| Dziennik Ustaw Nr 15 — 590 — Poz. 103 i 104 |
103 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 11 stycznia 2006 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie sta˝u adaptacyjnego i testu umiej´tnoÊci przeprowadzanych w toku post´powania o uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego
| Na podstawie art. 15 ustawy z dnia 26 kwiet- cyjnego i testu umiej´tnoÊci przeprowadzanych w to- nia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w paƒ- ku post´powania ouznanie kwalifikacji do wykonywa- stwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji nia zawodu przewodnika turystycznego (Dz. U. Nr 214, do wykonywania zawodów regulowanych (Dz. U. poz. 1805) w § 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Nr 87, poz.954, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´- „2. Na liÊcie, októrej mowa wust. 1 pkt 1, umieszcza puje: si´ nazwiska osób b´dàcych cz∏onkami komisji § 1. Wrozporzàdzeniu Ministra Gospodarki iPracy egzaminacyjnych dla przewodników turystycz- z dnia 7 paêdziernika 2005 r. w sprawie sta˝u adapta- nych, powo∏ywanych przez marsza∏ków woje- ——————— wództw w trybie okreÊlonym w odr´bnych prze- 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- pisach.”. wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- 7dni od dnia og∏oszenia. stra Gospodarki (Dz.U. Nr 220, poz. 1888). 2)Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864, z2004r. Nr96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 62. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak |
| ——————— 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- stra Gospodarki (Dz.U. Nr 220, poz. 1888). 2)Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864, z2004r. Nr96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 62. |
| 104 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek |
| Na podstawie art. 21 ust. 4, art. 24b i art. 34 ust. 1 3) warunki, jakim powinien odpowiadaç wniosek ustawy zdnia 29 sierpnia 1997 r. ous∏ugach turystycz- o upowa˝nienie do szkolenia przewodników tury- nych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 i Nr 273, stycznych ipilotów wycieczek, oraz tryb iszczegó- poz. 2703 oraz z2005r. Nr 175, poz. 1462) zarzàdza si´, ∏owe zasady kontroli szkoleƒ; co nast´puje: 4) w∏aÊciwoÊç terytorialnà marsza∏ków województw Rozdzia∏ 1 powo∏ujàcych komisje egzaminacyjne dla prze- wodników turystycznych i pilotów wycieczek; Przepisy ogólne 5) kwalifikacje, sk∏ad, sposób powo∏ywania iodwo∏y- wania cz∏onków komisji egzaminacyjnych, o któ- § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: rych mowa w art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1) wykaz miast, w których wykonywanie zadaƒ prze- 1997 r. o us∏ugach turystycznych, zwanej dalej wodnika turystycznego wymaga posiadania „ustawà”, zasady egzaminowania kandydatów na uprawnieƒ przewodnika miejskiego; przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz wzór Êwiadectwa wydawanego przez te komi- 2) warunki, jakie powinien spe∏niaç organizator szko- sje; lenia ubiegajàcy si´ o upowa˝nienie do szkolenia przewodników turystycznych i pilotów wycie- 6) warunki, jakim powinien odpowiadaç wniosek czek; o nadanie uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek; ——————— 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- 7) programy szkolenia kandydatów na przewodników wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- turystycznych i pilotów wycieczek; dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- 8) warunki uzyskiwania poszczególnych klas prze- stra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888). wodników górskich, zakres terytorialny uprawnieƒ |
| ——————— 1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà- dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- stra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888). |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 591 — Poz. 104 |
przewodników górskich i stopieƒ trudnoÊci tras b) obszaru uprawnieƒ, którego ma dotyczyç szkooraz wycieczek prowadzonych przez przewodni- lenie przewodników turystycznych, z podaniem ków górskich posiadajàcych uprawnienia okreÊlo- zasi´gu regionu lub trasy turystycznej dla nej klasy; uprawnieƒ przewodnika terenowego innych ni˝ obszar ca∏ego województwa; 9) miasta iobszary, na których organizatorzy turystyki majà obowiàzek zapewnienia opieki przewodni- 3) wskazanie, czy upowa˝nienie ma byç wydane na ka turystycznego; przeprowadzenie jednego szkolenia, czy na sta∏e; 10) sk∏ad i zasady dzia∏ania komisji egzaminacyjnych 4) oÊwiadczenie, czy szkolenie b´dzie przeprowadzoj´zyków obcych, o których mowa w art. 32 ust. 3 ne w ramach prowadzonej dzia∏alnoÊci gospodarustawy, wzór Êwiadectwa wydawanego przez te czej; komisje oraz tryb wy∏aniania kandydatów do 5) wskazanie kierownika szkolenia lub innej osoby umieszczenia na liÊcie ministra w∏aÊciwego do upowa˝nionej do wyst´powania wobec marsza∏ka spraw turystyki, o której mowa w art. 32 ust. 3 województwa w sprawach zwiàzanych ze szkoleustawy; niem; 11) wysokoÊç op∏at za sprawdzenie kwalifikacji osób 6) informacj´ odotychczasowych szkoleniach prowaubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika turydzonych przez wnioskodawc´, je˝eli wnioskodawstycznego lub pilota wycieczek, sprawdzenie znaca prowadzi∏ uprzednio szkolenia; jomoÊci j´zyka obcego przez komisj´ egzaminacyjnà j´zyków obcych, o której mowa w art. 32 7) opis warunków szkolenia, w tym wskazanie miejust.3 ustawy, oraz wysokoÊç wynagrodzenia egsca odbywania wyk∏adów i zaj´ç praktycznych, zaminatorów; a tak˝e okreÊlenie miejsca przechowywania dokumentacji szkolenia i archiwum wydanych doku- 12) wzory dokumentów potwierdzajàcych posiadanie mentów. uprawnieƒ przewodnika turystycznego ipilota wycieczek, a tak˝e tryb okazywania legitymacji prze- 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza wodnika turystycznego ipilota wycieczek upowa˝- si´: nionym organom oraz sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadaƒ przewodni- 1) szczegó∏owe programy szkolenia, zgodne z odpoka turystycznego lub pilota wycieczek. wiednimi wymaganiami programów, o których mowa w § 4; § 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 2) wykaz kadry wyk∏adowców i instruktorów realizu- 1) warunkach zimowych — nale˝y przez to rozumieç jàcych zaj´cia obj´te programem szkolenia, zudowyst´powanie lokalnych zalodzeƒ, g∏´bokiego lub kumentowaniem ich kwalifikacji w formie: Êwie˝ego Êniegu, wtrakcie których uprawianie turystyki wymaga u˝ycia specjalistycznego sprz´tu, a) odpisu dyplomu ukoƒczenia studiów wy˝szych, w szczególnoÊci czekana, raków; b) zaÊwiadczenia oposiadaniu praktyki wzakresie wykonywania zadaƒ odpowiednio przewodnika 2) warunkach letnich — nale˝y przez to rozumieç turystycznego lub pilota wycieczek wwymiarze stan, w którym nie wyst´pujà czynniki atmosfeco najmniej 50 dni w okresie 5 lat poprzedzajàryczne, o których mowa w pkt 1. cych dzieƒ z∏o˝enia wniosku o udzielenie upowa˝nienia, wydanego przez organizatora tury- Rozdzia∏ 2 styki lub jednostk´ organizacyjnà powierzajàcà zadania odpowiednio przewodnika turystyczne- Szkolenia dla przewodników turystycznych go lub pilota wycieczek; i pilotów wycieczek oraz ich kontrola 3) oÊwiadczenia osób obj´tych wykazem, o którym § 3. 1. Upowa˝nienie do przeprowadzenia szkole- mowa wpkt 2, potwierdzajàce zgod´ na wspó∏prania przewodników turystycznych lub pilotów wycie- c´ z wnioskodawcà w zakresie obj´tym wnioczek wydaje na wniosek zainteresowanego podmiotu, skiem; zwanego dalej „wnioskodawcà”, marsza∏ek woje- 4) wskazanie siedziby, wktórej wnioskodawca zamiewództwa, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy. rza przechowywaç dokumentacj´ szkolenia iarchiwum wydanych dokumentów; 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 5) wewn´trzny regulamin szkolenia, przedstawiany 1) wskazanie jednostki organizacyjnej lub osoby s∏uchaczom, okreÊlajàcy w szczególnoÊci warunki ubiegajàcej si´ o upowa˝nienie; potwierdzania udzia∏u w zaj´ciach teoretycznych i praktycznych oraz ich zaliczenia. 2) okreÊlenie zakresu szkolenia, które wnioskodawca zamierza prowadziç, w tym wskazanie: 4. Organizator szkolenia dla kandydatów na przea) czy szkolenie ma mieç charakter podstawowy, wodników turystycznych lub pilotów wycieczek rozpoczy uzupe∏niajàcy, czynajàc szkolenie, pisemnie informuje o tym mar-
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 592 — Poz. 104 |
sza∏ka województwa w∏aÊciwego dla miejsca odbywa- 2) przewodników miejskich — okreÊla za∏àcznik nr 6 nia szkolenia, przedk∏adajàc kopi´ upowa˝nienia do do rozporzàdzenia; prowadzenia szkoleƒ od w∏aÊciwego marsza∏ka województwa wraz z harmonogramem zaj´ç i wykazem 3) przewodników terenowych — okreÊla za∏àcznik wyk∏adowców i instruktorów. nr7 do rozporzàdzenia. 3. Programy uzupe∏niajàcego szkolenia dla kandy- 5. Marsza∏ek województwa, który otrzyma∏ infordatów na przewodników górskich: macj´ o odbywajàcym si´ na jego terenie szkoleniu dla kandydatów na przewodników turystycznych lub 1) ubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà i drugà — okrepilotów wycieczek, ma prawo przeprowadziç kontrol´ Êla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia; organizatora szkolenia w czasie trwania szkolenia. 2) ubiegajàcych si´ o uprawnienie do prowadzenia 6. Kontrola organizatora szkolenia kandydatów na wycieczek wwarunkach wysokogórskich, powy˝ej przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych powinna odbywaç si´ wobecnoÊci kierownika szkole- i IVstopnia trudnoÊci w warunkach letnich — nia lub osoby upowa˝nionej do zast´powania kierow- okreÊla za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia. nika szkolenia. 4. Program szkolenia dla kandydatów na pilotów wycieczek okreÊla za∏àcznik nr 10 do rozporzàdzenia. 7. Kontrola organizatora szkolenia kandydatów na przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek 5. Program szkolenia podstawowego kandydatów obejmuje: na przewodników górskich obejmuje co najmniej 1) sprawdzenie dokumentacji szkolenia; 250godzin zaj´ç, w tym po 50 godzin problematyki okreÊlonej w za∏àcznikach nr 1 i 2 do rozporzàdzenia 2) ocen´ zgodnoÊci harmonogramu zaj´ç zprocesem oraz 150 godzin problematyki okreÊlonej odpowiednio jego realizacji. w za∏àcznikach nr 3, 4 lub 5 do rozporzàdzenia, z tym ˝e program szkolenia przewodników górskich tatrzaƒ- 8. Osoby dokonujàce kontroli organizatora szkole- skich obejmuje dodatkowo 65 dni szkolenia praktycznia kandydatów na pilotów wycieczek iprzewodników nego. turystycznych powiadamiajà o uchybieniach marsza∏- ka województwa, na którego terenie odbywa si´ szko- 6. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przelenie. wodników górskich rozszerzajàcych posiadane uprawnienia w klasie trzeciej na kolejny obszar górski obejmuje co najmniej 100 godzin zaj´ç z problematyki 9. Marsza∏ek województwa, na którego terenie odokreÊlonej odpowiednio w za∏àcznikach nr 3, 4 lub 5 bywa si´ szkolenie, po uzyskaniu informacji o uchydo rozporzàdzenia. bieniach organizatora szkolenia powiadamia marsza∏- ka województwa, który wyda∏ organizatorowi szkole- 7. Program szkolenia dla kandydatów na przewodnia upowa˝nienie do prowadzenia szkolenia dla kanników miejskich obejmuje co najmniej 250 godzin, dydatów na przewodników turystycznych lub pilotów wtym 50 godzin zproblematyki okreÊlonej wza∏àczniwycieczek. ku nr 1 do rozporzàdzenia i200 godzin zproblematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia. 10. Marsza∏ek województwa, który wyda∏ organizatorowi szkolenia sta∏e upowa˝nienie do szkolenia 8. Program szkolenia dla przewodników terenokandydatów na przewodników turystycznych lub pilowych obejmuje co najmniej 250 godzin, w tym 50 gotów wycieczek, dokonuje z urz´du jego kontroli nie dzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 do rzadziej ni˝ raz na trzy lata. rozporzàdzenia i200 godzin zproblematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia. § 4. 1. Program podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych 9. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przeokreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. wodników terenowych poszerzajàcych zakres posiadanych uprawnieƒ obejmuje co najmniej 100 godzin 2. Programy podstawowego szkolenia specjali- z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozpostycznego dla kandydatów na: rzàdzenia, z wy∏àczeniem metodyki i techniki prowadzenia wycieczek terenowych. 1) przewodników górskich, sk∏adajàce si´ z: 10. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przea) cz´Êci ogólnej — dla wszystkich przewodników wodników górskich beskidzkich i sudeckich, ubiegajàgórskich, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzecych si´ owy˝szà klas´, obejmuje co najmniej 150 gonia, dzin zaj´ç zproblematyki okreÊlonej wza∏àczniku nr 8 b) cz´Êci szczegó∏owej — odr´bnej dla przewodni- do rozporzàdzenia. ków beskidzkich, sudeckich i tatrzaƒskich, okre- Êlajà odpowiednio za∏àczniki nr 3—5 do rozpo- 11. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przerzàdzenia; wodników górskich tatrzaƒskich ubiegajàcych si´
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 593 — Poz. 104 |
