Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej

208 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 31 stycznia 2006 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia powa˝nej awarii przemys∏owej2) Na podstawie art. 248 ust. 3 ustawy z dnia § 2. Zak∏ad zaliczony do zak∏adu ozwi´kszonym ry- 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska zyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku na podstawie do- (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co tychczasowych przepisów nale˝y zaliczyç do zak∏adu nast´puje: o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku na podstawie niniejszego rozporzàdzenia w ciàgu ro- § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki z dnia ku od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏a- § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie dzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszo- 14 dni od dnia og∏oszenia. nym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia powa˝nej awarii przemys∏owej (Dz. U. Nr 58, poz. 535), za∏àcznik do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okre- Êlone wza∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów zdnia 31 paêdziernika 2005 r. wsprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2003/105/WE z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. Urz. UE L 345 z 31.12.2003 r., str. 97) zmieniajàcej dyrektyw´ Rady nr 96/82/WE zdnia 9 grudnia 1996 r. wsprawie kontroli niebezpieczeƒstwa powa˝nych awarii zwiàzanych zsubstancjami niebezpiecznymi (Dz. Urz. UE L10 z14.01.1997 r., str. 13). 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957, z 2003 r. Nr 46, poz. 392, Nr 80, poz. 717 i 721, Nr 162,

, Nr 175, poz. 1693, Nr 190, poz. 1865 i Nr 217, poz. 2124, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 49, poz. 464, Nr 70,

, Nr 91, poz. 875, Nr 92, poz. 880, Nr 96, poz. 959,Nr 121, poz. 1263, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2784 oraz z2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 62, poz. 552, Nr 113, poz. 954, Nr 130, poz. 1087, Nr 132, poz. 1110, Nr 163, poz.1362, Nr 167,

, Nr 169, poz. 1420, Nr 175, poz. 1458 i1462, Nr 180, poz. 1495 iNr 249, poz. 2104. Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki zdnia 31 stycznia 2006 r. (poz. 208) NAZWY, OZNACZENIA NUMERYCZNE, KRYTERIA KWALIFIKOWANIA, KATEGORIE I ILOÂCI SUBSTANCJI NIEBEZPIECZNYCH, KTÓRYCH ZNAJDOWANIE SI¢ W ZAK¸ADZIE DECYDUJE O ZALICZENIU GO DO ZAK¸ADU O ZWI¢KSZONYM RYZYKU ALBO ZAK¸ADU O DU˚YM RYZYKU 1. IloÊci substancji niebezpiecznych, których znaj- ich lokalizacja w zak∏adzie zapewnia, ˝e nie stanà si´ dowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do przyczynà powa˝nej awarii w jakimkolwiek miejscu zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym zak∏adu. ryzyku, nale˝y odnosiç zarówno do warunków normalnej pracy zak∏adu, jak i takich, w których przewi- 2. Wprzypadku gdy znajdujàce si´ wzak∏adzie poduje si´ mo˝liwoÊç wystàpienia substancji niebez- szczególne substancje niebezpieczne nie wyst´pujà piecznej, w szczególnoÊci podczas awarii przemys∏o- w iloÊciach wy˝szych lub równych odpowiednim ilowej. Êciom okreÊlonym wkolumnie 4 lub 5 tabeli 1 lub odpowiednim iloÊciom okreÊlonym w kolumnie 2 lub 3 1.1. Substancje niebezpieczne znajdujàce si´ wza- tabeli 2, podczas próby zaliczenia zak∏adu do zak∏adu k∏adzie tylko wiloÊciach równych bàdê mniejszych ni˝ o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku 2 % podanych wartoÊci progowych nie powinny byç powinna byç zastosowana poni˝sza zasada sumowauwzgl´dniane przy obliczaniu iloÊci ca∏kowitej, je˝eli nia.

