Art. 26.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2024 poz. 652 (ogł. 29 kwietnia 2024) do Dz.U. 2025 poz. 91 (ogł. 23 stycznia 2025)

   1. Dyspozytor medyczny wykonuje zadania: 1) w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia w celu realizacji zadań lotniczych zespołów ratownictwa medycznego na stanowisku dyspozytora medycznego związanym z dysponowaniem i koordynacją działalności lotniczych zespołów ratownictwa medycznego oraz innych statków powietrznych będących na wyposażeniu podmiotu, w tym lotniczego zespołu transportu sanitarnego; 2) na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie. 1a. (uchylony) 1b. Do dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust. 1, oraz wojewódzkich koordynatorów ratownictwa medycznego może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i 3 oraz art. 136 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965) stosuje się odpowiednio. 2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która: 1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; 2) posiada wykształcenie wymagane dla pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego; 3) posiada co najmniej 3-letnie doświadczenie w realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego lub w zespole ratownictwa medycznego, lotniczym zespole ratownictwa medycznego, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala posiadającego oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chorób wewnętrznych, oddział chirurgii ogólnej oraz oddział ortopedii lub ortopedii i traumatologii; 4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko zdrowiu lub życiu ludzkiemu; 5) ukończyła kurs uprawniający do pracy na stanowisku dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. b, oraz realizuje obowiązek indywidualnego rozwoju zawodowego. 2a. W celu zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania dyspozytorni medycznej wojewoda wyznacza spośród zatrudnionych dyspozytorów medycznych osoby zapewniające całodobową obsadę stanowiska głównego dyspozytora medycznego oraz jego zastępcy. 2b. Głównym dyspozytorem medycznym może być osoba, która: 1) spełnia co najmniej wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5; 2) przez okres co najmniej 3 lat w okresie ostatnich 4 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego. 2c. Zastępcą głównego dyspozytora medycznego może być osoba, która: 1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5; 2) przez okres co najmniej 2 lat w okresie ostatnich 3 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego. 2d. Do zadań głównego dyspozytora medycznego należy: 1) koordynowanie funkcjonowania dyspozytorni medycznej; 2) współpraca z wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego oraz krajowym koordynatorem ratownictwa medycznego; 3) koordynacja współpracy dyspozytorów medycznych w przypadku zdarzeń z dużą liczbą poszkodowanych w obrębie jednej dyspozytorni medycznej; 4) bieżąca analiza zadań realizowanych przez dyspozytorów medycznych; 5) bieżąca analiza optymalnego wykorzystania zespołów ratownictwa medycznego; 6) udzielanie dyspozytorom medycznym niezbędnych informacji i merytorycznej pomocy; 7) przygotowywanie raportu dobowego z pracy dyspozytorni medycznej. 2e. Główny dyspozytor medyczny wykonuje zadania, o których mowa w ust. 2d, przy pomocy zastępcy. 3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek: 1) indywidualnego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i umiejętności w ramach kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c; 2) brać udział w szkoleniach, o których mowa w art. 26a ust. 4 pkt 3. 3a. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. Informację o przebiegu indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego Krajowe Centrum Monitorowania Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1, przekazuje wojewodzie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera: 1) imię i nazwisko dyspozytora medycznego; 2) oznaczenie urzędu wojewódzkiego; 3) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego; 4) dane dotyczące indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego: a) czas trwania kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c, i jego temat, b) podpis organizatora kształcenia.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2022 poz. 1720 (ogł. 17 sierpnia 2022) do Dz.U. 2023 poz. 1541 (ogł. 7 sierpnia 2023)

   1. Dyspozytor medyczny wykonuje zadania:

   1) w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia w celu realizacji zadań lotniczych zespołów ratownictwa medycznego na stanowisku dyspozytora medycznego związanym z dysponowaniem i koordynacją działalności lotniczych zespołów ratownictwa medycznego oraz innych statków powietrznych będących na wyposażeniu podmiotu, w tym lotniczego zespołu transportu sanitarnego;

   2) na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie.

   1a. (uchylony)

   1b. Do dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust. 1, oraz wojewódzkich koordynatorów ratownictwa medycznego może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i 3 oraz art. 136 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140 oraz z 2023 r. poz. 240 i 641) stosuje się odpowiednio.

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) posiada co najmniej 3-letnie doświadczenie w realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego lub w zespole ratownictwa medycznego, lotniczym zespole ratownictwa medycznego, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala posiadającego oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chorób wewnętrznych, oddział chirurgii ogólnej oraz oddział ortopedii lub ortopedii i traumatologii;

   4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko zdrowiu lub życiu ludzkiemu;

   5) ukończyła kurs uprawniający do pracy na stanowisku dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. b, oraz realizuje obowiązek indywidualnego rozwoju zawodowego.