o klas´ drugà obejmuje co najmniej 75 godzin zaj´ç 4) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà koteoretycznych i 25 dni szkolenia praktycznego, a dla misjà egzaminacyjnà dla przewodników turystyczubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà — co najmniej nych lub pilotów wycieczek; 65godzin zaj´ç teoretycznych i 28 dni szkolenia praktycznego, zgodnie zza∏àcznikiem nr 8 do rozporzàdze- 5) zaÊwiadczenie lekarskie, potwierdzajàce stan zdronia. wia umo˝liwiajàcy wykonywanie zadaƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek wzakresie 12. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla prze- obj´tym wnioskiem, wystawione w trybie i zakrewodników górskich ubiegajàcych si´ o uprawnienie sie okreÊlonym przepisami obadaniach lekarskich do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogór- pracowników; skich obejmuje co najmniej 30 godzin szkolenia teore- 6) oÊwiadczenie o niekaralnoÊci za przest´pstwa tycznego i100 dni szkolenia praktycznego zproblemaumyÊlne lub inne, pope∏nione w zwiàzku z wykotyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. nywaniem funkcji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek. § 5. Na podstawie programów, o których mowa w § 4, organizator szkolenia opracowuje szczegó∏owy 4. Osoby ubiegajàce si´ o uzyskanie wy˝szej klasy program szkolenia w oparciu o nast´pujàce zasady: przewodnika górskiego lub orozszerzenie zakresu po- 1) liczba godzin przewidzianych na poszczególne za- siadanych uprawnieƒ do wniosku, o którym mowa gadnienia mo˝e zostaç zwi´kszona, a w szczegól- w ust. 1, do∏àczajà: nie uzasadnionych przypadkach mo˝na dokonaç zmiany proporcji godzin pomi´dzy poszczególny- 1) zaÊwiadczenie oukoƒczeniu szkolenia uzupe∏niajàmi przedmiotami; cego, prowadzonego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ uprawnionà do szkolenia przewodni- 2) wymiar zaj´ç teoretycznych okreÊla si´ w godzi- ków turystycznych; nach lekcyjnych, natomiast wymiar zaj´ç praktycznych — w dniach szkolenia, przyjmujàc, ˝e jeden 2) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà kodzieƒ szkolenia odpowiada 8 godzinom. misjà egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych; § 6. 1. Osoby ubiegajàce si´ o nadanie uprawnieƒ 3) zaÊwiadczenie o prowadzeniu wycieczek przez przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz okres wymagany do uzyskania wy˝szej klasy wydanie legitymacji i identyfikatora sk∏adajà wniosek uprawnieƒ, wydane przez jednostk´ powierzajàcà do marsza∏ka województwa zgodnie z w∏aÊciwoÊcià, tej osobie prowadzenie wycieczek. o której mowa w art. 28 ust. 1—3 ustawy. 5. Na wniosek osoby przedstawiajàcej dokumenty 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: potwierdzajàce znajomoÊç j´zyka obcego, o których 1) imi´ inazwisko oraz nazwisko rodowe osoby okre- mowa w art. 32 ustawy, marsza∏ek województwa po- Êlonej w ust. 1; Êwiadcza znajomoÊç j´zyka obcego w legitymacji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek. 2) imiona rodziców; 6. Osoby ubiegajàce si´ owydanie kolejnego iden- 3) dat´ i miejsce urodzenia; tyfikatora do wniosku do∏àczajà: 4) miejsce zamieszkania oraz adres do koresponden- 1) 1 fotografi´; cji; 2) zaÊwiadczenie lekarskie, potwierdzajàce stan zdro- 5) wskazanie rodzaju i zakresu uprawnieƒ, o które wia umo˝liwiajàcy wykonywanie zadaƒ przewodubiega si´ osoba okreÊlona w ust. 1. nika turystycznego lub pilota wycieczek wzakresie obj´tym wnioskiem, wystawione w trybie i zakre- 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza sie okreÊlonymi przepisami o badaniach lekarsi´: skich pracowników. 1) odpis Êwiadectwa lub dyplomu stwierdzajàcego Rozdzia∏ 3 posiadanie wykszta∏cenia Êredniego lub wy˝szego; Uprawnienia przewodników turystycznych 2) 3 fotografie; § 7. 1. Warunkiem uzyskania uprawnienia prze- 3) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia prowadzo- wodnika górskiego klasy trzeciej jest wykazanie si´ nego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ wiadomoÊciami iumiej´tnoÊciami wzakresie okreÊlouprawnionà do szkolenia przewodników turystycz- nym programem szkolenia, niezb´dnymi do: nych lub pilotów wycieczek albo w przypadku osób, o których mowa w art. 22a ustawy, legity- 1) prowadzenia wycieczek górskich pieszych w wamacj´ przewodnika turystycznego lub pilota wy- runkach letnich wszystkimi szlakami oznakowanycieczek wydanà przez jeden z podmiotów, o któ- mi na okreÊlonym obszarze górskim, zwanym darych mowa w art. 49 ust. 1 ustawy; lej „obszarem uprawnieƒ”, oraz szlakami okreÊlo-
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 594 — Poz. 104 |
nymi w programach szkolenia, w warunkach zi- Tarnów, Bochnia, Wieliczka, Wysowa, Gorlice, Jamowych; s∏o — le˝àce na granicy obszaru uprawnieƒ; 2) prowadzenia wycieczek autokarowych wszystkimi 3) Beskidów Wschodnich, obejmujàcy wschodnià drogami na obszarze uprawnieƒ. cz´Êç Beskidu Sàdeckiego, Beskid Niski iBieszczady wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Po- 2. Przewodnik górski klasy trzeciej ubiegajàcy si´ górza Karpackiego, ograniczony od zachodu droo uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy gà Leluchów — Muszyna — Piwniczna-Zdrój — drugiej na danym obszarze powinien, oprócz wyma- Rytro — Nowy Sàcz, aod Nowego Sàcza rzekà Dugaƒ okreÊlonych w ust. 1, spe∏niaç nast´pujàce wa- najec. Obszar uprawnieƒ obejmuje miejscowoÊci: runki: PrzemyÊl, Rzeszów, Tarnów, Muszyna, Piwniczna- -Zdrój, Rytro, Nowy Sàcz — le˝àce na granicy ob- 1) posiadaç co najmniej dwuletni sta˝ przewodnika szaru uprawnieƒ, oraz Stary Sàcz. górskiego klasy trzeciej; 2. Pó∏nocnà granic´ obszarów uprawnieƒ, o któ- 2) prowadziç wycieczki co najmniej przez 30 dni, rych mowa wust. 1, stanowi linia kolejowa Cieszyn — a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni; Goleszów — Bielsko-Bia∏a — Wadowice — Kraków — 3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami Tarnów — PrzemyÊl, po∏udniowà i wschodnià — graz zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie nica paƒstwa, a w przypadku uprawnieƒ okreÊlonych szkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ drugà na tym wust. 1 pkt 2 po∏udniowà granic´ obszaru uprawnieƒ obszarze. stanowi granica Tatrzaƒskiego Parku Narodowego. 3. Przewodnik górski klasy drugiej ubiegajàcy si´ 3. Uprawnienia przewodnika górskiego tatrzaƒo uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy skiego nadaje si´ na obszar Tatr oraz obszar Podtatrza pierwszej na danym obszarze powinien, oprócz wy- obejmujàcego Spisz, Oraw´, Podhale i Pieniny, ogramagaƒ okreÊlonych w ust. 1 i 2, spe∏niaç nast´pujàce niczony dolinà rzeki Orawy, linià ∏àczàcà prze∏´cz warunki: Spytkowickà, Chabówk´ i prze∏´cz Sieniawskà, dolinà rzeki Lepietnicy do jej ujÊcia do Czarnego Dunajca, 1) posiadaç co najmniej trzyletni sta˝ przewodnika a dalej do Dunajca, dolinà rzeki Dunajec, prze∏´czà górskiego klasy drugiej; KroÊnickà, rzekà KroÊnicà do jej ujÊcia do Dunajca, rzekà Dunajec do ujÊcia rzeki Grajcarek, rzekà Grajca- 2) prowadziç wklasie drugiej wycieczki wwarunkach rek, potokiem Bia∏a Woda, prze∏´czà Rozdziele. Obszar letnich i zimowych co najmniej przez 50 dni, a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni; uprawnieƒ obejmuje tak˝e drog´ Jab∏onka — Zubrzyca Górna (Orawski Park Etnograficzny). 3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami z zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie 4. Uprawnienia przewodnika górskiego sudeckieszkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ pierwszà na go nadaje si´ na obszar Sudetów obejmujàcy Karkotym obszarze. nosze i Pogórze Karkonoskie, Góry i Pogórze Izerskie, Góry i Pogórze Kaczawskie, Rudawy Janowickie oraz § 8. 1. Uprawnienia przewodnika górskiego be- Kotlin´ Jeleniogórskà, Kotlin´ Kamiennogórskà, Góry skidzkiego nadaje si´ na jeden lub wi´cej nast´pujà- Kamienne, Góry i Pogórze Wa∏brzyskie, Góry Sowie, cych obszarów górskich: Góry Bardzkie, Góry Sto∏owe, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Masyw Ânie˝nika, Góry Bialskie, Góry Z∏ote, 1) zachodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Be- Góry Opawskie i Kotlin´ K∏odzkà, wraz z po∏o˝onà od skid Âlàski, Beskid ˚ywiecki, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Przedgórza Sudeckiego oraz nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego oraz Masywem Âl´˝y. Obszar uprawnieƒ obejmuje teren Orawà, Beskid Ma∏y, Beskid Makowski, Beskid Wypo∏o˝ony na po∏udnie i po∏udniowy zachód od drogi spowy (cz´Êç zachodnia) iPodhale obejmujàce te- J´drzychowice — Boles∏awiec (droga nr 4) — Z∏otoryreny na zachód od dolin: Bia∏ego Dunajca po Noja — Jawor (droga nr 363) — Strzegom (droga nr 374) wy Targ, Lepietnicy, Raby po Kasin´ Wielkà, Krzy- — Âwidnica (droga nr 382) — Tworzyjanów (droga nr worzeki po jej ujÊcie do Raby. Obszar uprawnieƒ 35) — Sobótka — Jordanów Âl. (drogi lokalne) — ¸aobejmuje miasta: Cieszyn, Bielsko-Bia∏a, Wadowigiewniki (droga nr 8) — Strzelin (droga nr 39) — Sarce — le˝àce na granicy obszaru uprawnieƒ; by — Szklary — Kar∏owice Wielkie — Otmuchów (dro- 2) wschodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Be- gi lokalne) — Nysa (droga nr 46) — Prudnik — Trzebiskid Wyspowy, Beskid ˚ywiecki, Beskid Makowski, nia (droga nr41). Na odcinku Trzebinia — J´drzycho- Gorce, Beskid Sàdecki, zachodnià cz´Êç Beskidu wice granic´ obszaru uprawnieƒ stanowi granica paƒ- Niskiego, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´- stwa. Obszar uprawnieƒ obejmuje nast´pujàce miej- Êcià Pogórza Karpackiego, a tak˝e Podhale, Pieni- scowoÊci po∏o˝one na granicy obszaru: Boles∏awiec, ny, Spisz iOraw´, obejmujàce tereny ograniczone Z∏otoryja, Jawor, Strzegom, Âwidnica, Sobótka, ¸aod zachodu przez: Prze∏´cz Ja∏owieckà, dolin´ rze- giewniki, Strzelin, Otmuchów, Nysa, Prudnik. ki Skawicy do jej ujÊcia do rzeki Skawy irzek´ Skaw´. Od wschodu ograniczony przez: szczyt Obicz, § 9. 1. Ustala si´ nast´pujàce stopnie trudnoÊci rzek´ Rop´ po jej ujÊcie do Wis∏oki oraz dolin´ Wi- tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników s∏oki. Obszar uprawnieƒ obejmuje miejscowoÊci: górskich odpowiedniej klasy:
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 595 — Poz. 104 |
1) przewodnik górski klasy trzeciej jest uprawniony 6) Poznaƒ; do prowadzenia pieszych wycieczek górskich wwarunkach letnich szlakami oznakowanymi, pie- 7) Szczecin; szych wycieczek wwarunkach zimowych szlakami 8) Toruƒ; okreÊlonymi w programach szkolenia, a tak˝e wycieczek autokarowych; 9) Warszawa; 2) przewodnik górski klasy drugiej jest uprawniony 10) Wroc∏aw. do prowadzenia: § 11. Uprawnienia przewodników miejskich obeja) pieszych wycieczek górskich wszystkimi szlakamujà tak˝e oprowadzanie po obiektach i obszarach mi oznakowanymi wwarunkach letnich iwwarunkach zimowych, znajdujàcych si´ wstrefie podmiejskiej, je˝eli te obiekty i obszary sà zwiàzane z historià, kulturà lub gospob) wycieczek autokarowych, darkà miasta oraz obj´te sà programem szkolenia przewodników miejskich. c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do III stopnia trudnoÊci w warunkach § 12. Organizator turystyki jest obowiàzany w obletnich ido II stopnia trudnoÊci wwarunkach zis∏udze grupy turystów do zapewnienia udzia∏u: mowych na zasadach okreÊlonych wodr´bnych przepisach, w przypadku przewodnika górskie- 1) przewodnika miejskiego — dla miast wymieniogo tatrzaƒskiego; nych w § 10, je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie miasta lub wybranych obiektów na je- 3) przewodnik górski klasy pierwszej jest uprawniony go obszarze, wmuzeach iobiektach zabytkowych, do prowadzenia: w których nie oprowadza uprawniony pracownik a) wycieczek górskich wwarunkach letnich izimo- etatowy; wych wszystkimi szlakami oznakowanymi na obszarze uprawnieƒ, 2) przewodnika górskiego — na obszarach górskich okreÊlonych w§ 8, je˝eli program imprezy przewib) wycieczek autokarowych, duje wycieczki piesze poza obszarem zabudowy miejscowoÊci; c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do IV stopnia trudnoÊci w warunkach 3) przewodnika terenowego lub przewodnika miejletnich ido III stopnia trudnoÊci wwarunkach ziskiego w przypadkach, o których mowa w § 11, mowych na zasadach okreÊlonych wodr´bnych w parkach narodowych, krajobrazowych i rezerprzepisach, w przypadku przewodnika górskiewatach udost´pnianych do ruchu turystycznego, go tatrzaƒskiego. je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie tych miejsc, w muzeach i obiektach zabytkowych, 2. Stopieƒ trudnoÊci tras oraz wycieczek prowaw których nie oprowadza uprawniony pracownik dzonych przez przewodników górskich posiadajàcych etatowy, atak˝e na obszarach, na których obowiàuprawnienia odpowiedniej klasy okreÊlajà szczegó∏ozujà przepisy porzàdkowe prawa miejscowego we programy szkolenia specjalistycznego i uzupe∏niaw zakresie ochrony zdrowia lub ˝ycia. jàcego okreÊlone w za∏àcznikach nr 3—5 i 8 do rozporzàdzenia. Rozdzia∏ 4 3. Prowadzenie wycieczek górskich w Tatrach po- Post´powanie egzaminacyjne wy˝ej IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i powy˝ej III stopnia trudnoÊci wwarunkach zimowych na § 13. 1. Komisje egzaminacyjne dla przewodników zasadach okreÊlonych wodr´bnych przepisach wymaturystycznych powo∏ujà dla przewodników: ga uprawnieƒ przewodnika górskiego tatrzaƒskiego i dodatkowego szkolenia uzupe∏niajàcego, okreÊlone- 1) górskich beskidzkich — Marsza∏ek Województwa go w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia. Ma∏opolskiego, Marsza∏ek Województwa Podkarpackiego i Marsza∏ek Województwa Âlàskiego, § 10. Posiadanie uprawnieƒ przewodnika miejskieka˝dy w zakresie swojej w∏aÊciwoÊci terytorialnej; go jest wymagane w przypadku wykonywania zadaƒ przewodnika turystycznego w nast´pujàcych mia- 2) górskich sudeckich — Marsza∏ek Województwa stach: DolnoÊlàskiego; 1) Gdaƒsk, Gdynia, Sopot (∏àcznie); 3) górskich tatrzaƒskich — Marsza∏ek Województwa Ma∏opolskiego; 2) Katowice z GórnoÊlàskim Okr´giem Przemys∏owym (∏àcznie); 4) miejskich po: 3) Kraków; a) Gdaƒsku, Gdyni i Sopocie — Marsza∏ek Województwa Pomorskiego, 4) Lublin; b) Katowicach i GórnoÊlàskim Okr´gu Przemys∏o- 5) ¸ódê; wym — Marsza∏ek Województwa Âlàskiego,
