Art. 17.

W ustawie z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 9:

a) w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:

a) w placówkach Straży Granicznej,

b) w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu:

3) w polskich organizacjach zrzeszających przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym;

4) w Biurze Obsługi Transportu Międzynarodowego w Warszawie.

2) po ust. 9 dodaje się ust. 9a-9d w brzmieniu:

9a. Urzędy celne i placówki Straży Granicznej oraz podmioty, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, otrzymują prowizję od sprzedanych kart opłaty dodatkowej.

9b. Prowizja, o której mowa w ust. 9a, otrzymywana przez urzędy celne oraz placówki Straży Granicznej jest przeznaczana na usprawnienie funkcjonowania Służby Celnej i Straży Granicznej.

9c. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania i rozliczania opłaty dodatkowej z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad oraz wysokość prowizji, o której mowa w ust. 9a, mając na względzie usprawnienie procedury pobierania opłat oraz funkcjonowania Służby Celnej i Straży Granicznej.

9d. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 9c, określa się w szczególności:

1) sposób zabezpieczenia przekazywanych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad kart opłaty dodatkowej uniemożliwiający dostęp do nich osobom niepowołanym oraz

2) sposób rozliczania z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad w przypadku zaginięcia, zniszczenia, utraty lub niewykorzystania karty opłaty z przyczyn niezależnych od przedsiębiorcy.

3) uchyla się ust. 11.