Orzecznik
Wróć do listy
ROZPORZĄDZENIE

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek

DU 2006 poz. 104 · ELI DU/2006/104

Data ogłoszenia
30 stycznia 2006
Data podpisania
17 stycznia 2006
Wejście w życie
30 stycznia 2006
Status
uznany za uchylony
Organ wydający
MIN. GOSPODARKI
Słowa kluczowe
egzaminyturystykawynagrodzeniakwalifikacjekomisjeprzewodnicyopłaty

Treść

Podziału tego aktu na przepisy nie udało się wiarygodnie ustalić — tekst pokazujemy w całości.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 590 — Poz. 103 i 104

103 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 11 stycznia 2006 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie sta˝u adaptacyjnego i testu umiej´tnoÊci przeprowadzanych w toku post´powania o uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego

Na podstawie art. 15 ustawy z dnia 26 kwiet- cyjnego i testu umiej´tnoÊci przeprowadzanych w to- nia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w paƒ- ku post´powania ouznanie kwalifikacji do wykonywa- stwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji nia zawodu przewodnika turystycznego (Dz. U. Nr 214, do wykonywania zawodów regulowanych (Dz. U. poz. 1805) w § 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Nr 87, poz.954, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´- „2. Na liÊcie, októrej mowa wust. 1 pkt 1, umieszcza puje: si´ nazwiska osób b´dàcych cz∏onkami komisji § 1. Wrozporzàdzeniu Ministra Gospodarki iPracy egzaminacyjnych dla przewodników turystycz- z dnia 7 paêdziernika 2005 r. w sprawie sta˝u adapta- nych, powo∏ywanych przez marsza∏ków woje- ——————— wództw w trybie okreÊlonym w odr´bnych prze- 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- pisach.”. wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- 7dni od dnia og∏oszenia. stra Gospodarki (Dz.U. Nr 220, poz. 1888). 2)Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864, z2004r. Nr96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 62. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak
——————— 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- stra Gospodarki (Dz.U. Nr 220, poz. 1888). 2)Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864, z2004r. Nr96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 62.
104 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek
Na podstawie art. 21 ust. 4, art. 24b i art. 34 ust. 1 3) warunki, jakim powinien odpowiadaç wniosek ustawy zdnia 29 sierpnia 1997 r. ous∏ugach turystycz- o upowa˝nienie do szkolenia przewodników tury- nych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 i Nr 273, stycznych ipilotów wycieczek, oraz tryb iszczegó- poz. 2703 oraz z2005r. Nr 175, poz. 1462) zarzàdza si´, ∏owe zasady kontroli szkoleƒ; co nast´puje: 4) w∏aÊciwoÊç terytorialnà marsza∏ków województw Rozdzia∏ 1 powo∏ujàcych komisje egzaminacyjne dla prze- wodników turystycznych i pilotów wycieczek; Przepisy ogólne 5) kwalifikacje, sk∏ad, sposób powo∏ywania iodwo∏y- wania cz∏onków komisji egzaminacyjnych, o któ- § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: rych mowa w art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1) wykaz miast, w których wykonywanie zadaƒ prze- 1997 r. o us∏ugach turystycznych, zwanej dalej wodnika turystycznego wymaga posiadania „ustawà”, zasady egzaminowania kandydatów na uprawnieƒ przewodnika miejskiego; przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz wzór Êwiadectwa wydawanego przez te komi- 2) warunki, jakie powinien spe∏niaç organizator szko- sje; lenia ubiegajàcy si´ o upowa˝nienie do szkolenia przewodników turystycznych i pilotów wycie- 6) warunki, jakim powinien odpowiadaç wniosek czek; o nadanie uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek; ——————— 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- 7) programy szkolenia kandydatów na przewodników wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- turystycznych i pilotów wycieczek; dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- 8) warunki uzyskiwania poszczególnych klas prze- stra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888). wodników górskich, zakres terytorialny uprawnieƒ
——————— 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- stra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888).
Dziennik Ustaw Nr 15 — 591 — Poz. 104

przewodników górskich i stopieƒ trudnoÊci tras b) obszaru uprawnieƒ, którego ma dotyczyç szkooraz wycieczek prowadzonych przez przewodni- lenie przewodników turystycznych, z podaniem ków górskich posiadajàcych uprawnienia okreÊlo- zasi´gu regionu lub trasy turystycznej dla nej klasy; uprawnieƒ przewodnika terenowego innych ni˝ obszar ca∏ego województwa; 9) miasta iobszary, na których organizatorzy turystyki majà obowiàzek zapewnienia opieki przewodni- 3) wskazanie, czy upowa˝nienie ma byç wydane na ka turystycznego; przeprowadzenie jednego szkolenia, czy na sta∏e; 10) sk∏ad i zasady dzia∏ania komisji egzaminacyjnych 4) oÊwiadczenie, czy szkolenie b´dzie przeprowadzoj´zyków obcych, o których mowa w art. 32 ust. 3 ne w ramach prowadzonej dzia∏alnoÊci gospodarustawy, wzór Êwiadectwa wydawanego przez te czej; komisje oraz tryb wy∏aniania kandydatów do 5) wskazanie kierownika szkolenia lub innej osoby umieszczenia na liÊcie ministra w∏aÊciwego do upowa˝nionej do wyst´powania wobec marsza∏ka spraw turystyki, o której mowa w art. 32 ust. 3 województwa w sprawach zwiàzanych ze szkoleustawy; niem; 11) wysokoÊç op∏at za sprawdzenie kwalifikacji osób 6) informacj´ odotychczasowych szkoleniach prowaubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika turydzonych przez wnioskodawc´, je˝eli wnioskodawstycznego lub pilota wycieczek, sprawdzenie znaca prowadzi∏ uprzednio szkolenia; jomoÊci j´zyka obcego przez komisj´ egzaminacyjnà j´zyków obcych, o której mowa w art. 32 7) opis warunków szkolenia, w tym wskazanie miejust.3 ustawy, oraz wysokoÊç wynagrodzenia egsca odbywania wyk∏adów i zaj´ç praktycznych, zaminatorów; a tak˝e okreÊlenie miejsca przechowywania dokumentacji szkolenia i archiwum wydanych doku- 12) wzory dokumentów potwierdzajàcych posiadanie mentów. uprawnieƒ przewodnika turystycznego ipilota wycieczek, a tak˝e tryb okazywania legitymacji prze- 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza wodnika turystycznego ipilota wycieczek upowa˝- si´: nionym organom oraz sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadaƒ przewodni- 1) szczegó∏owe programy szkolenia, zgodne z odpoka turystycznego lub pilota wycieczek. wiednimi wymaganiami programów, o których mowa w § 4; § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 2) wykaz kadry wyk∏adowców i instruktorów realizu- 1) warunkach zimowych — nale˝y przez to rozumieç jàcych zaj´cia obj´te programem szkolenia, zudowyst´powanie lokalnych zalodzeƒ, g∏´bokiego lub kumentowaniem ich kwalifikacji w formie: Êwie˝ego Êniegu, wtrakcie których uprawianie turystyki wymaga u˝ycia specjalistycznego sprz´tu, a) odpisu dyplomu ukoƒczenia studiów wy˝szych, w szczególnoÊci czekana, raków; b) zaÊwiadczenia oposiadaniu praktyki wzakresie wykonywania zadaƒ odpowiednio przewodnika 2) warunkach letnich — nale˝y przez to rozumieç turystycznego lub pilota wycieczek wwymiarze stan, w którym nie wyst´pujà czynniki atmosfeco najmniej 50 dni w okresie 5 lat poprzedzajàryczne, o których mowa w pkt 1. cych dzieƒ z∏o˝enia wniosku o udzielenie upowa˝nienia, wydanego przez organizatora tury- Rozdzia∏ 2 styki lub jednostk´ organizacyjnà powierzajàcà zadania odpowiednio przewodnika turystyczne- Szkolenia dla przewodników turystycznych go lub pilota wycieczek; i pilotów wycieczek oraz ich kontrola 3) oÊwiadczenia osób obj´tych wykazem, o którym § 3. 1. Upowa˝nienie do przeprowadzenia szkole- mowa wpkt 2, potwierdzajàce zgod´ na wspó∏prania przewodników turystycznych lub pilotów wycie- c´ z wnioskodawcà w zakresie obj´tym wnioczek wydaje na wniosek zainteresowanego podmiotu, skiem; zwanego dalej „wnioskodawcà”, marsza∏ek woje- 4) wskazanie siedziby, wktórej wnioskodawca zamiewództwa, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy. rza przechowywaç dokumentacj´ szkolenia iarchiwum wydanych dokumentów; 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 5) wewn´trzny regulamin szkolenia, przedstawiany 1) wskazanie jednostki organizacyjnej lub osoby s∏uchaczom, okreÊlajàcy w szczególnoÊci warunki ubiegajàcej si´ o upowa˝nienie; potwierdzania udzia∏u w zaj´ciach teoretycznych i praktycznych oraz ich zaliczenia. 2) okreÊlenie zakresu szkolenia, które wnioskodawca zamierza prowadziç, w tym wskazanie: 4. Organizator szkolenia dla kandydatów na przea) czy szkolenie ma mieç charakter podstawowy, wodników turystycznych lub pilotów wycieczek rozpoczy uzupe∏niajàcy, czynajàc szkolenie, pisemnie informuje o tym mar-

Dziennik Ustaw Nr 15 — 592 — Poz. 104

sza∏ka województwa w∏aÊciwego dla miejsca odbywa- 2) przewodników miejskich — okreÊla za∏àcznik nr 6 nia szkolenia, przedk∏adajàc kopi´ upowa˝nienia do do rozporzàdzenia; prowadzenia szkoleƒ od w∏aÊciwego marsza∏ka województwa wraz z harmonogramem zaj´ç i wykazem 3) przewodników terenowych — okreÊla za∏àcznik wyk∏adowców i instruktorów. nr7 do rozporzàdzenia. 3. Programy uzupe∏niajàcego szkolenia dla kandy- 5. Marsza∏ek województwa, który otrzyma∏ infordatów na przewodników górskich: macj´ o odbywajàcym si´ na jego terenie szkoleniu dla kandydatów na przewodników turystycznych lub 1) ubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà i drugà — okrepilotów wycieczek, ma prawo przeprowadziç kontrol´ Êla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia; organizatora szkolenia w czasie trwania szkolenia. 2) ubiegajàcych si´ o uprawnienie do prowadzenia 6. Kontrola organizatora szkolenia kandydatów na wycieczek wwarunkach wysokogórskich, powy˝ej przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych powinna odbywaç si´ wobecnoÊci kierownika szkole- i IVstopnia trudnoÊci w warunkach letnich — nia lub osoby upowa˝nionej do zast´powania kierow- okreÊla za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia. nika szkolenia. 4. Program szkolenia dla kandydatów na pilotów wycieczek okreÊla za∏àcznik nr 10 do rozporzàdzenia. 7. Kontrola organizatora szkolenia kandydatów na przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek 5. Program szkolenia podstawowego kandydatów obejmuje: na przewodników górskich obejmuje co najmniej 1) sprawdzenie dokumentacji szkolenia; 250godzin zaj´ç, w tym po 50 godzin problematyki okreÊlonej w za∏àcznikach nr 1 i 2 do rozporzàdzenia 2) ocen´ zgodnoÊci harmonogramu zaj´ç zprocesem oraz 150 godzin problematyki okreÊlonej odpowiednio jego realizacji. w za∏àcznikach nr 3, 4 lub 5 do rozporzàdzenia, z tym ˝e program szkolenia przewodników górskich tatrzaƒ- 8. Osoby dokonujàce kontroli organizatora szkole- skich obejmuje dodatkowo 65 dni szkolenia praktycznia kandydatów na pilotów wycieczek iprzewodników nego. turystycznych powiadamiajà o uchybieniach marsza∏- ka województwa, na którego terenie odbywa si´ szko- 6. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przelenie. wodników górskich rozszerzajàcych posiadane uprawnienia w klasie trzeciej na kolejny obszar górski obejmuje co najmniej 100 godzin zaj´ç z problematyki 9. Marsza∏ek województwa, na którego terenie odokreÊlonej odpowiednio w za∏àcznikach nr 3, 4 lub 5 bywa si´ szkolenie, po uzyskaniu informacji o uchydo rozporzàdzenia. bieniach organizatora szkolenia powiadamia marsza∏- ka województwa, który wyda∏ organizatorowi szkole- 7. Program szkolenia dla kandydatów na przewodnia upowa˝nienie do prowadzenia szkolenia dla kanników miejskich obejmuje co najmniej 250 godzin, dydatów na przewodników turystycznych lub pilotów wtym 50 godzin zproblematyki okreÊlonej wza∏àczniwycieczek. ku nr 1 do rozporzàdzenia i200 godzin zproblematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia. 10. Marsza∏ek województwa, który wyda∏ organizatorowi szkolenia sta∏e upowa˝nienie do szkolenia 8. Program szkolenia dla przewodników terenokandydatów na przewodników turystycznych lub pilowych obejmuje co najmniej 250 godzin, w tym 50 gotów wycieczek, dokonuje z urz´du jego kontroli nie dzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 do rzadziej ni˝ raz na trzy lata. rozporzàdzenia i200 godzin zproblematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia. § 4. 1. Program podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych 9. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przeokreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. wodników terenowych poszerzajàcych zakres posiadanych uprawnieƒ obejmuje co najmniej 100 godzin 2. Programy podstawowego szkolenia specjali- z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozpostycznego dla kandydatów na: rzàdzenia, z wy∏àczeniem metodyki i techniki prowadzenia wycieczek terenowych. 1) przewodników górskich, sk∏adajàce si´ z: 10. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przea) cz´Êci ogólnej — dla wszystkich przewodników wodników górskich beskidzkich i sudeckich, ubiegajàgórskich, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzecych si´ owy˝szà klas´, obejmuje co najmniej 150 gonia, dzin zaj´ç zproblematyki okreÊlonej wza∏àczniku nr 8 b) cz´Êci szczegó∏owej — odr´bnej dla przewodni- do rozporzàdzenia. ków beskidzkich, sudeckich i tatrzaƒskich, okre- Êlajà odpowiednio za∏àczniki nr 3—5 do rozpo- 11. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przerzàdzenia; wodników górskich tatrzaƒskich ubiegajàcych si´

