Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 2003 r. w sprawie warunków i sposobu pilotowania pojazdów oraz wysokości opłat

Nr 7

5 6 7

—-

Biuro Organizacyjno-Prawne;

—-

Biuro do Spraw Granic;

Biuro Środków Żywienia Zwierząt, Farmacji i Utylizacji;

—

8 9

—

Biuro Zdrowia i Ochrony Zwierząt;

—

Stanowisko do Spraw Audytu Wewnętrznego;

10

—

Stanowisko do Spraw Ochrony Informacji Niejawnych.

Poz. 61 i 62

2. Organizację wewnętrzną biur Głównego Inspektoratu i szczegółowy zakres zadań biur oraz osób zajmujących stanowiska, o których mowa w ust. 1 pkt 9 i 10, określa regulamin organizacyjny nadany przez Głównego Lekarza Weterynarii.”.

8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

62 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI"

z dnia 31 grudnia 2003 r.

w sprawie warunków i sposobu pilotowania pojazdów oraz wysokości opłat

Na podstawie art. 129 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Rozporządzenie określa:

1) warunki i sposób pilotowania przez Policję pojazdów, których wymiary, masa lub naciski osi przekraczają dopuszczalne wielkości;

2) wysokość opłat za pilotowanie uiszczanych przez właścicieli lub posiadaczy pilotowanych pojazdów.

2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) ustawa — ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym;

2) pojazd nienormatywny — pojazd lub zespół pojazdów, którego masa, naciski osi lub wymiary wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach określających warunki techniczne pojazdów oraz określonych w art. 61 ust. 6, 8i 10 ustawy; dotyczy to również kolumny pojazdów nienormatywnych;

3

—

pilotowanie — zespół czynności wykonywanych na drodze, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu podczas trwania przejazdu pojazdu nienormatywnego;

, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036.

4) organizator transportu — osobę fizyczną lub osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, przygotowującą i przeprowadzającą przejazd pojazdu nienormatywnego;

5) zezwolenie — zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy.

8 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pilotowania nienormatywnych pojazdów straży pożarnej biorących udział w akcjach ratowniczych oraz należących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej pojazdów specjalnych, używanych do celów specjalnych, oraz pojazdów używanych w związku z przewozem pojazdów specjalnych.

§ 3. 1. Pojazd nienormatywny powinien być pilotowany przez Policję, jeżeli spełniony jest przynajmniej jeden z niżej wymienionych warunków:

1) szerokość jezdni, na trasie przejazdu pojazdu nienormatywnego, wraz z poboczem posiadającym ten sam rodzaj konstrukcji nawierzchni co jezdnia, pozostawiona dla przeciwnego kierunku ruchu na jezdniach dwukierunkowych lub dla tego samego kierunku ruchu na jezdniach jednokierunkowych, jest mniejsza niż 2,5 m;

2) długość pojedynczego pojazdu lub zespołu pojazdów przekracza 40 m;

3) łączna długość pojazdów pilotowanych przekracza 120 m.

2. Pilotowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie jest wymagane, jeżeli szerokość określona w tym przepisie występuje na krótkich odcinkach i jest tam zapewniona niezbędna widoczność drogi, gwarantująca bezpieczny przejazd.

8 4. 1. Opłatę za pilotowanie ustala się w wysokości kosztów rzeczywistych poniesionych przez komen-

Nr 7

dy wojewódzkie Policji biorące udział w zabezpieczeniu przejazdu pojazdu nienormatywnego.

2. Koszty rzeczywiste, o których mowa w ust. 1, obejmują koszty osobowe i eksploatacyjne pojazdów Policji, które oblicza się od wyjazdu pojazdu policyjnego z jednostki do jego powrotu, po zakończeniu pilotowania.

3. Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowi suma stawek godzinowych czasu służby policjantów biorących udział w pilotowaniu pomnożonych przez czas służby policjantów uczestniczących w pilotowaniu oraz suma kilometrów przebytych przez wszystkie pojazdy użyte do pilotowania pomnożona przez normatywną stawkę wydatków eksploatacyjnych poniesionych na jeden kilometr.

