Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej

Nr 89

3. Opłata, o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa niż 100% przeciętnego wynagrodzenia, w kwartale kalendarzowym poprzedzającym kwartał, w którym wnoszona jest opłata, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39,

i Nr 64, poz. 593).

8 17. 1. Wnioskodawca przed odbyciem testu umiejętności wnosi jednorazową opłatę z tytułu kosztów na wskazany przez organ prowadzący postępowanie rachunek bankowy.

2. Wysokość kwoty opłaty ustala organ prowadzący postępowanie z uwzględnieniem kosztów:

1) przygotowania testu umiejętności; 2) przeprowadzenia i oceny testu umiejętności; 3) administracyjnych.

3. Opłata, o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa niż 60 % przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w § 16 ust. 3.

8 18. 1. Dowód opłaty, o której mowa w § 16 ust. 1 i § 17 ust. 1, wnioskodawca przedstawia organowi prowadzącemu postępowanie przed przystąpieniem do stażu adaptacyjnego albo testu umiejętności.

2. W przypadku nieodbycia stażu adaptacyjnego lub nieprzystąpienia do testu umiejętności, opłata, o której mowa w ust. 1, nie podlega zwrotowi.

Poz. 856 i 857

8 19. 1. Opłata ustalona dla wnioskodawcy z tytułu kosztów związanych z odbyciem stażu adaptacyjnego lub przeprowadzeniem testu umiejętności nie może być wyższa niż rzeczywiste koszty, o których mowa w § 16 ust. 2 i 8 17 ust. 2.

2. W przypadku gdy organ prowadzący postępowanie jest jednostką budżetową, opłaty dokonywane przez wnioskodawców są gromadzone na rachunku bankowym dochodów budżetu państwa, a wydatki związane z odbywaniem stażu adaptacyjnego i testu umiejętności pokrywane są z budżetu organu prowadzącego postępowanie.

Rozdział 5 Przepis końcowy

8 20. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.)

Minister Infrastruktury: M. Pol

2) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 lutego 2003 r. w sprawie odbywania stażu adaptacyjnego oraz przeprowadzania testu umiejętności (Dz. U. Nr 51, poz. 447), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na podstawie art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 września 2003 r. o zmianie ustawy o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 190, poz. 1864).

857 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 19 kwietnia 2004 r.

w sprawie Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej

Na podstawie art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33,

) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa organizację oraz szczegółowe warunki i tryb wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną.

8 2. 1. Organami Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej są:

1) Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego;

2) wojskowi inspektorzy weterynaryjni. 2. Wojskowymi inspektorami weterynaryjnymi są:

1) zastępca Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego;

2) lekarze weterynarii wojskowych ośrodków medycyny prewencyjnej;

3) wojskowy weterynaryjny inspektor farmaceutyczny;

4) epizootiolodzy szefostw stużby zdrowia rodzajów Sił Zbrojnych;

5) epizootiolog Dowództwa Garnizonu Warszawa;

6) epizootiolodzy wydziałów służby zdrowia dywizji i samodzielnych brygad;

7) epizootiolodzy korpusów obrony powietrznej i baz lotniczych;

8) epizootiolodzy flotylli i portów wojennych;

9) lekarze weterynarii 74 batalionu przeciwepidemicznego;

10) lekarze weterynarii kursu szkolenia przewodników i tresury psów służbowych.

Nr 89

8 3. 1. Wojskową Inspekcją Weterynaryjną kieruje Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego, podległy szefowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia.

2. Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego w zakresie Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej wykonuje zadania na zasadach i w trybie przewidzianych w ustawie dla Głównego Lekarza Weterynarii, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia.

8 4. Wojskowym inspektorom weterynaryjnym, wymienionym w § 2 ust. 2, uprawnienia wojskowych inspektorów weterynaryjnych nadaje i cofa szef komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, na wniosek Szefa Służby Weterynaryjnej — Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego.

§ 5. 1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni podlegają, w zakresie wykonywania swoich zadań, Szefowi Służby Weterynaryjnej — Inspektorowi Weterynaryjnemu Wojska Polskiego.

2. Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego może, w każdym czasie, odsunąć czasowo od wykonywania obowiązków wojskowego inspektora weterynaryjnego, jeżeli działalność tego inspektora zagraża prawidłowemu wykonywaniu zadań Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, a zwłaszcza narusza bezpieczeństwo sanitarno-weterynaryjne na obszarze właściwości tego inspektora.

8 6. Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego i wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują swoje zadania, postugując się pieczątką i legitymacją wojskowego inspektora weterynaryjnego, wydanymi przez szefa komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia.

