októrym mowa w§ 1 niniejszego rozporzàwej iSportu zdnia 26 lutego 2002 r. wsprawie poddzenia, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàstawy programowej wychowania przedszkolnego dzeniem, stosuje si´, poczàwszy od roku szkolnego oraz kszta∏cenia ogólnego w poszczególnych ty- 2008/2009. pach szkó∏ (Dz. U. Nr 51, poz. 458, zpóên. zm.3)). 2. Standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przepro- § 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem wadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu 1 wrzeÊnia 2007 r. „Matematyka”, okreÊlony w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, októrym mowa w§ 1 niniejszego rozporzà- Minister Edukacji Narodowej: R. Legutko dzenia, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem, stosuje si´, poczàwszy od roku szkolnego ——————— 2009/2010. 3) Zmiany wymienionego rozporzàdzenia zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 210, poz. 2041, z 2005 r. Nr 19, § 4. Dotychczasowe standardy wymagaƒ b´dàce poz.165, z 2006 r. Nr 228, poz. 1669 oraz z 2007 r. Nr 157, podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego: poz. 1100.
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11655 — Poz. 1102 |
Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej zdnia 28 sierpnia 2007 r. (poz. 1102) STANDARDY WYMAGA¡ B¢DÑCE PODSTAWÑ PRZEPROWADZANIA EGZAMINU W OSTATNIM ROKU NAUKI W GIMNAZJUM A. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów 5) formu∏uje, porzàdkuje i wartoÊciuje argumenty humanistycznych uzasadniajàce stanowisko w∏asne lub cudze, 6) analizuje, porównuje, porzàdkuje i syntetyzuje in- I. Czytanie i odbiór tekstów kultury formacje zawarte w tekstach kultury, Uczeƒ: 7) dokonuje celowych operacji na tekÊcie: streszcza, 1) czyta teksty kultury (w tym êród∏a historyczne) ro- rozwija, przekszta∏ca stylistycznie, zumiane jako wszelkie wytwory kultury material- 8) wypowiada si´ na temat zwiàzków mi´dzy kulturà nej iduchowej cz∏owieka, podlegajàce odczytywarodzimà ainnymi kr´gami kulturowymi, wtym koniu i interpretacji, zw∏aszcza teksty kultury nale˝àmentuje powiàzania, zw∏aszcza mi´dzy kulturà ce do polskiego dziedzictwa kulturowego — na popolskà a Êródziemnomorskà, oraz okreÊla te poziomie dos∏ownym, przenoÊnym i symbolicznym, wiàzania w ró˝nych obszarach: polityce, kulturze, 2) interpretuje teksty kultury, uwzgl´dniajàc intencje gospodarce, ˝yciu codziennym, w odniesieniu do nadawcy, odró˝nia fakty od opinii, prawd´ histo- przesz∏oÊci i w czasach obecnych, rycznà od fikcji, dostrzega perswazj´, manipulacj´, 9) formu∏uje problemy, podaje sposoby ich rozwiàzawartoÊciowanie, nia, wyciàga wnioski, wypowiada si´ na temat sy- 3) wyszukuje informacje zawarte w ró˝nych tekstach tuacji problemowej przedstawionej w tekstach kultury, wszczególnoÊci wtekstach literackich, pu- kultury. blicystycznych, popularnonaukowych, aktach normatywnych, ilustracjach, mapach, tabelach, dia- B. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów gramach, wykresach, schematach, matematyczno-przyrodniczych 4) dostrzega w odczytywanych tekstach Êrodki wyra- I. Umiej´tne stosowanie terminów, poj´ç i prozu iokreÊla ich funkcje — dostrzega Êrodki wyrazu cedur z zakresu przedmiotów matematycznotypowe dla: tekstów literackich, tekstów publicy- -przyrodniczych niezb´dnych w praktyce ˝ystycznych, dzie∏ sztuki plastycznej i muzyki, ciowej i dalszym kszta∏ceniu 5) odnajduje iinterpretuje zwiàzki przyczynowo-skut- Uczeƒ: kowe w rozwoju cywilizacyjnym Polski i Êwiata — odnajduje iinterpretuje zwiàzki przyczynowo-skut- 1) stosuje terminy i poj´cia matematyczno-przyrodkowe wpolityce, gospodarce, kulturze i˝yciu spo- nicze: ∏ecznym, a) czyta ze zrozumieniem teksty, w których wyst´- pujà terminy i poj´cia matematyczno-przyrod- 6) dostrzega ianalizuje konteksty niezb´dne do internicze, np. w podr´cznikach, w prasie, pretacji tekstów kultury: historyczny, biograficzny, filozoficzny, religijny, literacki, plastyczny, muzycz- b) wybiera odpowiednie terminy i poj´cia do opiny, regionalny i wypowiada si´ na ich temat oraz su zjawisk, w∏aÊciwoÊci, zachowaƒ, obiektów wyjaÊnia zale˝noÊci mi´dzy ró˝nymi rodzajami i organizmów, tekstów kultury (plastykà, muzykà, literaturà), c) stosuje terminy dotyczàce racjonalnego u˝ytkowania Êrodowiska, 7) dostrzega wartoÊci wpisane w teksty kultury. 2) wykonuje obliczenia w ró˝nych sytuacjach prak- II. Tworzenie w∏asnego tekstu tycznych: Uczeƒ: a) stosuje w praktyce w∏asnoÊci dzia∏aƒ, 1) buduje wypowiedzi poprawne pod wzgl´dem j´zy- b) operuje procentami, kowym istylistycznym, wnast´pujàcych formach: c) pos∏uguje si´ przybli˝eniami, opis, opowiadanie, charakterystyka, sprawozdanie, recenzja, rozprawka, notatka, plan, reporta˝, d) pos∏uguje si´ jednostkami miar, artyku∏, wywiad, og∏oszenie, zaproszenie, dedyka- 3) pos∏uguje si´ w∏asnoÊciami figur: cja, podanie, list, pami´tnik, a) dostrzega kszta∏ty figur geometrycznych w ota- 2) pos∏uguje si´ kategoriami i poj´ciami swoistymi czajàcej rzeczywistoÊci, dla przedmiotów humanistycznych i Êcie˝ek edub) oblicza miary figur p∏askich i przestrzennych, kacyjnych, c) wykorzystuje w∏asnoÊci miar. 3) tworzy teksty o charakterze informacyjnym lub perswazyjnym, dostosowane do sytuacji komuni- II. Wyszukiwanie i stosowanie informacji kacyjnej, Uczeƒ: 4) zna i stosuje zasady organizacji tekstu, tworzy tekst na zadany temat, spójny pod wzgl´dem lo- 1) odczytuje informacje przedstawione w formie: gicznym i sk∏adniowym, a) tekstu,
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11656 — Poz. 1102 |
b) mapy, 1) stosuje techniki twórczego rozwiàzywania problec) tabeli, mów: d) wykresu, a) formu∏uje i sprawdza hipotezy, e) rysunku, b) kojarzy ró˝norodne fakty, obserwacje, wyniki doÊwiadczeƒ i wyciàga wnioski, f) schematu, g) fotografii, 2) analizuje sytuacj´ problemowà: a) dostrzega i formu∏uje problem, 2) operuje informacjà: a) selekcjonuje informacje, b) okreÊla wartoÊci dane i szukane (okreÊla cel), b) porównuje informacje, 3) tworzy modele sytuacji problemowej: c) analizuje informacje, a) wyró˝nia istotne wielkoÊci i cechy sytuacji prod) przetwarza informacje, blemowej, e) interpretuje informacje, b) zapisuje je w terminach nauk matematycznof) czytelnie prezentuje informacje, -przyrodniczych, g) wykorzystuje informacje w praktyce. 