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 596 — Poz. 104 |
c) Krakowie — Marsza∏ek Województwa Ma∏opol- 2. W razie odwo∏ania z przyczyn okreÊlonych skiego, w ust. 1 cz∏onka komisji egzaminacyjnej wskazanego przez stowarzyszenie zrzeszajàce przewodników turyd) Lublinie — Marsza∏ek Województwa Lubelskiego, stycznych lub pilotów wycieczek albo organizacj´ e) ¸odzi — Marsza∏ek Województwa ¸ódzkiego, zrzeszajàcà organizatorów turystyki, stowarzyszenie lub organizacja wskazuje innego kandydata na wniof) Poznaniu — Marsza∏ek Województwa Wielkosek marsza∏ka województwa. polskiego, g) Szczecinie — Marsza∏ek Województwa Zachod- 3. W razie odwo∏ania z przyczyn okreÊlonych niopomorskiego, wust. 1 pkt 1 i2 cz∏onka komisji egzaminacyjnej b´dàcego przedstawicielem wojewódzkiego konserwatora h) Toruniu — Marsza∏ek Województwa Kujawskozabytków, wojewódzki konserwator zabytków wskazu- -Pomorskiego, je innego kandydata na wniosek marsza∏ka wojewódzi) Warszawie — Marsza∏ek Województwa Mazo- twa. wieckiego, § 15. 1. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnych j) Wroc∏awiu — Marsza∏ek Województwa Dolnow celu przeprowadzenia egzaminu dla przewodników Êlàskiego. turystycznych i pilotów wycieczek powo∏ujà zespo∏y egzaminacyjne. 2. Komisje egzaminacyjne dla przewodników turystycznych terenowych po województwie oraz regionach i trasach obejmujàcych cz´Êciowo to wojewódz- 2. W sk∏ad zespo∏u egzaminacyjnego wchodzi two powo∏uje w∏aÊciwy marsza∏ek województwa, trzech egzaminatorów, wtym przewodniczàcy tego zeo którym mowa w art. 25 ust. 1 i 2 ustawy. spo∏u egzaminacyjnego. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si´ odpowiednio do 3. W pracach zespo∏u egzaminacyjnego uczestnipowo∏ania komisji egzaminacyjnych dla pilotów wy- czy tak˝e sekretarz komisji egzaminacyjnej, odpowiecieczek. dzialny za prawid∏owe sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu. 4. Komisj´ egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych oraz komisj´ egzaminacyjnà dla pilotów 4. Do zespo∏u egzaminacyjnego nie powo∏uje si´ wycieczek, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnyegzaminatora, który uczestniczy∏ wszkoleniu osób egmi”, powo∏uje si´ w sk∏adzie: zaminowanych jako organizator, kierownik szkolenia 1) przewodniczàcy; lub wyk∏adowca. 2) zast´pca przewodniczàcego; 5. Do zespo∏u egzaminacyjnego przeprowadzajàcego egzamin dla przewodników górskich powo∏uje 3) pozostali cz∏onkowie wliczbie co najmniej 4 osób. si´ egzaminatorów, którzy posiadajà uprawnienia co najmniej tej klasy, na którà odbywa si´ egzamin. 5. Kandydaci na cz∏onków komisji egzaminacyjnych powinni spe∏niaç nast´pujàce kryteria: 6. Na wniosek jednostki organizacyjnej lub osoby prowadzàcej szkolenie przewodników turystycznych 1) posiadaç wykszta∏cenie wy˝sze w zakresie zwiàzalub pilotów wycieczek, z∏o˝ony do sekretarza komisji nym z problematykà szkolenia lub egzaminacyjnej, przewodniczàcy komisji egzamina- 2) posiadaç odpowiednio uprawnienia przewodnika cyjnej wyznacza termin egzaminu oraz podaje go do turystycznego lub pilota wycieczek oraz wykazaç wiadomoÊci tym podmiotom nie póêniej ni˝ 30 dni od si´ pi´cioletnià czynnà dzia∏alnoÊcià odpowiednio dnia z∏o˝enia wniosku. jako przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek. 7. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnych oraz zespo- 6. Sekretarzem komisji egzaminacyjnej jest pra- ∏ów egzaminacyjnych nale˝y: cownik urz´du marsza∏kowskiego odpowiedzialny za 1) przygotowanie tematów itestów egzaminu pisemsporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu. nego; § 14. 1. Marsza∏ek województwa mo˝e odwo∏aç 2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustnego; cz∏onka komisji egzaminacyjnej w ka˝dym czasie: 3) okreÊlenie zadaƒ do realizacji w ramach cz´Êci 1) na jego wniosek; praktycznej egzaminu; 2) w razie nieusprawiedliwionego niewykonywania przez niego obowiàzków lub ra˝àco niedba∏ego 4) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen; ich wykonywania; 5) wydanie Êwiadectw, októrych mowa w§ 19 ust. 1. 3) wrazie utraty uprawnieƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, z wyjàtkiem przedstawi- 8. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone ciela wojewódzkiego konserwatora zabytków. w ust. 7 pkt 1—3 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu,
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 597 — Poz. 104 |
o którym mowa w § 18 ust. 17, stanowià dokumenta- 6. Warunkiem zdania cz´Êci pisemnej egzaminu cj´ przechowywanà przez marsza∏ka województwa. jest uzyskanie co najmniej 40 punktów. § 16. 1. Do egzaminu dopuszcza si´ osoby, które 7. Do cz´Êci ustnej egzaminu dopuszcza si´ osoby, do czternastu dni przed egzaminem przedstawi∏y: które zaliczy∏y pozytywnie cz´Êç pisemnà egzaminu. 1) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia i odbyciu 8. Cz´Êç ustna egzaminu jest przeprowadzana zaj´ç praktycznych zgodnie ztreÊcià upowa˝nienia wterminie wyznaczonym przez przewodniczàcego komarsza∏ka województwa dla organizatora szkole- misji egzaminacyjnej. nia; 9. Cz´Êç ustna egzaminu polega na udzieleniu od- 2) dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej. powiedzi na pytania zamieszczone w wylosowanym zestawie pytaƒ. 2. Egzamin jest przeprowadzany, je˝eli do egzaminu zosta∏o dopuszczonych co najmniej 10 kandyda- 10. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ. tów. 11. Ka˝dy egzaminator ocenia odr´bnie odpo- § 17. 1. Cz´Êç pisemnà egzaminu przeprowadza si´ wiedê na ka˝de pytanie, przyznajàc od dwóch do pi´- wwydzielonej sali, wwarunkach umo˝liwiajàcych eg- ciu punktów za odpowiedê prawid∏owà oraz zero zaminowanym samodzielnà prac´. punktów za odpowiedê nieprawid∏owà lub za brak odpowiedzi. 2. Przed wejÊciem na sal´ egzaminacyjnà osoba przyst´pujàca do egzaminu jest obowiàzana okazaç 12. Cz´Êç ustnà egzaminu uwa˝a si´ za zdanà wradowód to˝samoÊci. zie uzyskania przez zdajàcego co najmniej siedmiu punktów od ka˝dego egzaminatora oraz nieuzyskania 3. Osoba sprawujàca nadzór nad prawid∏owym za ˝adne pytanie zera punktów od któregokolwiek przebiegiem egzaminu mo˝e wykluczyç z egzaminu z egzaminatorów. osob´, która podczas egzaminu korzysta∏a zcudzej pomocy, pos∏ugiwa∏a si´ niedozwolonymi materia∏ami 13. Po zakoƒczeniu cz´Êci ustnej egzaminu sekrepomocniczymi, pomaga∏a innym uczestnikom egza- tarz komisji egzaminacyjnej og∏asza wyniki tej cz´Êci. minu lub winny sposób zak∏óca∏a przebieg egzaminu. 14. Cz´Êç praktyczna egzaminu dla pilotów wycie- 4. Podczas egzaminu zdajàcy mo˝e opuÊciç sal´ czek, przewodników miejskich i terenowych trwa jeden dzieƒ, a dla przewodników górskich — dwa dni. egzaminacyjnà po uzyskaniu zgody osoby sprawujàcej nadzór nad prawid∏owym przebiegiem egzaminu. 15. Cz´Êç praktyczna egzaminu sk∏ada si´ z trzech Przed opuszczeniem sali zdajàcy przekazuje prac´ sezadaƒ. kretarzowi komisji egzaminacyjnej. 16. Do cz´Êci praktycznej egzaminu dopuszcza si´ § 18. 1. Egzamin dla kandydatów na przewodniosoby, które zaliczy∏y cz´Êç teoretycznà egzaminu. ków turystycznych i pilotów wycieczek sk∏ada si´ z dwóch cz´Êci: 17. Zespó∏ egzaminacyjny sporzàdza protokó∏ przebiegu egzaminu, który podpisujà wszyscy cz∏on- 1) teoretycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla któkowie zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komirych programy szkolenia przewidujà zaj´cia teoresji egzaminacyjnej. tyczne; 2) praktycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla któ- 18. Protokó∏ przebiegu egzaminu obejmuje rych programy szkolenia przewidujà zaj´cia prak- wszczególnoÊci: list´ osób, które zg∏osi∏y si´ na egzatyczne realizowane w terenie. min, oceny wystawione przez ka˝dego egzaminatora oraz uzgodnionà ocen´ ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏asza- 2. Cz´Êç teoretyczna egzaminu jest przeprowadza- ne w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestnina w formie pisemnej i ustnej. ków. § 19. 1. Osobie, która zda∏a egzamin z wynikiem 3. Prace pisemne sà oznaczane kodem. pozytywnym, wydaje si´ Êwiadectwo wed∏ug wzoru 4. Cz´Êç pisemna egzaminu trwa 45 minut ipolega okreÊlonego w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia. na rozwiàzaniu testu sk∏adajàcego si´ z 30 pytaƒ. 2. Osoba, która nie zda∏a cz´Êci pisemnej, ustnej lub praktycznej egzaminu, mo˝e wystàpiç o ponowne 5. Ka˝de pytanie testowe jest oceniane wnast´pudopuszczenie do ka˝dej z cz´Êci egzaminu po up∏ywie jàcy sposób: 30 dni od dnia, wktórym og∏oszono wyniki egzaminu. 1) odpowiedê prawid∏owa — dwa punkty; § 20. 1. List´ ogólnopolskà egzaminatorów z j´zy- 2) odpowiedê nieprawid∏owa lub brak odpowiedzi — ków obcych, o której mowa w art. 32 ust. 3 ustawy, zero punktów. tworzy si´ na podstawie wniosków oumieszczenie ich
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 598 — Poz. 104 |
na liÊcie, przekazanych przez marsza∏ków woje- nych wurz´dach marsza∏kowskich, co najmniej 30 dni wództw. przed planowanym dniem egzaminu. 2. Marsza∏ek województwa przed przes∏aniem 2. Zg∏oszenia do egzaminu ze znajomoÊci j´zyka wniosku do ministra w∏aÊciwego do spraw turystyki obcego mogà sk∏adaç: ustala, czy kandydat do umieszczenia na liÊcie egzaminatorów spe∏nia nast´pujàce warunki: 1) osoby posiadajàce uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek; 1) ukoƒczy∏ studia filologiczne o specjalnoÊci w obszarze okreÊlonego j´zyka lub 2) jednostki organizacyjne lub osoby upowa˝nione do przeprowadzenia szkolenia przewodników tu- 2) jest lektorem j´zyka obcego co najmniej od 5 lat rystycznych i pilotów wycieczek w imieniu uczestw szkole Êredniej lub wy˝szej, lub ników szkolenia. 3) jest t∏umaczem przysi´g∏ym, ustanowionym wtry- 3. Do zg∏oszenia, októrym mowa wust. 2, do∏àcza bie odr´bnych przepisów. si´ dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej. Op∏at´ egzaminacyjnà wnosi si´ nie póêniej ni˝ siedem dni 3. Marsza∏ek województwa mo˝e z∏o˝yç wniosek przed terminem egzaminu. o wykreÊlenie z listy egzaminatorów osoby, która nie uczestniczy∏a przez okres 2 lat wpracach komisji egza- § 24. 1. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego minacyjnej lub zrezygnowa∏a z prac w tej komisji. przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy, ma na celu 4. Minister w∏aÊciwy do spraw turystyki wykreÊla stwierdzenie znajomoÊci j´zyka obcego odpowiednio osob´ umieszczonà na liÊcie egzaminatorów na wniow mowie i piÊmie, z uwzgl´dnieniem terminologii zasek marsza∏ka województwa. wodowej, w stopniu umo˝liwiajàcym wype∏nianie obowiàzków przewodnika turystycznego lub pilota § 21. 1. Komisja egzaminacyjna j´zyków obcych wycieczek. sk∏ada si´ co najmniej zdwóch egzaminatorów, wtym przewodniczàcego. 2. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla przewodników turystycznych obejmuje w szczególnoÊci 2. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej j´zyrozmow´ majàcà na celu sprawdzenie p∏ynnego poków obcych mo˝e wyznaczyç zespo∏y egzaminacyjne s∏ugiwania si´ j´zykiem obcym. sk∏adajàce si´ z dwóch egzaminatorów, w tym przewodniczàcego zespo∏u egzaminacyjnego. 3. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla pilotów wycieczek obejmuje w szczególnoÊci: 3. W pracach komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych ijej zespo∏u egzaminacyjnego uczestniczy sekre- 1) test pisemny z zakresu rozumienia sformu∏owaƒ tarz komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych, którym handlowych, urz´dowych i krajoznawczych oraz jest pracownik urz´du marsza∏kowskiego, odpowie- potwierdzajàcy umiej´tnoÊç formu∏owania wypodzialny za sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu eg- wiedzi w j´zyku obcym; zaminu. 2) rozmow´ majàcà na celu sprawdzenie p∏ynnego 4. Do cz∏onków komisji egzaminacyjnej j´zyków pos∏ugiwania si´ j´zykiem obcym. obcych stosuje si´ odpowiednio § 14. 4. Egzamin pisemny ze znajomoÊci j´zyka obcego § 22. 1. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnej j´zyków trwa 90 minut i polega na rozwiàzaniu testu sk∏adajàobcych nale˝y: cego si´ z 30 pytaƒ. 1) przygotowanie tematów itestów egzaminu pisem- 5. Egzamin ustny ze znajomoÊci j´zyka obcego jest nego; przeprowadzany wterminie wyznaczonym przez prze- 2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustne- wodniczàcego komisji egzaminacyjnej j´zyków obgo; cych, nie wczeÊniej jednak ni˝ po zakoƒczeniu egzaminu pisemnego i podaniu jego wyników do wiadomo- 3) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen; Êci egzaminowanych. 4) wydawanie Êwiadectw, o których mowa w § 26. 6. Egzamin ustny ze znajomoÊci j´zyka obcego polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania zamieszczo- 2. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone ne w wylosowanym zestawie. w ust. 1 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu, o którym mowa w § 24 ust. 11, stanowià dokumentacj´ przechowywanà przez marsza∏ka województwa. 7. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ. § 23. 1. Posiedzenia komisji egzaminacyjnych j´zy- 8. Egzamin ustny ze znajomoÊci j´zyka obcego ków obcych odbywajà si´ w terminach podanych do uwa˝a si´ za zdany w razie uzyskania przez zdajàcego publicznej wiadomoÊci, w miejscach ogólnie dost´p- co najmniej czterech punktów za ka˝de pytanie.
