Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 118.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo ochrony środowiska · DU 2006 poz. 902

Treść w tym tekście

1. Na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska, o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Sporządzając mapę akustyczną, starosta uwzględnia informacje wynikające z map akustycznych, o których mowa w art. 179 ust. 1.

3. Mapa, o której mowa w ust. 1, powinna składać się z części opisowej i części graficznej.

4. Część opisowa powinna zawierać w szczególności:

1) charakterystykę obszaru podlegającego ocenie;

2) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

3) uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

4) metody wykorzystane do dokonania oceny;

5) zestawienie wyników badań;

6) identyfikację terenów zagrożonych hałasem;

7) liczbę ludności zagrożonej hałasem;

8) analizę trendów zmian stanu akustycznego środowiska;

9) wnioski dotyczące działań w zakresie ochrony przed hałasem.

5. Część graficzna powinna zawierać w szczególności:

1) mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł;

2) mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów, na których występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

3) mapę terenów zagrożonych hałasem;

4) mapę przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 4 pkt 9.

6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, dla którego przekroczone są poziomy hałasu w stopniu wymagającym podjęcia przedsięwzięć ochronnych w pierwszej kolejności.

7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wartości progowe poziomów hałasu, których przekroczenie powoduje zaliczenie obszaru, na którym poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, do kategorii terenu zagrożonego hałasem.

8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, zostaną ustalone:

1) wartości progowe poziomów hałasu na terenach przeznaczonych na cele, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1;

2) wartości progowe poziomów hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu;

3) wartości progowe poziomów hałasu określonych wskaźnikami hałasu L DWN i L N;

4) okresy, do których odnoszą się wartości progowe poziomów hałasu jako czas odniesienia.

9. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, mogą zostać ustalone poziomy hałasu z uwzględnieniem:

1) zmienności działania źródeł hałasu w czasie;

2) charakterystyki częstotliwościowej hałasu.

10. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, wskaźniki odzwierciedlające relacje między narażeniem na hałas a efektem szkodliwym lub uciążliwym oddziaływania hałasu na potrzeby sporządzania map akustycznych lub innych dokumentów dotyczących oceny stanu akustycznego środowiska, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi; przez efekt szkodliwy hałasu rozumie się skutki szkodliwe dla zdrowia ludzi, a przez efekt uciążliwy hałasu - negatywne reakcje człowieka bez zauważalnych szkodliwych skutków dla jego zdrowia.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby oceny stanu akustycznego środowiska przy wykorzystaniu wskaźników odzwierciedlających relacje między narażeniem na hałas a jego efektem szkodliwym lub uciążliwym, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 24 września 2023 · Dz.U. 2023 poz. 1688

    5) w art. 118 w ust. 6 w pkt 4 wyrazy „dokumentów planistycznych” zastępuje się wyrazami „aktów planowania przestrzennego”.

  2. w życie od 29 czerwca 2022 · Dz.U. 2022 poz. 1260

    5) w art. 118: a) w ust. 6 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu: „10a) ocenę szkodliwych skutków hałasu;”, b) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu i metod oceny szkodliwych skutków hałasu określonych w załącznikach II i III do dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.”

