Art. 8.

1. Napromienianie promieniowaniem jonizującym środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności jest dopuszczalne, jeżeli nie stanowi zagrożenia dla zdrowia lub życia człowieka i jest uzasadnione technologicznie.

2. Napromienianie nie może:

1) zastępować prawidłowych warunków sanitarnych oraz zasad przestrzegania higieny w procesie produkcji środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych oraz innych składników żywności;

2) być stosowane do żywności zawierającej substancje chemiczne służące do konserwacji i stabilizacji żywności.

2a. Główny Inspektor Sanitarny wydaje, w drodze decyzji, upoważnienia do napromieniania żywności podmiotom, które posiadają urządzenia i aparaturę umożliwiające spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz wymagań określonych w ust. 2.

2b. W przypadku stwierdzenia, że upoważniony podmiot nie przestrzega wymagań, o których mowa w ust. 2a, Główny Inspektor Sanitarny cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do napromieniania żywności.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki napromieniania środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności, które mogą być poddane działaniu promieniowania jonizującego, ich wykazy, maksymalne dawki napromieniania oraz wymagania w zakresie znakowania i wprowadzania do obrotu, mając na względzie ust. 1 i 2 oraz zapewnienie bezpieczeństwa żywności.

Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 23 lit. a i pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 23 lit. a i pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 1 pkt 23 lit. a i pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.