   2a. W celu zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania dyspozytorni medycznej wojewoda wyznacza spośród zatrudnionych dyspozytorów medycznych osoby zapewniające całodobową obsadę stanowiska głównego dyspozytora medycznego oraz jego zastępcy.

   2b. Głównym dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) spełnia co najmniej wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

   2) przez okres co najmniej 3 lat w okresie ostatnich 4 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego.

   2c. Zastępcą głównego dyspozytora medycznego może być osoba, która:

   1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

   2) przez okres co najmniej 2 lat w okresie ostatnich 3 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego.

   2d. Do zadań głównego dyspozytora medycznego należy:

   1) koordynowanie funkcjonowania dyspozytorni medycznej;

   2) współpraca z wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego oraz krajowym koordynatorem ratownictwa medycznego;

   3) koordynacja współpracy dyspozytorów medycznych w przypadku zdarzeń z dużą liczbą poszkodowanych w obrębie jednej dyspozytorni medycznej;

   4) bieżąca analiza zadań realizowanych przez dyspozytorów medycznych;

   5) bieżąca analiza optymalnego wykorzystania zespołów ratownictwa medycznego;

   6) udzielanie dyspozytorom medycznym niezbędnych informacji i merytorycznej pomocy;

   7) przygotowywanie raportu dobowego z pracy dyspozytorni medycznej.

   2e. Główny dyspozytor medyczny wykonuje zadania, o których mowa w ust. 2d, przy pomocy zastępcy.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek, doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach i formach kształcenia, w szczególności:

   1) kursu doskonalącego;

   2) samokształcenia.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek:

   1) indywidualnego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i umiejętności w ramach kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c;

   2) brać udział w szkoleniach, o których mowa w art. 26a ust. 4 pkt 3.

   3a. (uchylony)

   4. (uchylony)

   5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) formy samokształcenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

   2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych,

   3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego,

   5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

   - uwzględniając zapewnienie jednolitości odbywania doskonalenia zawodowego, szybkości i jednolitości postępowania oraz przejrzystości wniosku, dokumentowania i zatwierdzania form doskonalenia zawodowego i karty doskonalenia zawodowego.

   5. (uchylony)

   6. Informację o przebiegu indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego Krajowe Centrum Monitorowania Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1, przekazuje wojewodzie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

   7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera:

   1) imię i nazwisko dyspozytora medycznego;

   2) oznaczenie urzędu wojewódzkiego;

   3) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego;

   4) dane dotyczące indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego:

   a) czas trwania kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c, i jego temat,

   b) podpis organizatora kształcenia.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. b tiret drugie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115 i 1942 oraz z 2020 r. poz. 2401); wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 14.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

   Przypis w tekście jednolitym: Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 16.

   Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 1 pkt 26 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 26 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2021 poz. 2053 (ogł. 15 listopada 2021)

   1. Dyspozytor medyczny wykonuje zadania:

   1) w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia w celu realizacji zadań lotniczych zespołów ratownictwa medycznego na stanowisku dyspozytora medycznego związanym z dysponowaniem i koordynacją działalności lotniczych zespołów ratownictwa medycznego oraz innych statków powietrznych będących na wyposażeniu podmiotu, w tym lotniczego zespołu transportu sanitarnego;

   2) na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie.

   1a. (uchylony)

   1b. Do dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust. 1, oraz wojewódzkich koordynatorów ratownictwa medycznego może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i 3 oraz art. 136 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie w realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego lub w zespole ratownictwa medycznego, lotniczym zespole ratownictwa medycznego, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala posiadającego oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chorób wewnętrznych, oddział chirurgii ogólnej oraz oddział ortopedii lub ortopedii i traumatologii;

   4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko zdrowiu lub życiu ludzkiemu;

   5) ukończyła kurs uprawniający do pracy na stanowisku dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. b, oraz realizuje obowiązek indywidualnego rozwoju zawodowego.

   2a. W celu zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania dyspozytorni medycznej wojewoda wyznacza spośród zatrudnionych dyspozytorów medycznych osoby zapewniające całodobową obsadę stanowiska głównego dyspozytora medycznego oraz jego zastępcy.

   2b. Głównym dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) spełnia co najmniej wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

   2) przez okres co najmniej 5 lat w okresie ostatnich 6 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego.

   2c. Zastępcą głównego dyspozytora medycznego może być osoba, która:

   1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

   2) przez okres co najmniej 3 lat w okresie ostatnich 4 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego.