  3. w życie od 14 listopada 2019 · Dz.U. 2019 poz. 2087

    9) art. 118 i art. 118a otrzymują brzmienie: „Art. 118. 1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do: 1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem; 2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska; 3) tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem; 4) planowania strategicznego; 5) planowania i zagospodarowania przestrzennego. 2. Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla: 1) miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy; 2) głównych dróg; 3) głównych linii kolejowych; 4) głównych lotnisk. 3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami oraz prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy, w oparciu o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz sąniezwłocznie zamieszczane na ich stronach internetowych. 4. Strategiczne mapy hałasu sporządza się co 5 lat, w terminie do dnia 30 czerwca. 5. Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i części graficznej. 6. Część opisowa zawiera w szczególności: 1) dane podmiotu lub organu, o którym mowa w ust. 3, i wykonawcy mapy; 2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa; 3) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu; 4) uwarunkowania akustyczne wynikające z dokumentów planistycznych, w szczególności z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 5) metody i dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych; 6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia mapy; 7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem; 8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas; 9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska; 10) wyniki analiz rozkładu hałasu; 11) propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem; 12) oszacowanie efektów planowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem; 13) informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem oraz oszacowanie efektów zrealizowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem; 14) streszczenie części opisowej sporządzone w języku niespecjalistycznym. 7. Część graficzna jest sporządzana w postaci zbiorów danych przestrzennych i zawiera w szczególności mapę: 1) emisyjną, która charakteryzuje hałas emitowany z poszczególnych źródeł hałasu; 2) imisyjną, która charakteryzuje stan akustyczny środowiska; 3) terenów zagrożonych hałasem, która charakteryzuje tereny, na których są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami L DWN lub L N; 4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 6 pkt 11. 8. Strategiczne mapy hałasu, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają odrębne mapy dotyczące dróg, linii tramwajowych, linii kolejowych, portów, lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej. 9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu określonych w załączniku do dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. 10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w związku z eksploatacją głównych dróg, głównych linii kolejowych i głównych lotnisk określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A wyrażonego w decybelach (dB), wyznaczonego w ciągu wszystkich: 1) dób w roku - L DWN równy 55; 2) pór nocy w roku - L N równy 50. 11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4. 12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 ̶ 10 oraz przepisy wydane na podstawie ust. 13. 13. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposób ich prezentacji i formę ich przekazywania, uwzględniając charakter terenu objętego strategiczną mapą hałasu. Art. 118a. 1. Strategiczne mapy hałasu są przekazywane Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz właściwemu marszałkowi województwa w terminie, o którym mowa w art. 118 ust. 4. 2. Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wraz ze strategicznymi mapami hałasu przekazuje się zaktualizowane dane identyfikujące, o których mowa w art. 117a ust. 8, oraz dane ze strategicznych map hałasu, w postaci arkuszy kalkulacyjnych i zbiorów danych przestrzennych, za pomocą elektronicznego formularza udostępnionego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. 3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w terminie 45 dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 118 ust. 4, sporządza wykazy zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami lub prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy, którzy: 1) nie przekazali strategicznych map hałasu, zaktualizowanych danych identyfikujących, o których mowa w art. 117a ust. 8, ani danych ze strategicznych map hałasu w terminie, 2) przekazali strategiczne mapy hałasu, zaktualizowane dane identyfikujące, o których mowa w art. 117a ust. 8, oraz dane ze strategicznych map hałasu w terminie 30 dni od dnia upływu terminu - o którym mowa w art. 118 ust. 4. 4. Wykazy, o których mowa w ust. 3, są przekazywane niezwłocznie właściwym wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska. Przepis art. 117a ust. 7 stosuje się odpowiednio. 5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska co 5 lat przekazuje Komisji Europejskiej zaktualizowane arkusze sprawozdawcze, o których mowa w art. 117b ust. 1, oraz dane ze strategicznych map hałasu w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminów ich sporządzenia. 6. W terminie 7 dni od dnia upływu terminu przekazania danych, o którym mowa w ust. 5, Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje o przekazaniu tych danych do Komisji Europejskiej.”;

  4. w życie od 15 listopada 2008 · Dz.U. 2008 poz. 1227

    17) w art. 118 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, na którym są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, określone wskaźnikami L DWN lub L N, o których mowa w art. 113.”;

  5. w życie od 19 sierpnia 2007 · Dz.U. 2007 poz. 587

    45) w art. 118: a) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, na którym są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, określone wskaźnikami L DWN i L N, o których mowa w art. 113,”, b) uchyla się ust. 7-9;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 647 (ogł. 19 maja 2025)