Dziennik Ustaw Nr 15 — 593 — Poz. 104

o klas´ drugà obejmuje co najmniej 75 godzin zaj´ç 4) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà koteoretycznych i 25 dni szkolenia praktycznego, a dla misjà egzaminacyjnà dla przewodników turystyczubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà — co najmniej nych lub pilotów wycieczek; 65godzin zaj´ç teoretycznych i 28 dni szkolenia praktycznego, zgodnie zza∏àcznikiem nr 8 do rozporzàdze- 5) zaÊwiadczenie lekarskie, potwierdzajàce stan zdronia. wia umo˝liwiajàcy wykonywanie zadaƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek wzakresie 12. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla prze- obj´tym wnioskiem, wystawione w trybie i zakrewodników górskich ubiegajàcych si´ o uprawnienie sie okreÊlonym przepisami obadaniach lekarskich do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogór- pracowników; skich obejmuje co najmniej 30 godzin szkolenia teore- 6) oÊwiadczenie o niekaralnoÊci za przest´pstwa tycznego i100 dni szkolenia praktycznego zproblemaumyÊlne lub inne, pope∏nione w zwiàzku z wykotyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. nywaniem funkcji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek. § 5. Na podstawie programów, o których mowa w § 4, organizator szkolenia opracowuje szczegó∏owy 4. Osoby ubiegajàce si´ o uzyskanie wy˝szej klasy program szkolenia w oparciu o nast´pujàce zasady: przewodnika górskiego lub orozszerzenie zakresu po- 1) liczba godzin przewidzianych na poszczególne za- siadanych uprawnieƒ do wniosku, o którym mowa gadnienia mo˝e zostaç zwi´kszona, a w szczegól- w ust. 1, do∏àczajà: nie uzasadnionych przypadkach mo˝na dokonaç zmiany proporcji godzin pomi´dzy poszczególny- 1) zaÊwiadczenie oukoƒczeniu szkolenia uzupe∏niajàmi przedmiotami; cego, prowadzonego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ uprawnionà do szkolenia przewodni- 2) wymiar zaj´ç teoretycznych okreÊla si´ w godzi- ków turystycznych; nach lekcyjnych, natomiast wymiar zaj´ç praktycznych — w dniach szkolenia, przyjmujàc, ˝e jeden 2) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà kodzieƒ szkolenia odpowiada 8 godzinom. misjà egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych; § 6. 1. Osoby ubiegajàce si´ o nadanie uprawnieƒ 3) zaÊwiadczenie o prowadzeniu wycieczek przez przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz okres wymagany do uzyskania wy˝szej klasy wydanie legitymacji i identyfikatora sk∏adajà wniosek uprawnieƒ, wydane przez jednostk´ powierzajàcà do marsza∏ka województwa zgodnie z w∏aÊciwoÊcià, tej osobie prowadzenie wycieczek. o której mowa w art. 28 ust. 1—3 ustawy. 5. Na wniosek osoby przedstawiajàcej dokumenty 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: potwierdzajàce znajomoÊç j´zyka obcego, o których 1) imi´ inazwisko oraz nazwisko rodowe osoby okre- mowa w art. 32 ustawy, marsza∏ek województwa po- Êlonej w ust. 1; Êwiadcza znajomoÊç j´zyka obcego w legitymacji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek. 2) imiona rodziców; 6. Osoby ubiegajàce si´ owydanie kolejnego iden- 3) dat´ i miejsce urodzenia; tyfikatora do wniosku do∏àczajà: 4) miejsce zamieszkania oraz adres do koresponden- 1) 1 fotografi´; cji; 2) zaÊwiadczenie lekarskie, potwierdzajàce stan zdro- 5) wskazanie rodzaju i zakresu uprawnieƒ, o które wia umo˝liwiajàcy wykonywanie zadaƒ przewodubiega si´ osoba okreÊlona w ust. 1. nika turystycznego lub pilota wycieczek wzakresie obj´tym wnioskiem, wystawione w trybie i zakre- 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza sie okreÊlonymi przepisami o badaniach lekarsi´: skich pracowników. 1) odpis Êwiadectwa lub dyplomu stwierdzajàcego Rozdzia∏ 3 posiadanie wykszta∏cenia Êredniego lub wy˝szego; Uprawnienia przewodników turystycznych 2) 3 fotografie; § 7. 1. Warunkiem uzyskania uprawnienia prze- 3) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia prowadzo- wodnika górskiego klasy trzeciej jest wykazanie si´ nego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ wiadomoÊciami iumiej´tnoÊciami wzakresie okreÊlouprawnionà do szkolenia przewodników turystycz- nym programem szkolenia, niezb´dnymi do: nych lub pilotów wycieczek albo w przypadku osób, o których mowa w art. 22a ustawy, legity- 1) prowadzenia wycieczek górskich pieszych w wamacj´ przewodnika turystycznego lub pilota wy- runkach letnich wszystkimi szlakami oznakowanycieczek wydanà przez jeden z podmiotów, o któ- mi na okreÊlonym obszarze górskim, zwanym darych mowa w art. 49 ust. 1 ustawy; lej „obszarem uprawnieƒ”, oraz szlakami okreÊlo-

Dziennik Ustaw Nr 15 — 594 — Poz. 104

nymi w programach szkolenia, w warunkach zi- Tarnów, Bochnia, Wieliczka, Wysowa, Gorlice, Jamowych; s∏o — le˝àce na granicy obszaru uprawnieƒ; 2) prowadzenia wycieczek autokarowych wszystkimi 3) Beskidów Wschodnich, obejmujàcy wschodnià drogami na obszarze uprawnieƒ. cz´Êç Beskidu Sàdeckiego, Beskid Niski iBieszczady wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Po- 2. Przewodnik górski klasy trzeciej ubiegajàcy si´ górza Karpackiego, ograniczony od zachodu droo uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy gà Leluchów — Muszyna — Piwniczna-Zdrój — drugiej na danym obszarze powinien, oprócz wyma- Rytro — Nowy Sàcz, aod Nowego Sàcza rzekà Dugaƒ okreÊlonych w ust. 1, spe∏niaç nast´pujàce wa- najec. Obszar uprawnieƒ obejmuje miejscowoÊci: runki: PrzemyÊl, Rzeszów, Tarnów, Muszyna, Piwniczna- -Zdrój, Rytro, Nowy Sàcz — le˝àce na granicy ob- 1) posiadaç co najmniej dwuletni sta˝ przewodnika szaru uprawnieƒ, oraz Stary Sàcz. górskiego klasy trzeciej; 2. Pó∏nocnà granic´ obszarów uprawnieƒ, o któ- 2) prowadziç wycieczki co najmniej przez 30 dni, rych mowa wust. 1, stanowi linia kolejowa Cieszyn — a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni; Goleszów — Bielsko-Bia∏a — Wadowice — Kraków — 3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami Tarnów — PrzemyÊl, po∏udniowà i wschodnià — graz zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie nica paƒstwa, a w przypadku uprawnieƒ okreÊlonych szkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ drugà na tym wust. 1 pkt 2 po∏udniowà granic´ obszaru uprawnieƒ obszarze. stanowi granica Tatrzaƒskiego Parku Narodowego. 3. Przewodnik górski klasy drugiej ubiegajàcy si´ 3. Uprawnienia przewodnika górskiego tatrzaƒo uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy skiego nadaje si´ na obszar Tatr oraz obszar Podtatrza pierwszej na danym obszarze powinien, oprócz wy- obejmujàcego Spisz, Oraw´, Podhale i Pieniny, ogramagaƒ okreÊlonych w ust. 1 i 2, spe∏niaç nast´pujàce niczony dolinà rzeki Orawy, linià ∏àczàcà prze∏´cz warunki: Spytkowickà, Chabówk´ i prze∏´cz Sieniawskà, dolinà rzeki Lepietnicy do jej ujÊcia do Czarnego Dunajca, 1) posiadaç co najmniej trzyletni sta˝ przewodnika a dalej do Dunajca, dolinà rzeki Dunajec, prze∏´czà górskiego klasy drugiej; KroÊnickà, rzekà KroÊnicà do jej ujÊcia do Dunajca, rzekà Dunajec do ujÊcia rzeki Grajcarek, rzekà Grajca- 2) prowadziç wklasie drugiej wycieczki wwarunkach rek, potokiem Bia∏a Woda, prze∏´czà Rozdziele. Obszar letnich i zimowych co najmniej przez 50 dni, a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni; uprawnieƒ obejmuje tak˝e drog´ Jab∏onka — Zubrzyca Górna (Orawski Park Etnograficzny). 3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami z zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie 4. Uprawnienia przewodnika górskiego sudeckieszkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ pierwszà na go nadaje si´ na obszar Sudetów obejmujàcy Karkotym obszarze. nosze i Pogórze Karkonoskie, Góry i Pogórze Izerskie, Góry i Pogórze Kaczawskie, Rudawy Janowickie oraz § 8. 1. Uprawnienia przewodnika górskiego be- Kotlin´ Jeleniogórskà, Kotlin´ Kamiennogórskà, Góry skidzkiego nadaje si´ na jeden lub wi´cej nast´pujà- Kamienne, Góry i Pogórze Wa∏brzyskie, Góry Sowie, cych obszarów górskich: Góry Bardzkie, Góry Sto∏owe, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Masyw Ânie˝nika, Góry Bialskie, Góry Z∏ote, 1) zachodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Be- Góry Opawskie i Kotlin´ K∏odzkà, wraz z po∏o˝onà od skid Âlàski, Beskid ˚ywiecki, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Przedgórza Sudeckiego oraz nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego oraz Masywem Âl´˝y. Obszar uprawnieƒ obejmuje teren Orawà, Beskid Ma∏y, Beskid Makowski, Beskid Wypo∏o˝ony na po∏udnie i po∏udniowy zachód od drogi spowy (cz´Êç zachodnia) iPodhale obejmujàce te- J´drzychowice — Boles∏awiec (droga nr 4) — Z∏otoryreny na zachód od dolin: Bia∏ego Dunajca po Noja — Jawor (droga nr 363) — Strzegom (droga nr 374) wy Targ, Lepietnicy, Raby po Kasin´ Wielkà, Krzy- — Âwidnica (droga nr 382) — Tworzyjanów (droga nr worzeki po jej ujÊcie do Raby. Obszar uprawnieƒ 35) — Sobótka — Jordanów Âl. (drogi lokalne) — ¸aobejmuje miasta: Cieszyn, Bielsko-Bia∏a, Wadowigiewniki (droga nr 8) — Strzelin (droga nr 39) — Sarce — le˝àce na granicy obszaru uprawnieƒ; by — Szklary — Kar∏owice Wielkie — Otmuchów (dro- 2) wschodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Be- gi lokalne) — Nysa (droga nr 46) — Prudnik — Trzebiskid Wyspowy, Beskid ˚ywiecki, Beskid Makowski, nia (droga nr41). Na odcinku Trzebinia — J´drzycho- Gorce, Beskid Sàdecki, zachodnià cz´Êç Beskidu wice granic´ obszaru uprawnieƒ stanowi granica paƒ- Niskiego, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´- stwa. Obszar uprawnieƒ obejmuje nast´pujàce miej- Êcià Pogórza Karpackiego, a tak˝e Podhale, Pieni- scowoÊci po∏o˝one na granicy obszaru: Boles∏awiec, ny, Spisz iOraw´, obejmujàce tereny ograniczone Z∏otoryja, Jawor, Strzegom, Âwidnica, Sobótka, ¸aod zachodu przez: Prze∏´cz Ja∏owieckà, dolin´ rze- giewniki, Strzelin, Otmuchów, Nysa, Prudnik. ki Skawicy do jej ujÊcia do rzeki Skawy irzek´ Skaw´. Od wschodu ograniczony przez: szczyt Obicz, § 9. 1. Ustala si´ nast´pujàce stopnie trudnoÊci rzek´ Rop´ po jej ujÊcie do Wis∏oki oraz dolin´ Wi- tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników s∏oki. Obszar uprawnieƒ obejmuje miejscowoÊci: górskich odpowiedniej klasy:

Dziennik Ustaw Nr 15 — 595 — Poz. 104

1) przewodnik górski klasy trzeciej jest uprawniony 6) Poznaƒ; do prowadzenia pieszych wycieczek górskich wwarunkach letnich szlakami oznakowanymi, pie- 7) Szczecin; szych wycieczek wwarunkach zimowych szlakami 8) Toruƒ; okreÊlonymi w programach szkolenia, a tak˝e wycieczek autokarowych; 9) Warszawa; 2) przewodnik górski klasy drugiej jest uprawniony 10) Wroc∏aw. do prowadzenia: § 11. Uprawnienia przewodników miejskich obeja) pieszych wycieczek górskich wszystkimi szlakamujà tak˝e oprowadzanie po obiektach i obszarach mi oznakowanymi wwarunkach letnich iwwarunkach zimowych, znajdujàcych si´ wstrefie podmiejskiej, je˝eli te obiekty i obszary sà zwiàzane z historià, kulturà lub gospob) wycieczek autokarowych, darkà miasta oraz obj´te sà programem szkolenia przewodników miejskich. c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do III stopnia trudnoÊci w warunkach § 12. Organizator turystyki jest obowiàzany w obletnich ido II stopnia trudnoÊci wwarunkach zis∏udze grupy turystów do zapewnienia udzia∏u: mowych na zasadach okreÊlonych wodr´bnych przepisach, w przypadku przewodnika górskie- 1) przewodnika miejskiego — dla miast wymieniogo tatrzaƒskiego; nych w § 10, je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie miasta lub wybranych obiektów na je- 3) przewodnik górski klasy pierwszej jest uprawniony go obszarze, wmuzeach iobiektach zabytkowych, do prowadzenia: w których nie oprowadza uprawniony pracownik a) wycieczek górskich wwarunkach letnich izimo- etatowy; wych wszystkimi szlakami oznakowanymi na obszarze uprawnieƒ, 2) przewodnika górskiego — na obszarach górskich okreÊlonych w§ 8, je˝eli program imprezy przewib) wycieczek autokarowych, duje wycieczki piesze poza obszarem zabudowy miejscowoÊci; c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do IV stopnia trudnoÊci w warunkach 3) przewodnika terenowego lub przewodnika miejletnich ido III stopnia trudnoÊci wwarunkach ziskiego w przypadkach, o których mowa w § 11, mowych na zasadach okreÊlonych wodr´bnych w parkach narodowych, krajobrazowych i rezerprzepisach, w przypadku przewodnika górskiewatach udost´pnianych do ruchu turystycznego, go tatrzaƒskiego. je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie tych miejsc, w muzeach i obiektach zabytkowych, 2. Stopieƒ trudnoÊci tras oraz wycieczek prowaw których nie oprowadza uprawniony pracownik dzonych przez przewodników górskich posiadajàcych etatowy, atak˝e na obszarach, na których obowiàuprawnienia odpowiedniej klasy okreÊlajà szczegó∏ozujà przepisy porzàdkowe prawa miejscowego we programy szkolenia specjalistycznego i uzupe∏niaw zakresie ochrony zdrowia lub ˝ycia. jàcego okreÊlone w za∏àcznikach nr 3—5 i 8 do rozporzàdzenia. Rozdzia∏ 4 3. Prowadzenie wycieczek górskich w Tatrach po- Post´powanie egzaminacyjne wy˝ej IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i powy˝ej III stopnia trudnoÊci wwarunkach zimowych na § 13. 1. Komisje egzaminacyjne dla przewodników zasadach okreÊlonych wodr´bnych przepisach wymaturystycznych powo∏ujà dla przewodników: ga uprawnieƒ przewodnika górskiego tatrzaƒskiego i dodatkowego szkolenia uzupe∏niajàcego, okreÊlone- 1) górskich beskidzkich — Marsza∏ek Województwa go w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. Ma∏opolskiego, Marsza∏ek Województwa Podkarpackiego i Marsza∏ek Województwa Âlàskiego, § 10. Posiadanie uprawnieƒ przewodnika miejskieka˝dy w zakresie swojej w∏aÊciwoÊci terytorialnej; go jest wymagane w przypadku wykonywania zadaƒ przewodnika turystycznego w nast´pujàcych mia- 2) górskich sudeckich — Marsza∏ek Województwa stach: DolnoÊlàskiego; 1) Gdaƒsk, Gdynia, Sopot (∏àcznie); 3) górskich tatrzaƒskich — Marsza∏ek Województwa Ma∏opolskiego; 2) Katowice z GórnoÊlàskim Okr´giem Przemys∏owym (∏àcznie); 4) miejskich po: 3) Kraków; a) Gdaƒsku, Gdyni i Sopocie — Marsza∏ek Województwa Pomorskiego, 4) Lublin; b) Katowicach i GórnoÊlàskim Okr´gu Przemys∏o- 5) ¸ódê; wym — Marsza∏ek Województwa Âlàskiego,

Dziennik Ustaw Nr 15 — 596 — Poz. 104

c) Krakowie — Marsza∏ek Województwa Ma∏opol- 2. W razie odwo∏ania z przyczyn okreÊlonych skiego, w ust. 1 cz∏onka komisji egzaminacyjnej wskazanego przez stowarzyszenie zrzeszajàce przewodników turyd) Lublinie — Marsza∏ek Województwa Lubelskiego, stycznych lub pilotów wycieczek albo organizacj´ e) ¸odzi — Marsza∏ek Województwa ¸ódzkiego, zrzeszajàcà organizatorów turystyki, stowarzyszenie lub organizacja wskazuje innego kandydata na wniof) Poznaniu — Marsza∏ek Województwa Wielkosek marsza∏ka województwa. polskiego, g) Szczecinie — Marsza∏ek Województwa Zachod- 3. W razie odwo∏ania z przyczyn okreÊlonych niopomorskiego, wust. 1 pkt 1 i2 cz∏onka komisji egzaminacyjnej b´dàcego przedstawicielem wojewódzkiego konserwatora h) Toruniu — Marsza∏ek Województwa Kujawskozabytków, wojewódzki konserwator zabytków wskazu- -Pomorskiego, je innego kandydata na wniosek marsza∏ka wojewódzi) Warszawie — Marsza∏ek Województwa Mazo- twa. wieckiego, § 15. 1. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnych j) Wroc∏awiu — Marsza∏ek Województwa Dolnow celu przeprowadzenia egzaminu dla przewodników Êlàskiego. turystycznych i pilotów wycieczek powo∏ujà zespo∏y egzaminacyjne. 2. Komisje egzaminacyjne dla przewodników turystycznych terenowych po województwie oraz regionach i trasach obejmujàcych cz´Êciowo to wojewódz- 2. W sk∏ad zespo∏u egzaminacyjnego wchodzi two powo∏uje w∏aÊciwy marsza∏ek województwa, trzech egzaminatorów, wtym przewodniczàcy tego zeo którym mowa w art. 25 ust. 1 i 2 ustawy. spo∏u egzaminacyjnego. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si´ odpowiednio do 3. W pracach zespo∏u egzaminacyjnego uczestnipowo∏ania komisji egzaminacyjnych dla pilotów wy- czy tak˝e sekretarz komisji egzaminacyjnej, odpowiecieczek. dzialny za prawid∏owe sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu. 4. Komisj´ egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych oraz komisj´ egzaminacyjnà dla pilotów 4. Do zespo∏u egzaminacyjnego nie powo∏uje si´ wycieczek, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnyegzaminatora, który uczestniczy∏ wszkoleniu osób egmi”, powo∏uje si´ w sk∏adzie: zaminowanych jako organizator, kierownik szkolenia 1) przewodniczàcy; lub wyk∏adowca. 2) zast´pca przewodniczàcego; 5. Do zespo∏u egzaminacyjnego przeprowadzajàcego egzamin dla przewodników górskich powo∏uje 3) pozostali cz∏onkowie wliczbie co najmniej 4 osób. si´ egzaminatorów, którzy posiadajà uprawnienia co najmniej tej klasy, na którà odbywa si´ egzamin. 5. Kandydaci na cz∏onków komisji egzaminacyjnych powinni spe∏niaç nast´pujàce kryteria: 6. Na wniosek jednostki organizacyjnej lub osoby prowadzàcej szkolenie przewodników turystycznych 1) posiadaç wykszta∏cenie wy˝sze w zakresie zwiàzalub pilotów wycieczek, z∏o˝ony do sekretarza komisji nym z problematykà szkolenia lub egzaminacyjnej, przewodniczàcy komisji egzamina- 2) posiadaç odpowiednio uprawnienia przewodnika cyjnej wyznacza termin egzaminu oraz podaje go do turystycznego lub pilota wycieczek oraz wykazaç wiadomoÊci tym podmiotom nie póêniej ni˝ 30 dni od si´ pi´cioletnià czynnà dzia∏alnoÊcià odpowiednio dnia z∏o˝enia wniosku. jako przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek. 7. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnych oraz zespo- 6. Sekretarzem komisji egzaminacyjnej jest pra- ∏ów egzaminacyjnych nale˝y: cownik urz´du marsza∏kowskiego odpowiedzialny za 1) przygotowanie tematów itestów egzaminu pisemsporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu. nego; § 14. 1. Marsza∏ek województwa mo˝e odwo∏aç 2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustnego; cz∏onka komisji egzaminacyjnej w ka˝dym czasie: 3) okreÊlenie zadaƒ do realizacji w ramach cz´Êci 1) na jego wniosek; praktycznej egzaminu; 2) w razie nieusprawiedliwionego niewykonywania przez niego obowiàzków lub ra˝àco niedba∏ego 4) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen; ich wykonywania; 5) wydanie Êwiadectw, októrych mowa w§ 19 ust. 1. 3) wrazie utraty uprawnieƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, z wyjàtkiem przedstawi- 8. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone ciela wojewódzkiego konserwatora zabytków. w ust. 7 pkt 1—3 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu,

Dziennik Ustaw Nr 15 — 597 — Poz. 104

o którym mowa w § 18 ust. 17, stanowià dokumenta- 6. Warunkiem zdania cz´Êci pisemnej egzaminu cj´ przechowywanà przez marsza∏ka województwa. jest uzyskanie co najmniej 40 punktów. § 16. 1. Do egzaminu dopuszcza si´ osoby, które 7. Do cz´Êci ustnej egzaminu dopuszcza si´ osoby, do czternastu dni przed egzaminem przedstawi∏y: które zaliczy∏y pozytywnie cz´Êç pisemnà egzaminu. 1) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia i odbyciu 8. Cz´Êç ustna egzaminu jest przeprowadzana zaj´ç praktycznych zgodnie ztreÊcià upowa˝nienia wterminie wyznaczonym przez przewodniczàcego komarsza∏ka województwa dla organizatora szkole- misji egzaminacyjnej. nia; 9. Cz´Êç ustna egzaminu polega na udzieleniu od- 2) dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej. powiedzi na pytania zamieszczone w wylosowanym zestawie pytaƒ. 2. Egzamin jest przeprowadzany, je˝eli do egzaminu zosta∏o dopuszczonych co najmniej 10 kandyda- 10. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ. tów. 11. Ka˝dy egzaminator ocenia odr´bnie odpo- § 17. 1. Cz´Êç pisemnà egzaminu przeprowadza si´ wiedê na ka˝de pytanie, przyznajàc od dwóch do pi´- wwydzielonej sali, wwarunkach umo˝liwiajàcych eg- ciu punktów za odpowiedê prawid∏owà oraz zero zaminowanym samodzielnà prac´. punktów za odpowiedê nieprawid∏owà lub za brak odpowiedzi. 2. Przed wejÊciem na sal´ egzaminacyjnà osoba przyst´pujàca do egzaminu jest obowiàzana okazaç 12. Cz´Êç ustnà egzaminu uwa˝a si´ za zdanà wradowód to˝samoÊci. zie uzyskania przez zdajàcego co najmniej siedmiu punktów od ka˝dego egzaminatora oraz nieuzyskania 3. Osoba sprawujàca nadzór nad prawid∏owym za ˝adne pytanie zera punktów od któregokolwiek przebiegiem egzaminu mo˝e wykluczyç z egzaminu z egzaminatorów. osob´, która podczas egzaminu korzysta∏a zcudzej pomocy, pos∏ugiwa∏a si´ niedozwolonymi materia∏ami 13. Po zakoƒczeniu cz´Êci ustnej egzaminu sekrepomocniczymi, pomaga∏a innym uczestnikom egza- tarz komisji egzaminacyjnej og∏asza wyniki tej cz´Êci. minu lub winny sposób zak∏óca∏a przebieg egzaminu. 14. Cz´Êç praktyczna egzaminu dla pilotów wycie- 4. Podczas egzaminu zdajàcy mo˝e opuÊciç sal´ czek, przewodników miejskich i terenowych trwa jeden dzieƒ, a dla przewodników górskich — dwa dni. egzaminacyjnà po uzyskaniu zgody osoby sprawujàcej nadzór nad prawid∏owym przebiegiem egzaminu. 15. Cz´Êç praktyczna egzaminu sk∏ada si´ z trzech Przed opuszczeniem sali zdajàcy przekazuje prac´ sezadaƒ. kretarzowi komisji egzaminacyjnej. 16. Do cz´Êci praktycznej egzaminu dopuszcza si´ § 18. 1. Egzamin dla kandydatów na przewodniosoby, które zaliczy∏y cz´Êç teoretycznà egzaminu. ków turystycznych i pilotów wycieczek sk∏ada si´ z dwóch cz´Êci: 17. Zespó∏ egzaminacyjny sporzàdza protokó∏ przebiegu egzaminu, który podpisujà wszyscy cz∏on- 1) teoretycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla któkowie zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komirych programy szkolenia przewidujà zaj´cia teoresji egzaminacyjnej. tyczne; 2) praktycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla któ- 18. Protokó∏ przebiegu egzaminu obejmuje rych programy szkolenia przewidujà zaj´cia prak- wszczególnoÊci: list´ osób, które zg∏osi∏y si´ na egzatyczne realizowane w terenie. min, oceny wystawione przez ka˝dego egzaminatora oraz uzgodnionà ocen´ ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏asza- 2. Cz´Êç teoretyczna egzaminu jest przeprowadza- ne w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestnina w formie pisemnej i ustnej. ków. § 19. 1. Osobie, która zda∏a egzamin z wynikiem 3. Prace pisemne sà oznaczane kodem. pozytywnym, wydaje si´ Êwiadectwo wed∏ug wzoru 4. Cz´Êç pisemna egzaminu trwa 45 minut ipolega okreÊlonego w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia. na rozwiàzaniu testu sk∏adajàcego si´ z 30 pytaƒ. 2. Osoba, która nie zda∏a cz´Êci pisemnej, ustnej lub praktycznej egzaminu, mo˝e wystàpiç o ponowne 5. Ka˝de pytanie testowe jest oceniane wnast´pudopuszczenie do ka˝dej z cz´Êci egzaminu po up∏ywie jàcy sposób: 30 dni od dnia, wktórym og∏oszono wyniki egzaminu. 1) odpowiedê prawid∏owa — dwa punkty; § 20. 1. List´ ogólnopolskà egzaminatorów z j´zy- 2) odpowiedê nieprawid∏owa lub brak odpowiedzi — ków obcych, o której mowa w art. 32 ust. 3 ustawy, zero punktów. tworzy si´ na podstawie wniosków oumieszczenie ich