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 599 — Poz. 104 |
9. Po zakoƒczeniu egzaminu ustnego ze znajomo- 6) 120,00 z∏otych — za egzamin ze znajomoÊci j´zyka Êci j´zyka obcego sekretarz komisji egzaminacyjnej j´- obcego przez przewodnika turystycznego i pilota zyków obcych og∏asza jego wyniki. wycieczek. 10. Do przeprowadzenia egzaminu ze znajomoÊci § 28. 1. Op∏aty wniesionej przez osob´, która nie j´zyka obcego stosuje si´ odpowiednio przepisy § 17 przystàpi∏a do egzaminu, nie zwraca si´. oraz § 18 ust. 5—7, ust. 11 i 13. 2. Op∏ata za cz´Êç praktycznà egzaminu w przy- 11. Zespó∏ egzaminacyjny sporzàdza protokó∏ padku niedopuszczenia do tej cz´Êci egzaminu podleprzebiegu egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego, ga zwrotowi. który podpisujà wszyscy cz∏onkowie zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komisji egzaminacyjnej j´zy- 3. Op∏aty egzaminacyjne nie obejmujà kosztów ków obcych. przejazdu, ubezpieczenia, zakwaterowania oraz wy˝ywienia. 12. Protokó∏ przebiegu egzaminu ze znajomoÊci j´- zyka obcego obejmuje w szczególnoÊci: list´ osób, § 29. 1. Za przeprowadzenie cz´Êci teoretycznej egktóre zg∏osi∏y si´ na ten egzamin, oceny wystawione zaminu dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przeprzez ka˝dego egzaminatora oraz uzgodnionà ocen´ wodnika turystycznego górskiego, za przeprowadze- ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏aszane w trakcie trwania eg- nie cz´Êci teoretycznej egzaminu dla osób ubiegajàzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego przez jego cych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego uczestników. miejskiego lub przewodnika turystycznego terenowego, za przeprowadzenie cz´Êci teoretycznej egzaminu § 25. Osoba, która nie zda∏a egzaminu ze znajomo- dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia pilota wycie- Êci j´zyka obcego, mo˝e wystàpiç oponowne dopusz- czek oraz za przeprowadzenie egzaminu sprawdzajàczenie do egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego po cego egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzenie up∏ywie 30 dni od dnia, w którym og∏oszono wyniki wwysokoÊci 25,00 z∏otych za jednego egzaminowaneegzaminu. go. § 26. Osobom, które zda∏y egzamin ze znajomoÊci 2. Za przeprowadzenie cz´Êci praktycznej egzamij´zyka obcego z wynikiem pozytywnym, wydaje si´ nu dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewod- Êwiadectwo znajomoÊci j´zyka obcego wzakresie wy- nika turystycznego górskiego egzaminatorowi przymaganym od przewodników turystycznych lub pilo- s∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci 250,00 z∏otych tów wycieczek, wed∏ug wzoru okreÊlonego wza∏àczni- za ka˝dy dzieƒ przeprowadzonego egzaminu. Wynaku nr 12 do rozporzàdzenia. grodzenie obejmuje przygotowanie zadaƒ egzaminacyjnych, przeprowadzenie egzaminu i ocen´ jego wy- Rozdzia∏ 5 ników. Op∏aty egzaminacyjne 3. Za przeprowadzenie cz´Êci praktycznej egzamii wynagrodzenia egzaminatorów nu dla osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika turystycznego terenowego, miejskiego lub pilota § 27. Op∏ata za egzamin osób ubiegajàcych si´ wycieczek egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzeouprawnienia przewodnika turystycznego ipilota wy- nie w wysokoÊci 20,00 z∏otych za jednego egzaminocieczek, atak˝e za egzamin ze znajomoÊci j´zyka obce- wanego, dla ka˝dego z cz∏onków zespo∏u egzaminago przez przewodnika turystycznego ipilota wycieczek cyjnego. wynosi: 4. Wynagrodzenie egzaminatora sprawdzajàcego 1) 120,00 z∏otych — za cz´Êç teoretycznà egzaminu znajomoÊç j´zyka obcego przez pilota wycieczek osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika i przewodnika turystycznego wynosi 40,00 z∏otych za turystycznego lub pilota wycieczek; jednà osob´. 2) 120,00 z∏otych — za cz´Êç praktycznà egzaminu 5. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 4, osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika obejmuje przygotowanie pytaƒ, przeprowadzenie odmiejskiego i terenowego; powiednio egzaminu pisemnego iustnego oraz ocen´ 3) 180,00 z∏otych — za cz´Êç praktycznà egzaminu prac pisemnych. osób ubiegajàcych si´ ouprawnienia przewodnika górskiego; § 30. 1. Potwierdzeniem posiadania uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek jest le- 4) 80,00 z∏otych — za cz´Êç praktycznà egzaminu gitymacja i identyfikator noszony w widocznym miejosób ubiegajàcych si´ ouprawnienia pilota wycie- scu podczas pe∏nienia obowiàzków. czek; 2. Ustala si´ wzór legitymacji: 5) 300,00 z∏otych — za egzamin sprawdzajàcy kwalifikacje przewodnika turystycznego i pilota wycie- 1) przewodnika miejskiego i terenowego, okreÊlony czek, któremu zawieszono uprawnienia; w za∏àczniku nr 13 do rozporzàdzenia;
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 600 — Poz. 104 |
2) przewodnika górskiego, okreÊlony w za∏àczniku § 32. 1. Zachowujà wa˝noÊç legitymacje przewodnr 14 do rozporzàdzenia; ników turystycznych i pilotów wycieczek wydane przez wojewodów na podstawie rozporzàdzenia Pre- 3) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 15 do zesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 1999 r. w sprarozporzàdzenia. wie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 31, poz. 301), rozporzàdzenia Ministra Go- 3. Ustala si´ wzór identyfikatorów: spodarki zdnia 28 czerwca 2001 r. wsprawie przewodników turystycznych ipilotów wycieczek (Dz. U. Nr 72, 1) przewodnika turystycznego, okreÊlony w za∏àcznipoz. 752) irozporzàdzenia Ministra Gospodarki iPracy ku nr 16 do rozporzàdzenia; zdnia 16 sierpnia 2004 r. wsprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek. 2) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 17 do rozporzàdzenia. 2. Identyfikatory przewodników turystycznych ipilotów wycieczek wydane przez wojewodów na pod- 4. W trakcie wykonywania zadaƒ przewodnik turystawie rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia styczny ipilot wycieczek zobowiàzani sà do posiadania 28czerwca 2001 r. wsprawie przewodników turystyczprzy sobie legitymacji potwierdzajàcej posiadanie nych i pilotów wycieczek i rozporzàdzenia Ministra uprawnieƒ odpowiednio przewodnika turystycznego Gospodarki i Pracy z dnia 16sierpnia 2004 r. w spralub pilota wycieczek oraz do okazywania jej na ˝àdawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek nie osób upowa˝nionych do wykonywania kontroli, zachowujà wa˝noÊç do dnia up∏ywu ich wa˝noÊci. w tym funkcjonariuszy Policji i stra˝y miejskich lub gminnych. § 33. Upowa˝nienia do przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek Rozdzia∏ 6 wydane przez wojewodów na podstawie rozporzàdzeƒ, o których mowa w § 32 ust. 1, zachowujà wa˝- Przepisy przejÊciowe i koƒcowe noÊç. § 31. 1. Marsza∏kowie województw przeÊlà wnio- § 34. Marsza∏kowie województwa powo∏ajà komiski, októrych mowa w§ 20 ust. 1 i2, do ministra w∏asje egzaminacyjne dla przewodników turystycznych Êciwego do spraw turystyki, wterminie 6 miesi´cy od i dla pilotów wycieczek najpóêniej w terminie 6 miednia wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. si´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. Do czasu powo∏ania komisji przez marsza∏ków województwa 2. Na podstawie przes∏anych przez marsza∏ków wo- uprawnione do wykonywania odpowiednich czynnojewództw wniosków, októrych mowa wust. 1, minister Êci sà w∏aÊciwe komisje powo∏ane przez wojewodów w∏aÊciwy do spraw turystyki og∏osi list´ egzaminatorów na podstawie rozporzàdzenia Ministra Gospodarki zj´zyków obcych nie póêniej ni˝ wterminie 9 miesi´cy i Pracy z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie przewodod dnia wejÊcia w˝ycie niniejszego rozporzàdzenia. ników turystycznych i pilotów wycieczek. 3. Do czasu powo∏ania przez marsza∏ków woje- § 35. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Gospodarwództwa komisji egzaminacyjnych j´zyków obcych ki iPracy zdnia 16 sierpnia 2004 r. wsprawie przewodspoÊród osób umieszczonych na liÊcie, októrej mowa ników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. w ust. 2, zadania komisji egzaminacyjnych j´zyków Nr188, poz. 1944). obcych wykonujà komisje powo∏ane przez wojewodów na podstawie rozporzàdzenia Ministra Gospodar- § 36. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem ki iPracy zdnia 16 sierpnia 2004 r. wsprawie przewod- og∏oszenia. ników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr188, poz. 1944). Minister Gospodarki: P. G. Woêniak Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki zdnia 17 stycznia 2006 r. (poz. 104) Za∏àcznik nr 1 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA OGÓLNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW TURYSTYCZNYCH I. Za∏o˝enia ogólne 1. Wprogramie szkolenia powinny byç uwzgl´dnione, wproporcjach zalecanych programami szkolenia, zaj´cia teoretyczne (wyk∏ady i seminaria) oraz zaj´cia praktyczne (çwiczenia w terenie, wycieczki szkoleniowe). 2. W programie szkolenia nale˝y przewidzieç praktyki polegajàce na samodzielnym przeprowadzeniu, pod kierunkiem instruktora, od 2 do 5 wycieczek.