    1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do: 1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem; 2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska; 3) tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem; 4) planowania strategicznego; 5) planowania i zagospodarowania przestrzennego. 2. Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla: 1) miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy; 2) głównych dróg; 3) głównych linii kolejowych; 4) głównych lotnisk. 3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami oraz prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy, w oparciu o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz są niezwłocznie zamieszczane na ich stronach internetowych. 4. Strategiczne mapy hałasu sporządza się co 5 lat, w terminie do dnia 30 czerwca. 5. Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i części graficznej. 6. Część opisowa zawiera w szczególności: 1) dane podmiotu lub organu, o którym mowa w ust. 3, i wykonawcy mapy; 2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa; 3) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu; 4) uwarunkowania akustyczne wynikające z aktów planowania przestrzennego, w szczególności z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 5) metody i dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych; 6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia mapy; 7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem; 8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas; 9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska; 10) wyniki analiz rozkładu hałasu; 10a) ocenę szkodliwych skutków hałasu; 11) propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem; 12) oszacowanie efektów planowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem; 13) informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem oraz oszacowanie efektów zrealizowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem; 14) streszczenie części opisowej sporządzone w języku niespecjalistycznym. 7. Część graficzna jest sporządzana w postaci zbiorów danych przestrzennych i zawiera w szczególności mapę: 1) emisyjną, która charakteryzuje hałas emitowany z poszczególnych źródeł hałasu; 2) imisyjną, która charakteryzuje stan akustyczny środowiska; 3) terenów zagrożonych hałasem, która charakteryzuje tereny, na których są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami L lub L; DWN N 4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 6 pkt 11. 8. Strategiczne mapy hałasu, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają odrębne mapy dotyczące dróg, linii tramwajowych, linii kolejowych, portów, lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej. 9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu i metod oceny szkodliwych skutków hałasu określonych w załącznikach II i III do dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku. 10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w związku z eksploatacją głównych dróg, głównych linii kolejowych i głównych lotnisk określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A wyrażonego w decybelach (dB), wyznaczonego w ciągu wszystkich: 1) dób w roku – L równy 55; DWN 2) pór nocy w roku – L równy 50. N 11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4. 12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1–10 oraz przepisy wydane na podstawie ust. 13. 13. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposób ich prezentacji i formę ich przekazywania, uwzględniając charakter terenu objętego strategiczną mapą hałasu.

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2024 poz. 54 (ogł. 16 stycznia 2024)

    1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do:

    1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem;

    2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska;

    3) tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem;

    4) planowania strategicznego;

    5) planowania i zagospodarowania przestrzennego.

    2. Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla:

    1) miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;

    2) głównych dróg;

    3) głównych linii kolejowych;

    4) głównych lotnisk.

    3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami oraz prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy, w oparciu o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz sąniezwłocznie zamieszczane na ich stronach internetowych.

    4. Strategiczne mapy hałasu sporządza się co 5 lat, w terminie do dnia 30 czerwca.

    5. Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i części graficznej.

    6. Część opisowa zawiera w szczególności:

    1) dane podmiotu lub organu, o którym mowa w ust. 3, i wykonawcy mapy;

    2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa;

    3) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

    4) uwarunkowania akustyczne wynikające z aktów planowania przestrzennego, w szczególności z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    5) metody i dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych;

    6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia mapy;

    7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem;

    8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas;

    9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska;

    10) wyniki analiz rozkładu hałasu;

    10a) ocenę szkodliwych skutków hałasu;

    11) propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    12) oszacowanie efektów planowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    13) informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem oraz oszacowanie efektów zrealizowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    14) streszczenie części opisowej sporządzone w języku niespecjalistycznym.

    7. Część graficzna jest sporządzana w postaci zbiorów danych przestrzennych i zawiera w szczególności mapę:

    1) emisyjną, która charakteryzuje hałas emitowany z poszczególnych źródeł hałasu;

    2) imisyjną, która charakteryzuje stan akustyczny środowiska;

    3) terenów zagrożonych hałasem, która charakteryzuje tereny, na których są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami L DWN lub L N;

    4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 6 pkt 11.

    8. Strategiczne mapy hałasu, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają odrębne mapy dotyczące dróg, linii tramwajowych, linii kolejowych, portów, lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej.

    9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu i metod oceny szkodliwych skutków hałasu określonych w załącznikach II i III do dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

    10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w związku z eksploatacją głównych dróg, głównych linii kolejowych i głównych lotnisk określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A wyrażonego w decybelach (dB), wyznaczonego w ciągu wszystkich:

    1) dób w roku - L DWN równy 55;

    2) pór nocy w roku - L N równy 50.

    11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4.

    12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-10 oraz przepisy wydane na podstawie ust. 13.

    13. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposób ich prezentacji i formę ich przekazywania, uwzględniając charakter terenu objętego strategiczną mapą hałasu.

    Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

  3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2022 poz. 2556 (ogł. 9 grudnia 2022)

    1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do:

    1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem;

    2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska;

    3) tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem;

    4) planowania strategicznego;

    5) planowania i zagospodarowania przestrzennego.

    2. Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla:

    1) miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;

    2) głównych dróg;

    3) głównych linii kolejowych;

    4) głównych lotnisk.

    3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami oraz prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy, w oparciu o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz sąniezwłocznie zamieszczane na ich stronach internetowych.