4) tworzy i realizuje plan rozwiàzania: a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci stanowiàce III. Wskazywanie i opisywanie faktów, zwiàzmodel problemu, ków i zale˝noÊci, w szczególnoÊci przyczyb) uk∏ada i wykonuje procedury osiàgania celu, nowo-skutkowych, funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych 5) opracowuje wyniki: a) ocenia wyniki, Uczeƒ: b) interpretuje wyniki, 1) wskazuje prawid∏owoÊci w procesach, w funkcjoc) przedstawia wyniki. nowaniu uk∏adów i systemów: a) wyodr´bnia z kontekstu dane zjawisko, C. Standardy wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego b) okreÊla warunki jego wyst´powania, nowo˝ytnego c) opisuje przebieg zjawiska wczasie iprzestrzeni, I. Odbiór tekstu s∏uchanego d) wykorzystuje zasady iprawa do objaÊniania zja- Uczeƒ: wisk, 1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu, 2) pos∏uguje si´ j´zykiem symboli i wyra˝eƒ algebraicznych: 2) okreÊla kontekst sytuacyjny, a) zapisuje wielkoÊci za pomocà symboli, 3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje; b) zapisuje wielkoÊci za pomocà wyra˝eƒ wyszukuje lub selekcjonuje informacje. algebraicznych, c) przekszta∏ca wyra˝enia algebraiczne, II. Odbiór tekstu czytanego d) zapisuje zwiàzki i procesy w postaci równaƒ Uczeƒ: i nierównoÊci, 1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu, 3) pos∏uguje si´ funkcjami: 2) okreÊla g∏ównà myÊl poszczególnych cz´Êci tekstu, a) wskazuje zale˝noÊci funkcyjne, 3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje; b) opisuje funkcje za pomocà wzorów, wykresów wyszukuje lub selekcjonuje informacje, i tabel, 4) okreÊla intencje nadawcy tekstu, c) analizuje funkcje przedstawione wró˝nej postaci i wyciàga wnioski, 5) okreÊla kontekst sytuacyjny, 4) stosuje zintegrowanà wiedz´ do objaÊniania zja- 6) rozpoznaje zwiàzki mi´dzy poszczególnymi cz´- wisk przyrodniczych: Êciami tekstu. a) ∏àczy zdarzenia w ciàgi przemian, III. Reagowanie j´zykowe b) wskazuje wspó∏czesne zagro˝enia dla zdrowia cz∏owieka i Êrodowiska przyrodniczego, Uczeƒ: c) analizuje przyczyny iskutki oraz proponuje spo- 1) w∏aÊciwie reaguje j´zykowo w okreÊlonych konsoby przeciwdzia∏ania wspó∏czesnym zagro˝e- tekstach sytuacyjnych, w szczególnoÊci w celu niom cywilizacyjnym, uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy d) potrafi umiejscowiç sytuacje dotyczàce Êrodo- udzielenia informacji, rozpocz´cia, podtrzymania wiska przyrodniczego w szerszym kontekÊcie i zakoƒczenia rozmowy, spo∏ecznym. 2) rozpoznaje ipoprawnie stosuje struktury leksykalno- -gramatyczne niezb´dne do skutecznej komunikacji, IV. Stosowanie zintegrowanej wiedzy i umie- 3) przetwarza treÊci tekstu przeczytanego w j´zyku j´tnoÊci do rozwiàzywania problemów polskim lub treÊci przedstawione w materiale iko- Uczeƒ: nograficznym i wyra˝a je w j´zyku obcym.
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11657 — Poz. 1102 |
STANDARDY WYMAGA¡ PRZEZNACZONE DLA UCZNIÓW NIEWIDOMYCH I S¸ABOWIDZÑCYCH A. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów 6) analizuje, porównuje, porzàdkuje i syntetyzuje inhumanistycznych formacje zawarte w tekstach kultury, 7) dokonuje celowych operacji na tekÊcie: streszcza, I. Czytanie i odbiór tekstów kultury rozwija, przekszta∏ca stylistycznie, Uczeƒ: 8) wypowiada si´ na temat zwiàzków mi´dzy kulturà 1) czyta teksty kultury (w tym êród∏a historyczne) ro- rodzimà ainnymi kr´gami kulturowymi, wtym kozumiane jako wszelkie wytwory kultury material- mentuje powiàzania, zw∏aszcza mi´dzy kulturà nej iduchowej cz∏owieka, podlegajàce odczytywa- polskà a Êródziemnomorskà, oraz okreÊla te poniu i interpretacji, zw∏aszcza teksty kultury nale˝à- wiàzania w ró˝nych obszarach: polityce, kulturze, ce do polskiego dziedzictwa kulturowego — na gospodarce, ˝yciu codziennym, w odniesieniu do poziomie dos∏ownym, przenoÊnym i symbolicz- przesz∏oÊci i w czasach obecnych, nym, 9) formu∏uje problemy, podaje sposoby ich rozwiàza- 2) interpretuje teksty kultury, uwzgl´dniajàc intencje nia, wyciàga wnioski — wypowiada si´ na temat nadawcy, odró˝nia fakty od opinii, prawd´ histo- sytuacji problemowej przedstawionej w tekstach rycznà od fikcji, dostrzega perswazj´, manipulacj´, kultury. wartoÊciowanie, B. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów 3) wyszukuje informacje zawarte w ró˝nych tekstach matematyczno-przyrodniczych kultury, wszczególnoÊci wtekstach literackich, publicystycznych, popularnonaukowych, aktach nor- I. Umiej´tne stosowanie terminów, poj´ç i promatywnych, mapach, tabelach, diagramach, wy- cedur z zakresu przedmiotów matematycznokresach, schematach, -przyrodniczych niezb´dnych w praktyce ˝yciowej i dalszym kszta∏ceniu 4) dostrzega w odczytywanych tekstach Êrodki wyrazu iokreÊla ich funkcje — dostrzega Êrodki wyrazu Uczeƒ: typowe dla: tekstów literackich, tekstów publicy- 1) stosuje terminy i poj´cia matematyczno-przyrodstycznych, dzie∏ sztuki plastycznej i muzyki, nicze: 5) odnajduje iinterpretuje zwiàzki przyczynowo-skuta) czyta ze zrozumieniem teksty, w których wyst´- kowe w rozwoju cywilizacyjnym Polski i Êwiata — pujà terminy i poj´cia matematyczno-przyrododnajduje iinterpretuje zwiàzki przyczynowo-skutnicze, np. w podr´cznikach, w prasie, kowe wpolityce, gospodarce, kulturze i˝yciu spo- ∏ecznym, b) wybiera odpowiednie terminy i poj´cia do opisu zjawisk, w∏aÊciwoÊci, zachowaƒ, obiektów 6) dostrzega ianalizuje konteksty niezb´dne do interi organizmów, pretacji tekstów kultury: historyczny, biograficzny, c) stosuje terminy dotyczàce racjonalnego u˝ytkofilozoficzny, religijny, literacki, plastyczny, muzyczwania Êrodowiska, ny, regionalny, i wypowiada si´ na ich temat oraz wyjaÊnia zale˝noÊci mi´dzy ró˝nymi rodzajami 2) wykonuje obliczenia w ró˝nych sytuacjach praktekstów kultury (plastykà, muzykà, literaturà), tycznych: 7) dostrzega wartoÊci wpisane w teksty kultury. a) stosuje w praktyce w∏asnoÊci dzia∏aƒ, b) operuje procentami, II. Tworzenie w∏asnego tekstu c) pos∏uguje si´ przybli˝eniami, Uczeƒ: d) pos∏uguje si´ jednostkami miar, 1) buduje wypowiedzi poprawne pod wzgl´dem j´zy- 3) pos∏uguje si´ w∏asnoÊciami figur: kowym i stylistycznym w nast´pujàcych formach: a) dostrzega kszta∏ty figur geometrycznych w otaopis, opowiadanie, charakterystyka, sprawozda- czajàcej rzeczywistoÊci, nie, recenzja, rozprawka, notatka, plan, reporta˝, b) oblicza miary figur p∏askich i przestrzennych, artyku∏, wywiad, og∏oszenie, zaproszenie, dedykac) wykorzystuje w∏asnoÊci miar. cja, podanie, list, pami´tnik, 2) pos∏uguje si´ kategoriami i poj´ciami swoistymi II. Wyszukiwanie i stosowanie informacji dla przedmiotów humanistycznych i Êcie˝ek edukacyjnych, Uczeƒ: 3) tworzy teksty o charakterze informacyjnym lub 1) odczytuje informacje przedstawione w formie: perswazyjnym, dostosowane do sytuacji komunia) tekstu, kacyjnej, b) mapy, 4) zna i stosuje zasady organizacji tekstu, tworzy tekst na zadany temat, spójny pod wzgl´dem lo- c) tabeli, gicznym i sk∏adniowym, d) wykresu, 5) formu∏uje, porzàdkuje i wartoÊciuje argumenty uzasadniajàce stanowisko w∏asne lub cudze, e) schematu,
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11658 — Poz. 1102 |
