Art. 20.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2017 poz. 891 (ogł. 8 maja 2017)

   1. Kartę wydaje się na wniosek:

   1) kierowcy - w przypadku karty kierowcy;

   2) przewoźnika drogowego lub innego podmiotu wykonującego przewozy drogowe, będącego właścicielem lub użytkownikiem pojazdu samochodowego objętego obowiązkiem instalacji i użytkowania tachografu cyfrowego, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85 - w przypadku karty przedsiębiorstwa;

   3) podmiotu prowadzącego warsztat oraz innego uprawnionego podmiotu, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1360/2002 - w przypadku karty warsztatowej;

   4) kierownika lub dowódcy jednostki organizacyjnej organu upoważnionego do kontroli tachografów cyfrowych - w przypadku karty kontrolnej.

   2. Do wniosku o wydanie karty dołącza się:

   1) kopię prawa jazdy i fotografię kierowcy - w przypadku karty kierowcy;

   2) kopię dokumentu dopuszczającego do ruchu pojazd objęty obowiązkiem instalacji i użytkowania tachografu cyfrowego, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85, a w przypadku gdy z tego dokumentu nie wynika prawo dysponowania tym pojazdem, dodatkowo kopię innego dokumentu potwierdzającego powyższy fakt - w przypadku karty przedsiębiorstwa;

   3) kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, kopię zaświadczenia, o którym mowa w art. 16 ust. 2, posiadanego przez technika warsztatu oraz jego fotografię - w przypadku karty warsztatowej;

   4) fotografię osoby uprawnionej do przeprowadzania kontroli - w przypadku karty kontrolnej imiennej.

   3. Za wydanie, wznowienie lub wymianę karty pobiera się opłatę.

   4. Wnioskodawca do wniosku o wydanie, wznowienie lub wymianę karty dołącza dowód wniesienia opłaty za wydanie karty.

   5. Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3, określa umowa zawarta pomiędzy ministrem właściwym do spraw transportu a podmiotem wydającym karty, przy czym w konsultacjach w sprawie opłat za karty biorą udział polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające przewoźników drogowych, pracodawców i pracobiorców w sektorze transportu drogowego.

   6. Przy ustalaniu opłaty uwzględnia się:

   1) koszty związane z wykonywaniem zadań przez podmiot wydający karty, a w szczególności z obsługą, produkcją, personalizacją i dystrybucją kart oraz prowadzeniem ich ewidencji;

   2) interes podmiotów sektora transportu drogowego.

   7. Kierowcy pozostającemu w stosunku pracy i wykonującemu przewozy z wykorzystaniem pojazdów wyposażonych w tachografy cyfrowe poniesioną opłatę za wydanie, wznowienie lub wymianę karty kierowcy może refundować pracodawca na podstawie imiennego dowodu uiszczenia tej opłaty.

   8. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia w dzienniku urzędowym ministra, wysokość opłat, o których mowa w ust. 3. Informację o wysokości opłat minister właściwy do spraw transportu umieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a podmiot wydający karty - na swoich stronach internetowych.

   9. Wpłaty z tytułu opłat za karty stanowią przychód podmiotu wydającego karty.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2005 poz. 1494 (ogł. 20 września 2005) ten tekst

   1. Kartę wydaje się na wniosek:

   1) kierowcy - w przypadku karty kierowcy;

   2) przewoźnika drogowego lub innego podmiotu wykonującego przewozy drogowe, będącego właścicielem lub użytkownikiem pojazdu samochodowego objętego obowiązkiem instalacji i użytkowania tachografu cyfrowego, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85 - w przypadku karty przedsiębiorstwa;

   3) podmiotu prowadzącego warsztat oraz innego uprawnionego podmiotu, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1360/2002 - w przypadku karty warsztatowej;

   4) kierownika lub dowódcy jednostki organizacyjnej organu upoważnionego do kontroli tachografów cyfrowych - w przypadku karty kontrolnej.

   2. Do wniosku o wydanie karty dołącza się:

   1) kopię prawa jazdy i fotografię kierowcy - w przypadku karty kierowcy;

   2) kopię wypisu z licencji lub wypisu z zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności - w przypadku karty przedsiębiorstwa;

   3) kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, kopię świadectwa, o którym mowa w art. 16 ust. 2, posiadanego przez technika warsztatu oraz jego fotografię - w przypadku karty warsztatowej;

   4) fotografię osoby uprawnionej do przeprowadzania kontroli - w przypadku karty kontrolnej imiennej.

   3. Za wydanie, wznowienie lub wymianę karty pobiera się opłatę.

   4. Wnioskodawca do wniosku o wydanie, wznowienie lub wymianę karty dołącza dowód wniesienia opłaty za wydanie karty.

   5. Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3, określa umowa zawarta pomiędzy ministrem właściwym do spraw transportu a podmiotem wydającym karty, przy czym w konsultacjach w sprawie opłat za karty biorą udział polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające przewoźników drogowych, pracodawców i pracobiorców w sektorze transportu drogowego.

   6. Przy ustalaniu opłaty uwzględnia się:

   1) koszty związane z wykonywaniem zadań przez podmiot wydający karty, a w szczególności z obsługą, produkcją, personalizacją i dystrybucją kart oraz prowadzeniem ich ewidencji;

   2) interes podmiotów sektora transportu drogowego.

   7. Kierowcy pozostającemu w stosunku pracy i wykonującemu przewozy z wykorzystaniem pojazdów wyposażonych w tachografy cyfrowe poniesioną opłatę za wydanie, wznowienie lub wymianę karty kierowcy może refundować pracodawca na podstawie imiennego dowodu uiszczenia tej opłaty.

   8. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia w dzienniku urzędowym ministra, wysokość opłat, o których mowa w ust. 3. Informację o wysokości opłat minister właściwy do spraw transportu umieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a podmiot wydający karty - na swoich stronach internetowych.

   9. Wpłaty z tytułu opłat za karty stanowią przychód podmiotu wydającego karty.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.