    4. Strategiczne mapy hałasu sporządza się co 5 lat, w terminie do dnia 30 czerwca.

    5. Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i części graficznej.

    6. Część opisowa zawiera w szczególności:

    1) dane podmiotu lub organu, o którym mowa w ust. 3, i wykonawcy mapy;

    2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa;

    3) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

    4) uwarunkowania akustyczne wynikające z dokumentów planistycznych, w szczególności z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    5) metody i dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych;

    6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia mapy;

    7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem;

    8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas;

    9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska;

    10) wyniki analiz rozkładu hałasu; 10a) ocenę szkodliwych skutków hałasu;

    11) propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    12) oszacowanie efektów planowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    13) informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem oraz oszacowanie efektów zrealizowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    14) streszczenie części opisowej sporządzone w języku niespecjalistycznym.

    7. Część graficzna jest sporządzana w postaci zbiorów danych przestrzennych i zawiera w szczególności mapę:

    1) emisyjną, która charakteryzuje hałas emitowany z poszczególnych źródeł hałasu;

    2) imisyjną, która charakteryzuje stan akustyczny środowiska;

    3) terenów zagrożonych hałasem, która charakteryzuje tereny, na których są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami L DWN lub L N;

    4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 6 pkt 11.

    8. Strategiczne mapy hałasu, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają odrębne mapy dotyczące dróg, linii tramwajowych, linii kolejowych, portów, lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej.

    9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu i metod oceny szkodliwych skutków hałasu określonych w załącznikach II i III do dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

    10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w związku z eksploatacją głównych dróg, głównych linii kolejowych i głównych lotnisk określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A wyrażonego w decybelach (dB), wyznaczonego w ciągu wszystkich:

    1) dób w roku - L DWN równy 55;

    2) pór nocy w roku - L N równy 50.

    11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4.

    12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-10 oraz przepisy wydane na podstawie ust. 13.

    13. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposób ich prezentacji i formę ich przekazywania, uwzględniając charakter terenu objętego strategiczną mapą hałasu.

    Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3; weszła w życie z dniem 15 czerwca 2022 r.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3; weszła w życie z dniem 15 czerwca 2022 r.

  4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2020 poz. 1219 (ogł. 9 lipca 2020) do Dz.U. 2021 poz. 1973 (ogł. 29 października 2021)

    1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do:

    1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem;

    2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska;

    3) tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem;

    4) planowania strategicznego;

    5) planowania i zagospodarowania przestrzennego.

    2. Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla:

    1) miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;

    2) głównych dróg;

    3) głównych linii kolejowych;

    4) głównych lotnisk.

    3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami oraz prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy, w oparciu o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz sąniezwłocznie zamieszczane na ich stronach internetowych.

    4. Strategiczne mapy hałasu sporządza się co 5 lat, w terminie do dnia 30 czerwca.

    5. Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i części graficznej.

    6. Część opisowa zawiera w szczególności:

    1) dane podmiotu lub organu, o którym mowa w ust. 3, i wykonawcy mapy;

    2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa;

    3) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

    4) uwarunkowania akustyczne wynikające z dokumentów planistycznych, w szczególności z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    5) metody i dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych;

    6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia mapy;

    7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem;

    8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas;

    9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska;

    10) wyniki analiz rozkładu hałasu;

    11) propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    12) oszacowanie efektów planowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    13) informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem oraz oszacowanie efektów zrealizowanych działań w zakresie ochrony przed hałasem;

    14) streszczenie części opisowej sporządzone w języku niespecjalistycznym.

    7. Część graficzna jest sporządzana w postaci zbiorów danych przestrzennych i zawiera w szczególności mapę:

    1) emisyjną, która charakteryzuje hałas emitowany z poszczególnych źródeł hałasu;

    2) imisyjną, która charakteryzuje stan akustyczny środowiska;

    3) terenów zagrożonych hałasem, która charakteryzuje tereny, na których są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami L DWN lub L N;

    4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 6 pkt 11.

    8. Strategiczne mapy hałasu, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają odrębne mapy dotyczące dróg, linii tramwajowych, linii kolejowych, portów, lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej.

    9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu określonych w załączniku do dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

    10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w związku z eksploatacją głównych dróg, głównych linii kolejowych i głównych lotnisk określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A wyrażonego w decybelach (dB), wyznaczonego w ciągu wszystkich:

    1) dób w roku - L DWN równy 55;

    2) pór nocy w roku - L N równy 50.