   2d. Do zadań głównego dyspozytora medycznego należy:

   1) koordynowanie funkcjonowania dyspozytorni medycznej;

   2) współpraca z wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego oraz krajowym koordynatorem ratownictwa medycznego;

   3) koordynacja współpracy dyspozytorów medycznych w przypadku zdarzeń z dużą liczbą poszkodowanych w obrębie jednej dyspozytorni medycznej;

   4) bieżąca analiza zadań realizowanych przez dyspozytorów medycznych;

   5) bieżąca analiza optymalnego wykorzystania zespołów ratownictwa medycznego;

   6) udzielanie dyspozytorom medycznym niezbędnych informacji i merytorycznej pomocy;

   7) przygotowywanie raportu dobowego z pracy dyspozytorni medycznej.

   2e. Główny dyspozytor medyczny wykonuje zadania, o których mowa w ust. 2d, przy pomocy zastępcy.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek, doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach i formach kształcenia, w szczególności:

   1) kursu doskonalącego;

   2) samokształcenia.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek:

   1) indywidualnego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i umiejętności w ramach kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c;

   2) brać udział w szkoleniach, o których mowa w art. 26a ust. 4 pkt 3.

   3a. (uchylony)

   4. (uchylony)

   5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) formy samokształcenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

   2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych,

   3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego,

   5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

   uwzględniając zapewnienie jednolitości odbywania doskonalenia zawodowego, szybkości i jednolitości postępowania oraz przejrzystości wniosku, dokumentowania i zatwierdzania form doskonalenia zawodowego i karty doskonalenia zawodowego.

   5. (uchylony)

   6. Informację o przebiegu indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego Krajowe Centrum Monitorowania Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1, przekazuje wojewodzie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

   7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera:

   1) imię i nazwisko dyspozytora medycznego;

   2) oznaczenie urzędu wojewódzkiego;

   3) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego;

   4) dane dotyczące indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego:

   a) czas trwania kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c, i jego temat,

   b) podpis organizatora kształcenia.

   Przypis w tekście jednolitym: Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 5 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115 i 1942 oraz z 2020 r. poz. 2401).

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 24.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115 i 1942 oraz z 2020 r. poz. 2401).

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 24.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115 i 1942 oraz z 2020 r. poz. 2401).

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115 i 1942 oraz z 2020 r. poz. 2401).

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115 i 1942 oraz z 2020 r. poz. 2401).

4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2019 poz. 993 (ogł. 28 maja 2019) do Dz.U. 2020 poz. 882 (ogł. 18 maja 2020)

   1. Dyspozytor medyczny wykonuje zadania w ramach stosunku pracy:

   1) w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia w celu realizacji zadań lotniczych zespołów ratownictwa medycznego na stanowisku dyspozytora medycznego związanym z dysponowaniem i koordynacją działalności lotniczych zespołów ratownictwa medycznego oraz innych statków powietrznych będących na wyposażeniu podmiotu, w tym lotniczego zespołu transportu sanitarnego;

   2) na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie.

   1a. (uchylony)

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie w realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego lub w zespole ratownictwa medycznego, lotniczym zespole ratownictwa medycznego, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala posiadającego oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chorób wewnętrznych, oddział chirurgii ogólnej oraz oddział ortopedii lub ortopedii i traumatologii;

   4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko zdrowiu lub życiu ludzkiemu;

   5) ukończyła kurs uprawniający do pracy na stanowisku dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. b, oraz realizuje obowiązek indywidualnego rozwoju zawodowego.

   2a. W celu zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania dyspozytorni medycznej wojewoda wyznacza spośród zatrudnionych dyspozytorów medycznych osoby zapewniające całodobową obsadę stanowiska głównego dyspozytora medycznego oraz jego zastępcy.

   2b. Głównym dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) spełnia co najmniej wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

   2) przez okres co najmniej 5 lat w okresie ostatnich 6 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego.

   2c. Zastępcą głównego dyspozytora medycznego może być osoba, która:

   1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

   2) przez okres co najmniej 3 lat w okresie ostatnich 4 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego.

   2d. Do zadań głównego dyspozytora medycznego należy:

   1) koordynowanie funkcjonowania dyspozytorni medycznej;

   2) współpraca z wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego;

   3) koordynacja współpracy dyspozytorów medycznych w przypadku zdarzeń z dużą liczbą poszkodowanych w obrębie jednej dyspozytorni medycznej;

   4) bieżąca analiza zadań realizowanych przez dyspozytorów medycznych;

   5) bieżąca analiza optymalnego wykorzystania zespołów ratownictwa medycznego;

   6) udzielanie dyspozytorom medycznym niezbędnych informacji i merytorycznej pomocy;

   7) przygotowywanie raportu dobowego z pracy dyspozytorni medycznej.