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 601 — Poz. 104 |
II. Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Minimalna iloÊç godzin |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia Polski | Podstawowe wiadomoÊci z historii Polski | 8 |
| 2 | Geografia turystyczna Polski | Ogólna charakterystyka po∏o˝enia geograficznego i Êrodowiska przyrodniczego. Krainy geograficzne i krajobrazy Polski, naturalne i przekszta∏cone. Ogólna charakterystyka gospodarki Polski i zagad- nienia demograficzne. Podzia∏ administracyjny. Charakterystyka wa˝niejszych regionów turystycznych. MniejszoÊci narodowe i religie | 8 |
| 3 | Historia kultury w Polsce | Historia architektury w Polsce. Charakterystyczne cechy poszczegól- nych stylów architektonicznych w ich rozwoju historycznym, rozmieszczenie obiektów reprezentujàcych poszczególne style na mapie zabytków. Najwa˝niejsze muzea polskie. Zabytki piÊmien- nictwa polskiego w zbiorach muzealnych. Najciekawsze dzie∏a malarstwa europejskiego w polskich zbiorach muzealnych. Malarstwo polskie — g∏ówne kierunki i przedstawiciele. Wspó∏czesna sztuka polska w zbiorach muzealnych. Ochrona dóbr kultury, jej formy prawne i organizacyjne. Kultura i sztuka ludowa. G∏ówne regiony etnograficzne | 8 |
| 4 | Ochrona przyrody i Êrodowiska w Polsce | Podstawy programowe i prawne ochrony przyrody. Formy ochrony przyrody w Polsce. Krajowy system obszarów chronionych, mi´dzy- narodowe formy i systemy obszarów chronionych w Polsce. Zagro˝enia Êrodowiska przyrodniczego, w tym zwiàzane z zagospo- darowaniem i ruchem turystycznym. Podstawowe poj´cia ekologii. Ró˝norodnoÊç biologiczna Polski — podstawowe poj´cia, stan, zagro˝enia. Zasady ruchu turystycznego w lasach i na obszarach chronionych, bezpieczeƒstwo przeciwpo˝arowe w lasach. Formy (rodzaje) turystyki sprzyjajàce ochronie i zrównowa˝onemu u˝ytko- waniu Êrodowiska przyrodniczego | 6 |
| 5 | Turystyka w Polsce | Podstawowe poj´cia z zakresu turystyki wg terminologii Âwiatowej Organizacji Turystyki. WartoÊci spo∏eczne, zdrowotne, wychowawcze igospodarcze turystyki. Podstawowe poj´cia z zakresu krajoznawstwa. Pionierzy turystyki i krajoznawstwa. Zarys historii turystyki wPolsce na tle krajów europejskich. Organizacja turystyki wPolsce: administracja rzàdowa isamorzàdowa, organizacje spo∏eczne, izby gospodarcze, przedsi´biorstwa i biura turystyczne. Historia i organizacja przewodnictwa turystycznego | 4 |
| 6 | Metodyka i etyka przewodnictwa Ogólne zasady bezpieczeƒstwa | Kultura osobista, etyka i moralnoÊç przewodnika. Kultura uprawiania turystyki. S∏owo jako narz´dzie pracy przewodnika. Opanowanie j´zyka polskiego i jego kultura, s∏ownictwo, przyk∏ady najcz´stszych b∏´dów j´zykowych. Pos∏ugiwanie si´ mikrofonem wautokarze, pomieszczeniu zamkni´tym i na wolnym powietrzu. Oprowadzanie grupy wycieczko- wej wterenie otwartym iwpomieszczeniach zamkni´tych ze szczegól- nymuwzgl´dnieniem obiektów sakralnych, muzealnych, cmentarzy imiejsc martyrologii. Problematyka wycieczek szkolnych, oddzia∏ywaniewychowawcze na dzieci im∏odzie˝. Oprowadzanie wycieczek osóbniepe∏nosprawnych. Ogólne zasady bezpieczeƒstwa w prowadzeniu wycieczek. Pierwsza pomoc przedlekarska wnag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwotoków, unieruchamianie z∏amaƒ. Podstawowy sk∏ad apteczki | 6 |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 602 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 7 | Podstawowe przepisy prawne w turystyce | Ustawa o us∏ugach turystycznych. Umowy w turystyce, ich rodzaje, prawa i obowiàzki stron. Umowy biur podró˝y z klientami. Stosunek prawny przewodnik — uczestnik wycieczki. Podstawy prawne zatrud- niania przewodników (umowa o prac´, umowa o dzie∏o, umowa zle- cenia). OdpowiedzialnoÊç prawna przewodnika: karna, cywilna i s∏u˝- bowa. Przepisy zwiàzane z ruchem osobowym: meldunkowe, celne, graniczne i drogowe. Ubezpieczenia turystyczne | 6 |
| 8 | Wybrane zagadnienia z psychologii i socjologii | Psychologia isocjologia grupy wycieczkowej. Przewodnik jako kierownik zespo∏u. Opis po˝àdanej sylwetki, cech psy- chofizycznych iwalorów osobistych przewodnika. Zasady organizacji i kierowania zespo∏ami ludzkimi, systemy komunikacji, grupy niefor- malne.Psychologia m∏odzie˝y. Znu˝enie fizyczne ipsychiczne, sposoby zapobiegania. Metody rozwiàzywania konfliktów wgrupie turystycznej oraz zapobiegania ilikwidacji negatywnych zjawisk wyst´pujàcych wtu- rystyce. Kszta∏towanie postaw proekologicznych uorganizatorów iuczestników ruchu turystycznego OGÓ¸EM | 4 50 |
Za∏àcznik nr 2 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå OGÓLNA DLA WSZYSTKICH PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH I. Za∏o˝enia ogólne 1. Kurs dla kandydatów na przewodników górskich powinien trwaç co najmniej 12 miesi´cy, a dla kandydatów na przewodników tatrzaƒskich — 24 miesiàce; jego program powinien obejmowaç zaj´cia praktyczne zarówno w warunkach letnich, jak i zimowych. 2. Szkolenie dla przewodników ubiegajàcych si´ o wy˝sze klasy mo˝e odbywaç si´ w formie kierowanego samokszta∏cenia obejmujàcego tematy wymagane programem szkolenia. II. Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym praktyczne) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Podstawowe wiadomoÊci o górach Europy iÊwiata | Przeglàd masywów i pasm górskich wszystkich kontynentów, ze szczególnym uwzgl´dnieniem gór Europy | 4 |
| 2 | Geografia turystyczna gór Polski | Podzia∏ geograficzny, morfologiczny i turystyczny gór Polski. Charakterystyka Êrodowiska geograficznego oraz topografia najwa˝- niejszych grup górskich. Klimat i wody. G∏ówne szlaki turystyczne | 8 |
| 3 | Zagadnienia ochrony obszarów górskich | Górskie parki narodowe, parki krajobrazowe i wybrane rezerwaty przyrody — funkcje, znaczenie, zagro˝enia. Wra˝liwoÊç ekosystemów górskich na zagro˝enia i sposoby przeciwdzia∏ania | 4 |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 603 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 4 | Góry w kulturze polskiej | Góry wliteraturze pi´knej, twórczoÊci plastycznej imuzycznej. Kultura ludowa, jej g∏ówne przejawy i cechy. Wydawnictwa o tematyce gór- skiej: mapy, monografie, albumy, przewodniki, czasopisma iperiodyki | 4 |
| 5 | Historia i organizacja turystyki górskiej w Polsce | Historia poznania gór i turystyki górskiej, alpinizmu, przewodnictwa iratownictwa górskiego. Wybitni polscy znawcy gór iturystyki górskiej. Polacy w górach Êwiata. Organizacja turystyki górskiej, alpinizmu i ratownictwa górskiego | 4 |
| 6 | Zasady letniej i zimowej turystyki górskiej | Sprz´t iekwipunek turystyczny. Zasady znakowania szlaków turystycz- nych. Odznaki turystyczne: GOT i GON. Metodyka prowadzenia grupy wycieczkowej w terenie górskim. Orientacja w terenie. Pos∏ugiwanie si´ mapà i kompasem | 6 (4) |
| 7 | Bezpieczeƒstwo w górach | Charakterystyczne cechy klimatu górskiego. Rodzaje zagro˝eƒ wyst´- pujàcych w górach. Prowadzenie grupy wycieczkowej w warunkach ekstremalnych (mg∏a, burza, noc, oblodzenie, zab∏àdzenie itp.). Stan zdrowia turysty, przygotowanie kondycyjne, przeciwwskazania do uprawiania turystyki górskiej. Aklimatyzacja, choroba górska — jej objawy, zapobieganie i leczenie. Pierwsza pomoc przedlekarska wnag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwo- toków,unieruchamianie z∏amaƒ. Improwizowany sprz´t transportowy itransport poszkodowanego. Wzywanie pomocy wgórach. Podstawo- wezasady asekuracji w terenie eksponowanym. Podstawowy sk∏ad apteczki przewodnika OGÓ¸EM | 20 (10) 50 (14) |
Za∏àcznik nr 3 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå SZCZEGÓ¸OWA DLA PRZEWODNIKÓW BESKIDZKICH Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym praktyczne) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia Beskidów na tle historii Polski | Wybrane wiadomoÊci z historii Polski. Archeologia, osadnictwo, pro- blematyka spo∏eczna, kulturalna, gospodarcza, narodowoÊciowa. Wa˝ne wydarzenia historyczne. Historia miast imiejscowoÊci. Beskidy wokresie II Rzeczypospolitej iII wojny Êwiatowej. Odbudowa ze znisz- czeƒwojennych. Wa˝niejsze postacie historyczne, miejscowoÊci iobiek- tyz nimi zwiàzane. Wa˝niejsze wydarzenia z historii wspó∏czesnej | 30 |
| 2 | Ârodowisko geograficzne Beskidów i jego ochrona | Szczegó∏owa charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Charakte- rystyka parków narodowych i krajobrazowych oraz wybranych rezer- watów przyrody. Ciekawostki przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych. Obszary szczególnie zagro˝one masowym ruchem turystycznym | 20 (10) |
| 3 | Kultura isztuka Beskidów | Historia kultury isztuki Beskidów. Wp∏yw kultury Beskidów na kultur´ narodowà. Zabytki architektury, malarstwa i rzeêby. Obiekty architek- tury wspó∏czesnej. Muzea, instytucje naukowe i kulturalne (wiado- moÊci o zbiorach i zasadach zwiedzania). Prasa i wydawnictwa regio- nalne. Wybitni twórcy dawni i wspó∏czeÊni | 18 (10) |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 604 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
|---|
| 4 | Etnografia i kultura ludowa | Kultura ludowa, strój i obrz´dy. Budownictwo drewniane, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego. Skanseny, muzea i izby regionalne | 10 (5) |
| 5 | Topografia, komunikacja, zagospodaro- wanie turystyczne | Szczegó∏owa topografia Beskidów, uk∏ad grzbietów górskich i dolin rzecznych, przebieg dzia∏ów wodnych. Szlaki turystyczne, baza nocle- gowa, koleje linowe, wyciàgi narciarskie, uk∏ad komunikacyjny, linie kolejowe i szosy, dojazdy i parkingi, panoramy z punktów widoko- wych | 40 (20) |
| 6 | Trasy dojazdowe w Beskidy | Drogi, koleje, wa˝niejsze obiekty przy trasach dojazdowych | 10 |
| 7 | Metodyka i technika prowadzenia wycieczek | Prowadzenie grupy wycieczkowej w warunkach ekstremalnych (mg∏a, burza, noc, oblodzenie, zab∏àdzenie itp.). Stan zdrowia turysty, przygotowanie kondycyjne, przeciwwskazania do uprawiania turystyki górskiej. Aklimatyzacja, choroba górska — jej objawy, zapobieganie i leczenie. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwotoków, unieruchamianie z∏amaƒ. Improwizowany sprz´t transportowy i transport poszkodo- wanego. Wzywanie pomocy wgórach. Podstawowe zasady asekuracji w terenie eksponowanym. Podstawowy sk∏ad apteczki przewodnika OGÓ¸EM | 22 (16) 150 (61) |
| Uwagi: 1. Dla przedmiotów wymienionych w lp. 1—6 tabeli obowiàzujà szczegó∏owe wiadomoÊci o wybranym ob- szarze Beskidów polskich oraz szczegó∏owe wiadomoÊci o odpowiedniej cz´Êci Beskidów czeskich i s∏o- wackich, atak˝e ogólne wiadomoÊci opozosta∏ych cz´Êciach Beskidów polskich, Beskidach czeskich is∏o- wackich oraz górskich pasmach przyleg∏ych. 2. U˝yte w pkt 1 okreÊlenie „odpowiednia cz´Êç Beskidów czeskich i s∏owackich” oznacza: 1) dla obszaru zachodniego Beskidów Zachodnich: Beskid Âlàski — pasmo graniczne, Beskidy Âlàsko-Mo- rawskie od prze∏´czy Pindula do linii szosy Valazske Mezirici — Nowy Jicin, Jaworniki od doliny Kisucy do linii szosy Puckov — Vsetin, Góry Kisuckie, Ma∏à Fatr´ po dolin´ Wagu, Orawskie Beskidy z Dolnà Orawà, Magur´ Orawskà oraz Góry Choczaƒskie; 2) dla obszaru wschodniego Beskidów Zachodnich: Magur´ Spiskà, Góry Lewockie i Góry Czerhowskie; 3) dla obszaru Beskidów Wschodnich: Pogórze Ondawskie, Góry Bukowskie i pasmo Wyhorlatu. | | | |
Za∏àcznik nr 4 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå SZCZEGÓ¸OWA DLA PRZEWODNIKÓW SUDECKICH Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym praktyczne) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia Sudetów na tle historii Polski, Czech i Niemiec | Wybrane wiadomoÊci z historii Polski, Czech i Niemiec. Wa˝niejsze wydarzenia w historii Sudetów. Archeologia, osadnictwo, problema- tyka spo∏eczna, kulturalna, gospodarcza, narodowoÊciowa. Historia miast i miejscowoÊci. Wa˝niejsze wydarzenia z historii wspó∏czesnej. Wybitne postacie historyczne, miejscowoÊci iobiekty znimi zwiàzane | 30 |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 605 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
|---|
| 2 | Ârodowisko geograficzne Sudetów i jego ochrona | Szczegó∏owa charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Charakte- rystyka parków narodowych i krajobrazowych oraz wybranych rezer- watów przyrody. Ciekawostki przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych. Obszary szczególnie zagro˝one masowym ruchem turystycznym | 20 (10) |
| 3 | Kultura i sztuka Sudetów | Historia kultury i sztuki Sudetów. Zabytki architektury, malarstwa i rzeêby. Obiekty architektury wspó∏czesnej. Muzea, instytucje nauko- we i kulturalne. Literatura, plastyka i muzyka. Wybitni twórcy dawni i wspó∏czeÊni. Prasa i wydawnictwa regionalne | 18 (10) |
