PRZEPIS

Art. 260.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 stycznia 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Ordynacja podatkowa · DU 2005 poz. 60

Treść w tym tekście

§ 1. Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji, która następnie została uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzono nieważność tej decyzji, służy odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę, chyba że przesłanki, które uzasadniają uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, powstały z winy strony.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również, jeżeli:

1) szkoda została poniesiona wskutek uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji;

2) decyzji nie można uchylić lub stwierdzić jej nieważności z przyczyn wymienionych w art. 245 § 1 pkt 3 lit. b lub w art. 247 § 2.

§ 3. Jeżeli winę za powstanie okoliczności stanowiącej przesłankę do uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji ponosi inna strona postępowania, stronie, która poniosła szkodę, służy roszczenie o odszkodowanie od strony winnej powstania tej okoliczności. Dochodzenie roszczenia następuje przed sądem powszechnym.

Przypis w tekście jednolitym: W części ograniczającej odszkodowanie za niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej do rzeczywistej szkody - uznany za niezgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z dniem 30 września 2003 r., na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt K 20/02 (Dz. U. Nr 170, poz. 1660).

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 56 ustawy, o której mowa w odnośniku 37; ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 178 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

w życie od 1 stycznia 2007 · Dz.U. 2006 poz. 1590

23) art. 260 otrzymuje brzmienie: „Art. 260. Do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego.”;
w życie od 1 września 2005 · Dz.U. 2005 poz. 1199

88) w art. 260 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji, która następnie została uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzono nieważność tej decyzji, służy odszkodowanie za poniesioną stratę i utracone korzyści, chyba że przesłanki, które uzasadniają uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, powstały z winy strony.”;

Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2012 poz. 749 (ogł. 3 lipca 2012) do Dz.U. 2026 poz. 622 (ogł. 11 maja 2026)

Do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2005 poz. 60 (ogł. 14 stycznia 2005) ten tekst

§ 1. Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji, która następnie została uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzono nieważność tej decyzji, służy odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę, chyba że przesłanki, które uzasadniają uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, powstały z winy strony.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również, jeżeli:
1) szkoda została poniesiona wskutek uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji;
2) decyzji nie można uchylić lub stwierdzić jej nieważności z przyczyn wymienionych w art. 245 § 1 pkt 3 lit. b lub w art. 247 § 2.
§ 3. Jeżeli winę za powstanie okoliczności stanowiącej przesłankę do uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji ponosi inna strona postępowania, stronie, która poniosła szkodę, służy roszczenie o odszkodowanie od strony winnej powstania tej okoliczności. Dochodzenie roszczenia następuje przed sądem powszechnym.

Przypis w tekście jednolitym: W części ograniczającej odszkodowanie za niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej do rzeczywistej szkody - uznany za niezgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z dniem 30 września 2003 r., na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt K 20/02 (Dz. U. Nr 170, poz. 1660).
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 56 ustawy, o której mowa w odnośniku 37; ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 178 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

Źródła: przepis występuje w 12 z 12 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.