8 5. 1. O potrzebie pilotowania pojazdu nienormatywnego przez Policję należy zawiadomić:

1) komendanta wojewódzkiego Policji, właściwego ze względu na miejsce rozpoczęcia pilotowania przez Policję, gdy trasa pilotażu policyjnego przebiega przez teren jednego lub dwóch województw;

2) Komendanta Głównego Policji, gdy trasa pilotażu policyjnego przebiega przez więcej niż dwa województwa.

2. Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje w formie pisemnej organizator transportu w terminie nie krótszym niż 7 dni przed planowanym rozpoczęciem przejazdu pojazdu nienormatywnego.

3. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:

1) nazwę, adres, numer telefonu (telefaksu), statystyczny numer identyfikacyjny REGON, numer identyfikacji podatkowej NIP;

2) liczbę pojazdów, które będą pilotowane;

3) długość każdego pojazdu nienormatywnego, jego szerokość, wysokość i rzeczywistą masę całkowitą;

4) rodzaj przewożonych ładunków;

5) numery nych;

rejestracyjne pojazdów nienormatyw-

6) numer telefonu kontaktowego osoby prowadzącej transport;

7) kopię lub odpis zezwolenia na przejazd każdego pojazdu;

8) harmonogram przejazdu po wyznaczonej trasie;

9) upoważnienie do wystawienia przez komendę wojewódzką Policji faktury dotyczącej opłaty, o której mowa w § 4, bez podpisu odbiorcy.

4. Harmonogram, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, podlega uzgodnieniu z właściwym komendantem Policji określonym w ust. 1 i powinien zawierać:

1) miejsca, adresy, daty i godziny rozpoczęcia oraz zakończenia pilotowania;

2) godziny przejazdu przez większe miasta i granice województw;

3) numery dróg oraz nazwy ulic w miastach wyszczególnionych w zezwoleniu, po których będzie odbywał się przejazd;

4) miejsca, adresy i czas planowanych postojów.

8 6. 1. Do pilotowania Policja używa oznakowanego pojazdu samochodowego.

2. Policyjny pojazd pilotujący porusza się w odległości nie mniejszej niż 40,00 m przed pojazdem nienormatywnym; w przypadku użycia drugiego policyjnego pojazdu pilotującego porusza się on za pojazdem nienormatywnym.

3. Ze względu na warunki lokalne dopuszcza się zmniejszenie odległości określonej w ust. 2.

4. W szczególnych przypadkach, w tym ze względu na znaczną długość lub szerokość pilotowanej kolumny pojazdów nienormatywnych, pilotowanie może odbywać się przy użyciu dwóch lub więcej policyjnych pojazdów pilotujących. Decyzję w tej sprawie podejmuje właściwy miejscowo komendant wojewódzki Policji.

8 7. 1. Pilotowanie pojazdu nienormatywnego nie może się odbywać, jeżeli:

1) przejazd może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu bądź istotne jego utrudnienie, wynikające z warunków panujących na planowanej trasie;

2) organizator transportu nie spełnił warunków, o których mowa w § 5;

3) niespełniony jest którykolwiek z warunków określonych w zezwoleniu.

2. Po ustaniu okoliczności, o których mowa w ust. 1, pilotowanie pojazdu nienormatywnego może się odbyć w innym terminie. Przepisy § 5 stosuje się odpowiednio.

3. W przypadku powstania w trakcie pilotowania nieprzewidzianego istotnego utrudnienia w ruchu lub zagrożenia jego bezpieczeństwa przejazd należy przerwać. Decyzję o tym podejmuje policjant wykonujący pilotaż w porozumieniu z dyżurnym właściwej miejscowo komendy wojewódzkiej Policji.

4. Po uzyskaniu informacji o ustaniu przyczyn, które spowodowały przerwanie pilotowania, decyzję o terminie wznowienia przejazdu transportu pilotowanego przez Policję podejmuje:

1) dyżurny właściwej ze względu na miejsce postoju komendy wojewódzkiej Policji, jeżeli trasa przejazdu przebiega przez teren jednego lub dwóch województw;

2)dyżurny Komendy Głównej Policji, jeżeli trasa przejazdu przebiega przez teren więcej niż dwóch województw; jeżeli czas przerwy jest nieznaczny,

Nr 7

decyzję może podjąć dyżurny, o którym mowa w pkt 1.