| 4 | Etnografia i kultura ludowa | Budownictwo drewniane, folklor, obrz´dy, wierzenia, kultura ludowa. Skanseny, muzea i izby regionalne | 10 (5) |
| 5 | Topografia, komunikacja, zagospodaro- wanie turystyczne | Szczegó∏owa topografia Sudetów, uk∏ad grzbietów górskich i dolin rzecznych, przebieg dzia∏ów wodnych. Szlaki turystyczne, baza nocle- gowa, koleje linowe, wyciàgi narciarskie, uk∏ad komunikacyjny, linie kolejowe i szosy, dojazdy i parkingi, panoramy z punktów widoko- wych | 40 (20) |
| 6 | Trasy dojazdowe w Sudety | Drogi, koleje, wa˝niejsze obiekty przy trasach dojazdowych | 10 |
| 7 | Metodyka i technika prowadzenia wycieczek | Prowadzenie grupy wycieczkowej w warunkach ekstremalnych (mg∏a, burza, noc, oblodzenie, zab∏àdzenie itp.). Stan zdrowia turysty, przygotowanie kondycyjne, przeciwwskazania do uprawiania turystyki górskiej. Aklimatyzacja, choroba górska — jej objawy, zapobieganie i leczenie. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach izachorowaniach, reanimacja, tamowanie krwotoków, unieruchamia- nie z∏amaƒ. Improwizowany sprz´t transportowy i transport poszko- dowanego. Wzywanie pomocy w górach. Podstawowe zasady aseku- racji wterenie eksponowanym. Sk∏ad podstawowej apteczki przewod- nika | 22 (16) |
| Uwagi: 1. Dla przedmiotów wymienionych w lp. 1—6 tabeli obowiàzujà szczegó∏owe wiadomoÊci o obszarze Sude- tów polskich oraz ogólne wiadomoÊci o odpowiedniej cz´Êci Sudetów czeskich. 2. U˝yte w pkt 1 okreÊlenie „odpowiednia cz´Êç Sudetów czeskich” oznacza dla obszaru zachodniego Sude- tów: Góry ¸u˝yckie, Góry Izerskie i Pasmo Jesztedu oraz Karkonosze i Pogórze Karkonoskie, Wy˝yn´ Bro- mowskà, Góry Orlickie, Jesioniki oraz Góry Odrzaƒskie. | | OGÓ¸EM | 150 (61) |
Za∏àcznik nr 5 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH — CZ¢Âå SZCZEGÓ¸OWA DLA PRZEWODNIKÓW TATRZA¡SKICH Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Szczegó∏owa tematyka | Liczba godzin (dni) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Topografia Tatr i zagospodaro- wanie turystyczne | Po∏o˝enie, podzia∏ i granice Tatr. G∏ówna graƒ Tatr i doliny walne, szczegó∏owa topografia Tatr — poszczególne doliny wraz zotoczeniem. Panoramy z wa˝niejszych szczytów, prze∏´czy i innych miejsc widoko- wych, szlaki turystyczne, g∏ówne w´z∏y turystyczne. Zagospodarowa- nie: schroniska, kolejki, obiekty sakralne, leÊniczówki oraz inne | 34 godz. |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 606 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 2 | Topografia Podtatrza i Pienin oraz zagospodaro- wanie turystyczne | Obszar igranice Podtatrza, granice Podhala, Spiszu, Liptowa iOrawy, obszar i podzia∏ Pienin, krainy geograficzne na Podtatrzu i ich charak- terystyka topograficzna, szlaki turystyczne, charakterystyczne panora- my. Podzia∏ administracyjny i g∏ówne miasta na Podtatrzu, uk∏ad icharakterystyka sieci komunikacyjnej. Baza transportowa, noclegowa, gastronomiczna, handlowa i towarzyszàca na Podtatrzu. Szlaki turys- tyczne i panoramy w Pieninach, zagospodarowanie turystyczne Pienin | 14 godz. |
| 3 | Tereny przyleg∏e do Podtatrza | Krainy geograficzne przylegajàce do Podtatrza, ich ogólna charakte- rystyka topograficzna, turystyczna i gospodarcza. Ciekawe miejsca, zabytki, obiekty, wa˝niejsze szlaki turystyczne i trasy samochodowe | 6 godz. |
| 4 | Ârodowisko geograficzne Tatr, Podtatrza i Pienin i jego ochrona | Szczegó∏owa charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Charakte- rystyka parków narodowych i krajobrazowych oraz wybranych rezer- watów przyrody. Ciekawostki przyrodnicze. Zasady ruchu turystycz- nego na obszarach chronionych. Obszary szczególnie zagro˝one ma- sowym ruchem turystycznym | 28 godz. |
| 5 | Historia Podtatrza, poznawanie Tatr i dzia∏alnoÊç cz∏owieka w Tatrach | Wa˝niejsze wydarzenia historyczne na Podtatrzu i w Tatrach. Poczàtki osadnictwa, rozwój miast i wsi. Wa˝niejsze wydarzenia w historii XX wieku i wspó∏czesne. Wybitne postacie historyczne i miejsca z nimi zwiàzane. Historia Podhala, Spiszu, Orawy i Liptowa. Historia poznawania Tatr, poczàtki i rozwój turystyki tatrzaƒskiej. Historia prze- wodnictwa, ratownictwa, taternictwa, taternictwa jaskiniowego i nar- ciarstwa | 14 godz. |
| 6 | Kultura i sztuka Podtatrza | Wp∏yw kultury Podtatrza na kultur´ narodowà. Tatry i Podtatrze w kulturze polskiej w dziedzinie literatury, muzyki i sztuki. Wybitne postacie ze Êwiata kultury zwiàzane z Podtatrzem. Styl zakopiaƒski. Zabytki architektury, malarstwa, rzeêby, muzea, galerie, sta∏e ekspo- zycje, g∏ówne imprezy kulturalne | 10 godz. |
| 7 | Etnografia i kultura ludowa | Budownictwo drewniane. Folklor: gwara, strój, Êpiew, muzyka, taniec, zwyczaje, obrz´dy. Rodzaje twórczoÊci ludowej: malarstwo, rzeêba, poezja, proza, haftowanie, koronkarstwo, snycerstwo, stolarka i ko- walstwo artystyczne. Wybitni twórcy ludowi dawniej idziÊ, pasterstwo, zawody wymar∏e, dawne obiekty przemys∏u ludowego. Skanseny, muzea, izby regionalne. Sta∏e imprezy folklorystyczne i regionalne, zespo∏y regionalne | 10 godz. |
| 8 | PiÊmiennictwo i literatura tatrzaƒska | Poezja i proza dotyczàca Tatr i Podtatrza, przewodniki turystyczne, taternickie i specjalistyczne, mapy, aktualna prasa i periodyki | 4 godz. |
| 9 | Zasady taternictwa letniego i zimowego Bezpieczeƒstwo wycieczki i klienta w trudnym terenie górskim | Wyposa˝enie wspinacza, sprz´t wspinaczkowy i asekuracyjny. Tech- nika wspinaczki skalnej, stanowiska ipos∏ugiwanie si´ linà, zak∏adanie por´czówek, ubezpieczanie turysty, zjazd na linie, technika podcho- dzenia na linie, prowadzenie na krótkiej linie. Wyposa˝enie do wspi- naczki zimowej, technika wspinania w Êniegu, asekuracja w Êniegu i w lodzie, narz´dzia lodowe i ich zastosowanie, wspinaczka w zimie. Skale trudnoÊci wspinaczkowych | 6 godz. |
| 10 | Zasady narciarstwa | Wyposa˝enie narciarza isprz´t. Ogólne zasady poruszania si´ na nar- tach: podchodzenie, trawersowanie, zjazdy. Kodeks narciarski. Nar- ciarstwo turystyczne, ski tour’y. Stopnie i ocena zagro˝enia lawino- wego | 3 godz. |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 607 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 11 | Niebezpieczeƒ- stwa gór w warunkach tatrzaƒskich | Niebezpieczeƒstwa obiektywne zwiàzane z terenem i pogodà, choro- ba górska, niebezpieczeƒstwa subiektywne zwiàzane ze stanem psychofizycznym cz∏owieka oraz jego post´powaniem | 4 godz. |
| 12 | Pierwsza pomoc, podstawy ratownictwa i autoratow- nictwa | Pierwsza pomoc w ró˝nych wypadkach i w przypadku zagro˝enia ˝ycia, rozpoznawanie stanów zagra˝ajàcych ˝yciu, zabiegi reanima- cyjne. Rodzaje urazów, zabezpieczenie, wykonywanie opatrunków, u∏o˝enie rannego. Post´powanie w przypadkach oparzeƒ, odmro˝eƒ, pora˝enia piorunem. Apteczka przewodnicka, górskie organizacje ratownicze i sposoby ∏àcznoÊci z nimi. Autoratownictwo w ró˝nych przypadkach | 8 godz. |
| 13 | Metodyka przewodnictwa i etyka zawodowa | Dydaktyka przekazu przewodnickiego. Zaplanowanie i przeprowadze- nie wycieczki. Sposoby nawiàzywania kontaktu zgrupà. Problematyka wycieczek szkolnych, osób doros∏ych i grup specjalnych. Metodyka prowadzenia wycieczki na szlaku turystycznym trudnym i ∏atwym, w obiektach muzealnych. Metodyka prowadzenia wycieczek auto- karowych. Kultura osobista, etyka przewodnicka, cechy psychofizyczne i walory przewodnika | 5 godz. |
| 14 | Trasy dojazdowe w Tatry | Drogi i linie kolejowe dojazdowe w Tatry. Krainy geograficzne i ich krótka charakterystyka. Ciekawe obiekty po∏o˝one przy trasie, miejsca na odpoczynek, postoje na trasie | 4 godz. |
| 15 | Zaj´cia praktyczne i terenowe | — wycieczki górskie piesze (szkolenie topograficzne — metodyczne) — 34 dni (18 Tatry s∏owackie, 14 Tatry polskie, 2 Pieniny) — wycieczki autokarowe (szkolenie topograficzne — metodyczne) — 8 dni (4 Podtatrze s∏owackie, 4 Podtatrze polskie) — szkolenie taternickie letnie — 5 dni — szkolenie taternickie zimowe — 5 dni — szkolenie narciarskie — 3 dni — szkolenie przyrodnicze w terenie — 6 dni — zaj´cia z pierwszej pomocy — 2 dni — wycieczki do jaskiƒ — 2 dni OGÓ¸EM | 65 dni 150 godz. + 65 dni |
Uwaga: Program szkolenia przewodników turystycznych górskich tatrzaƒskich klasy trzeciej w warunkach zimowych obejmuje nast´pujàce szlaki turystyczne (wyszkolony przewodnik górski tatrzaƒski klasy trzeciej jest uprawniony do prowadzenia turystów w warunkach zimowych): W Tatrach Zachodnich bez nast´pujàcych szlaków: 1. Prze∏´cz w Grzybowcu — Giewont 2. Prze∏´cz Kondracka — Giewont 3. Przys∏op Mi´tusi — Ma∏o∏àczniak (Hawiarskà Drogà) 4. Tomanowa Polana Wy˝nia — Chuda Prze∏àczka W Tatrach Wysokich bez nast´pujàcych szlaków: 1. Liliowe — Âwinica 2. Orla Perç wraz z wszystkimi szlakami dojÊciowymi, z wyjàtkiem ich nast´pujàcych odcinków (dopuszczalnych): * Murowaniec — Czarny Staw (fragment niebieskiego szlaku na Zawrat) * Murowaniec — Czerwony Staw (fragment ˝ó∏tego szlaku na Krzy˝ne) * Schronisko w Dolinie Pi´ciu Stawów — do zakoƒczenia ramienia Ko∏owej Czuby (fragment niebieskiego szlaku na Zawrat) 3. Zielony Staw — Âwinicka Prze∏´cz 4. Szlaki na Karb i KoÊcielec 5. Morskie Oko — Dolina Pi´ciu Stawów (szlak niebieski) 6. Morskie Oko — Dolina Pi´ciu Stawów przez Szpiglasowà Prze∏´cz (szlak ˝ó∏ty) 7. Morskie Oko — Rysy (z wyjàtkiem odcinka do Czarnego Stawu) 8. Morskie Oko — Wrota Cha∏ubiƒskiego 9. Czarny Staw — Prze∏´cz pod Ch∏opkiem 10. Szlak Dolinà Roztoki do Doliny Pi´ciu Stawów jest dopuszczony wy∏àcznie jego wariantem zimowym (w górnej cz´Êci szlakiem czarnym wprost do Przedniego Stawu)
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 608 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 6 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW MIEJSKICH Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym praktyczne) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia miasta na tle historii Polski | Historia miast w Polsce (ogólna charakterystyka miast zabytkowych). Poczàtki i przesz∏oÊç miasta. Miasto w okresie II Rzeczypospolitej i w czasie II wojny Êwiatowej. Odbudowa ze zniszczeƒ wojennych. Wspó∏czesny rozwój miasta. ˚ycie spo∏eczno-polityczne. Wybitne postacie historyczne zwiàzane z miastem | 30 (10) |
| 2 | Kultura i sztuka miasta | Zabytki miasta na tle historii sztuki w Polsce. Rozwój urbanistyczny miasta. Okresy ÊwietnoÊci w historii Polski. Zabytki architektury, rzeêby i malarstwa. Muzea i pomniki. Place i ulice. Parki i ogrody. Instytucje naukowe i kulturalne. Szkolnictwo, wy˝sze uczelnie | 60 (25) |
| 3 | Miasto wspó∏czesne | Po∏o˝enie, powierzchnia, liczba mieszkaƒców, podzia∏ administracyjny (dzielnice, osiedla). ˚ycie spo∏eczno-polityczne. Wybitne postacie wspó∏czesne miasta. Historia i wspó∏czesna gospodarka miasta. Najwa˝niejsze obiekty przemys∏owe iich produkcja. Wa˝niejsze obiekty u˝ytecznoÊci publicznej. Wspó∏czesna architektura i budownictwo. Urzàdzenia socjalne is∏u˝ba zdrowia. G∏ówne atrakcje miasta. Miasto wliteraturze, piosence ianegdocie. Problemy iosiàgni´cia ekologiczne miasta | 30 (15) |
| 4 | Geografia turystyczna miasta i regionu | Aktualne problemy miasta i regionu. Plany rozwoju miasta i okolic. Charakterystyka Êrodowiska geograficznego. Trasy wylotowe. MiejscowoÊci i obiekty o znaczeniu historycznym i turystycznym w najbli˝szej okolicy | 30 (15) |
| 5 | Topografia miasta i strefy podmiejskiej | Uk∏ad komunikacyjny miasta, arterie przelotowe. Lokalizacja obiektów zabytkowych, gospodarczych i u˝ytecznoÊci publicznej. Baza tury- styczna, sportowa i rekreacyjna. Lokalizacja parkingów | 30 (20) |
| 6 | Metodyka i technika prowadzenia wycieczek | Metodyka i technika prowadzenia grup wycieczkowych w mieÊcie. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach i zachorowa- niach. Podstawowy sk∏ad apteczki OGÓ¸EM | 20 (15) 200 (100) |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 609 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 7 PROGRAM PODSTAWOWEGO SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW TERENOWYCH I. Program szkolenia dla kandydatów nieposiadajàcych uprawnieƒ przewodnika
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym praktyczne) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia regionu na tle historii Polski | Wybrane wiadomoÊci zhistorii Polski. Wa˝niejsze wydarzenia whistorii regionu. Charakterystyka miast i miejscowoÊci regionu (historia, wa˝niejsze zabytki, wspó∏czesnoÊç, wa˝niejsze obiekty u˝ytecznoÊci publicznej). Region wokresie II Rzeczypospolitej iII wojny Êwiatowej. Odbudowa ze zniszczeƒ wojennych. Wa˝niejsze zagadnienia zhistorii wspó∏czesnej | 30 |