Dziennik Ustaw Nr 15 — 598 — Poz. 104

na liÊcie, przekazanych przez marsza∏ków woje- nych wurz´dach marsza∏kowskich, co najmniej 30 dni wództw. przed planowanym dniem egzaminu. 2. Marsza∏ek województwa przed przes∏aniem 2. Zg∏oszenia do egzaminu ze znajomoÊci j´zyka wniosku do ministra w∏aÊciwego do spraw turystyki obcego mogà sk∏adaç: ustala, czy kandydat do umieszczenia na liÊcie egzaminatorów spe∏nia nast´pujàce warunki: 1) osoby posiadajàce uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek; 1) ukoƒczy∏ studia filologiczne o specjalnoÊci w obszarze okreÊlonego j´zyka lub 2) jednostki organizacyjne lub osoby upowa˝nione do przeprowadzenia szkolenia przewodników tu- 2) jest lektorem j´zyka obcego co najmniej od 5 lat rystycznych i pilotów wycieczek w imieniu uczestw szkole Êredniej lub wy˝szej, lub ników szkolenia. 3) jest t∏umaczem przysi´g∏ym, ustanowionym wtry- 3. Do zg∏oszenia, októrym mowa wust. 2, do∏àcza bie odr´bnych przepisów. si´ dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej. Op∏at´ egzaminacyjnà wnosi si´ nie póêniej ni˝ siedem dni 3. Marsza∏ek województwa mo˝e z∏o˝yç wniosek przed terminem egzaminu. o wykreÊlenie z listy egzaminatorów osoby, która nie uczestniczy∏a przez okres 2 lat wpracach komisji egza- § 24. 1. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego minacyjnej lub zrezygnowa∏a z prac w tej komisji. przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy, ma na celu 4. Minister w∏aÊciwy do spraw turystyki wykreÊla stwierdzenie znajomoÊci j´zyka obcego odpowiednio osob´ umieszczonà na liÊcie egzaminatorów na wniow mowie i piÊmie, z uwzgl´dnieniem terminologii zasek marsza∏ka województwa. wodowej, w stopniu umo˝liwiajàcym wype∏nianie obowiàzków przewodnika turystycznego lub pilota § 21. 1. Komisja egzaminacyjna j´zyków obcych wycieczek. sk∏ada si´ co najmniej zdwóch egzaminatorów, wtym przewodniczàcego. 2. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla przewodników turystycznych obejmuje w szczególnoÊci 2. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej j´zyrozmow´ majàcà na celu sprawdzenie p∏ynnego poków obcych mo˝e wyznaczyç zespo∏y egzaminacyjne s∏ugiwania si´ j´zykiem obcym. sk∏adajàce si´ z dwóch egzaminatorów, w tym przewodniczàcego zespo∏u egzaminacyjnego. 3. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla pilotów wycieczek obejmuje w szczególnoÊci: 3. W pracach komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych ijej zespo∏u egzaminacyjnego uczestniczy sekre- 1) test pisemny z zakresu rozumienia sformu∏owaƒ tarz komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych, którym handlowych, urz´dowych i krajoznawczych oraz jest pracownik urz´du marsza∏kowskiego, odpowie- potwierdzajàcy umiej´tnoÊç formu∏owania wypodzialny za sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu eg- wiedzi w j´zyku obcym; zaminu. 2) rozmow´ majàcà na celu sprawdzenie p∏ynnego 4. Do cz∏onków komisji egzaminacyjnej j´zyków pos∏ugiwania si´ j´zykiem obcym. obcych stosuje si´ odpowiednio § 14. 4. Egzamin pisemny ze znajomoÊci j´zyka obcego § 22. 1. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnej j´zyków trwa 90 minut i polega na rozwiàzaniu testu sk∏adajàobcych nale˝y: cego si´ z 30 pytaƒ. 1) przygotowanie tematów itestów egzaminu pisem- 5. Egzamin ustny ze znajomoÊci j´zyka obcego jest nego; przeprowadzany wterminie wyznaczonym przez prze- 2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustne- wodniczàcego komisji egzaminacyjnej j´zyków obgo; cych, nie wczeÊniej jednak ni˝ po zakoƒczeniu egzaminu pisemnego i podaniu jego wyników do wiadomo- 3) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen; Êci egzaminowanych. 4) wydawanie Êwiadectw, o których mowa w § 26. 6. Egzamin ustny ze znajomoÊci j´zyka obcego polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania zamieszczo- 2. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone ne w wylosowanym zestawie. w ust. 1 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu, o którym mowa w § 24 ust. 11, stanowià dokumentacj´ przechowywanà przez marsza∏ka województwa. 7. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ. § 23. 1. Posiedzenia komisji egzaminacyjnych j´zy- 8. Egzamin ustny ze znajomoÊci j´zyka obcego ków obcych odbywajà si´ w terminach podanych do uwa˝a si´ za zdany w razie uzyskania przez zdajàcego publicznej wiadomoÊci, w miejscach ogólnie dost´p- co najmniej czterech punktów za ka˝de pytanie.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 599 — Poz. 104

9. Po zakoƒczeniu egzaminu ustnego ze znajomo- 6) 120,00 z∏otych — za egzamin ze znajomoÊci j´zyka Êci j´zyka obcego sekretarz komisji egzaminacyjnej j´- obcego przez przewodnika turystycznego i pilota zyków obcych og∏asza jego wyniki. wycieczek. 10. Do przeprowadzenia egzaminu ze znajomoÊci § 28. 1. Op∏aty wniesionej przez osob´, która nie j´zyka obcego stosuje si´ odpowiednio przepisy § 17 przystàpi∏a do egzaminu, nie zwraca si´. oraz § 18 ust. 5—7, ust. 11 i 13. 2. Op∏ata za cz´Êç praktycznà egzaminu w przy- 11. Zespó∏ egzaminacyjny sporzàdza protokó∏ padku niedopuszczenia do tej cz´Êci egzaminu podleprzebiegu egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego, ga zwrotowi. który podpisujà wszyscy cz∏onkowie zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komisji egzaminacyjnej j´zy- 3. Op∏aty egzaminacyjne nie obejmujà kosztów ków obcych. przejazdu, ubezpieczenia, zakwaterowania oraz wy˝ywienia. 12. Protokó∏ przebiegu egzaminu ze znajomoÊci j´- zyka obcego obejmuje w szczególnoÊci: list´ osób, § 29. 1. Za przeprowadzenie cz´Êci teoretycznej egktóre zg∏osi∏y si´ na ten egzamin, oceny wystawione zaminu dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przeprzez ka˝dego egzaminatora oraz uzgodnionà ocen´ wodnika turystycznego górskiego, za przeprowadze- ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏aszane w trakcie trwania eg- nie cz´Êci teoretycznej egzaminu dla osób ubiegajàzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego przez jego cych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego uczestników. miejskiego lub przewodnika turystycznego terenowego, za przeprowadzenie cz´Êci teoretycznej egzaminu § 25. Osoba, która nie zda∏a egzaminu ze znajomo- dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia pilota wycie- Êci j´zyka obcego, mo˝e wystàpiç oponowne dopusz- czek oraz za przeprowadzenie egzaminu sprawdzajàczenie do egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego po cego egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzenie up∏ywie 30 dni od dnia, w którym og∏oszono wyniki wwysokoÊci 25,00 z∏otych za jednego egzaminowaneegzaminu. go. § 26. Osobom, które zda∏y egzamin ze znajomoÊci 2. Za przeprowadzenie cz´Êci praktycznej egzamij´zyka obcego z wynikiem pozytywnym, wydaje si´ nu dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewod- Êwiadectwo znajomoÊci j´zyka obcego wzakresie wy- nika turystycznego górskiego egzaminatorowi przymaganym od przewodników turystycznych lub pilo- s∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci 250,00 z∏otych tów wycieczek, wed∏ug wzoru okreÊlonego wza∏àczni- za ka˝dy dzieƒ przeprowadzonego egzaminu. Wynaku nr 12 do rozporzàdzenia. grodzenie obejmuje przygotowanie zadaƒ egzaminacyjnych, przeprowadzenie egzaminu i ocen´ jego wy- Rozdzia∏ 5 ników. Op∏aty egzaminacyjne 3. Za przeprowadzenie cz´Êci praktycznej egzamii wynagrodzenia egzaminatorów nu dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika turystycznego terenowego, miejskiego lub pilota § 27. Op∏ata za egzamin osób ubiegajàcych si´ wycieczek egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzeouprawnienia przewodnika turystycznego ipilota wy- nie w wysokoÊci 20,00 z∏otych za jednego egzaminocieczek, atak˝e za egzamin ze znajomoÊci j´zyka obce- wanego, dla ka˝dego z cz∏onków zespo∏u egzaminago przez przewodnika turystycznego ipilota wycieczek cyjnego. wynosi: 4. Wynagrodzenie egzaminatora sprawdzajàcego 1) 120,00 z∏otych — za cz´Êç teoretycznà egzaminu znajomoÊç j´zyka obcego przez pilota wycieczek osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika i przewodnika turystycznego wynosi 40,00 z∏otych za turystycznego lub pilota wycieczek; jednà osob´. 2) 120,00 z∏otych — za cz´Êç praktycznà egzaminu 5. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 4, osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika obejmuje przygotowanie pytaƒ, przeprowadzenie odmiejskiego i terenowego; powiednio egzaminu pisemnego iustnego oraz ocen´ 3) 180,00 z∏otych — za cz´Êç praktycznà egzaminu prac pisemnych. osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika górskiego; § 30. 1. Potwierdzeniem posiadania uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek jest le- 4) 80,00 z∏otych — za cz´Êç praktycznà egzaminu gitymacja i identyfikator noszony w widocznym miejosób ubiegajàcych si´ ouprawnienia pilota wycie- scu podczas pe∏nienia obowiàzków. czek; 2. Ustala si´ wzór legitymacji: 5) 300,00 z∏otych — za egzamin sprawdzajàcy kwalifikacje przewodnika turystycznego i pilota wycie- 1) przewodnika miejskiego i terenowego, okreÊlony czek, któremu zawieszono uprawnienia; w za∏àczniku nr 13 do rozporzàdzenia;

Dziennik Ustaw Nr 15 — 600 — Poz. 104

2) przewodnika górskiego, okreÊlony w za∏àczniku § 32. 1. Zachowujà wa˝noÊç legitymacje przewodnr 14 do rozporzàdzenia; ników turystycznych i pilotów wycieczek wydane przez wojewodów na podstawie rozporzàdzenia Pre- 3) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 15 do zesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 1999 r. w sprarozporzàdzenia. wie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 31, poz. 301), rozporzàdzenia Ministra Go- 3. Ustala si´ wzór identyfikatorów: spodarki zdnia 28 czerwca 2001 r. wsprawie przewodników turystycznych ipilotów wycieczek (Dz. U. Nr 72, 1) przewodnika turystycznego, okreÊlony w za∏àcznipoz. 752) irozporzàdzenia Ministra Gospodarki iPracy ku nr 16 do rozporzàdzenia; zdnia 16 sierpnia 2004 r. wsprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek. 2) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 17 do rozporzàdzenia. 2. Identyfikatory przewodników turystycznych ipilotów wycieczek wydane przez wojewodów na pod- 4. W trakcie wykonywania zadaƒ przewodnik turystawie rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia styczny ipilot wycieczek zobowiàzani sà do posiadania 28czerwca 2001 r. wsprawie przewodników turystyczprzy sobie legitymacji potwierdzajàcej posiadanie nych i pilotów wycieczek i rozporzàdzenia Ministra uprawnieƒ odpowiednio przewodnika turystycznego Gospodarki i Pracy z dnia 16sierpnia 2004 r. w spralub pilota wycieczek oraz do okazywania jej na ˝àdawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek nie osób upowa˝nionych do wykonywania kontroli, zachowujà wa˝noÊç do dnia up∏ywu ich wa˝noÊci. w tym funkcjonariuszy Policji i stra˝y miejskich lub gminnych. § 33. Upowa˝nienia do przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek Rozdzia∏ 6 wydane przez wojewodów na podstawie rozporzàdzeƒ, o których mowa w § 32 ust. 1, zachowujà wa˝- Przepisy przejÊciowe i koƒcowe noÊç. § 31. 1. Marsza∏kowie województw przeÊlà wnio- § 34. Marsza∏kowie województwa powo∏ajà komiski, októrych mowa w§ 20 ust. 1 i2, do ministra w∏asje egzaminacyjne dla przewodników turystycznych Êciwego do spraw turystyki, wterminie 6 miesi´cy od i dla pilotów wycieczek najpóêniej w terminie 6 miednia wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. si´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. Do czasu powo∏ania komisji przez marsza∏ków województwa 2. Na podstawie przes∏anych przez marsza∏ków wo- uprawnione do wykonywania odpowiednich czynnojewództw wniosków, októrych mowa wust. 1, minister Êci sà w∏aÊciwe komisje powo∏ane przez wojewodów w∏aÊciwy do spraw turystyki og∏osi list´ egzaminatorów na podstawie rozporzàdzenia Ministra Gospodarki zj´zyków obcych nie póêniej ni˝ wterminie 9 miesi´cy i Pracy z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie przewodod dnia wejÊcia w˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. ników turystycznych i pilotów wycieczek. 3. Do czasu powo∏ania przez marsza∏ków woje- § 35. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Gospodarwództwa komisji egzaminacyjnych j´zyków obcych ki iPracy zdnia 16 sierpnia 2004 r. wsprawie przewodspoÊród osób umieszczonych na liÊcie, októrej mowa ników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. w ust. 2, zadania komisji egzaminacyjnych j´zyków Nr188, poz. 1944). obcych wykonujà komisje powo∏ane przez wojewodów na podstawie rozporzàdzenia Ministra Gospodar- § 36. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem ki iPracy zdnia 16 sierpnia 2004 r. wsprawie przewod- og∏oszenia. ników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr188, poz. 1944). Minister Gospodarki: P. G. Woêniak Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki zdnia 17 stycznia 2006 r. (poz. 104) Za∏àcznik nr 1 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA OGÓLNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW TURYSTYCZNYCH I. Za∏o˝enia ogólne 1. Wprogramie szkolenia powinny byç uwzgl´dnione, wproporcjach zalecanych programami szkolenia, zaj´cia teoretyczne (wyk∏ady i seminaria) oraz zaj´cia praktyczne (çwiczenia w terenie, wycieczki szkoleniowe). 2. W programie szkolenia nale˝y przewidzieç praktyki polegajàce na samodzielnym przeprowadzeniu, pod kierunkiem instruktora, od 2 do 5 wycieczek.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 601 — Poz. 104

