Art. 23.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2017 poz. 891 (ogł. 8 maja 2017)

   1. Karta stanowi własność podmiotu wydającego karty.

   2. Posiadacz karty jest obowiązany:

   1) niezwłocznie zawiadomić o jej utracie podmiot wydający karty;

   2) zwrócić kartę do podmiotu wydającego karty, w przypadku:

   a) uszkodzenia karty,

   b) upływu terminu, na jaki karta została wydana,

   c) zmiany miejsca zatrudnienia - w przypadku technika warsztatu,

   d) zaprzestania wykonywania zawodu - w przypadku technika warsztatu,

   e) cofnięcia uprawnienia do wykonywania zawodu - w przypadku technika warsztatu.

   3. Podmiot wydający karty przyjmuje i rejestruje zawiadomienie o utracie lub uszkodzeniu karty oraz wydaje zaświadczenie potwierdzające zgłoszenie tego faktu.

   4. Znalezioną kartę przekazuje się do:

   1) podmiotu wydającego karty;

   2) najbliższej jednostki Policji albo

   3) organu kontrolnego upoważnionego do wykonywania kontroli transportu drogowego.

   5. Kartę przekazaną w trybie ust. 4 pkt 2 i 3 lub kartę kierowcy zatrzymaną na podstawie art. 14 ust. 4 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 organ kontrolny zwraca podmiotowi wydającemu karty.

   6. Po otrzymaniu karty, podmiot wydający karty, odpowiednio:

   1) unieważnia ją i niszczy;

   2) przekazuje ją właściwemu podmiotowi w państwie, w którym karta została wydana; lub

   3) wystawia zaświadczenie o uszkodzeniu karty.

   7. Podmiot wydający karty wzywa posiadacza karty do jej zwrotu w terminie 7 dni, gdy z przeprowadzonego postępowania administracyjnego lub karnego wynika, że karta została wydana na podstawie fałszywych informacji i dokumentów. W przypadku gdy posiadacz karty nie zwróci jej w wyznaczonym terminie, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2005 poz. 1494 (ogł. 20 września 2005) ten tekst

   1. Karta stanowi własność podmiotu wydającego karty.

   2. Posiadacz karty jest obowiązany:

   1) niezwłocznie zawiadomić o jej utracie podmiot wydający karty;

   2) zwrócić kartę do podmiotu wydającego karty, w przypadku gdy:

   a) karta uległa uszkodzeniu,

   b) upłynął termin, na jaki karta została wydana,

   c) technik warsztatu będący posiadaczem karty warsztatowej zmienił miejsce zatrudnienia,

   d) technik warsztatu będący posiadaczem karty warsztatowej przestał wykonywać zawód.

   3. Podmiot wydający karty przyjmuje i rejestruje zawiadomienie o utracie karty.

   4. Znalezioną kartę przekazuje się do:

   1) podmiotu wydającego karty;

   2) najbliższej jednostki Policji albo

   3) organu kontrolnego upoważnionego do wykonywania kontroli transportu drogowego.

   5. Kartę przekazaną w trybie ust. 4 pkt 2 i 3 lub kartę kierowcy zatrzymaną na podstawie art. 14 ust. 4 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 organ kontrolny zwraca podmiotowi wydającemu karty.

   6. Po otrzymaniu karty, w trybie ust. 4 lub ust. 5, podmiot wydający karty:

   1) unieważnia ją i niszczy;

   2) przekazuje ją właściwemu podmiotowi w państwie, w którym karta została wydana, albo

   3) wystawia zaświadczenie o uszkodzeniu karty - w przypadku kart zwróconych w trybie ust. 2 pkt 2 lit. a.

   7. Podmiot wydający karty wzywa posiadacza karty do jej zwrotu w terminie 7 dni, gdy z przeprowadzonego postępowania administracyjnego lub karnego wynika, że karta została wydana na podstawie fałszywych informacji i dokumentów. W przypadku gdy posiadacz karty nie zwróci jej w wyznaczonym terminie, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.