Art. 7.
Ustawa z dnia 17 lutego 2006 r. o dotacji przeznaczonej dla niektórych podmiotów · DU 2006 poz. 446
Treść w tym tekście
1. Świadczenie socjalne jest wypłacane w każdym miesiącu, nie później niż w terminie wypłat wynagrodzeń u pracodawcy.
2. Świadczenie socjalne jest waloryzowane kwartalnie według wskaźnika wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, z tym że kwota tego świadczenia nie może być niższa od kwoty wypłaconej w miesiącu poprzedzającym.
3. Wskaźnik wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia na kolejny kwartał ustala się odrębnie dla każdego zakładu górniczego, jako stosunek przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia pracowników zatrudnionych pod ziemią w tych zakładach z ostatniego kwartału przed kwartałem, na który wskaźnik jest ustalony, do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał przedostatni.
4. Do obliczania przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia zalicza się wydatki pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze, wypłacane pracownikom z tytułu zatrudnienia, obliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny jako wynagrodzenia bez wypłat z zysku, z wyłączeniem nagród rocznych, nagród jubileuszowych, odpraw emerytalnych i innych wypłat o charakterze jednorazowym.
5. Wysokość świadczenia socjalnego na kolejny kwartał ustala się jako iloczyn kwoty tego świadczenia otrzymywanego w kwartale poprzednim i wskaźnika wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2006 poz. 446.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.