   2e. Główny dyspozytor medyczny wykonuje zadania, o których mowa w ust. 2d, przy pomocy zastępcy.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek, doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach i formach kształcenia, w szczególności:

   1) kursu doskonalącego;

   2) samokształcenia.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek:

   1) indywidualnego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i umiejętności w ramach kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c;

   2) brać udział w szkoleniach, o których mowa w art. 26a ust. 4 pkt 3.

   3a. (uchylony)

   4. (uchylony)

   5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) formy samokształcenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

   2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych,

   3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego,

   5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

   - uwzględniając zapewnienie jednolitości odbywania doskonalenia zawodowego, szybkości i jednolitości postępowania oraz przejrzystości wniosku, dokumentowania i zatwierdzania form doskonalenia zawodowego i karty doskonalenia zawodowego.

   5. (uchylony)

   6. Informację o przebiegu indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego Krajowe Centrum Monitorowania Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1, przekazuje wojewodzie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

   7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera:

   1) imię i nazwisko dyspozytora medycznego;

   2) oznaczenie urzędu wojewódzkiego;

   3) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego;

   4) dane dotyczące indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego:

   a) czas trwania kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c, i jego temat,

   b) podpis organizatora kształcenia.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. na podstawie art. 25 pkt 5 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1115).

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 6.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do dnia, o którym mowa w odnośniku 6.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

   Przypis w tekście jednolitym: Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 25 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

5. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2017 poz. 2195 (ogł. 28 listopada 2017)

   1. Dysponent zespołów ratownictwa medycznego zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie.

   1a. (uchylony)

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla lekarza systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) przez okres co najmniej 5 lat była zatrudniona przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek, doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach i formach kształcenia, w szczególności:

   1) kursu doskonalącego;

   2) samokształcenia.

   3a. Dyspozytor medyczny wykonuje swoje zadania z wykorzystaniem SWD PRM.

   4. Do doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych przepisy art. 12-12h stosuje się odpowiednio.

   5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) formy samokształcenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

   2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych,

   3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego,

   5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

   - uwzględniając zapewnienie jednolitości odbywania doskonalenia zawodowego, szybkości i jednolitości postępowania oraz przejrzystości wniosku, dokumentowania i zatwierdzania form doskonalenia zawodowego i karty doskonalenia zawodowego.

6. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2016 poz. 1868 (ogł. 18 listopada 2016)

   1. Dysponent zespołów ratownictwa medycznego zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie.

   1a. (uchylony)

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla lekarza systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) przez okres co najmniej 5 lat była zatrudniona przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego w różnych formach kształcenia.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek, doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach i formach kształcenia, w szczególności:

   1) kursu doskonalącego;

   2) samokształcenia.

   3a. Dyspozytor medyczny wykonuje swoje zadania z wykorzystaniem SWD PRM.

   4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, formy, sposób i zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych, mając na celu zapewnienie profesjonalnego wykonywania zadań dyspozytora medycznego.

   4. Do doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych przepisy art. 12-12h stosuje się odpowiednio.

   5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) formy samokształcenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

   2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych,

   3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego,

   5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych,

   6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

   - uwzględniając zapewnienie jednolitości odbywania doskonalenia zawodowego, szybkości i jednolitości postępowania oraz przejrzystości wniosku, dokumentowania i zatwierdzania form doskonalenia zawodowego i karty doskonalenia zawodowego.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 27 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 31.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie z dniem 1 maja 2017 r.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 27 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 34.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie z dniem 1 maja 2017 r.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 9 pkt 10 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie z dniem 1 maja 2017 r.

7. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 757 (ogł. 1 lipca 2013)

   1. Dysponent jednostki właściwy dla miejsca lokalizacji centrum powiadamiania ratunkowego, w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną.

   1a. (uchylony).

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla lekarza systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) przez okres co najmniej 5 lat była zatrudniona przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego w różnych formach kształcenia.

   4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, formy, sposób i zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych, mając na celu zapewnienie profesjonalnego wykonywania zadań dyspozytora medycznego.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 20; uchylony przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6.

8. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2006 poz. 1410 (ogł. 20 października 2006) ten tekst

   1. Dysponent jednostki zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną.

   2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:

   1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

   2) posiada wykształcenie wymagane dla lekarza systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego;

   3) przez okres co najmniej 5 lat była zatrudniona przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala.

   3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego w różnych formach kształcenia.

   4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, formy, sposób i zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych, mając na celu zapewnienie profesjonalnego wykonywania zadań dyspozytora medycznego.

Źródła: przepis występuje w 11 z 12 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2026 poz. 141. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.