§ 8. Postój pojazdów nienormatywnych powinien odbywać się poza jezdnią i poboczem drogi.

8 9. Straż Graniczna, przy wjeździe pojazdów nienormatywnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kontroluje posiadanie przez organizatora transportu zezwolenia oraz spełnienie warunków w nim określonych.

Poz. 62 i 63

8 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: K. Janik

3) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 lipca 1998 r. w sprawie trybu oraz jednostek i warunków ich współdziałania w zakresie pilotowania pojazdów, których wymiary, masa lub nacisk osi przekraczają określone wielkości (Dz. U. Nr 107, poz. 677).

63 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI"

z dnia 9 stycznia 2004 r.

w sprawie rozkładu czasu służby funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu

Na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. Nr 27,

, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa rozkład czasu stużby funkcjonariusza Biura Ochrony Rządu, tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo, sposób pełnienia dyżurów domowych, właściwość przełożonych do określania harmonogramu służby, przypadków, w których można przedłużyć służbę, oraz wymiar czasu niezbędnego na wypoczynek po służbie i sposób prowadzenia ewidencji czasu stużby.

8 2. 1. Funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu, zwani dalej „funkcjonariuszami”, petnią służbę w rozktadzie czasu służby:

1) zmianowym — na stanowiskach służby operacyjnej, dyżurnej i ochronnej;

2) podstawowym — na pozostałych stanowiskach służbowych.

2. Rozkład czasu służby, o którym mowa w ust. 1, wprowadza szef komórki organizacyjnej Biura Ochrony Rządu za zgodą Szefa Biura Ochrony Rządu.

8 3. 1. Funkcjonariusze pełnią stużbę w zmianowym rozkładzie czasu służby trwającym po 12 lub 24 godziny.

2. Funkcjonariusze, do których obowiązków służbowych należy kierowanie pojazdem samochodowym,

2) Zmiany wymienionej ustawy zostaty ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 451, Nr 90,

, Nr 166, poz. 1609, Nr 199, poz. 1939 i Nr 210,

mogą pełnić stużbę do 12 godzin na dobę, w tym kierować pojazdem nie więcej niż 10 godzin na dobę.

8 4. 1. Czas wolny za służbę pełnioną w porze nocnej wynosi 48 godzin.

2. W zmianowym rozkładzie czasu służby, w którym funkcjonariusze pełnią stużbę na zmiany trwające po 12 godzin, po zakończeniu zmiany funkcjonariuszom udziela się 12 godzin czasu wolnego.

3. W zmianowym rozkładzie czasu służby, w którym funkcjonariusze pełnią stużbę na zmiany trwające po 24 godziny, po zakończeniu zmiany funkcjonariuszom udziela się 24 godzin czasu wolnego.

8 5. 1. Funkcjonariusze pełnią stużbę w podstawowym rozkładzie czasu służby przez 8 godzin codziennie od poniedziałku do piątku w godzinach 815—1675.

2. Szef Biura Ochrony Rządu może określić godziny rozpoczęcia i zakończenia służby inne niż określone w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione szczególnym charakterem wykonywanych zadań.

§ 6. Do czasu stużby trwającej: 1) 8 godzin — wlicza się 20 minut przerwy; 2) 12 godzin — wlicza się 45 minut przerwy; 3) 24 godziny — wlicza się 60 minut przerwy.

8 7. 1. Czas służby funkcjonariuszy może zostać przedłużony ponad wymiar określony w § 3 ust. 1, w szczególności w razie potrzeby:

1) wykonania rozpoczętych lub niecierpiących zwłoki czynności związanych z pełnieniem służby ochronnej lub prowadzeniem działań ochronnych oraz czynności z zakresu rozpoznania pirotechniczno-radiologicznego;

2) zapewnienia ciągłości stużby na stanowiskach, na których wymagane jest utrzymanie pełnienia służby w sposób ciągły;