II. Program szkolenia

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuMinimalna iloÊç godzin
1234
1Historia PolskiPodstawowe wiadomoÊci z historii Polski8
2Geografia turystyczna PolskiOgólna charakterystyka po∏o˝enia geograficznego i Êrodowiska przyrodniczego. Krainy geograficzne i krajobrazy Polski, naturalne i przekszta∏cone. Ogólna charakterystyka gospodarki Polski i zagad- nienia demograficzne. Podzia∏ administracyjny. Charakterystyka wa˝niejszych regionów turystycznych. MniejszoÊci narodowe i religie8
3Historia kultury w PolsceHistoria architektury w Polsce. Charakterystyczne cechy poszczegól- nych stylów architektonicznych w ich rozwoju historycznym, rozmieszczenie obiektów reprezentujàcych poszczególne style na mapie zabytków. Najwa˝niejsze muzea polskie. Zabytki piÊmien- nictwa polskiego w zbiorach muzealnych. Najciekawsze dzie∏a malarstwa europejskiego w polskich zbiorach muzealnych. Malarstwo polskie — g∏ówne kierunki i przedstawiciele. Wspó∏czesna sztuka polska w zbiorach muzealnych. Ochrona dóbr kultury, jej formy prawne i organizacyjne. Kultura i sztuka ludowa. G∏ówne regiony etnograficzne8
4Ochrona przyrody i Êrodowiska w PolscePodstawy programowe i prawne ochrony przyrody. Formy ochrony przyrody w Polsce. Krajowy system obszarów chronionych, mi´dzy- narodowe formy i systemy obszarów chronionych w Polsce. Zagro˝enia Êrodowiska przyrodniczego, w tym zwiàzane z zagospo- darowaniem i ruchem turystycznym. Podstawowe poj´cia ekologii. Ró˝norodnoÊç biologiczna Polski — podstawowe poj´cia, stan, zagro˝enia. Zasady ruchu turystycznego w lasach i na obszarach chronionych, bezpieczeƒstwo przeciwpo˝arowe w lasach. Formy (rodzaje) turystyki sprzyjajàce ochronie i zrównowa˝onemu u˝ytko- waniu Êrodowiska przyrodniczego6
5Turystyka w PolscePodstawowe poj´cia z zakresu turystyki wg terminologii Âwiatowej Organizacji Turystyki. WartoÊci spo∏eczne, zdrowotne, wychowawcze igospodarcze turystyki. Podstawowe poj´cia z zakresu krajoznawstwa. Pionierzy turystyki i krajoznawstwa. Zarys historii turystyki wPolsce na tle krajów europejskich. Organizacja turystyki wPolsce: administracja rzàdowa isamorzàdowa, organizacje spo∏eczne, izby gospodarcze, przedsi´biorstwa i biura turystyczne. Historia i organizacja przewodnictwa turystycznego4
6Metodyka i etyka przewodnictwa Ogólne zasady bezpieczeƒstwaKultura osobista, etyka i moralnoÊç przewodnika. Kultura uprawiania turystyki. S∏owo jako narz´dzie pracy przewodnika. Opanowanie j´zyka polskiego i jego kultura, s∏ownictwo, przyk∏ady najcz´stszych b∏´dów j´zykowych. Pos∏ugiwanie si´ mikrofonem wautokarze, pomieszczeniu zamkni´tym i na wolnym powietrzu. Oprowadzanie grupy wycieczko- wej wterenie otwartym iwpomieszczeniach zamkni´tych ze szczegól- nymuwzgl´dnieniem obiektów sakralnych, muzealnych, cmentarzy imiejsc martyrologii. Problematyka wycieczek szkolnych, oddzia∏ywaniewychowawcze na dzieci im∏odzie˝. Oprowadzanie wycieczek osóbniepe∏nosprawnych. Ogólne zasady bezpieczeƒstwa w prowadzeniu wycieczek. Pierwsza pomoc przedlekarska wnag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwotoków, unieruchamianie z∏amaƒ. Podstawowy sk∏ad apteczki6
Dziennik Ustaw Nr 15 — 602 — Poz. 104
1234
7Podstawowe przepisy prawne w turystyceUstawa o us∏ugach turystycznych. Umowy w turystyce, ich rodzaje, prawa i obowiàzki stron. Umowy biur podró˝y z klientami. Stosunek prawny przewodnik — uczestnik wycieczki. Podstawy prawne zatrud- niania przewodników (umowa o prac´, umowa o dzie∏o, umowa zle- cenia). OdpowiedzialnoÊç prawna przewodnika: karna, cywilna i s∏u˝- bowa. Przepisy zwiàzane z ruchem osobowym: meldunkowe, celne, graniczne i drogowe. Ubezpieczenia turystyczne6
8Wybrane zagadnienia z psychologii i socjologiiPsychologia isocjologia grupy wycieczkowej. Przewodnik jako kierownik zespo∏u. Opis po˝àdanej sylwetki, cech psy- chofizycznych iwalorów osobistych przewodnika. Zasady organizacji i kierowania zespo∏ami ludzkimi, systemy komunikacji, grupy niefor- malne.Psychologia m∏odzie˝y. Znu˝enie fizyczne ipsychiczne, sposoby zapobiegania. Metody rozwiàzywania konfliktów wgrupie turystycznej oraz zapobiegania ilikwidacji negatywnych zjawisk wyst´pujàcych wtu- rystyce. Kszta∏towanie postaw proekologicznych uorganizatorów iuczestników ruchu turystycznego OGÓ¸EM4 50

Za∏àcznik nr 2 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå OGÓLNA DLA WSZYSTKICH PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH I. Za∏o˝enia ogólne 1. Kurs dla kandydatów na przewodników górskich powinien trwaç co najmniej 12 miesi´cy, a dla kandydatów na przewodników tatrzaƒskich — 24 miesiàce; jego program powinien obejmowaç zaj´cia praktyczne zarówno w warunkach letnich, jak i zimowych. 2. Szkolenie dla przewodników ubiegajàcych si´ o wy˝sze klasy mo˝e odbywaç si´ w formie kierowanego samokszta∏cenia obejmujàcego tematy wymagane programem szkolenia. II. Program szkolenia

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym praktyczne)
1234
1Podstawowe wiadomoÊci o górach Europy iÊwiataPrzeglàd masywów i pasm górskich wszystkich kontynentów, ze szczególnym uwzgl´dnieniem gór Europy4
2Geografia turystyczna gór PolskiPodzia∏ geograficzny, morfologiczny i turystyczny gór Polski. Charakterystyka Êrodowiska geograficznego oraz topografia najwa˝- niejszych grup górskich. Klimat i wody. G∏ówne szlaki turystyczne8
3Zagadnienia ochrony obszarów górskichGórskie parki narodowe, parki krajobrazowe i wybrane rezerwaty przyrody — funkcje, znaczenie, zagro˝enia. Wra˝liwoÊç ekosystemów górskich na zagro˝enia i sposoby przeciwdzia∏ania4
Dziennik Ustaw Nr 15 — 603 — Poz. 104
1234
4Góry w kulturze polskiejGóry wliteraturze pi´knej, twórczoÊci plastycznej imuzycznej. Kultura ludowa, jej g∏ówne przejawy i cechy. Wydawnictwa o tematyce gór- skiej: mapy, monografie, albumy, przewodniki, czasopisma iperiodyki4
5Historia i organizacja turystyki górskiej w PolsceHistoria poznania gór i turystyki górskiej, alpinizmu, przewodnictwa iratownictwa górskiego. Wybitni polscy znawcy gór iturystyki górskiej. Polacy w górach Êwiata. Organizacja turystyki górskiej, alpinizmu i ratownictwa górskiego4
6Zasady letniej i zimowej turystyki górskiejSprz´t iekwipunek turystyczny. Zasady znakowania szlaków turystycz- nych. Odznaki turystyczne: GOT i GON. Metodyka prowadzenia grupy wycieczkowej w terenie górskim. Orientacja w terenie. Pos∏ugiwanie si´ mapà i kompasem6 (4)
7Bezpieczeƒstwo w górachCharakterystyczne cechy klimatu górskiego. Rodzaje zagro˝eƒ wyst´- pujàcych w górach. Prowadzenie grupy wycieczkowej w warunkach ekstremalnych (mg∏a, burza, noc, oblodzenie, zab∏àdzenie itp.). Stan zdrowia turysty, przygotowanie kondycyjne, przeciwwskazania do uprawiania turystyki górskiej. Aklimatyzacja, choroba górska — jej objawy, zapobieganie i leczenie. Pierwsza pomoc przedlekarska wnag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwo- toków,unieruchamianie z∏amaƒ. Improwizowany sprz´t transportowy itransport poszkodowanego. Wzywanie pomocy wgórach. Podstawo- wezasady asekuracji w terenie eksponowanym. Podstawowy sk∏ad apteczki przewodnika OGÓ¸EM20 (10) 50 (14)

Za∏àcznik nr 3 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå SZCZEGÓ¸OWA DLA PRZEWODNIKÓW BESKIDZKICH Program szkolenia

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym praktyczne)
1234
1Historia Beskidów na tle historii PolskiWybrane wiadomoÊci z historii Polski. Archeologia, osadnictwo, pro- blematyka spo∏eczna, kulturalna, gospodarcza, narodowoÊciowa. Wa˝ne wydarzenia historyczne. Historia miast imiejscowoÊci. Beskidy wokresie II Rzeczypospolitej iII wojny Êwiatowej. Odbudowa ze znisz- czeƒwojennych. Wa˝niejsze postacie historyczne, miejscowoÊci iobiek- tyz nimi zwiàzane. Wa˝niejsze wydarzenia z historii wspó∏czesnej30
2Ârodowisko geograficzne Beskidów i jego ochronaSzczegó∏owa charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Charakte- rystyka parków narodowych i krajobrazowych oraz wybranych rezer- watów przyrody. Ciekawostki przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych. Obszary szczególnie zagro˝one masowym ruchem turystycznym20 (10)
3Kultura isztuka BeskidówHistoria kultury isztuki Beskidów. Wp∏yw kultury Beskidów na kultur´ narodowà. Zabytki architektury, malarstwa i rzeêby. Obiekty architek- tury wspó∏czesnej. Muzea, instytucje naukowe i kulturalne (wiado- moÊci o zbiorach i zasadach zwiedzania). Prasa i wydawnictwa regio- nalne. Wybitni twórcy dawni i wspó∏czeÊni18 (10)
Dziennik Ustaw Nr 15 — 604 — Poz. 104
1234
4Etnografia i kultura ludowaKultura ludowa, strój i obrz´dy. Budownictwo drewniane, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego. Skanseny, muzea i izby regionalne10 (5)
5Topografia, komunikacja, zagospodaro- wanie turystyczneSzczegó∏owa topografia Beskidów, uk∏ad grzbietów górskich i dolin rzecznych, przebieg dzia∏ów wodnych. Szlaki turystyczne, baza nocle- gowa, koleje linowe, wyciàgi narciarskie, uk∏ad komunikacyjny, linie kolejowe i szosy, dojazdy i parkingi, panoramy z punktów widoko- wych40 (20)
6Trasy dojazdowe w BeskidyDrogi, koleje, wa˝niejsze obiekty przy trasach dojazdowych10
7Metodyka i technika prowadzenia wycieczekProwadzenie grupy wycieczkowej w warunkach ekstremalnych (mg∏a, burza, noc, oblodzenie, zab∏àdzenie itp.). Stan zdrowia turysty, przygotowanie kondycyjne, przeciwwskazania do uprawiania turystyki górskiej. Aklimatyzacja, choroba górska — jej objawy, zapobieganie i leczenie. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwotoków, unieruchamianie z∏amaƒ. Improwizowany sprz´t transportowy i transport poszkodo- wanego. Wzywanie pomocy wgórach. Podstawowe zasady asekuracji w terenie eksponowanym. Podstawowy sk∏ad apteczki przewodnika OGÓ¸EM22 (16) 150 (61)
Uwagi: 1. Dla przedmiotów wymienionych w lp. 1—6 tabeli obowiàzujà szczegó∏owe wiadomoÊci o wybranym ob- szarze Beskidów polskich oraz szczegó∏owe wiadomoÊci o odpowiedniej cz´Êci Beskidów czeskich i s∏o- wackich, atak˝e ogólne wiadomoÊci opozosta∏ych cz´Êciach Beskidów polskich, Beskidach czeskich is∏o- wackich oraz górskich pasmach przyleg∏ych. 2. U˝yte w pkt 1 okreÊlenie „odpowiednia cz´Êç Beskidów czeskich i s∏owackich” oznacza: 1) dla obszaru zachodniego Beskidów Zachodnich: Beskid Âlàski — pasmo graniczne, Beskidy Âlàsko-Mo- rawskie od prze∏´czy Pindula do linii szosy Valazske Mezirici — Nowy Jicin, Jaworniki od doliny Kisucy do linii szosy Puckov — Vsetin, Góry Kisuckie, Ma∏à Fatr´ po dolin´ Wagu, Orawskie Beskidy z Dolnà Orawà, Magur´ Orawskà oraz Góry Choczaƒskie; 2) dla obszaru wschodniego Beskidów Zachodnich: Magur´ Spiskà, Góry Lewockie i Góry Czerhowskie; 3) dla obszaru Beskidów Wschodnich: Pogórze Ondawskie, Góry Bukowskie i pasmo Wyhorlatu.