2) operuje informacjà: a) dostrzega i formu∏uje problem, a) selekcjonuje informacje, b) okreÊla wartoÊci dane i szukane (okreÊla cel), b) porównuje informacje, 3) tworzy modele sytuacji problemowej: c) analizuje informacje, a) wyró˝nia istotne wielkoÊci i cechy sytuacji prod) przetwarza informacje, blemowej, e) interpretuje informacje, b) zapisuje je w terminach nauk matematycznof) czytelnie prezentuje informacje, -przyrodniczych, g) wykorzystuje informacje w praktyce. 4) tworzy i realizuje plan rozwiàzania: III. Wskazywanie i opisywanie faktów, zwiàz- a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci stanowiàce ków i zale˝noÊci, w szczególnoÊci przyczymodel problemu, nowo-skutkowych, funkcjonalnych, przeb) uk∏ada i wykonuje procedury osiàgania celu, strzennych i czasowych 5) opracowuje wyniki: Uczeƒ: a) ocenia wyniki, 1) wskazuje prawid∏owoÊci w procesach, w funkcjonowaniu uk∏adów i systemów: b) interpretuje wyniki, a) wyodr´bnia z kontekstu dane zjawisko, c) przedstawia wyniki. b) okreÊla warunki jego wyst´powania, c) opisuje przebieg zjawiska wczasie iprzestrzeni, C. Standardy wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego d) wykorzystuje zasady iprawa do objaÊniania zja- nowo˝ytnego wisk, I. Odbiór tekstu s∏uchanego 2) pos∏uguje si´ j´zykiem symboli i wyra˝eƒ algebraicznych: Uczeƒ: a) zapisuje wielkoÊci za pomocà symboli, 1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu, b) zapisuje wielkoÊci za pomocà wyra˝eƒ algebraicznych, 2) okreÊla kontekst sytuacyjny, c) przekszta∏ca wyra˝enia algebraiczne, 3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje; d) zapisuje zwiàzki i procesy w postaci równaƒ wyszukuje lub selekcjonuje informacje. i nierównoÊci, 3) pos∏uguje si´ funkcjami: II. Odbiór tekstu czytanego a) wskazuje zale˝noÊci funkcyjne, Uczeƒ: b) opisuje funkcje za pomocà wzorów, wykresów i tabel, 1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu, c) analizuje funkcje przedstawione wró˝nej posta- 2) okreÊla g∏ównà myÊl poszczególnych cz´Êci tekstu, ci i wyciàga wnioski, 3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje; 4) stosuje zintegrowanà wiedz´ do objaÊniania zjawyszukuje lub selekcjonuje informacje, wisk przyrodniczych: a) ∏àczy zdarzenia w ciàgi przemian, 4) okreÊla intencje nadawcy tekstu, b) wskazuje wspó∏czesne zagro˝enia dla zdrowia 5) okreÊla kontekst sytuacyjny, cz∏owieka i Êrodowiska przyrodniczego, 6) rozpoznaje zwiàzki mi´dzy poszczególnymi cz´- c) analizuje przyczyny iskutki oraz proponuje spo- Êciami tekstu. soby przeciwdzia∏ania wspó∏czesnym zagro˝eniom cywilizacyjnym, III. Reagowanie j´zykowe d) potrafi umiejscowiç sytuacje dotyczàce Êrodowiska przyrodniczego w szerszym kontekÊcie Uczeƒ: spo∏ecznym. 1) w∏aÊciwie reaguje j´zykowo w okreÊlonych kon- IV. Stosowanie zintegrowanej wiedzy i umie- tekstach sytuacyjnych, w szczególnoÊci w celu j´tnoÊci do rozwiàzywania problemów uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy udzielenia informacji, rozpocz´cia, podtrzymania Uczeƒ: i zakoƒczenia rozmowy, 1) stosuje techniki twórczego rozwiàzywania problemów: 2) rozpoznaje ipoprawnie stosuje struktury leksykalnoa) formu∏uje i sprawdza hipotezy, -gramatyczne niezb´dne do skutecznej komunikacji, b) kojarzy ró˝norodne fakty, obserwacje, wyniki 3) przetwarza treÊci tekstu przeczytanego w j´zyku doÊwiadczeƒ i wyciàga wnioski, polskim lub treÊci przedstawione wprostym mate- 2) analizuje sytuacj´ problemowà: riale ikonograficznym iwyra˝a je wj´zyku obcym.