| 2 | Kultura i sztuka regionu | Historia kultury i sztuki regionu. Wp∏yw kultury regionu na kultur´ narodowà. Zabytki architektury, malarstwa irzeêby. Wybitne postacie historyczne, miejscowoÊci, obiekty ipomniki znimi zwiàzane. Muzea, instytucje naukowe i kulturalne (wiadomoÊci o zbiorach i zasadach zwiedzania). Prasa i wydawnictwa regionalne | 30 (10) |
| 3 | Charakterystyka geograficzna regionu | Po∏o˝enie i obszar, podzia∏ administracyjny, ludnoÊç (z uwzgl´dnie- niem mniejszoÊci narodowych i religii). Ukszta∏towanie powierzchni, klimat, wody (rzeki, jeziora, cieki wodne). Zasoby naturalne i ich wy- korzystanie. Wa˝niejsze ga∏´zie przemys∏u, plany rozwoju gospodar- czego. Najwa˝niejsze obiekty gospodarcze, charakterystyka ich pro- dukcji, dane statystyczne, mo˝liwoÊci zwiedzania. Gospodarka rolna regionu | 30 (10) |
| 4 | Etnografia regionu | Kultura ludowa, strój iobrz´dy ludowe, folklor. Budownictwo, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego. Skanseny, muzea i izby regionalne | 15 (10) |
| 5 | Ârodowisko geograficzne regionu i jego ochrona | Charakterystyka Êrodowiska przyrodniczego regionu. Parki narodowe i krajobrazowe. Rezerwaty i pomniki przyrody, obszary chronione i atrakcyjne zespo∏y przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych | 20 (10) |
| 6 | Zagospodaro- wanie turystyczne regionu | Baza turystyczna, oÊrodki rekreacyjne iturystyczne. Szlaki turystyczne. Obiekty sportowe. Uk∏ad komunikacyjny regionu (drogi mi´dzynaro- dowe, krajowe, lokalne, linie kolejowe, parkingi i dojazdy). Kolejki linowe i wyciàgi narciarskie | 20 (10) |
| 7 | Terenoznaw- stwo i topografia | Orientacja w terenie: bez mapy, z mapà i kompasem, pos∏ugiwanie si´ mapà i kompasem. Topografia regionu (konfiguracja terenu). Lokalizacja obiektów zabytkowych, przyrodniczych i wspó∏czesnych, drogi dojazdowe do nich. Mapy turystyczne, ich skale i rodzaje | 25 (15) |
| 8 | Metodyka i technika prowadzenia wycieczek terenowych | Specyfika prowadzenia wycieczek autokarowych, kolejowych ipieszych. Grupa w terenie i w obiekcie, wspó∏praca z grupà. Wspó∏praca z kierowcà. Pos∏ugiwanie si´ mikrofonem. Zasady oprowadzania po obiektach sakralnych. Przerwy na odpoczynek. Pos∏ugiwanie si´ anegdotà i dowcipem. Zasady bezpieczeƒstwa na wycieczkach tere- nowych. Pierwsza pomoc przedlekarska w nag∏ych wypadkach i zachorowaniach. Podstawowy sk∏ad apteczki OGÓ¸EM | 30 (20) 200 (85) |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 610 — Poz. 104 |
II. Program szkolenia dla przewodników rozszerzajàcych uprawnienia na nowy obszar
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym praktyczne) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia regionu na tle historii Polski | Wybrane wiadomoÊci z historii Polski. Wa˝niejsze wydarzenia w historii regionu. Charakterystyka miast i miejscowoÊci regionu (historia, wa˝niejsze zabytki, wspó∏czesnoÊç, wa˝niejsze obiekty u˝ytecznoÊci publicznej). Region w okresie II Rzeczypospolitej i II wojny Êwiatowej. Odbudowa ze zniszczeƒ wojennych. Wa˝niejsze zagadnienia z historii wspó∏czesnej | 20 |
| 2 | Kultura i sztuka regionu | Historia kultury i sztuki regionu. Wp∏yw kultury regionu na kultur´ narodowà. Zabytki architektury, malarstwa irzeêby. Wybitne postacie historyczne, miejscowoÊci, obiekty ipomniki znimi zwiàzane. Muzea, instytucje naukowe i kulturalne (wiadomoÊci o zbiorach i zasadach zwiedzania). Prasa i wydawnictwa regionalne | 20 (10) |
| 3 | Geografia gospodarcza regionu | Po∏o˝enie i obszar, podzia∏ administracyjny, ludnoÊç (z uwzgl´dnie- niem mniejszoÊci narodowych i religii). Ukszta∏towanie powierzchni, klimat, wody (rzeki, jeziora, cieki wodne). Zasoby naturalne i ich wy- korzystanie. Wa˝niejsze ga∏´zie przemys∏u, plany rozwoju gospodar- czego. Najwa˝niejsze obiekty gospodarcze, charakterystyka ich pro- dukcji, dane statystyczne, mo˝liwoÊci zwiedzania. Gospodarka rolna regionu | 20 (10) |
| 4 | Etnografia regionu | Kultura ludowa, strój iobrz´dy ludowe, folklor. Budownictwo, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego. Skanseny, muzea i izby regionalne | 15 (10) |
| 5 | Ârodowisko geograficzne regionu i jego ochrona | Charakterystyka Êrodowiska przyrodniczego regionu. Parki narodowe i krajobrazowe. Rezerwaty i pomniki przyrody, obszary chronione i atrakcyjne zespo∏y przyrodnicze. Zasady ruchu turystycznego na obszarach chronionych | 10 (5) |
| 6 | Zagospodaro- wanie turystyczne regionu | Baza turystyczna, oÊrodki rekreacyjne iturystyczne. Szlaki turystyczne. Obiekty sportowe. Uk∏ad komunikacyjny regionu (drogi mi´dzynaro- dowe, krajowe, lokalne, linie kolejowe, parkingi i dojazdy). Kolejki linowe i wyciàgi narciarskie | 5 (5) |
| 7 | Terenoznaw- stwo i topografia | Orientacja w terenie: bez mapy, z mapà i kompasem, pos∏ugiwanie si´ mapà i kompasem. Topografia regionu (konfiguracja terenu). Lokalizacja obiektów zabytkowych, przyrodniczych i wspó∏czesnych, drogi dojazdowe do nich. Mapy turystyczne, ich skale i rodzaje OGÓ¸EM | 10 (10) 100 (50) |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 611 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 8 PROGRAM UZUPE¸NIAJÑCEGO SZKOLENIA DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH KLASY PIERWSZEJ I DRUGIEJ I. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich beskidzkich i sudeckich, ubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà i drugà
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Liczba godzin (w tym praktycznych) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Historia i gospodarka wybranego obszaru | Szczegó∏owe wiadomoÊci zhistorii wybranego obszaru; archeologia, osadnictwo, problemy spo∏eczne, kulturalne, narodowoÊciowe; szczegó∏owa historia miast i miejscowoÊci, wa˝ne wydarzenia histo- ryczne, postacie historyczne wa˝ne dla obszaru oraz obiekty z nimi zwiàzane; historia wspó∏czesna i rozwój gospodarczy | 30 |
| 2 | Geografia i geologia | Szczegó∏owe wiadomoÊci z geografii regionu. Topografia: uk∏ad grzbietów górskich, dolin rzecznych, punkty widokowe ipanoramiczne. Wybrane zagadnienia z geologii i morfologii. Charakterystyka Êrodo- wiska przyrodniczego; parki narodowe, krajobrazowe, rezerwaty, pomniki przyrody. Zasady uprawiania turystyki na obszarach chro- nionych | 20 (10) |
| 3 | Etnografia, kultura i sztuka regionu | Historia kultury isztuki obszaru, grupy etniczne iich wp∏yw na kultur´ ludowà, sztuk´; budownictwo i zabytki architektury, malarstwa i rzeêby; przyk∏ady architektury wspó∏czesnej; muzea, skanseny, izby regionalne; instytucje naukowe, kulturalne, oÊrodki przemys∏u i rzemios∏a ludowego — zasady zwiedzania; kultura ludowa: strój, obrz´dy, wydawnictwa regionalne, twórcy ludowi | 18 (10) |
| 4 | Zagospodaro- wanie turystyczne, komunikacja, szlaki turystyczne | Szczegó∏owe wiadomoÊci o przebiegu szlaków turystycznych w wy- branym obszarze, baza noclegowa (schroniska, stacje turystyczne i inne obiekty); koleje linowe, wyciàgi narciarskie, szlaki komunika- cyjne, linie kolejowe, dojazdy do wa˝niejszych obiektów; parkingi, w tym leÊne, turystyczne przejÊcia graniczne; zasady poruszania si´ w strefie nadgranicznej | 50 (30) |
| 5 | Metodyka i technika prowadzenia wycieczek w warunkach zimowych | Zasady poruszania si´ wterenie skalnym, Ênie˝nym, lodowym (sprz´t, zasady asekuracji). Meteorologia: czynniki pogodotwórcze, rodzaje chmur, fronty atmosferyczne, przewidywanie pogody na podstawie obserwacji zjawisk atmosferycznych; wp∏yw warunków atmosferycz- nych na zagro˝enie zdrowia i ˝ycia uczestników wycieczek górskich (mg∏a, Ênieg, wiatr, temperatura, burza, oblodzenie, lawiny). Wypadki: pierwsza pomoc, reanimacja, unieruchamianie koƒczyn, transport rannego, improwizowane Êrodki transportu, lawinoznawstwo, ekwi- punek przewodnika (ubiór, apteczka, plecak, p∏achta biwakowa) OGÓ¸EM | 32 (24) 150 (74) |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 612 — Poz. 104 |
II. Program szkolenia przewodników tatrzaƒskich ubiegajàcych si´ o wy˝sze klasy 1. Szkolenie praktyczne przewodników tatrzaƒskich na drugà klas´ mo˝e odbywaç si´ na zasadzie zorganizowanego kursu lub w formie prowadzonego przez instruktorów przewodnictwa szkolenia indywidualnego. Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Szczegó∏owa problematyka | Liczba godzin (dni) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Topografia Tatr | Szczegó∏owa topografia Tatr, poszczególnych masywów, dolin i szczytów, ze szczególnym uwzgl´dnieniem topografii rejonów tater- nickich oraz szczytów i prze∏´czy, na które mogà prowadziç klientów przewodnicy drugiej klasy. Panoramy z poszczególnych szczytów | 30 godz. |
| 2 | Turystyka zimowa i narciarstwo wysokogórskie | Zasady turystyki zimowej. Zimowe niebezpieczeƒstwa gór, lawino- znawstwo. Metodyka prowadzenia wycieczek iklientów wwarunkach zimowych oraz wycieczek narciarskich | 15 godz. |
| 3 | Taternictwo letnie i zimowe | Szczegó∏owe wiadomoÊci z zakresu taternictwa letniego i zimowego. Sprz´t, techniki wspinaczkowe, zasady asekuracji | 8 godz. |
| 4 | Metodyka | Metodyka prowadzenia klientów poza szlakami znakowanymi w terenie ∏atwym i trudnym oraz na drogach taternickich | 8 godz. |
| 5 | Przyroda Tatr, Podtatrza i Pienin | Poszerzenie i pog∏´bienie wiadomoÊci z tego zakresu. Szczegó∏owe wiadomoÊci o parkach narodowych i rezerwatach na tym terenie. Aktualne problemy ochrony przyrody i zagro˝eƒ ekologicznych | 8 godz. |
| 6 | Pierwsza pomoc i ratownictwo | Kontynuacja szkolenia | 6 godz. |
| 7 | Szkolenie praktyczne | Prowadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do III stopnia trudnoÊci w warunkach letnich — 5 dni. Prowadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do II stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych — 5 dni. Prowadzenie na trasach poza oznakowanymi szlakami — 10 dni. Prowadzenie wycieczek narciarskich — 5 dni OGÓ¸EM | 25 dni 75 godz. + 25 dni |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 613 — Poz. 104 |
2. Szkolenie praktyczne przewodników tatrzaƒskich na pierwszà klas´ powinno si´ odbywaç w formie szkolenia indywidualnego, prowadzonego przez instruktorów, zarówno na drogach wspinaczkowych, jak inarciarskich i poza szlakami oznakowanymi. Program szkolenia
| Lp. | Przedmiot | Szczegó∏owa problematyka | Liczba godzin (dni) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Topografia Tatr | Szczegó∏owa topografia rejonów taternickich oraz szczytów iprze∏´czy, na które mogà prowadziç klientów przewodnicy pierwszej klasy | 30 godz. |
| 2 | Taternictwo letnie izimowe | Kontynuacja szkolenia | 10 godz. |
| 3 | Narciarstwo wysokogórskie i ski-alpinizm | Metodyka prowadzenia wycieczek narciarskich. Technika i metodyka ski-alpinizmu | 10 godz. |
| 4 | Przyroda Tatr i jej ochrona | Wybrane iposzerzone zagadnienia ztej dziedziny. Aktualne problemy ochrony przyrody i zagro˝eƒ ekologicznych | 9 godz. |
| 5 | Metodyka | Metodyka prowadzenia klientów poza szlakami znakowanymi w terenie ∏atwym i trudnym oraz na drogach taternickich | 6 godz. |
| 6 | Szkolenie praktyczne | Prowadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich — 6 dni. Prowadzenie na drogach wspinaczkowych w Tatrach do III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych — 6 dni. Prowadzenie na trasach narciarskich wysokogór- skich w Tatrach (ski-tury) — 6 dni. Prowadzenie na trasach poza oznakowanymi szlakami — 10 dni OGÓ¸EM | 28 dni 65 godz. + 28 dni |
Za∏àcznik nr 9 PROGRAM UZUPE¸NIAJÑCEGO SZKOLENIA DLA KANDYDATÓW NA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH UBIEGAJÑCYCH SI¢ O UPRAWNIENIE DO PROWADZENIA WYCIECZEK W WARUNKACH WYSOKOGÓRSKICH, POWY˚EJ III STOPNIA TRUDNOÂCI W WARUNKACH ZIMOWYCH I IV STOPNIA TRUDNOÂCI W WARUNKACH LETNICH Uwagi ogólne: 1. KolejnoÊç tematów realizowanych w trakcie szkolenia powinna odpowiadaç kolejnoÊci ich przedstawienia w programie. 2. Do szkolenia uzupe∏niajàcego wzakresie prowadzenia wycieczek wysokogórskich dopuszcza si´ przewodników tatrzaƒskich, którzy z∏o˝à wykaz przejÊç, obejmujàcy przejÊcia skalne wielowyciàgowe, przejÊcia lodowe i mikstowe oraz przejÊcia narciarskie, a tak˝e zdadzà egzamin wst´pny obejmujàcy: a) w zakresie narciarstwa: jazd´ terenowà, techniki narciarskie i narciarstwo wysokogórskie, b) w zakresie alpinizmu: umiej´tnoÊci indywidualne w skale i lodzie oraz prowadzenie na drodze wspinaczkowej w górach. 3. Szkolenie koƒczy egzamin sk∏adajàcy si´ ztrzech cz´Êci: egzamin teoretyczny, egzamin praktyczny wwarunkach letnich i egzamin praktyczny w warunkach zimowych.