    11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4.

    12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 ̶ 10 oraz przepisy wydane na podstawie ust. 13.

    13. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposób ich prezentacji i formę ich przekazywania, uwzględniając charakter terenu objętego strategiczną mapą hałasu.

  5. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 1232 (ogł. 23 października 2013) do Dz.U. 2019 poz. 1396 (ogł. 29 lipca 2019)

    1. Na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska, o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Sporządzając mapę akustyczną, starosta uwzględnia informacje wynikające z map akustycznych, o których mowa w art. 179 ust. 1.

    3. Mapa, o której mowa w ust. 1, powinna składać się z części opisowej i części graficznej.

    4. Część opisowa powinna zawierać w szczególności:

    1) charakterystykę obszaru podlegającego ocenie;

    2) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

    3) uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    4) metody wykorzystane do dokonania oceny;

    5) zestawienie wyników badań;

    6) identyfikację terenów zagrożonych hałasem;

    7) liczbę ludności zagrożonej hałasem;

    8) analizę trendów zmian stanu akustycznego środowiska;

    9) wnioski dotyczące działań w zakresie ochrony przed hałasem.

    5. Część graficzna powinna zawierać w szczególności:

    1) mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł;

    2) mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów, na których występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    3) mapę terenów zagrożonych hałasem;

    4) mapę przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 4 pkt 9.

    6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, na którym są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, określone wskaźnikami L DWN lub L N, o których mowa w art. 113.

    7. (uchylony)

    8. (uchylony)

    9. (uchylony)

    10. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, wskaźniki odzwierciedlające relacje między narażeniem na hałas a efektem szkodliwym lub uciążliwym oddziaływania hałasu na potrzeby sporządzania map akustycznych lub innych dokumentów dotyczących oceny stanu akustycznego środowiska, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi; przez efekt szkodliwy hałasu rozumie się skutki szkodliwe dla zdrowia ludzi, a przez efekt uciążliwy hałasu - negatywne reakcje człowieka bez zauważalnych szkodliwych skutków dla jego zdrowia.

    11. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby oceny stanu akustycznego środowiska przy wykorzystaniu wskaźników odzwierciedlających relacje między narażeniem na hałas a jego efektem szkodliwym lub uciążliwym, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi.

  6. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2008 poz. 150 (ogł. 15 lutego 2008)

    1. Na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska, o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Sporządzając mapę akustyczną, starosta uwzględnia informacje wynikające z map akustycznych, o których mowa w art. 179 ust. 1.

    3. Mapa, o której mowa w ust. 1, powinna składać się z części opisowej i części graficznej.

    4. Część opisowa powinna zawierać w szczególności:

    1) charakterystykę obszaru podlegającego ocenie;

    2) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

    3) uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    4) metody wykorzystane do dokonania oceny;

    5) zestawienie wyników badań;

    6) identyfikację terenów zagrożonych hałasem;

    7) liczbę ludności zagrożonej hałasem;

    8) analizę trendów zmian stanu akustycznego środowiska;

    9) wnioski dotyczące działań w zakresie ochrony przed hałasem.

    5. Część graficzna powinna zawierać w szczególności:

    1) mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł;

    2) mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów, na których występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    3) mapę terenów zagrożonych hałasem;

    4) mapę przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 4 pkt 9.

    6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, na którym są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, określone wskaźnikami L DWN i L N, o których mowa w art. 113.

    7. (uchylony).

    8. (uchylony).

    9. (uchylony).

    10. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, wskaźniki odzwierciedlające relacje między narażeniem na hałas a efektem szkodliwym lub uciążliwym oddziaływania hałasu na potrzeby sporządzania map akustycznych lub innych dokumentów dotyczących oceny stanu akustycznego środowiska, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi; przez efekt szkodliwy hałasu rozumie się skutki szkodliwe dla zdrowia ludzi, a przez efekt uciążliwy hałasu - negatywne reakcje człowieka bez zauważalnych szkodliwych skutków dla jego zdrowia.

    11. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby oceny stanu akustycznego środowiska przy wykorzystaniu wskaźników odzwierciedlających relacje między narażeniem na hałas a jego efektem szkodliwym lub uciążliwym, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.

    Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.

    Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.

    Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.

  7. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2006 poz. 902 (ogł. 19 lipca 2006) ten tekst

    1. Na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska, o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Sporządzając mapę akustyczną, starosta uwzględnia informacje wynikające z map akustycznych, o których mowa w art. 179 ust. 1.

