Art. 5.

W ustawie z dnia 20 grudnia 2002 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. Nr 240, poz. 2059 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 40 i Nr 96, poz. 959) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu:

1. Przetwórca albo osoba traktowana jako przetwórca ubiegający się o dopłaty do przetwarzania składa do dyrektora oddziału terenowego Agencji, właściwego ze względu na jego siedzibę lub miejsce zamieszkania, wniosek oraz deklaracje, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej, na formularzach opracowanych i udostępnianych przez Agencję.

2. Wniosek oraz deklaracje, o których mowa w ust. 1, zawierają informacje określone w art. 9 ust. 3 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 z dnia 5 lutego 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. Urz. WE L 35 z 6.02.2001, z późn. zm.).

2) w art. 11 uchyla się ust. 7;

3) w art. 12 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) może określić:

a) wyższy niż 7,5% poziom procentowej zawartości zanieczyszczeń krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego, do uzyskania którego przysługuje przetwórcy, wpisanemu do rejestru, o którym mowa w art. 5 ust. 1, albo osobie traktowanej jako przetwórca, dopłata do przetwarzania w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej, mając na względzie zapotrzebowanie na krótkie włókno lniane lub włókno konopne,

b) ilości długiego włókna lnianego, które przenosi się z krajowej gwarantowanej ilości długiego włókna lnianego do krajowej gwarantowanej ilości krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego przy zastosowaniu przelicznika, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej, mając na względzie pełne wykorzystanie krajowej gwarantowanej ilości krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego,

c) ilości krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego, które przenosi się z krajowej gwarantowanej ilości krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego do krajowej gwarantowanej ilości długiego włókna lnianego przy zastosowaniu przelicznika, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej, mając na względzie pełne wykorzystanie krajowej gwarantowanej ilości długiego włókna lnianego.