8 7. Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna wspótdziała z Inspekcją Weterynaryjną, Wojskową Inspekcją Sanitarną, Państwową lInspekcją Sanitarną, służbą zdrowia w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej oraz służbą weterynaryjną i służbą zdrowia jednostek wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 8. 1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, i są upoważnieni, w szczególności do:

1) wstępu na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, na teren i do obiektów zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych;

2) przeprowadzania weterynaryjnej kontroli granicznej produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt przewożonych na potrzeby wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia niezbędnych danych związanych z prowadzonymi czynnościami;

4) pobierania nieodpłatnych próbek do badań laboratoryjnych;

5) dokonywania kwalifikacji zakładów do zaopatrywania jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej oraz wojsk obcych w produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego — w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach;

6) wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

2. Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia sanitarno-weterynaryjnego. Właściwa miejscowo jednostka Zandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia pomocy w toku wykonywania tych czynności.

3. W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zakwalifikowany do zaopatrywania wojska produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem lub niezgodnie z warunkami weterynaryjnymi, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych, wojskowy inspektor weterynaryjny ma prawo nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestania dalszego zaopatrywania się u wskazanego podmiotu.

8 9. 1. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sanitarno-weterynaryjnych w kontrolowanej jednostce, wojskowy inspektor weterynaryjny ma obowiązek zawiadomić o stwierdzonych uchybieniach kierownictwo kontrolowanej jednostki albo organ powołany do sprawowania nadzoru nad tą jednostką.

2. Wydanie decyzji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 6, wraz z uzasadnieniem i zaleceniami, wojskowy inspektor weterynaryjny dokumentuje wpisem w książce kontroli, potwierdzając go własnoręcznym podpisem i pieczątką.

3. Dowódcy (szefowie, komendanci, dyrektorzy) kontrolowanej jednostki są obowiązani:

1) zapewnić organom Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej niezbędną pomoc przy wykonywaniu ich obowiązków;

2) wykonywać zalecenia wojskowego inspektora weterynaryjnego;

3) w terminie trzydziestu dni od dnia przeprowadzenia kontroli i stwierdzenia uchybień, pisemnie po-

Nr 89

informować właściwego wojskowego inspektora weterynaryjnego o podjętych i wykonanych czynnościach.

8 10. 1. Organami właściwymi w sprawach należących do zadań i właściwości Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej są wojskowi inspektorzy weterynaryjni, o których mowa w § 2 ust. 2.

2. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojskowych inspektorów weterynaryjnych jest Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.

8 11. 1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 2—10, przedstawiają Szefowi Służby Weterynaryjnej — Inspektorowi Weterynaryjnemu Wojska Polskiego corocznie, w formie sprawozdania, i comiesięcznie, w formie meldunku, analizę i ocenę ze sprawowanego nadzoru i postępowania lekarsko-weterynaryjnego w zakresie określonym ustawą oraz odrębnymi przepisami.

2. Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego przedstawia corocznie, w pierwszym kwartale, szefowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, analizę i ocenę realizacji zadań przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną.

8 12. Nadzór nad jakością zdrowotną produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego w zakładach zaopatrujących jednostki organizacyjne podległe i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej oraz

Poz. 857 i 858

wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie narusza i nie zastępuje działania organów Inspekcji Weterynaryjnej.

8 13. Badania i analizy, w zakresie określonym przez organy Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, wykonują laboratoria i pracownie wojskowych ośrodków medycyny prewencyjnej oraz odpłatnie laboratoria określone w art. 23 ust. 3 i 4 ustawy.

8 14. Nadzór sprawowany przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną nie obejmuje spraw należących do właściwości Wojskowej Inspekcji Sanitarnej.

8 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej."

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziński

1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 sierpnia 2003 r. w sprawie wojskowych organów weterynaryjnych (Dz. U. Nr 163, poz. 1581), wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66,

, z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976, z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122, poz. 1144, Nr 165, poz. 1590 i Nr 208, poz. 2020 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 288), które utraciło moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625).

858 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI”

z dnia 20 kwietnia 2004 r.

w sprawie wymagań, jakim powinien odpowiadać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

Na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. Nr 33,

) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Podmioty zamierzające prowadzić dziata|- ność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przesyłają projekt technologiczny zakładu, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, powiatowemu lekarzowi weterynarii.

2. Powiatowy lekarz weterynarii rozpatruje wniosek o zatwierdzenie projektu technologicznego w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dziatem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

8 2. Projekt technologiczny zakładu składa się z: 1) części opisowej zawierającej:

a) opis rodzaju działalności, z uwzględnieniem rodzaju i pochodzenia surowców oraz przeznaczenia produktów,

b) rodzaj produktów pochodzenia zwierzęcego, które będą produkowane w zakładzie,

c) opis tygodniowej zdolności produkcyjnej zakładu i ilość zmian produkcyjnych na dobę,

d) liczbę osób, z podziałem na płeć, zatrudnionych w tym zakładzie z uwzględnieniem osób zatrudnionych przy produkcji, w administracji oraz wykonujących obsługę techniczną,

e) szczegółowy opis procesów technologicznych i produkcyjnych w zakładzie,