    3. Mapa, o której mowa w ust. 1, powinna składać się z części opisowej i części graficznej.

    4. Część opisowa powinna zawierać w szczególności:

    1) charakterystykę obszaru podlegającego ocenie;

    2) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;

    3) uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    4) metody wykorzystane do dokonania oceny;

    5) zestawienie wyników badań;

    6) identyfikację terenów zagrożonych hałasem;

    7) liczbę ludności zagrożonej hałasem;

    8) analizę trendów zmian stanu akustycznego środowiska;

    9) wnioski dotyczące działań w zakresie ochrony przed hałasem.

    5. Część graficzna powinna zawierać w szczególności:

    1) mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł;

    2) mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów, na których występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

    3) mapę terenów zagrożonych hałasem;

    4) mapę przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 4 pkt 9.

    6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, dla którego przekroczone są poziomy hałasu w stopniu wymagającym podjęcia przedsięwzięć ochronnych w pierwszej kolejności.

    7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wartości progowe poziomów hałasu, których przekroczenie powoduje zaliczenie obszaru, na którym poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, do kategorii terenu zagrożonego hałasem.

    8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, zostaną ustalone:

    1) wartości progowe poziomów hałasu na terenach przeznaczonych na cele, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1;

    2) wartości progowe poziomów hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu;

    3) wartości progowe poziomów hałasu określonych wskaźnikami hałasu L DWN i L N;

    4) okresy, do których odnoszą się wartości progowe poziomów hałasu jako czas odniesienia.

    9. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, mogą zostać ustalone poziomy hałasu z uwzględnieniem:

    1) zmienności działania źródeł hałasu w czasie;

    2) charakterystyki częstotliwościowej hałasu.

    10. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, wskaźniki odzwierciedlające relacje między narażeniem na hałas a efektem szkodliwym lub uciążliwym oddziaływania hałasu na potrzeby sporządzania map akustycznych lub innych dokumentów dotyczących oceny stanu akustycznego środowiska, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi; przez efekt szkodliwy hałasu rozumie się skutki szkodliwe dla zdrowia ludzi, a przez efekt uciążliwy hałasu - negatywne reakcje człowieka bez zauważalnych szkodliwych skutków dla jego zdrowia.

    11. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby oceny stanu akustycznego środowiska przy wykorzystaniu wskaźników odzwierciedlających relacje między narażeniem na hałas a jego efektem szkodliwym lub uciążliwym, kierując się potrzebą ochrony zdrowia ludzi.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

    Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

    Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

    Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

  8. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 627 (ogł. 20 czerwca 2001)

    1. Na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska, o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Sporządzając mapę akustyczną, starosta uwzględnia informacje wynikające z map akustycznych, o których mowa w art. 179 ust. 1.

    3. Mapa, o której mowa w ust. 1, powinna składać się z części opisowej i części graficznej.

    4. Część opisowa powinna zawierać w szczególności:

    1) charakterystykę obszaru podlegającego ocenie,

    2) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu,

    3) uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

    4) metody wykorzystane do dokonania oceny,

    5) zestawienie wyników badań,

    6) identyfikację terenów zagrożonych hałasem,

    7) liczbę ludności zagrożonej hałasem,

    8) analizę trendów zmian stanu akustycznego środowiska,

    9) wnioski dotyczące działań w zakresie ochrony przed hałasem.

    5. Część graficzna powinna zawierać w szczególności:

    1) mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł,

    2) mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów, na których występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

    3) mapę terenów zagrożonych hałasem,

    4) mapę przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa w ust. 4 pkt 9.

    6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, dla którego przekroczone są poziomy hałasu w stopniu wymagającym podjęcia przedsięwzięć ochronnych w pierwszej kolejności.

    7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wartości progowe poziomów hałasu, których przekroczenie powoduje zaliczenie obszaru, na którym poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, do kategorii terenu zagrożonego hałasem.

    8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, zostaną ustalone:

    1) wartości progowe poziomów hałasu na terenach przeznaczonych na cele, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1,

    2) wartości progowe poziomów hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu,

    3) wartości progowe poziomów hałasu dla pory dnia oraz pory nocy,

    4) okresy, do których odnoszą się wartości progowe poziomów hałasu jako czas odniesienia.

Źródła: przepis występuje w 13 z 13 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.