Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin

1. Świadek może składać zeznania w formie pisemnej lub ustnie do protokołu sporządzonego w siedzibie wojskowego organu emerytalnego.

2. Zeznanie świadka zawiera w szczególności:

1) imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz adres zamieszkania świadka;

2) stwierdzenie o uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fatszywych zeznań, po uprzedzeniu o takiej odpowiedzialności;

3) oświadczenie, czy i jaki stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa łączy świadka z zainteresowanym;

4) określenie celu złożenia zeznania;

5) dane dotyczące okoliczności objętych zeznaniami, a w szczególności: okresy służby pełnionej w ruchu oporu oraz pobytu w niewoli lub okresy pobytu i w jakim obozie dla internowanych albo obozie pracy przymusowej świadek przebywał;

6) oświadczenie, skąd świadkowi znane są okoliczności objęte zeznaniem, a jeżeli współpracował z zainteresowanym, czy posiada dowody własnej pracy w tym okresie;

7) własnoręczny podpis świadka.

3. Własnoręczny podpis świadka w razie nadesłania zeznań pisemnych powinien być poświadczony przez notariusza albo organ administracji rządowej lub samorządowej. Jeżeli świadkiem jest żotnierz petniący czynną służbę wojskową, własnoręczny jego podpis może być potwierdzony przez dowódcę jednostki wojskowej, w której pełni on służbę.

8 15. Na okoliczności niewymagające potwierdzenia dokumentami zainteresowany składa oświadczenie pisemne, które zawiera w szczególności stwierdzenie o uprzedzeniu go o odpowiedzialności karnej za złożenie fatszywych zeznań oraz podpis zainteresowanego złożony w obecności osoby przyjmującej to oświadczenie.

8 16. 1. Jeżeli ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego uzależnione jest od inwalidztwa żołnierza, wojskowy organ emerytalny, na wniosek zainteresowanego, kieruje go do właściwej komisji lekarskiej.

2. Jeżeli warunkiem ustalenia prawa do renty rodzinnej jest uznanie za osobę niezdolną do pracy członka rodziny zmarłego żołnierza, emeryta lub rencisty, wojskowy organ emerytalny, na wniosek tego członka rodziny, zwraca się do właściwej terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Spotecznych o skierowanie wskazanej we wniosku osoby na badanie przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Spotecznych, w celu wydania orzeczenia o niezdolności do pracy i stopniu tej niezdolności lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, dotączając zaświadczenie o stanie zdrowia tej osoby.