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 614 — Poz. 104 |
Program szkolenia
| Lp. | Temat | Problematyka szczegó∏owa | Czas trwania |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Teoria przewodnictwa wysokogór- skiego | Sprz´t i teoria asekuracji. Dydaktyka i metodyka. Fizjologia wysi∏ku i podstawy medycyny sportu. Wypadki, pierwsza pomoc. Ânieg i lawinoznawstwo. Meteorologia. Podstawy nawigacji. Ochrona przyrody. Terminologia fachowa w j´zykach obcych | 30 godz. |
| 2 | Kurs lawinowy | | 6 dni |
| 3 | Wspinaczka ska∏kowa i metodyka | | 6 dni |
| 4 | Ratownictwo | | 6 dni |
| 5 | Kurs skalny | | 12 dni |
| 6 | Kurs lodowy | | 13 dni |
| 7 | Narciarstwo pozatrasowe i metodyka | | 3 dni |
| 8 | Kurs zimowy | | 14 dni |
| 9 | Praktyka | Demonstracja technik narciarskich, skalnych ilodowych. Umiej´tnoÊci prowadzenia klientów w skale, lodzie i Êniegu. Umiej´tnoÊç prowa- dzenia klientów w warunkach zimowych. Umiej´tnoÊci w zakresie szkolenia klientów OGÓ¸EM | 40 dni 30 godz. + 100 dni |
Za∏àcznik nr 10 PROGRAM SZKOLENIA DLA KANDYDATÓW NA PILOTÓW WYCIECZEK I. Za∏o˝enia ogólne 1. Wiedza ogólna kandydatów na pilotów wycieczek powinna byç oparta na bazie programów szko∏y Êredniej. 2. W programach szkolenia nale˝y uwzgl´dniç zaj´cia teoretyczne (wyk∏ady) oraz çwiczenia prowadzone przez praktyków/instruktorów w proporcjach podanych w programie. 3. Zaj´cia praktyczne polegajà na aktywnym udziale w wycieczce i samodzielnym realizowaniu przez uczestników szkolenia dla kandydatów na pilotów wycieczek wskazanych jej etapów pod nadzorem instruktora.
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 615 — Poz. 104 |
II. Program kursu
| Lp. | Przedmiot | Zakres tematyczny przedmiotu | Godziny (w tym çwiczenia) |
|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | Przemys∏ turystyczny w Polsce i na Êwiecie | — Podstawowe definicje zwiàzane z turystykà wg terminologii Âwiatowej Organizacji Turystyki, — Przedsi´biorstwa i organizacje turystyczne i paraturystyczne w Polsce i w Êwiecie, — Struktura rodzajowa turystyki; poj´cie produktu turystycznego, — Organizacja turystyki wPolsce — rola izadania w∏adz terytorialnych i paƒstwa, — Polityka paƒstwa w zakresie rozwoju turystyki | 6 (4) |
| 2 | Struktura spo∏eczno- -polityczna Polski, Polska na tle Europy i Êwiata | — Struktura w∏adzy w Polsce, polityka rzàdu itp., — Znaczenie zagadnieƒ spo∏eczno-politycznych w obs∏udze grup turystycznych, — Podstawowe problemy spo∏eczne i ekonomiczne, — Polska w Unii Europejskiej | 4 |
| 3 | Obs∏uga ruchu turystycznego | — Zasady programowania imprez turystycznych, — Rodzaje umów w turystyce zawieranych z kontrahentami, — Zasady odpraw grup turystycznych, dokumentacja imprez przyjaz- dowych i wyjazdowych, — Technika obs∏ugi grup przyjazdowych i wyjazdowych, — Specyfika obs∏ugi wybranych grup narodowoÊciowych, — Specyfika obs∏ugi turystyki pobytowej, biznesowej, motywacyjnej, szkolnej, pielgrzymkowej itp., — Turystyka osób niepe∏nosprawnych oraz inne grupy nietypowe, — Zasady rozliczania imprez turystycznych, — Baza noclegowa i gastronomiczna, zasady wspó∏pracy, — Dost´pnoÊç komunikacyjna Polski; rodzaje i specyfika transportu turystycznego, — System informacji turystycznej w Polsce, — Warunki uczestnictwa i rezygnacji; przyjmowanie i za∏atwianie reklamacji turystów | 36 (12) |
| 4 | Geografia turystyczna Polski i Europy Historia kultury i sztuki | — Umiej´tnoÊç pos∏ugiwania si´ mapà i orientacja w terenie, — Metodyka przygotowywania tras imprez turystycznych i ich opisu, — Walory turystyczne Polski i wybranych regionów Polski, — G∏ówne miasta i regiony turystyczne Polski, — G∏ówne miasta i regiony turystyczne Europy, — Najwa˝niejsze szlaki turystyczne w Polsce, — Ciekawe skanseny, muzea, miejsca pami´ci, centra pielgrzymkowe itp., — Zarys historii kultury i sztuki — style architektoniczne, wa˝niejsze obiekty w Polsce i w Europie, — Skarby kultury w Polsce i Europie (lista UNESCO), — Religie w Polsce i na Êwiecie w zarysie — miejsca pielgrzymkowe, wyznania, — MniejszoÊci narodowe w Polsce — g∏ówne oÊrodki | 30 (10) |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 616 — Poz. 104 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 5 | Przepisy prawne w turystyce i ubezpieczenia turystyczne | — Turystyczny Kodeks Etyczny, — Prawa i obowiàzki pilota wycieczek, — Zawód pilota wycieczek w Êwietle obowiàzujàcych przepisów prawnych, — Zatrudnianie pilotów wycieczek w Êwietle aktualnych przepisów prawa pracy, — OdpowiedzialnoÊç prawna organizatora turystyki i pilota wycieczek, — Ochrona konsumenta w umowach organizatora turystyki z tytu∏u podpisania umów o podró˝ z turystami, — Umowy zawierane w turystyce, — Przepisy paszportowe, celne, wizowe i dewizowe, — Opieka konsularna, — Rodzaje i formy ubezpieczenia turystów, protoko∏y szkód | 12 (4) |
| 6 | Bezpieczeƒ- stwo, profilaktyka i ochrona zdrowia, higiena w turystyce | — Zagro˝enia dla zdrowia i ˝ycia wyst´pujàce w trakcie realizacji imprez turystycznych, — Podstawowe zasady ochrony zdrowia wturystyce, pierwsza pomoc, — Sk∏ad podstawowej apteczki | 4 (4) |
| 7 | Pilot a grupa | — Podstawy komunikowania si´ pilota wycieczek z grupà, — Procesy grupowe i techniki negocjacji, — Cechy psychofizyczne pilota wycieczek, — Rozwiàzywanie konfliktów, êród∏a i objawy stresu, — Program osobistego rozwoju pilota, w tym asertywnoÊç, autoprezentacja, praca z mikrofonem, — Post´powanie pilota w sytuacjach nadzwyczajnych, — Zasady sporzàdzania protoko∏ów zdarzeƒ — przyk∏ady, — Emisja g∏osu — warsztaty, — Animacja grupy, — Elementy savoir-vivre’u i protoko∏u w biznesie, — Kszta∏towanie pozytywnego wizerunku kraju i biura podró˝y pod- czas imprezy turystycznej | 28 (10) |
| 8 | Zaj´cia praktyczne | — Wycieczka krajowa i/lub zagraniczna, minimum jeden nocleg w obiekcie hotelowym, wg szczegó∏owego rozpisania zadaƒ do realizacji i çwiczeƒ OGÓ¸EM | 3 dni 120 (44) + 3 DNI |
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 617 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 11 WZÓR ÂWIADECTWA ZDANIA EGZAMINU PRZEWODNIKÓW TURYSTYCZNYCH I PILOTÓW WYCIECZEK
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 618 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 12 WZÓR ÂWIADECTWA ZNAJOMOÂCI J¢ZYKA OBCEGO W ZAKRESIE WYMAGANYM OD PRZEWODNIKÓW TURYSTYCZNYCH I PILOTÓW WYCIECZEK
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 619 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 13 WZÓR LEGITYMACJI PRZEWODNIKA MIEJSKIEGO I TERENOWEGO Opis techniczny: Legitymacja zawiera 6 stron (∏àcznie z ok∏adkami). Format legitymacji roz∏o˝onej: 21 cm x 7,5 cm (1/4 wielkoÊci arkusza A-4). Format legitymacji z∏o˝onej: 10,5 cm x 7,5 cm. Kolor ok∏adki: ciemna zieleƒ.
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 620 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 14 WZÓR LEGITYMACJI PRZEWODNIKA GÓRSKIEGO
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 621 — Poz. 104 |
Opis techniczny: Legitymacja zawiera 8 stron (∏àcznie z ok∏adkami). Format legitymacji roz∏o˝onej: 21 cm x 7,5 cm (1/4 wielkoÊci arkusza A-4). Format legitymacji z∏o˝onej: 10,5 cm x 7,5 cm. Kolor ok∏adki: ciemna zieleƒ.
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 622 — Poz. 104 |
51 rn kinzcà∏aZ KEZCEICYW ATOLIP IJCAMYTIGEL RÓZW :ynzcinhcet sipO .owyzrowt bul ´róks w anoiwarpo ,hcynzrt´nwew norts zeb ikzce˝àisk eimrof w ajcamytigeL .∏ezro ynozco∏t ikda∏ko einorts jezswreip jenzrt´nwez aN .)4-A azsukra icÊokleiw 4/1( mc 5,7 x mc 12 :jeno˝o∏zor ijcamytigel tamroF .mc 5,7 x mc 5,01 :jeno˝o∏z ijcamytigel tamroF .y∏aib :ikda∏ko roloK
| Dziennik Ustaw Nr 15 — 623 — Poz. 104 |
Za∏àcznik nr 16 WZÓR IDENTYFIKATORA PRZEWODNIKA TURYSTYCZNEGO Opis techniczny: Arkusz papieru o gramaturze 160 g/m2, foliowany. Format identyfikatora 10,5 cm x7,5 cm. Kolor kremowy. Za∏àcznik nr 17 WZÓR IDENTYFIKATORA PILOTA WYCIECZEK Opis techniczny: Arkusz papieru o gramaturze 160 g/m2, foliowany. Format identyfikatora: 10,5 cm x7,5 cm. Kolor bia∏y.