Za∏àcznik nr 4 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå SZCZEGÓ¸OWA DLA PRZEWODNIKÓW SUDECKICH Program szkolenia

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym praktyczne)
1234
1Historia Sudetów na tle historii Polski, Czech i NiemiecWybrane wiadomoÊci z historii Polski, Czech i Niemiec. Wa˝niejsze wydarzenia w historii Sudetów. Archeologia, osadnictwo, problema- tyka spo∏eczna, kulturalna, gospodarcza, narodowoÊciowa. Historia miast i miejscowoÊci. Wa˝niejsze wydarzenia z historii wspó∏czesnej. Wybitne postacie historyczne, miejscowoÊci iobiekty znimi zwiàzane30
Dziennik Ustaw Nr 15 — 605 — Poz. 104
1234
2Ârodowisko geograficzne Sudetów i jego ochronaSzczegó∏owa charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Charakte- rystyka parków narodowych i krajobrazowych oraz wybranych rezer- watów przyrody. Ciekawostki przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych. Obszary szczególnie zagro˝one masowym ruchem turystycznym20 (10)
3Kultura i sztuka SudetówHistoria kultury i sztuki Sudetów. Zabytki architektury, malarstwa i rzeêby. Obiekty architektury wspó∏czesnej. Muzea, instytucje nauko- we i kulturalne. Literatura, plastyka i muzyka. Wybitni twórcy dawni i wspó∏czeÊni. Prasa i wydawnictwa regionalne18 (10)
4Etnografia i kultura ludowaBudownictwo drewniane, folklor, obrz´dy, wierzenia, kultura ludowa. Skanseny, muzea i izby regionalne10 (5)
5Topografia, komunikacja, zagospodaro- wanie turystyczneSzczegó∏owa topografia Sudetów, uk∏ad grzbietów górskich i dolin rzecznych, przebieg dzia∏ów wodnych. Szlaki turystyczne, baza nocle- gowa, koleje linowe, wyciàgi narciarskie, uk∏ad komunikacyjny, linie kolejowe i szosy, dojazdy i parkingi, panoramy z punktów widoko- wych40 (20)
6Trasy dojazdowe w SudetyDrogi, koleje, wa˝niejsze obiekty przy trasach dojazdowych10
7Metodyka i technika prowadzenia wycieczekProwadzenie grupy wycieczkowej w warunkach ekstremalnych (mg∏a, burza, noc, oblodzenie, zab∏àdzenie itp.). Stan zdrowia turysty, przygotowanie kondycyjne, przeciwwskazania do uprawiania turystyki górskiej. Aklimatyzacja, choroba górska — jej objawy, zapobieganie i leczenie. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwotoków, unieruchamia- nie z∏amaƒ. Improwizowany sprz´t transportowy i transport poszko- dowanego. Wzywanie pomocy w górach. Podstawowe zasady aseku- racji wterenie eksponowanym. Sk∏ad podstawowej apteczki przewod- nika22 (16)
Uwagi: 1. Dla przedmiotów wymienionych w lp. 1—6 tabeli obowiàzujà szczegó∏owe wiadomoÊci o obszarze Sude- tów polskich oraz ogólne wiadomoÊci o odpowiedniej cz´Êci Sudetów czeskich. 2. U˝yte w pkt 1 okreÊlenie „odpowiednia cz´Êç Sudetów czeskich” oznacza dla obszaru zachodniego Sude- tów: Góry ¸u˝yckie, Góry Izerskie i Pasmo Jesztedu oraz Karkonosze i Pogórze Karkonoskie, Wy˝yn´ Bro- mowskà, Góry Orlickie, Jesioniki oraz Góry Odrzaƒskie.OGÓ¸EM150 (61)

Za∏àcznik nr 5 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå SZCZEGÓ¸OWA DLA PRZEWODNIKÓW TATRZA¡SKICH Program szkolenia

Lp.PrzedmiotSzczegó∏owa tematykaLiczba godzin (dni)
1234
1Topografia Tatr i zagospodaro- wanie turystycznePo∏o˝enie, podzia∏ i granice Tatr. G∏ówna graƒ Tatr i doliny walne, szczegó∏owa topografia Tatr — poszczególne doliny wraz zotoczeniem. Panoramy z wa˝niejszych szczytów, prze∏´czy i innych miejsc widoko- wych, szlaki turystyczne, g∏ówne w´z∏y turystyczne. Zagospodarowa- nie: schroniska, kolejki, obiekty sakralne, leÊniczówki oraz inne34 godz.
Dziennik Ustaw Nr 15 — 606 — Poz. 104
1234
2Topografia Podtatrza i Pienin oraz zagospodaro- wanie turystyczneObszar igranice Podtatrza, granice Podhala, Spiszu, Liptowa iOrawy, obszar i podzia∏ Pienin, krainy geograficzne na Podtatrzu i ich charak- terystyka topograficzna, szlaki turystyczne, charakterystyczne panora- my. Podzia∏ administracyjny i g∏ówne miasta na Podtatrzu, uk∏ad icharakterystyka sieci komunikacyjnej. Baza transportowa, noclegowa, gastronomiczna, handlowa i towarzyszàca na Podtatrzu. Szlaki turys- tyczne i panoramy w Pieninach, zagospodarowanie turystyczne Pienin14 godz.
3Tereny przyleg∏e do PodtatrzaKrainy geograficzne przylegajàce do Podtatrza, ich ogólna charakte- rystyka topograficzna, turystyczna i gospodarcza. Ciekawe miejsca, zabytki, obiekty, wa˝niejsze szlaki turystyczne i trasy samochodowe6 godz.
4Ârodowisko geograficzne Tatr, Podtatrza i Pienin i jego ochronaSzczegó∏owa charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Charakte- rystyka parków narodowych i krajobrazowych oraz wybranych rezer- watów przyrody. Ciekawostki przyrodnicze. Zasady ruchu turystycz- nego na obszarach chronionych. Obszary szczególnie zagro˝one ma- sowym ruchem turystycznym28 godz.
5Historia Podtatrza, poznawanie Tatr i dzia∏alnoÊç cz∏owieka w TatrachWa˝niejsze wydarzenia historyczne na Podtatrzu i w Tatrach. Poczàtki osadnictwa, rozwój miast i wsi. Wa˝niejsze wydarzenia w historii XX wieku i wspó∏czesne. Wybitne postacie historyczne i miejsca z nimi zwiàzane. Historia Podhala, Spiszu, Orawy i Liptowa. Historia poznawania Tatr, poczàtki i rozwój turystyki tatrzaƒskiej. Historia prze- wodnictwa, ratownictwa, taternictwa, taternictwa jaskiniowego i nar- ciarstwa14 godz.
6Kultura i sztuka PodtatrzaWp∏yw kultury Podtatrza na kultur´ narodowà. Tatry i Podtatrze w kulturze polskiej w dziedzinie literatury, muzyki i sztuki. Wybitne postacie ze Êwiata kultury zwiàzane z Podtatrzem. Styl zakopiaƒski. Zabytki architektury, malarstwa, rzeêby, muzea, galerie, sta∏e ekspo- zycje, g∏ówne imprezy kulturalne10 godz.
7Etnografia i kultura ludowaBudownictwo drewniane. Folklor: gwara, strój, Êpiew, muzyka, taniec, zwyczaje, obrz´dy. Rodzaje twórczoÊci ludowej: malarstwo, rzeêba, poezja, proza, haftowanie, koronkarstwo, snycerstwo, stolarka i ko- walstwo artystyczne. Wybitni twórcy ludowi dawniej idziÊ, pasterstwo, zawody wymar∏e, dawne obiekty przemys∏u ludowego. Skanseny, muzea, izby regionalne. Sta∏e imprezy folklorystyczne i regionalne, zespo∏y regionalne10 godz.
8PiÊmiennictwo i literatura tatrzaƒskaPoezja i proza dotyczàca Tatr i Podtatrza, przewodniki turystyczne, taternickie i specjalistyczne, mapy, aktualna prasa i periodyki4 godz.
9Zasady taternictwa letniego i zimowego Bezpieczeƒstwo wycieczki i klienta w trudnym terenie górskimWyposa˝enie wspinacza, sprz´t wspinaczkowy i asekuracyjny. Tech- nika wspinaczki skalnej, stanowiska ipos∏ugiwanie si´ linà, zak∏adanie por´czówek, ubezpieczanie turysty, zjazd na linie, technika podcho- dzenia na linie, prowadzenie na krótkiej linie. Wyposa˝enie do wspi- naczki zimowej, technika wspinania w Êniegu, asekuracja w Êniegu i w lodzie, narz´dzia lodowe i ich zastosowanie, wspinaczka w zimie. Skale trudnoÊci wspinaczkowych6 godz.
10Zasady narciarstwaWyposa˝enie narciarza isprz´t. Ogólne zasady poruszania si´ na nar- tach: podchodzenie, trawersowanie, zjazdy. Kodeks narciarski. Nar- ciarstwo turystyczne, ski tour’y. Stopnie i ocena zagro˝enia lawino- wego3 godz.
Dziennik Ustaw Nr 15 — 607 — Poz. 104
1234
11Niebezpieczeƒ- stwa gór w warunkach tatrzaƒskichNiebezpieczeƒstwa obiektywne zwiàzane z terenem i pogodà, choro- ba górska, niebezpieczeƒstwa subiektywne zwiàzane ze stanem psychofizycznym cz∏owieka oraz jego post´powaniem4 godz.
12Pierwsza pomoc, podstawy ratownictwa i autoratow- nictwaPierwsza pomoc w ró˝nych wypadkach i w przypadku zagro˝enia ˝ycia, rozpoznawanie stanów zagra˝ajàcych ˝yciu, zabiegi reanima- cyjne. Rodzaje urazów, zabezpieczenie, wykonywanie opatrunków, u∏o˝enie rannego. Post´powanie w przypadkach oparzeƒ, odmro˝eƒ, pora˝enia piorunem. Apteczka przewodnicka, górskie organizacje ratownicze i sposoby ∏àcznoÊci z nimi. Autoratownictwo w ró˝nych przypadkach8 godz.
13Metodyka przewodnictwa i etyka zawodowaDydaktyka przekazu przewodnickiego. Zaplanowanie i przeprowadze- nie wycieczki. Sposoby nawiàzywania kontaktu zgrupà. Problematyka wycieczek szkolnych, osób doros∏ych i grup specjalnych. Metodyka prowadzenia wycieczki na szlaku turystycznym trudnym i ∏atwym, w obiektach muzealnych. Metodyka prowadzenia wycieczek auto- karowych. Kultura osobista, etyka przewodnicka, cechy psychofizyczne i walory przewodnika5 godz.
14Trasy dojazdowe w TatryDrogi i linie kolejowe dojazdowe w Tatry. Krainy geograficzne i ich krótka charakterystyka. Ciekawe obiekty po∏o˝one przy trasie, miejsca na odpoczynek, postoje na trasie4 godz.
15Zaj´cia praktyczne i terenowe— wycieczki górskie piesze (szkolenie topograficzne — metodyczne) — 34 dni (18 Tatry s∏owackie, 14 Tatry polskie, 2 Pieniny) — wycieczki autokarowe (szkolenie topograficzne — metodyczne) — 8 dni (4 Podtatrze s∏owackie, 4 Podtatrze polskie) — szkolenie taternickie letnie — 5 dni — szkolenie taternickie zimowe — 5 dni — szkolenie narciarskie — 3 dni — szkolenie przyrodnicze w terenie — 6 dni — zaj´cia z pierwszej pomocy — 2 dni — wycieczki do jaskiƒ — 2 dni OGÓ¸EM65 dni 150 godz. + 65 dni

Uwaga: Program szkolenia przewodników turystycznych górskich tatrzaƒskich klasy trzeciej w warunkach zimowych obejmuje nast´pujàce szlaki turystyczne (wyszkolony przewodnik górski tatrzaƒski klasy trzeciej jest uprawniony do prowadzenia turystów w warunkach zimowych): W Tatrach Zachodnich bez nast´pujàcych szlaków: 1. Prze∏´cz w Grzybowcu — Giewont 2. Prze∏´cz Kondracka — Giewont 3. Przys∏op Mi´tusi — Ma∏o∏àczniak (Hawiarskà Drogà) 4. Tomanowa Polana Wy˝nia — Chuda Prze∏àczka W Tatrach Wysokich bez nast´pujàcych szlaków: 1. Liliowe — Âwinica 2. Orla Perç wraz z wszystkimi szlakami dojÊciowymi, z wyjàtkiem ich nast´pujàcych odcinków (dopuszczalnych): * Murowaniec — Czarny Staw (fragment niebieskiego szlaku na Zawrat) * Murowaniec — Czerwony Staw (fragment ˝ó∏tego szlaku na Krzy˝ne) * Schronisko w Dolinie Pi´ciu Stawów — do zakoƒczenia ramienia Ko∏owej Czuby (fragment niebieskiego szlaku na Zawrat) 3. Zielony Staw — Âwinicka Prze∏´cz 4. Szlaki na Karb i KoÊcielec 5. Morskie Oko — Dolina Pi´ciu Stawów (szlak niebieski) 6. Morskie Oko — Dolina Pi´ciu Stawów przez Szpiglasowà Prze∏´cz (szlak ˝ó∏ty) 7. Morskie Oko — Rysy (z wyjàtkiem odcinka do Czarnego Stawu) 8. Morskie Oko — Wrota Cha∏ubiƒskiego 9. Czarny Staw — Prze∏´cz pod Ch∏opkiem 10. Szlak Dolinà Roztoki do Doliny Pi´ciu Stawów jest dopuszczony wy∏àcznie jego wariantem zimowym (w górnej cz´Êci szlakiem czarnym wprost do Przedniego Stawu)

Dziennik Ustaw Nr 15 — 608 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 6 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW MIEJSKICH Program szkolenia