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11659 — Poz. 1102 |
STANDARDY WYMAGA¡ PRZEZNACZONE DLA UCZNIÓW NIES¸YSZÑCYCH I S¸ABOS¸YSZÑCYCH Wprzypadku uczniów nies∏yszàcych is∏abos∏yszà- Uczeƒ: cych nale˝y uwzgl´dniç problemy j´zykowe tych 1) stosuje terminy i poj´cia matematyczno-przyroduczniów, nie wymagajàc z∏o˝onych wypowiedzi na pinicze: Êmie. a) czyta ze zrozumieniem teksty, w których wyst´- pujà terminy i poj´cia matematyczno-przyrod- A. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów nicze, np. w podr´cznikach, w prasie, humanistycznych b) wybiera odpowiednie terminy i poj´cia do opisu zjawisk, w∏aÊciwoÊci, zachowaƒ, obiektów I. Czytanie i odbiór tekstów kultury i organizmów, Uczeƒ: c) stosuje terminy dotyczàce racjonalnego u˝ytko- 1) czyta teksty kultury na poziomie dos∏ownym, prze- wania Êrodowiska, noÊnym, 2) wykonuje obliczenia w ró˝nych sytuacjach praktycznych: 2) interpretuje teksty kultury, uwzgl´dniajàc intencje nadawcy — odró˝nia prawd´ historycznà od fikcji, a) stosuje w praktyce w∏asnoÊci dzia∏aƒ, dostrzega wartoÊciowanie, b) operuje procentami, 3) wyszukuje informacje zawarte w ró˝nych tekstach c) pos∏uguje si´ przybli˝eniami, kultury, wszczególnoÊci wtekstach literackich, pu- d) pos∏uguje si´ jednostkami miar, blicystycznych, ilustracjach, mapach, tabelach, 3) pos∏uguje si´ w∏asnoÊciami figur: wykresach, schematach, a) dostrzega kszta∏ty figur geometrycznych w ota- 4) dostrzega w odczytywanych tekstach Êrodki wyra- czajàcej rzeczywistoÊci, zu typowe dla: tekstów literackich, tekstów publib) oblicza miary figur p∏askich i przestrzennych, cystycznych i dzie∏ sztuki plastycznej, c) wykorzystuje w∏asnoÊci miar. 5) odnajduje zwiàzki przyczynowo-skutkowe wkulturze i ˝yciu spo∏ecznym, II. Wyszukiwanie i stosowanie informacji 6) dostrzega konteksty niezb´dne do interpretacji Uczeƒ: tekstów kultury, w szczególnoÊci kontekst histo- 1) odczytuje informacje przedstawione w formie: ryczny, biograficzny, plastyczny, a) tekstu, 7) dostrzega wartoÊci wpisane w teksty kultury. b) mapy, c) tabeli, II. Tworzenie w∏asnego tekstu d) wykresu, Uczeƒ: e) rysunku, 1) buduje wypowiedzi w nast´pujàcych formach: f) schematu, opis, opowiadanie, dialog, charakterystyka, sprag) fotografii, wozdanie, notatka, plan, og∏oszenie, zaproszenie, 2) operuje informacjà: dedykacja, podanie, list, a) selekcjonuje informacje, 2) pos∏uguje si´ kategoriami i poj´ciami swoistymi b) porównuje informacje, dla przedmiotów humanistycznych i Êcie˝ek edukacyjnych, c) analizuje informacje, d) przetwarza informacje, 3) tworzy teksty o charakterze informacyjnym, e) interpretuje informacje, 4) zna i stosuje zasady organizacji tekstu — tworzy f) czytelnie prezentuje informacje, tekst na zadany temat, spójny pod wzgl´dem logicznym, g) wykorzystuje informacje w praktyce. 5) formu∏uje i wartoÊciuje argumenty uzasadniajàce III. Wskazywanie i opisywanie faktów, zwiàzstanowisko w∏asne lub cudze, ków i zale˝noÊci, w szczególnoÊci przyczy- 6) analizuje, porównuje, porzàdkuje i syntetyzuje in- nowo-skutkowych, funkcjonalnych, przeformacje zawarte w tekstach kultury, strzennych i czasowych 7) streszcza tekst. Uczeƒ: 1) wskazuje prawid∏owoÊci w procesach, w funkcjo- B. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów nowaniu uk∏adów i systemów: matematyczno-przyrodniczych a) wyodr´bnia z kontekstu dane zjawisko, b) okreÊla warunki jego wyst´powania, I. Umiej´tne stosowanie terminów, poj´ç i procedur z zakresu przedmiotów matematyczno- c) opisuje przebieg zjawiska wczasie iprzestrzeni, -przyrodniczych niezb´dnych w praktyce ˝y- d) wykorzystuje zasady iprawa do objaÊniania zjaciowej i dalszym kszta∏ceniu wisk,
