Art. 31.
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o żegludze śródlądowej · DU 2006 poz. 857
Treść w tym tekście
1. Świadectwo zdolności żeglugowej cofa się w razie:
1) uszkodzenia kadłuba statku lub jego urządzeń zagrażającego bezpieczeństwu żeglugi;
2) przebudowy statku powodującej zmianę jego charakterystyki;
3) utraty lub zawieszenia ważności dokumentów wymienionych w art. 30 ust. 1 pkt 1-3, które stanowiły podstawę do wydania świadectwa zdolności żeglugowej;
4) gdy stan techniczny statku nie odpowiada warunkom, które stanowiły podstawę do wydania świadectwa zdolności żeglugowej.
2. Świadectwo zdolności żeglugowej może być cofnięte w razie stwierdzenia zaniedbań zagrażających bezpieczeństwu żeglugi, pasażerów lub załogi, a także na udokumentowany wniosek Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Sanitarnej, Urzędu Dozoru Technicznego lub wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
3. Świadectwo zdolności żeglugowej cofa, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla miejsca, w którym znajduje się statek w czasie stwierdzenia utraty zdolności żeglugowej, zawiadamiając niezwłocznie o tym fakcie armatora statku i organ, który wydał świadectwo.
Przypis w tekście jednolitym: Obecnie: Państwowej Inspekcji Sanitarnej, stosownie do art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 22.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 20 kwietnia 2019 · Dz.U. 2019 poz. 642
13) art. 30 i art. 31 otrzymują brzmienie: „Art. 30. 1. Unijne świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się dla: 1) statków o długości nie mniejszej niż 20 m, 2) statków, których iloczyn długości, szerokości i zanurzenia jest nie mniejszy niż 100 m³, 3) holowników i pchaczy przeznaczonych odpowiednio do holowania lub pchania statków, o których mowa w pkt 1 i 2 lub w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f, lub przemieszczania takich statków w zestawach sprzężonych, 4) statków przeznaczonych do przewozu ponad 12 pasażerów, 5) statków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f - uprawiających żeglugę po drogach wodnych, o których mowa w art. 29. 2. Unijne świadectwo zdolności żeglugowej może być wydane na wniosek armatora także dla innego statku niż określony w ust. 1, jeżeli statek ten spełnia wymagania do uzyskania unijnego świadectwa zdolności żeglugowej określone w ustawie. Art. 31. Wymogu uzyskania unijnego świadectwa zdolności żeglugowej nie stosuje się do promów.”;
-
w życie od 1 października 2001 · Dz.U. 2001 poz. 1085
7) w art. 31 skreśla się ust. 5;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 18 (ogł. 8 stycznia 2025)
Wymogu uzyskania unijnego świadectwa zdolności żeglugowej nie stosuje się do promów.
-
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 1458 (ogł. 6 grudnia 2013)
Wymogu uzyskania wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej nie stosuje się do:
1) promów;
2) statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2001 poz. 43 (ogł. 24 stycznia 2001) do Dz.U. 2006 poz. 857 (ogł. 11 lipca 2006) ten tekst
1. Świadectwo zdolności żeglugowej cofa się w razie:
1) uszkodzenia kadłuba statku lub jego urządzeń zagrażającego bezpieczeństwu żeglugi;
2) przebudowy statku powodującej zmianę jego charakterystyki;
3) utraty lub zawieszenia ważności dokumentów wymienionych w art. 30 ust. 1 pkt 1-3, które stanowiły podstawę do wydania świadectwa zdolności żeglugowej;
4) gdy stan techniczny statku nie odpowiada warunkom, które stanowiły podstawę do wydania świadectwa zdolności żeglugowej.
2. Świadectwo zdolności żeglugowej może być cofnięte w razie stwierdzenia zaniedbań zagrażających bezpieczeństwu żeglugi, pasażerów lub załogi, a także na udokumentowany wniosek Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Sanitarnej, Urzędu Dozoru Technicznego lub wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
3. Świadectwo zdolności żeglugowej cofa, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla miejsca, w którym znajduje się statek w czasie stwierdzenia utraty zdolności żeglugowej, zawiadamiając niezwłocznie o tym fakcie armatora statku i organ, który wydał świadectwo.
Przypis w tekście jednolitym: Obecnie: Państwowej Inspekcji Sanitarnej, stosownie do art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 22.
Źródła: przepis występuje w 4 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2017 poz. 2128, Dz.U. 2019 poz. 1568, Dz.U. 2020 poz. 1863, Dz.U. 2022 poz. 1097, Dz.U. 2024 poz. 395. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.