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym praktyczne)
1234
1Historia miasta na tle historii PolskiHistoria miast w Polsce (ogólna charakterystyka miast zabytkowych). Poczàtki i przesz∏oÊç miasta. Miasto w okresie II Rzeczypospolitej i w czasie II wojny Êwiatowej. Odbudowa ze zniszczeƒ wojennych. Wspó∏czesny rozwój miasta. ˚ycie spo∏eczno-polityczne. Wybitne postacie historyczne zwiàzane z miastem30 (10)
2Kultura i sztuka miastaZabytki miasta na tle historii sztuki w Polsce. Rozwój urbanistyczny miasta. Okresy ÊwietnoÊci w historii Polski. Zabytki architektury, rzeêby i malarstwa. Muzea i pomniki. Place i ulice. Parki i ogrody. Instytucje naukowe i kulturalne. Szkolnictwo, wy˝sze uczelnie60 (25)
3Miasto wspó∏czesnePo∏o˝enie, powierzchnia, liczba mieszkaƒców, podzia∏ administracyjny (dzielnice, osiedla). ˚ycie spo∏eczno-polityczne. Wybitne postacie wspó∏czesne miasta. Historia i wspó∏czesna gospodarka miasta. Najwa˝niejsze obiekty przemys∏owe iich produkcja. Wa˝niejsze obiekty u˝ytecznoÊci publicznej. Wspó∏czesna architektura i budownictwo. Urzàdzenia socjalne is∏u˝ba zdrowia. G∏ówne atrakcje miasta. Miasto wliteraturze, piosence ianegdocie. Problemy iosiàgni´cia ekologiczne miasta30 (15)
4Geografia turystyczna miasta i regionuAktualne problemy miasta i regionu. Plany rozwoju miasta i okolic. Charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Trasy wylotowe. MiejscowoÊci i obiekty o znaczeniu historycznym i turystycznym w najbli˝szej okolicy30 (15)
5Topografia miasta i strefy podmiejskiejUk∏ad komunikacyjny miasta, arterie przelotowe. Lokalizacja obiektów zabytkowych, gospodarczych i u˝ytecznoÊci publicznej. Baza tury- styczna, sportowa i rekreacyjna. Lokalizacja parkingów30 (20)
6Metodyka i technika prowadzenia wycieczekMetodyka i technika prowadzenia grup wycieczkowych w mieÊcie. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach i zachorowa- niach. Podstawowy sk∏ad apteczki OGÓ¸EM20 (15) 200 (100)
Dziennik Ustaw Nr 15 — 609 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 7 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW TERENOWYCH I. Program szkolenia dla kandydatów nieposiadajàcych uprawnieƒ przewodnika

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym praktyczne)
1234
1Historia regionu na tle historii PolskiWybrane wiadomoÊci zhistorii Polski. Wa˝niejsze wydarzenia whistorii regionu. Charakterystyka miast i miejscowoÊci regionu (historia, wa˝niejsze zabytki, wspó∏czesnoÊç, wa˝niejsze obiekty u˝ytecznoÊci publicznej). Region wokresie II Rzeczypospolitej iII wojny Êwiatowej. Odbudowa ze zniszczeƒ wojennych. Wa˝niejsze zagadnienia zhistorii wspó∏czesnej30
2Kultura i sztuka regionuHistoria kultury i sztuki regionu. Wp∏yw kultury regionu na kultur´ narodowà. Zabytki architektury, malarstwa irzeêby. Wybitne postacie historyczne, miejscowoÊci, obiekty ipomniki znimi zwiàzane. Muzea, instytucje naukowe i kulturalne (wiadomoÊci o zbiorach i zasadach zwiedzania). Prasa i wydawnictwa regionalne30 (10)
3Charakterystyka geograficzna regionuPo∏o˝enie i obszar, podzia∏ administracyjny, ludnoÊç (z uwzgl´dnie- niem mniejszoÊci narodowych i religii). Ukszta∏towanie powierzchni, klimat, wody (rzeki, jeziora, cieki wodne). Zasoby naturalne i ich wy- korzystanie. Wa˝niejsze ga∏´zie przemys∏u, plany rozwoju gospodar- czego. Najwa˝niejsze obiekty gospodarcze, charakterystyka ich pro- dukcji, dane statystyczne, mo˝liwoÊci zwiedzania. Gospodarka rolna regionu30 (10)
4Etnografia regionuKultura ludowa, strój iobrz´dy ludowe, folklor. Budownictwo, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego. Skanseny, muzea i izby regionalne15 (10)
5Ârodowisko geograficzne regionu i jego ochronaCharakterystyka Êrodowiska przyrodniczego regionu. Parki narodowe i krajobrazowe. Rezerwaty i pomniki przyrody, obszary chronione i atrakcyjne zespo∏y przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych20 (10)
6Zagospodaro- wanie turystyczne regionuBaza turystyczna, oÊrodki rekreacyjne iturystyczne. Szlaki turystyczne. Obiekty sportowe. Uk∏ad komunikacyjny regionu (drogi mi´dzynaro- dowe, krajowe, lokalne, linie kolejowe, parkingi i dojazdy). Kolejki linowe i wyciàgi narciarskie20 (10)
7Terenoznaw- stwo i topografiaOrientacja w terenie: bez mapy, z mapà i kompasem, pos∏ugiwanie si´ mapà i kompasem. Topografia regionu (konfiguracja terenu). Lokalizacja obiektów zabytkowych, przyrodniczych i wspó∏czesnych, drogi dojazdowe do nich. Mapy turystyczne, ich skale i rodzaje25 (15)
8Metodyka i technika prowadzenia wycieczek terenowychSpecyfika prowadzenia wycieczek autokarowych, kolejowych ipieszych. Grupa w terenie i w obiekcie, wspó∏praca z grupà. Wspó∏praca z kierowcà. Pos∏ugiwanie si´ mikrofonem. Zasady oprowadzania po obiektach sakralnych. Przerwy na odpoczynek. Pos∏ugiwanie si´ anegdotà i dowcipem. Zasady bezpieczeƒstwa na wycieczkach tere- nowych. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach i zachorowaniach. Podstawowy sk∏ad apteczki OGÓ¸EM30 (20) 200 (85)
Dziennik Ustaw Nr 15 — 610 — Poz. 104

II. Program szkolenia dla przewodników rozszerzajàcych uprawnienia na nowy obszar

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym praktyczne)
1234
1Historia regionu na tle historii PolskiWybrane wiadomoÊci z historii Polski. Wa˝niejsze wydarzenia w historii regionu. Charakterystyka miast i miejscowoÊci regionu (historia, wa˝niejsze zabytki, wspó∏czesnoÊç, wa˝niejsze obiekty u˝ytecznoÊci publicznej). Region w okresie II Rzeczypospolitej i II wojny Êwiatowej. Odbudowa ze zniszczeƒ wojennych. Wa˝niejsze zagadnienia z historii wspó∏czesnej20
2Kultura i sztuka regionuHistoria kultury i sztuki regionu. Wp∏yw kultury regionu na kultur´ narodowà. Zabytki architektury, malarstwa irzeêby. Wybitne postacie historyczne, miejscowoÊci, obiekty ipomniki znimi zwiàzane. Muzea, instytucje naukowe i kulturalne (wiadomoÊci o zbiorach i zasadach zwiedzania). Prasa i wydawnictwa regionalne20 (10)
3Geografia gospodarcza regionuPo∏o˝enie i obszar, podzia∏ administracyjny, ludnoÊç (z uwzgl´dnie- niem mniejszoÊci narodowych i religii). Ukszta∏towanie powierzchni, klimat, wody (rzeki, jeziora, cieki wodne). Zasoby naturalne i ich wy- korzystanie. Wa˝niejsze ga∏´zie przemys∏u, plany rozwoju gospodar- czego. Najwa˝niejsze obiekty gospodarcze, charakterystyka ich pro- dukcji, dane statystyczne, mo˝liwoÊci zwiedzania. Gospodarka rolna regionu20 (10)
4Etnografia regionuKultura ludowa, strój iobrz´dy ludowe, folklor. Budownictwo, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego. Skanseny, muzea i izby regionalne15 (10)
5Ârodowisko geograficzne regionu i jego ochronaCharakterystyka Êrodowiska przyrodniczego regionu. Parki narodowe i krajobrazowe. Rezerwaty i pomniki przyrody, obszary chronione i atrakcyjne zespo∏y przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych10 (5)
6Zagospodaro- wanie turystyczne regionuBaza turystyczna, oÊrodki rekreacyjne iturystyczne. Szlaki turystyczne. Obiekty sportowe. Uk∏ad komunikacyjny regionu (drogi mi´dzynaro- dowe, krajowe, lokalne, linie kolejowe, parkingi i dojazdy). Kolejki linowe i wyciàgi narciarskie5 (5)
7Terenoznaw- stwo i topografiaOrientacja w terenie: bez mapy, z mapà i kompasem, pos∏ugiwanie si´ mapà i kompasem. Topografia regionu (konfiguracja terenu). Lokalizacja obiektów zabytkowych, przyrodniczych i wspó∏czesnych, drogi dojazdowe do nich. Mapy turystyczne, ich skale i rodzaje OGÓ¸EM10 (10) 100 (50)
Dziennik Ustaw Nr 15 — 611 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 8 PROGRAM UZUPE¸NIAJÑCEGO SZKOLENIA DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH KLASY PIERWSZEJ I DRUGIEJ I. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich beskidzkich i sudeckich, ubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà i drugà

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuLiczba godzin (w tym praktycznych)
1234
1Historia i gospodarka wybranego obszaruSzczegó∏owe wiadomoÊci zhistorii wybranego obszaru; archeologia, osadnictwo, problemy spo∏eczne, kulturalne, narodowoÊciowe; szczegó∏owa historia miast i miejscowoÊci, wa˝ne wydarzenia histo- ryczne, postacie historyczne wa˝ne dla obszaru oraz obiekty z nimi zwiàzane; historia wspó∏czesna i rozwój gospodarczy30
2Geografia i geologiaSzczegó∏owe wiadomoÊci z geografii regionu. Topografia: uk∏ad grzbietów górskich, dolin rzecznych, punkty widokowe ipanoramiczne. Wybrane zagadnienia z geologii i morfologii. Charakterystyka Êrodo- wiska przyrodniczego; parki narodowe, krajobrazowe, rezerwaty, pomniki przyrody. Zasady uprawiania turystyki na obszarach chro- nionych20 (10)
3Etnografia, kultura i sztuka regionuHistoria kultury isztuki obszaru, grupy etniczne iich wp∏yw na kultur´ ludowà, sztuk´; budownictwo i zabytki architektury, malarstwa i rzeêby; przyk∏ady architektury wspó∏czesnej; muzea, skanseny, izby regionalne; instytucje naukowe, kulturalne, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego — zasady zwiedzania; kultura ludowa: strój, obrz´dy, wydawnictwa regionalne, twórcy ludowi18 (10)
4Zagospodaro- wanie turystyczne, komunikacja, szlaki turystyczneSzczegó∏owe wiadomoÊci o przebiegu szlaków turystycznych w wy- branym obszarze, baza noclegowa (schroniska, stacje turystyczne i inne obiekty); koleje linowe, wyciàgi narciarskie, szlaki komunika- cyjne, linie kolejowe, dojazdy do wa˝niejszych obiektów; parkingi, w tym leÊne, turystyczne przejÊcia graniczne; zasady poruszania si´ w strefie nadgranicznej50 (30)
5Metodyka i technika prowadzenia wycieczek w warunkach zimowychZasady poruszania si´ wterenie skalnym, Ênie˝nym, lodowym (sprz´t, zasady asekuracji). Meteorologia: czynniki pogodotwórcze, rodzaje chmur, fronty atmosferyczne, przewidywanie pogody na podstawie obserwacji zjawisk atmosferycznych; wp∏yw warunków atmosferycz- nych na zagro˝enie zdrowia i ˝ycia uczestników wycieczek górskich (mg∏a, Ênieg, wiatr, temperatura, burza, oblodzenie, lawiny). Wypadki: pierwsza pomoc, reanimacja, unieruchamianie koƒczyn, transport rannego, improwizowane Êrodki transportu, lawinoznawstwo, ekwi- punek przewodnika (ubiór, apteczka, plecak, p∏achta biwakowa) OGÓ¸EM32 (24) 150 (74)
Dziennik Ustaw Nr 15 — 612 — Poz. 104

II. Program szkolenia przewodników tatrzaƒskich ubiegajàcych si´ o wy˝sze klasy 1. Szkolenie praktyczne przewodników tatrzaƒskich na drugà klas´ mo˝e odbywaç si´ na zasadzie zorganizowanego kursu lub w formie prowadzonego przez instruktorów przewodnictwa szkolenia indywidualnego. Program szkolenia

Lp.PrzedmiotSzczegó∏owa problematykaLiczba godzin (dni)
1234
1Topografia TatrSzczegó∏owa topografia Tatr, poszczególnych masywów, dolin i szczytów, ze szczególnym uwzgl´dnieniem topografii rejonów tater- nickich oraz szczytów i prze∏´czy, na które mogà prowadziç klientów przewodnicy drugiej klasy. Panoramy z poszczególnych szczytów30 godz.
2Turystyka zimowa i narciarstwo wysokogórskieZasady turystyki zimowej. Zimowe niebezpieczeƒstwa gór, lawino- znawstwo. Metodyka prowadzenia wycieczek iklientów wwarunkach zimowych oraz wycieczek narciarskich15 godz.
3Taternictwo letnie i zimoweSzczegó∏owe wiadomoÊci z zakresu taternictwa letniego i zimowego. Sprz´t, techniki wspinaczkowe, zasady asekuracji8 godz.
4MetodykaMetodyka prowadzenia klientów poza szlakami znakowanymi w terenie ∏atwym i trudnym oraz na drogach taternickich8 godz.
5Przyroda Tatr, Podtatrza i PieninPoszerzenie i pog∏´bienie wiadomoÊci z tego zakresu. Szczegó∏owe wiadomoÊci o parkach narodowych i rezerwatach na tym terenie. Aktualne problemy ochrony przyrody i zagro˝eƒ ekologicznych8 godz.
6Pierwsza pomoc i ratownictwoKontynuacja szkolenia6 godz.
7Szkolenie praktyczneProwadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do III stopnia trudnoÊci w warunkach letnich — 5 dni. Prowadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do II stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych — 5 dni. Prowadzenie na trasach poza oznakowanymi szlakami — 10 dni. Prowadzenie wycieczek narciarskich — 5 dni OGÓ¸EM25 dni 75 godz. + 25 dni
Dziennik Ustaw Nr 15 — 613 — Poz. 104

