Art. 28.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2010 poz. 914 (ogł. 27 lipca 2010) do Dz.U. 2023 poz. 1448 (ogł. 28 lipca 2023)

   1. Do środków spożywczych mogą być dodawane witaminy, składniki mineralne lub inne substancje wykazujące efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z uwzględnieniem wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (Dz. Urz. UE L 404 z 30.12.2006, str. 26, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1925/2006”.

   2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) środki spożywcze, do których są obligatoryjnie dodawane witaminy i składniki mineralne,

   2) poziomy lub maksymalne poziomy witamin i składników mineralnych

   - mając na względzie potwierdzone dane naukowe, w tym dotyczące zmiennego zapotrzebowania różnych grup konsumentów, wymagania określone w art. 12 rozporządzenia nr 1925/2006 oraz potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności.

   3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, zakazy lub ograniczenia w stosowaniu niektórych substancji innych niż witaminy i składniki mineralne w produkcji określonych środków spożywczych.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2006 poz. 1225 (ogł. 27 września 2006) ten tekst

   1. Mając na względzie zapobieganie niedoborom lub korygowanie niedoborów jednego lub kilku składników odżywczych w żywności, dopuszcza się wzbogacanie żywności witaminami lub składnikami mineralnymi.

   2. Związki chemiczne dodawane do żywności jako źródło witamin i składników mineralnych muszą być bioprzyswajalne i nie mogą powodować zagrożenia życia lub zdrowia człowieka.

   3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) warunki stosowania substancji wzbogacających dodawanych do żywności,

   2) szczególne wymagania dotyczące znakowania żywności wzbogacanej,

   3) wykazy:

   a) środków spożywczych, które mogą być wzbogacane,

   b) witamin i składników mineralnych oraz ich form chemicznych, które mogą być stosowane do wzbogacania żywności

   - mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności.

   4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3:

   1) maksymalne poziomy witamin i składników mineralnych ustalone na podstawie naukowej oceny ryzyka, w oparciu o ogólnie akceptowane dane naukowe, w tym zmienne zapotrzebowanie różnych grup konsumentów,

   2) dodatkowe wymagania dotyczące składu żywności wzbogacanej witaminami lub składnikami mineralnymi

   - mając na względzie spożycie witamin i składników mineralnych wynikające z innych źródeł diety oraz zalecane spożycie witamin i składników mineralnych dla populacji.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.