Art. 306e.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2022 poz. 2651 (ogł. 16 grudnia 2022) do Dz.U. 2026 poz. 622 (ogł. 11 maja 2026)

   § 1. Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.

   § 2. Przed wydaniem zaświadczeń, o których mowa w § 1, ustala się, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu.

   § 3. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe doręczenie decyzji kończącej postępowanie podatkowe, o którym mowa w § 2, przed upływem terminu określonego w art. 306a

   § 5. Wydając zaświadczenie, organ podaje informację o prowadzonym postępowaniu lub jego zakończeniu.

   § 4. Na żądanie wnioskodawcy w zaświadczeniu podaje się także informacje: 1) czy w stosunku do wnioskodawcy prowadzone jest: a) postępowanie mające na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i określenie ich wysokości, b) postępowanie egzekucyjne w administracji, również w zakresie innych niż podatkowe zobowiązań wnioskodawcy; c) (uchylona) 2) dotyczące: a) okresów, z których pochodzą zaległości, i ich tytułów, b) podatków, których termin płatności został odroczony lub których płatność została rozłożona na raty.

   § 5. Jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art. 49 § 1, nie posiada zaległości podatkowych.

   § 6. W zakresie, o którym mowa w art. 239d, uznaje się, że do czasu wydania ostatecznej decyzji nie istnieje zaległość podatkowa.

   § 7. Przepisy § 1–3 i 5 stosuje się odpowiednio w zakresie odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 53a.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 201 (ogł. 1 lutego 2017) do Dz.U. 2021 poz. 1540 (ogł. 23 sierpnia 2021)

   § 1. Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.

   § 2. Przed wydaniem zaświadczeń, o których mowa w § 1, ustala się, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu.

   § 3. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe doręczenie decyzji kończącej postępowanie podatkowe, o którym mowa w § 2, przed upływem terminu określonego w art. 306a § 5. Wydając zaświadczenie, organ podaje informację o prowadzonym postępowaniu lub jego zakończeniu.

   § 4. Na żądanie wnioskodawcy w zaświadczeniu podaje się także informacje:

   1) czy w stosunku do wnioskodawcy prowadzone jest:

   a) postępowanie mające na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i określenie ich wysokości,

   b) postępowanie egzekucyjne w administracji, również w zakresie innych niż podatkowe zobowiązań wnioskodawcy,

   c) postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe;

   2) dotyczące:

   a) okresów, z których pochodzą zaległości, i ich tytułów,

   b) podatków, których termin płatności został odroczony lub których płatność została rozłożona na raty.

   § 5. Jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art. 49 § 1, nie posiada zaległości podatkowych.

   § 6. W zakresie, o którym mowa w art. 239d, uznaje się, że do czasu wydania ostatecznej decyzji nie istnieje zaległość podatkowa.

   § 7. Przepisy § 1-3 i 5 stosuje się odpowiednio w zakresie odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 53a.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2012 poz. 749 (ogł. 3 lipca 2012) do Dz.U. 2015 poz. 613 (ogł. 6 maja 2015)

   § 1. Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.

   § 2. Przed wydaniem zaświadczeń, o których mowa w § 1, ustala się, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu.

   § 3. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe zakończenie postępowania, o którym mowa w § 2, przed upływem terminu określonego w art. 306a § 5. Wydając zaświadczenie, organ podaje informacje o prowadzonym postępowaniu.

   § 4. Na żądanie wnioskodawcy w zaświadczeniu podaje się także informacje:

   1) czy w stosunku do wnioskodawcy prowadzone jest:

   a) postępowanie mające na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i określenie ich wysokości,

   b) postępowanie egzekucyjne w administracji, również w zakresie innych niż podatkowe zobowiązań wnioskodawcy,

   c) postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe;

   2) dotyczące:

   a) okresów, z których pochodzą zaległości, i ich tytułów,

   b) podatków, których termin płatności został odroczony lub których płatność została rozłożona na raty.

   § 5. Jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art. 49 § 1, nie posiada zaległości podatkowych.

   § 6. W zakresie, o którym mowa w art. 239d, uznaje się, że do czasu wydania ostatecznej decyzji nie istnieje zaległość podatkowa.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2005 poz. 60 (ogł. 14 stycznia 2005) ten tekst

   § 1. Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.

   § 2. Przed wydaniem zaświadczeń, o których mowa w § 1, ustala się, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu.

   § 3. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe zakończenie postępowania, o którym mowa w § 2, przed upływem terminu określonego w art. 306a § 5. Wydając zaświadczenie, organ podaje informacje o prowadzonym postępowaniu.

   § 4. Na żądanie wnioskodawcy w zaświadczeniu podaje się także informacje:

   1) czy w stosunku do wnioskodawcy prowadzone jest:

   a) postępowanie mające na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i określenie ich wysokości,

   b) postępowanie egzekucyjne w administracji, również w zakresie innych niż podatkowe zobowiązań wnioskodawcy,

   c) postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe;

   2) dotyczące:

   a) okresów, z których pochodzą zaległości, i ich tytułów,

   b) podatków, których termin płatności został odroczony lub których płatność została rozłożona na raty.

   § 5. Jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art. 49 § 1, nie posiada zaległości podatkowych.

Źródła: przepis występuje w 12 z 12 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.