Art. 1.

W ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679 oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) „przeciętne wynagrodzenie” - przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;

2) w art. 2 w ust. 2:

a) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku, w którym odbywają się negocjacje;

b) w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 9 w brzmieniu:

9) wskaźnik prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.

3) w art. 5:

a) w ust. 1 po wyrazie „cen” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust. 4”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

4. Jeżeli w roku, w którym odbywają się negocjacje, wysokość minimalnego wynagrodzenia będzie niższa od potowy wysokości przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3a, stopień wzrostu, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się dodatkowo o 2/3 wskaźnika prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.

4) w art. 6 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2. Wysokość wynagrodzenia pracownika w okresie jego pierwszego roku pracy, z zastrzeżeniem ust. 3, nie może być niższa niż 80% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

3. Do okresu, o którym mowa w ust. 2, wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana składka na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne, z wyłączeniem okresów zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.