Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobu ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego

Nr 86

807 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI”

z dnia 19 kwietnia 2004 r.

w sprawie sposobu ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego

Na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. Nr 33,

) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa sposób nadawania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładom albo podmiotom produkującym produkty pochodzenia zwierzęcego.

8 2. Weterynaryjny numer identyfikacyjny składa się z cyfr, z których:

1) pierwsza i druga stanowią cyfry kodu województwa, ustalonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegótowych zasad prowadzenia, stosowania i udostępniania krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz związanych z tym obowiązków organów administracji rządowej i jedno-

).

stek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 157,

, z późn. zm.?));

2

—

trzecia i czwarta stanowią cyfry kodu powiatu w danym województwie, ustalonego na podstawie przepisów, o których mowa w pkt 1;

3

—

piąta i szósta stanowią cyfry kodu zakresu i rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez zakład albo podmiot produkujący produkty pochodzenia zwierzęcego;

4

—

siódma i następne stanowią cyfry informujące o kolejności podejmowania działalności gospodarczej w danym powiecie przez zakład albo podmiot produkujący produkty pochodzenia zwierzęcego.

8 3. Wykaz kodów określających zakres i rodzaj działalności gospodarczej, o której mowa w § 2 pkt 3, jest określony w załączniku do rozporządzenia.

8 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostaty ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 13, poz. 161, z 2001 r. Nr 12, poz. 100 i Nr 157, poz. 1840, z 2002 r. Nr 177, poz. 1459 oraz z 2003 r. Nr 208, poz. 2022.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 kwietnia 2004 r. (poz. 807)

WYKAZ KODÓW OKREŚLAJĄCYCH ZAKRES I RODZAJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ

01 — rzeźnia (bydło, świnie, jednokopytne, owce, kozy);

02 — rzeźnia, zakład rozbioru, zakład przetwórstwa (bydło, świnie, jednokopytne, owce, kozy);

03 — zakład rozbioru, zakład przetwórstwa (bydło, świnie, jednokopytne, owce, kozy);

04 — rzeźnia (drób);

05 — rzeźnia, zakład rozbioru, zakład przetwórstwa (drób);

06 — zakład rozbioru, zakład przetwórstwa (drób); 07 — zakład przetwórstwa (zwierzęta łowne);

08 — rzeźnia (króliki, nutrie);

09 — zakład przetwórstwa (skorupiaki i mięczaki); 10 — punkt skupu (zwierzęta towne);

11 — chłodnia składowa;

12 — zakład obróbki jelit;

13 — ferma jaj konsumpcyjnych;

15 — zakład jajczarski, zakład przetwórstwa (jaja); 16 — zakład przetwórczy mleka;

17 — statek rybacki, statek przetwórnia, podmiot prowadzący działalność w zakresie produkcji ryb, skorupiaków, mięczaków;

18 — zakład przetwórstwa (ryby);

38 — rzeźnia, zakład rozbioru (bydło, świnie, jednokopytne, owce, kozy);

39 — rzeźnia, zakład rozbioru (drób);

40 — zakład przetwórstwa (bydło, świnie, jednokopytne, owce, kozy);

Nr 86

41 — zakład przetwórstwa (drób);

42 — zakład rozbioru (bydło, świnie, jednokopytne, owce, kozy);

43 — zakład rozbioru (drób);

53 — podmiot prowadzący działalność w zakresie transportu produktów pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem mleka;

54 — podmiot prowadzący działalność w zakresie transportu i przechowywania mleka;

Poz. 807 i 808

55 — podmiot prowadzący działalność w zakresie przetwórstwa innych produktów pochodzenia zwierzęcego;

56 — sprzedaż bezpośrednia;

57 — rynki hurtowe i aukcje produktów rybołówstwa; 58 — punkt odbioru (skupu) jaj;

59 — zakład pakowania jaj;

60 — inne.

808 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI”

z dnia 20 kwietnia 2004 r.

w sprawie współpracy Głównego Lekarza Weterynarii z organami centralnymi państw członkowskich Unii Europejskiej oraz Komisją Europejską w zakresie przestrzegania stosowania prawodawstwa weterynaryjnego”)

Na podstawie art. 13 ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33,

) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa zakres i tryb współpracy Głównego Lekarza Weterynarii z organami centralnymi państw członkowskich Unii Europejskiej odpowiedzialnymi za przestrzeganie stosowania prawodawstwa weterynaryjnego lub organami, którym takie kompetencje zostały przekazane, oraz Komisją Europejską.

8 2. Współpraca, o której mowa w § 1, polega w szczególności na:

1) udostępnianiu oraz wymianie informacji dotyczących stosowania i naruszania prawodawstwa weterynaryjnego;

2) przekazywaniu informacji o zawieranych z państwami trzecimi umowach lub porozumieniach w zakresie weterynarii;

2) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają do prawa polskiego postanowienia dyrektywy 89/608/EEC z dnia 21 listopada 1989 r. w sprawie pomocy wzajemnej władz administracyjnych państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w sprawie zapewnienia właściwego wdrożenia przepisów zootechniczno-weterynaryjnych (Dz. Urz. WE L 351, z 2.12.1989 r.). Dane dotyczące ogłoszenia aktu prawa Unii Europejskiej, zamieszczonego w niniejszym rozporządzeniu, z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, dotyczą ogłoszenia tego aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne.

3) informowaniu Komisji Europejskiej o naruszeniach prawodawstwa weterynaryjnego oraz o udostępnianiu takich informacji.

8 3. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje organom, o których mowa w § 1, oraz Komisji Europejskiej informacje dotyczące:

1) produktów, którymi obrót narusza prawodawstwo weterynaryjne, oraz działań, co do których zachodzi podejrzenie, że są sprzeczne z takim prawodawstwem;

2) naruszenia lub podejrzenia naruszenia prawodawstwa weterynaryjnego — w przypadku, gdy naruszenie to miało miejsce na obszarze innego niż Rzeczpospolita Polska państwa cztonkowskiego Unii Europejskiej.

§ 4. Informacje, o których mowa w § 2i3, mogą być przekazywane w formie raportów, oryginałów innych dokumentów, uwierzytelnionych kopii lub odpisów dokumentów lub w formie elektronicznej.

8 5. Główny Lekarz Weterynarii informuje wnioskodawcę o sposobie realizacji wniosku, w szczególności o podjętych działaniach i ich rezultatach.

8 6. W przypadku gdy udzielenie informacji przez Gtównego Lekarza Weterynarii nie jest możliwe, poinformuje on o tym wnioskodawcę, wskazując organ właściwy do przekazania informacji.

8 7. Główny Lekarz Weterynarii, na uzasadniony wniosek, zaleca zwiększenie częstotliwości przeprowadzania kontroli nad zakładami, miejscami przechowywania produktów pochodzenia zwierzęcego, obrotem tymi produktami oraz nad środkami transportu, co do których istnieje podejrzenie naruszenia prawodawstwa weterynaryjnego.