Art. 7.

1. Obserwatorem, o którym mowa w art. 5 ust. 1, jest mianowany urzędnik służby cywilnej, mający uprawnienia do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej w spółce z udziałem Skarbu Państwa, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów wydanym na podstawie art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.), posiadający doświadczenie niezbędne do prawidłowego wykonywania uprawnień i obowiązków określonych w ustawie.

2. Obserwator z tytułu pełnionej funkcji otrzymuje wynagrodzenie z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do ustanowienia obserwatora, w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb ustanawiania i odwoływania obserwatorów, o których mowa w art. 5 ust. 1,

2) sposób wykonywania przez obserwatorów, o których mowa w art. 5 ust. 1, obowiązku monitorowania działalności spółki w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1,

3) sposób i tryb zawiadamiania przez spółkę obserwatora o dokonaniu czynności prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, lub zdarzeń, o których mowa w art. 3 ust. 1

- uwzględniając konieczność efektywnego wykonywania szczególnych uprawnień Skarbu Państwa w spółkach.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr 90, poz. 844 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 39, Nr 116, poz. 1207, Nr 123, poz. 1291 i Nr 273, poz. 2703 i 2722.