2.1. Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o du˝ym ryzyku mi i preparatami spe∏niajàcymi warunki dla katenast´puje wtedy, je˝eli suma gorii 1 lub 2, b) dla sumowania substancji i preparatów wymieq /Q + q /Q + q /Q + q /Q + ..... + q /Q 1 D1 2 D2 3 D3 4 D4 x Dx nionych wtabeli 1 isklasyfikowanych jako utleniajàce, wybuchowe, ∏atwo palne, wysoce ∏atwo paljest wi´ksza lub równa 1, gdzie poszczególne symbone lub skrajnie ∏atwo palne, razem zsubstancjami le oznaczajà: i preparatami spe∏niajàcymi warunki dla kategorii q — iloÊci substancji niebezpiecznych (lub kate- 3, 4, 5, 6, 7a, 7b lub 8, x gorii substancji niebezpiecznych) odpowia- c) dla sumowania substancji i preparatów spe∏niajàdajàcych tabeli 1 lub 2, cych warunki dla kategorii 9 (R50) lub 9 (R51/53). Q — odpowiednie iloÊci okreÊlone w kolumnie 5 Dx Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu ozwi´kszonym ryzytabeli 1 lub iloÊci okreÊlone wkolumnie 3 taku albo o du˝ym ryzyku nast´puje, je˝eli którakolwiek beli 2. z sum uzyskanych w sposób okreÊlony w lit. a), b) lub c) jest wi´ksza lub równa 1. 2.2. Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku nast´puje wtedy, je˝eli suma 3. Substancje niebezpieczne niewymienione w tabeli 1 powinny byç klasyfikowane wsposób okreÊlony q /Q + q /Q + q /Q + q /Q + ..... + q /Q 1 Z1 2 Z2 3 Z3 4 Z4 x Zx w odr´bnych przepisach dotyczàcych kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji ipreparatów chemicznych. jest wi´ksza lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczajà: 3.1. Wodniesieniu do substancji ow∏aÊciwoÊciach pozwalajàcych na zaklasyfikowanie ich do wi´cej ni˝ q — iloÊci substancji niebezpiecznych (lub katex jednej kategorii nale˝y zastosowaç najni˝szà iloÊç odgorii substancji niebezpiecznych) odpowiapowiadajàcà jednej z kategorii okreÊlonà w koludajàcych tabeli 1 lub 2, mnie 2 lub 3 tabeli 2. Jednak˝e, w celu zastosowania Q — odpowiednie iloÊci okreÊlone w kolumnie 4 Zx zasady sumowania okreÊlonej w pkt 2, powinna byç tabeli 1 lub iloÊci okreÊlone w kolumnie 2 tastosowana iloÊç odpowiadajàca danej klasyfikacji beli 2. (grupie sumowania). 2.3. Zasada sumowania powinna mieç zastosowa- 4. Gazem jest ka˝da substancja, której ciÊnienie nie dla oceny ogólnych zagro˝eƒ zwiàzanych z: toksycz- absolutne pary w temperaturze 20 °C jest równe lub noÊcià, palnoÊcià iekotoksycznoÊcià substancji niebez- wi´ksze ni˝ 101,3 kPa. piecznych. Ztego wzgl´du stosuje si´ trzykrotnie: 4.1. Cieczà jest ka˝da substancja, która nie zosta∏a a) dla sumowania substancji i preparatów wymie- okreÊlona jako gaz iktóra wtemperaturze 20 °Ciprzy nionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych jako tok- normalnym ciÊnieniu 101,3 kPa nie znajduje si´ wstasyczne lub bardzo toksyczne, razem z substancja- nie sta∏ym. Tabela 1. OkreÊlone substancje niebezpieczne

Tabela 2. Kategorie substancji niebezpiecznych niewymienionych w tabeli 1

Tabela 3. WartoÊci wspó∏czynnika równowa˝noÊci (F)

(U˝yte wtabeli 3 skróty oznaczajà odpowiednio T= tetra, Pe = penta, Hx = heksa, Hp = hepta, O= okta, C= chloro, DD = dibenzodioksyna, DF = dibenzofuran. Przyk∏adowo HxCDF oznacza heksachlorodibenzofuran). ObjaÊnienia do tabel: Uwaga ogólna: Je˝eli substancja wymieniona w tabeli 1 mieÊci si´ równie˝ w kategorii wymienionej w tabeli 2, nale˝y stosowaç wartoÊci progowe ustalone w tabeli 1. 1. Dla azotanu amonu (lp. 1 w tabeli 1) iloÊç 5 000/10 000 Mg odnosi si´ do nawozów zdolnych do samopodtrzymujàcego si´ rozk∏adu. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do nawozów sztucznych wielosk∏adnikowych opartych na azotanie amonu (nawozy sztuczne wielosk∏adnikowe zawierajàce azotan amonu zfosforanem i/lub pota˝em), wktórych zawartoÊç azotu pochodzàcego z azotanu amonu wyra˝ona u∏amkiem masowym wynosi:

— pomi´dzy 15,75 % (15,75 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 45 % azotanowi amonu) i 24,5 % (24,5 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 70 % azotanowi amonu) i w których zawartoÊç ∏àcznie substancji palnych/organicznych nie przekracza 0,4 % lub które spe∏niajà wymogi ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu (Dz. U. Nr 89, poz. 991, z póên. zm.), — 15,75 % lub mniej oraz nieokreÊlonà iloÊç substancji palnych i które sà zdolne do samopodtrzymujàcego si´ rozk∏adu zgodnie ztestem korytkowym (Zalecenia ONZ dotyczàce transportu towarów niebezpiecznych: Podr´cznik badaƒ i kryteriów cz´Êç III pkt 38.2). 2. Dla azotanu amonu (lp. 2 w tabeli 1) iloÊç 1 250/5 000 Mg odnosi si´ do azotanu amonu w bry∏kach pokrytych ziemià okrzemkowà. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do prostych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu oraz do nawozów sztucznych wielosk∏adnikowych, w których zawartoÊç azotu pochodzàca z azotanu amonu: — jest wi´ksza ni˝ 24,5 %, zwyjàtkiem mieszanek azotanu amonu zdolomitem, kamieniem wapiennym i/lub w´glanem wapnia o czystoÊci co najmniej 90 %, — jest wi´ksza ni˝ 15,75 % w mieszankach azotanu amonu i siarczanu(VI) amonu, — jest wi´ksza ni˝ 28 % (28 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 80 % azotanowi amonu) w mieszankach azotanu amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub w´glanem wapnia o czystoÊci co najmniej 90 % i które spe∏niajà wymogi ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo- ˝eniu. 3. Dla azotanu amonu (lp. 3 w tabeli 1) iloÊç 350/2 500 Mg odnosi si´ do azotanu amonu technicznego. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do: — azotanu amonu i mieszanek na bazie azotanu amonu, w których zawartoÊç azotu pochodzàca z azotanu amonu: — wynosi pomi´dzy 24,5 % i 28 % i które zawierajà mniej ni˝ 0,4 % substancji palnych, — jest wi´ksza ni˝ 28 % i które zawierajà mniej ni˝ 0,2 % substancji palnych, — wodnych roztworów azotanu amonu, w których st´˝enie azotanu amonu jest wi´ksze ni˝ 80 %. 4. Dla azotanu amonu (lp. 4 w tabeli 1) iloÊç 10/50 Mg odnosi si´ do materia∏ów „poza specyfikacjà” i nawozów, które nie spe∏niajà testu wybuchowoÊci. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do: — materia∏u odrzuconego wtrakcie procesu produkcyjnego oraz do azotanu amonu imieszanek na bazie azotanu amonu, zwyk∏ych nawozów opartych na azotanie amonu i nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie amonu, okreÊlonych w objaÊnieniach 2 i 3, które sà lub zosta∏y zwrócone przez koƒcowego u˝ytkownika producentowi do czasowego sk∏adowania lub do zak∏adu przetwórczego wcelu przerobu, recyklingu lub przetworzenia do bezpiecznego u˝ytkowania, poniewa˝ nie spe∏niajà wymogów okreÊlonych w objaÊnieniach 2 i 3, — nawozów okreÊlonych w objaÊnieniu 1 tiret pierwsze i w objaÊnieniu 2, niespe∏niajàcych wymogów ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu. 5. Dla azotanu potasu iloÊç 5 000/10 000 Mg odnosi si´ do nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie potasu, zawierajàcych azotan potasu w postaci bry∏ek granulatu. 6. Dla azotanu potasu iloÊç 1 250/5 000 Mg odnosi si´ do nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie potasu, zawierajàcych azotan potasu w postaci krystalicznej. 7. Substancje wybuchowe oznaczajà substancje lub preparaty okreÊlone rodzajem zagro˝enia R2 (Substancje lub preparaty stwarzajàce zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu) lub R3 (Substancje lub preparaty stwarzajàce skrajne zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu), lub które sà zaklasyfikowane do którejkolwiek zpodklas zagro˝eƒ 1.1 do 1.6 zgodnie ze schematem klasyfikacji ONZ/ADR (Umowa europejska dotyczàca mi´dzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporzàdzona wGenewie dnia 30 wrzeÊnia 1957 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 178, poz. 1481). W definicji tej zawarte sà materia∏y pirotechniczne, które dla potrzeb tego rozporzàdzenia oznaczajà substancje lub mieszaniny substancji przeznaczonych do wytwarzania ciep∏a, Êwiat∏a, dêwi´ku, gazu lub dymu albo kombinacji tych efektów poprzez samopodtrzymujàce si´ egzotermiczne reakcje chemiczne. W przypadku gdy substancja lub preparat klasyfikowane sà zarówno przez ADR jak i zwroty zagro- ˝enia R2 lub R3, klasyfikacja ADR ma pierwszeƒstwo nad przypisaniem zwrotów zagro˝enia. 7.1. OdnoÊnymi podklasami zagro˝eƒ i okreÊleniami zagro˝eƒ sà: Podklasa 1.1. Materia∏y iprzedmioty, które stwarzajà zagro˝enie wybuchem masowym. Wybuch masowy jest to taki wybuch, który natychmiast obejmuje praktycznie ca∏y ∏adunek.