| Dziennik Ustaw Nr 157 — 11660 — Poz. 1102 |
2) pos∏uguje si´ j´zykiem symboli i wyra˝eƒ b) zapisuje je w terminach nauk matematycznoalgebraicznych: -przyrodniczych, a) zapisuje wielkoÊci za pomocà symboli, 4) tworzy i realizuje plan rozwiàzania: b) zapisuje wielkoÊci za pomocà wyra˝eƒ a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci stanowiàce algebraicznych, model problemu, b) uk∏ada i wykonuje procedury osiàgania celu, c) przekszta∏ca wyra˝enia algebraiczne, d) zapisuje zwiàzki i procesy w postaci równaƒ 5) opracowuje wyniki: i nierównoÊci, a) ocenia wyniki, 3) pos∏uguje si´ funkcjami: b) interpretuje wyniki, c) przedstawia wyniki. a) wskazuje zale˝noÊci funkcyjne, b) opisuje funkcje za pomocà wzorów, wykresów C. Standardy wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego i tabel, nowo˝ytnego 4) stosuje zintegrowanà wiedz´ do objaÊniania zjawisk przyrodniczych: I. Odbiór tekstu czytanego a) ∏àczy zdarzenia w ciàgi przemian, Uczeƒ: b) wskazuje wspó∏czesne zagro˝enia dla zdrowia 1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu, cz∏owieka i Êrodowiska przyrodniczego, 2) okreÊla g∏ównà myÊl poszczególnych cz´Êci tekstu, c) analizuje przyczyny iskutki oraz proponuje sposoby przeciwdzia∏ania wspó∏czesnym zagro˝e- 3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje; niom cywilizacyjnym, wyszukuje lub selekcjonuje informacje, d) potrafi umiejscowiç sytuacje dotyczàce Êrodo- 4) okreÊla intencje nadawcy tekstu, wiska przyrodniczego w szerszym kontekÊcie 5) okreÊla kontekst sytuacyjny, spo∏ecznym. 6) rozpoznaje zwiàzki mi´dzy poszczególnymi cz´- IV. Stosowanie zintegrowanej wiedzy i umie- Êciami tekstu. j´tnoÊci do rozwiàzywania problemów II. Reagowanie j´zykowe Uczeƒ: Uczeƒ: 1) stosuje techniki twórczego rozwiàzywania problemów: 1) w∏aÊciwie reaguje j´zykowo w okreÊlonych kona) formu∏uje i sprawdza hipotezy, tekstach sytuacyjnych, w szczególnoÊci w celu uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy b) kojarzy ró˝norodne fakty, obserwacje, wyniki udzielenia informacji, rozpocz´cia, podtrzymania doÊwiadczeƒ i wyciàga wnioski, i zakoƒczenia rozmowy, 2) analizuje sytuacj´ problemowà: 2) rozpoznaje i poprawnie stosuje struktury leksykala) dostrzega i formu∏uje problem, no-gramatyczne niezb´dne do skutecznej komunib) okreÊla wartoÊci dane i szukane (okreÊla cel), kacji, 3) tworzy modele sytuacji problemowej: 3) przetwarza treÊci tekstu przeczytanego w j´zyku a) wyró˝nia istotne wielkoÊci i cechy sytuacji pro- polskim lub treÊci przedstawione w materiale ikoblemowej, nograficznym i wyra˝a je w j´zyku obcym.
| Wydawca:Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja:RzàdoweCentrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej orazDziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 0-22 622-66-56 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.:0-22 694-67-50, 0-22 694-67-52; faks0-22 694-62-06 Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581(czynna w godz. 730–1530) www.cokprm.gov.pl e-mail: dziust@cokprm.gov.pl | |
| T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa |
| Zam. 2408/W/C/2007 ISSN 0867-3411 Cena 12,20 z∏ (w tym 7 % VAT) |