2. Szkolenie praktyczne przewodników tatrzaƒskich na pierwszà klas´ powinno si´ odbywaç w formie szkolenia indywidualnego, prowadzonego przez instruktorów, zarówno na drogach wspinaczkowych, jak inarciarskich i poza szlakami oznakowanymi. Program szkolenia

Lp.PrzedmiotSzczegó∏owa problematykaLiczba godzin (dni)
1234
1Topografia TatrSzczegó∏owa topografia rejonów taternickich oraz szczytów iprze∏´czy, na które mogà prowadziç klientów przewodnicy pierwszej klasy30 godz.
2Taternictwo letnie izimoweKontynuacja szkolenia10 godz.
3Narciarstwo wysokogórskie i ski-alpinizmMetodyka prowadzenia wycieczek narciarskich. Technika i metodyka ski-alpinizmu10 godz.
4Przyroda Tatr i jej ochronaWybrane iposzerzone zagadnienia ztej dziedziny. Aktualne problemy ochrony przyrody i zagro˝eƒ ekologicznych9 godz.
5MetodykaMetodyka prowadzenia klientów poza szlakami znakowanymi w terenie ∏atwym i trudnym oraz na drogach taternickich6 godz.
6Szkolenie praktyczneProwadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich — 6 dni. Prowadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych — 6 dni. Prowadzenie na trasach narciarskich wysokogór- skich w Tatrach (ski-tury) — 6 dni. Prowadzenie na trasach poza oznakowanymi szlakami — 10 dni OGÓ¸EM28 dni 65 godz. + 28 dni

Za∏àcznik nr 9 PROGRAM UZUPE¸NIAJÑCEGO SZKOLENIA DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH UBIEGAJÑCYCH SI¢ O UPRAWNIENIE DO PROWADZENIA WYCIECZEK W WARUNKACH WYSOKOGÓRSKICH, POWY˚EJ III STOPNIA TRUDNOÂCI W WARUNKACH ZIMOWYCH I IV STOPNIA TRUDNOÂCI W WARUNKACH LETNICH Uwagi ogólne: 1. KolejnoÊç tematów realizowanych w trakcie szkolenia powinna odpowiadaç kolejnoÊci ich przedstawienia w programie. 2. Do szkolenia uzupe∏niajàcego wzakresie prowadzenia wycieczek wysokogórskich dopuszcza si´ przewodników tatrzaƒskich, którzy z∏o˝à wykaz przejÊç, obejmujàcy przejÊcia skalne wielowyciàgowe, przejÊcia lodowe i mikstowe oraz przejÊcia narciarskie, a tak˝e zdadzà egzamin wst´pny obejmujàcy: a) w zakresie narciarstwa: jazd´ terenowà, techniki narciarskie i narciarstwo wysokogórskie, b) w zakresie alpinizmu: umiej´tnoÊci indywidualne w skale i lodzie oraz prowadzenie na drodze wspinaczkowej w górach. 3. Szkolenie koƒczy egzamin sk∏adajàcy si´ ztrzech cz´Êci: egzamin teoretyczny, egzamin praktyczny wwarunkach letnich i egzamin praktyczny w warunkach zimowych.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 614 — Poz. 104

Program szkolenia

Lp.TematProblematyka szczegó∏owaCzas trwania
1234
1Teoria przewodnictwa wysokogór- skiegoSprz´t i teoria asekuracji. Dydaktyka i metodyka. Fizjologia wysi∏ku i podstawy medycyny sportu. Wypadki, pierwsza pomoc. Ânieg i lawinoznawstwo. Meteorologia. Podstawy nawigacji. Ochrona przyrody. Terminologia fachowa w j´zykach obcych30 godz.
2Kurs lawinowy6 dni
3Wspinaczka ska∏kowa i metodyka6 dni
4Ratownictwo6 dni
5Kurs skalny12 dni
6Kurs lodowy13 dni
7Narciarstwo pozatrasowe i metodyka3 dni
8Kurs zimowy14 dni
9PraktykaDemonstracja technik narciarskich, skalnych ilodowych. Umiej´tnoÊci prowadzenia klientów w skale, lodzie i Êniegu. Umiej´tnoÊç prowa- dzenia klientów w warunkach zimowych. Umiej´tnoÊci w zakresie szkolenia klientów OGÓ¸EM40 dni 30 godz. + 100 dni

Za∏àcznik nr 10 PROGRAM SZKOLENIA DLA KANDYDATÓW NA PILOTÓW WYCIECZEK I. Za∏o˝enia ogólne 1. Wiedza ogólna kandydatów na pilotów wycieczek powinna byç oparta na bazie programów szko∏y Êredniej. 2. W programach szkolenia nale˝y uwzgl´dniç zaj´cia teoretyczne (wyk∏ady) oraz çwiczenia prowadzone przez praktyków/instruktorów w proporcjach podanych w programie. 3. Zaj´cia praktyczne polegajà na aktywnym udziale w wycieczce i samodzielnym realizowaniu przez uczestników szkolenia dla kandydatów na pilotów wycieczek wskazanych jej etapów pod nadzorem instruktora.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 615 — Poz. 104

II. Program kursu

Lp.PrzedmiotZakres tematyczny przedmiotuGodziny (w tym çwiczenia)
1234
1Przemys∏ turystyczny w Polsce i na Êwiecie— Podstawowe definicje zwiàzane z turystykà wg terminologii Âwiatowej Organizacji Turystyki, — Przedsi´biorstwa i organizacje turystyczne i paraturystyczne w Polsce i w Êwiecie, — Struktura rodzajowa turystyki; poj´cie produktu turystycznego, — Organizacja turystyki wPolsce — rola izadania w∏adz terytorialnych i paƒstwa, — Polityka paƒstwa w zakresie rozwoju turystyki6 (4)
2Struktura spo∏eczno- -polityczna Polski, Polska na tle Europy i Êwiata— Struktura w∏adzy w Polsce, polityka rzàdu itp., — Znaczenie zagadnieƒ spo∏eczno-politycznych w obs∏udze grup turystycznych, — Podstawowe problemy spo∏eczne i ekonomiczne, — Polska w Unii Europejskiej4
3Obs∏uga ruchu turystycznego— Zasady programowania imprez turystycznych, — Rodzaje umów w turystyce zawieranych z kontrahentami, — Zasady odpraw grup turystycznych, dokumentacja imprez przyjaz- dowych i wyjazdowych, — Technika obs∏ugi grup przyjazdowych i wyjazdowych, — Specyfika obs∏ugi wybranych grup narodowoÊciowych, — Specyfika obs∏ugi turystyki pobytowej, biznesowej, motywacyjnej, szkolnej, pielgrzymkowej itp., — Turystyka osób niepe∏nosprawnych oraz inne grupy nietypowe, — Zasady rozliczania imprez turystycznych, — Baza noclegowa i gastronomiczna, zasady wspó∏pracy, — Dost´pnoÊç komunikacyjna Polski; rodzaje i specyfika transportu turystycznego, — System informacji turystycznej w Polsce, — Warunki uczestnictwa i rezygnacji; przyjmowanie i za∏atwianie reklamacji turystów36 (12)
4Geografia turystyczna Polski i Europy Historia kultury i sztuki— Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ mapà i orientacja w terenie, — Metodyka przygotowywania tras imprez turystycznych i ich opisu, — Walory turystyczne Polski i wybranych regionów Polski, — G∏ówne miasta i regiony turystyczne Polski, — G∏ówne miasta i regiony turystyczne Europy, — Najwa˝niejsze szlaki turystyczne w Polsce, — Ciekawe skanseny, muzea, miejsca pami´ci, centra pielgrzymkowe itp., — Zarys historii kultury i sztuki — style architektoniczne, wa˝niejsze obiekty w Polsce i w Europie, — Skarby kultury w Polsce i Europie (lista UNESCO), — Religie w Polsce i na Êwiecie w zarysie — miejsca pielgrzymkowe, wyznania, — MniejszoÊci narodowe w Polsce — g∏ówne oÊrodki30 (10)
Dziennik Ustaw Nr 15 — 616 — Poz. 104
1234
5Przepisy prawne w turystyce i ubezpieczenia turystyczne— Turystyczny Kodeks Etyczny, — Prawa i obowiàzki pilota wycieczek, — Zawód pilota wycieczek w Êwietle obowiàzujàcych przepisów prawnych, — Zatrudnianie pilotów wycieczek w Êwietle aktualnych przepisów prawa pracy, — OdpowiedzialnoÊç prawna organizatora turystyki i pilota wycieczek, — Ochrona konsumenta w umowach organizatora turystyki z tytu∏u podpisania umów o podró˝ z turystami, — Umowy zawierane w turystyce, — Przepisy paszportowe, celne, wizowe i dewizowe, — Opieka konsularna, — Rodzaje i formy ubezpieczenia turystów, protoko∏y szkód12 (4)
6Bezpieczeƒ- stwo, profilaktyka i ochrona zdrowia, higiena w turystyce— Zagro˝enia dla zdrowia i ˝ycia wyst´pujàce w trakcie realizacji imprez turystycznych, — Podstawowe zasady ochrony zdrowia wturystyce, pierwsza pomoc, — Sk∏ad podstawowej apteczki4 (4)
7Pilot a grupa— Podstawy komunikowania si´ pilota wycieczek z grupà, — Procesy grupowe i techniki negocjacji, — Cechy psychofizyczne pilota wycieczek, — Rozwiàzywanie konfliktów, êród∏a i objawy stresu, — Program osobistego rozwoju pilota, w tym asertywnoÊç, autoprezentacja, praca z mikrofonem, — Post´powanie pilota w sytuacjach nadzwyczajnych, — Zasady sporzàdzania protoko∏ów zdarzeƒ — przyk∏ady, — Emisja g∏osu — warsztaty, — Animacja grupy, — Elementy savoir-vivre’u i protoko∏u w biznesie, — Kszta∏towanie pozytywnego wizerunku kraju i biura podró˝y pod- czas imprezy turystycznej28 (10)
8Zaj´cia praktyczne— Wycieczka krajowa i/lub zagraniczna, minimum jeden nocleg w obiekcie hotelowym, wg szczegó∏owego rozpisania zadaƒ do realizacji i çwiczeƒ OGÓ¸EM3 dni 120 (44) + 3 DNI
Dziennik Ustaw Nr 15 — 617 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 11 WZÓR ÂWIADECTWA ZDANIA EGZAMINU PRZEWODNIKÓW TURYSTYCZNYCH I PILOTÓW WYCIECZEK

Dziennik Ustaw Nr 15 — 618 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 12 WZÓR ÂWIADECTWA ZNAJOMOÂCI J¢ZYKA OBCEGO W ZAKRESIE WYMAGANYM OD PRZEWODNIKÓW TURYSTYCZNYCH I PILOTÓW WYCIECZEK

Dziennik Ustaw Nr 15 — 619 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 13 WZÓR LEGITYMACJI PRZEWODNIKA MIEJSKIEGO I TERENOWEGO Opis techniczny: Legitymacja zawiera 6 stron (∏àcznie z ok∏adkami). Format legitymacji roz∏o˝onej: 21 cm x 7,5 cm (1/4 wielkoÊci arkusza A-4). Format legitymacji z∏o˝onej: 10,5 cm x 7,5 cm. Kolor ok∏adki: ciemna zieleƒ.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 620 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 14 WZÓR LEGITYMACJI PRZEWODNIKA GÓRSKIEGO

Dziennik Ustaw Nr 15 — 621 — Poz. 104

Opis techniczny: Legitymacja zawiera 8 stron (∏àcznie z ok∏adkami). Format legitymacji roz∏o˝onej: 21 cm x 7,5 cm (1/4 wielkoÊci arkusza A-4). Format legitymacji z∏o˝onej: 10,5 cm x 7,5 cm. Kolor ok∏adki: ciemna zieleƒ.

Dziennik Ustaw Nr 15 — 622 — Poz. 104

51 rn kinzcà∏aZ KEZCEICYW ATOLIP IJCAMYTIGEL RÓZW :ynzcinhcet sipO .owyzrowt bul ´róks w anoiwarpo ,hcynzrt´nwew norts zeb ikzce˝àisk eimrof w ajcamytigeL .∏ezro ynozco∏t ikda∏ko einorts jezswreip jenzrt´nwez aN .)4-A azsukra icÊokleiw 4/1( mc 5,7 x mc 12 :jeno˝o∏zor ijcamytigel tamroF .mc 5,7 x mc 5,01 :jeno˝o∏z ijcamytigel tamroF .y∏aib :ikda∏ko roloK

Dziennik Ustaw Nr 15 — 623 — Poz. 104

Za∏àcznik nr 16 WZÓR IDENTYFIKATORA PRZEWODNIKA TURYSTYCZNEGO Opis techniczny: Arkusz papieru o gramaturze 160 g/m2, foliowany. Format identyfikatora 10,5 cm x7,5 cm. Kolor kremowy. Za∏àcznik nr 17 WZÓR IDENTYFIKATORA PILOTA WYCIECZEK Opis techniczny: Arkusz papieru o gramaturze 160 g/m2, foliowany. Format identyfikatora: 10,5 cm x7,5 cm. Kolor bia∏y.

Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.

Odesłania

Akty uchylone: DU/2004/1944

Odesłania: DU/2004/1944, DU/2001/752, DU/1999/301

Podstawa prawna: DU/1997/884

Podstawa prawna z art.: DU/1997/884, DU/1997/884, DU/1997/884

Uchylenia wynikające z: DU/2010/672