Podklasa 1.2. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà zagro˝enie rozrzutem, ale nie wybuchem masowym. Podklasa 1.3. Materia∏y iprzedmioty stwarzajàce zagro˝enie po˝arem ima∏e zagro˝enie wybuchem lub rozrzutem lub oba te zagro˝enia, ale które nie zagra˝ajà wybuchem masowym: a) przy których spalaniu wydziela si´ znaczne ciep∏o promieniowania lub b) które zapalajà si´ jeden od drugiego iwywo∏ujà ma∏y wybuch lub rozrzut lub oba te efekty razem. Podklasa 1.4. Materia∏y iprzedmioty, które stwarzajà tylko ma∏e zagro˝enie wprzypadku zapalenia lub zainicjowania podczas przewozu. Oddzia∏ywania ograniczajà si´ wznacznym stopniu do sztuki przesy∏- ki i nie prowadzà do rozrzutu elementów o znacznych rozmiarach lub zasi´gu. Zewn´trzny po˝ar nie powinien wywo∏ywaç natychmiastowego wybuchu ca∏ej zawartoÊci sztuki przesy∏ki. Podklasa 1.5. Materia∏y bardzo ma∏o wra˝liwe stwarzajàce zagro˝enie wybuchem masowym, które sà na tyle niewra˝liwe, ˝e istnieje ma∏e prawdopodobieƒstwo ich zainicjowania lub przejÊcia od palenia do detonacji w normalnych warunkach przewozu. Minimalnym wymogiem dla tych materia∏ów jest, aby nie wybucha∏y podczas próby na odpornoÊç ogniowà. Podklasa 1.6. Przedmioty skrajnie niewra˝liwe, które nie stwarzajà zagro˝enia wybuchem masowym. Przedmioty te zawierajà tylko skrajnie niewra˝liwe materia∏y i przedstawiajà znikome prawdopodobieƒstwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenienia si´. 7.2. Wprzypadku wyrobów zawierajàcych substancje wybuchowe lub materia∏y pirotechniczne, je˝eli iloÊç substancji lub preparatu znajdujàcych si´ w wyrobie jest znana, powinna byç ona uwzgl´dniana podczas zaliczania zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo o du˝ym ryzyku. Je˝eli iloÊç substancji lub preparatu znajdujàcych si´ w wyrobie nie jest znana, przy rozpatrywaniu iloÊci okreÊlonych w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2 nale˝y uwzgl´dniç mas´ wyrobu. 8. OkreÊlenia — ∏atwo palne, wysoce ∏atwo palne, skrajnie ∏atwo palne — wkategoriach 6, 7a, 7bi8, októrych mowa w tabeli 2, oznaczajà: 1) ∏atwo palne ciecze: — substancje ipreparaty wstanie ciek∏ym, otemperaturze zap∏onu od 21 °Cdo 55 °C, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R10 (substancja ∏atwo palna), podtrzymujàce palenie, 2) wysoce ∏atwo palne ciecze: a) — substancje mogàce rozgrzaç si´ i w rezultacie zapaliç w kontakcie z powietrzem w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dodatkowego wk∏adu energii, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R17 (samorzutnie zapala si´ w powietrzu), — substancje ipreparaty otemperaturze zap∏onu poni˝ej 55 °Cwyst´pujàce wpostaci ciek∏ej pod ciÊnieniem, w warunkach procesowych, takich jak wysokie ciÊnienie lub wysoka temperatura mogàcych spowodowaç zagro˝enie wystàpienia awarii, b) substancje ciek∏e posiadajàce temperatur´ zap∏onu poni˝ej 21 °C, ale które nie sà skrajnie ∏atwo palne, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R11 (substancja wysoce ∏atwo palna), 3) skrajnie ∏atwo palne gazy i ciecze: a) substancje ciek∏e o temperaturze zap∏onu poni˝ej 0 °C oraz temperaturze wrzenia lub w przypadku zakresu temperatur wrzenia, temperaturze zapoczàtkowujàcej wrzenie ni˝szej lub równej 35 °C, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R12 (substancja skrajnie ∏atwo palna), b) substancje wpostaci gazu, palne wnormalnych warunkach temperatury iciÊnienia, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R12 (substancja skrajnie ∏atwo palna) w stanie gazowym lub nadkrytycznym, c) ∏atwo palne substancje ciek∏e przechowywane w temperaturze wy˝szej ni˝ ich temperatury wrzenia. 9. Wprzypadku polichlorowanych dibenzofuranów ipolichlorowanych dibenzodioksyn nale˝y pos∏u˝yç si´ masà zast´pczà substancji (mz) obliczanà przez zastosowanie wspó∏czynnika równowa˝noÊci (F) wzgl´dem 2,3,7,8-TCDD i porównaç jej wartoÊç z iloÊcià podanà w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1. Mas´ zast´pczà oblicza si´ wed∏ug nast´pujàcego wzoru: mz = mr · F gdzie poszczególne symbole oznaczajà: mz — mas´ zast´pczà, mr — mas´ rzeczywistà, F — wspó∏czynnik równowa˝noÊci dla danej substancji podany w tabeli 3.