Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 stycznia 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Weterynarii

W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Zywnościowej z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Weterynarii (Dz. U. Nr 162, poz. 1154 oraz z 2002 r. Nr 176,

) w załączniku § 3 otrzymuje brzmienie:

„8 3. 1. W skład Głównego Inspektoratu wchodzą: 1 2

—

Biuro Budżetowo-Finansowe;

Biuro Higieny Środków Spożywczych Pochodzenia Zwierzęcego;

—

3) Biuro do Spraw Unii i Współpracy z Zagranicą;

Europejskiej

4

—

Biuro Kontroli;

Nr 7

5 6 7

—-

Biuro Organizacyjno-Prawne;

—-

Biuro do Spraw Granic;

Biuro Środków Żywienia Zwierząt, Farmacji i Utylizacji;

—

8 9

—

Biuro Zdrowia i Ochrony Zwierząt;

—

Stanowisko do Spraw Audytu Wewnętrznego;

10

—

Stanowisko do Spraw Ochrony Informacji Niejawnych.

Poz. 61 i 62

2. Organizację wewnętrzną biur Głównego Inspektoratu i szczegółowy zakres zadań biur oraz osób zajmujących stanowiska, o których mowa w ust. 1 pkt 9 i 10, określa regulamin organizacyjny nadany przez Głównego Lekarza Weterynarii.”.

8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

62 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI"

z dnia 31 grudnia 2003 r.

w sprawie warunków i sposobu pilotowania pojazdów oraz wysokości opłat

Na podstawie art. 129 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Rozporządzenie określa:

1) warunki i sposób pilotowania przez Policję pojazdów, których wymiary, masa lub naciski osi przekraczają dopuszczalne wielkości;

2) wysokość opłat za pilotowanie uiszczanych przez właścicieli lub posiadaczy pilotowanych pojazdów.

2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) ustawa — ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym;

2) pojazd nienormatywny — pojazd lub zespół pojazdów, którego masa, naciski osi lub wymiary wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach określających warunki techniczne pojazdów oraz określonych w art. 61 ust. 6, 8i 10 ustawy; dotyczy to również kolumny pojazdów nienormatywnych;

3

—

pilotowanie — zespół czynności wykonywanych na drodze, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu podczas trwania przejazdu pojazdu nienormatywnego;

, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036.

4) organizator transportu — osobę fizyczną lub osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, przygotowującą i przeprowadzającą przejazd pojazdu nienormatywnego;

5) zezwolenie — zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy.

8 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pilotowania nienormatywnych pojazdów straży pożarnej biorących udział w akcjach ratowniczych oraz należących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej pojazdów specjalnych, używanych do celów specjalnych, oraz pojazdów używanych w związku z przewozem pojazdów specjalnych.

1. Pojazd nienormatywny powinien być pilotowany przez Policję, jeżeli spełniony jest przynajmniej jeden z niżej wymienionych warunków:

1) szerokość jezdni, na trasie przejazdu pojazdu nienormatywnego, wraz z poboczem posiadającym ten sam rodzaj konstrukcji nawierzchni co jezdnia, pozostawiona dla przeciwnego kierunku ruchu na jezdniach dwukierunkowych lub dla tego samego kierunku ruchu na jezdniach jednokierunkowych, jest mniejsza niż 2,5 m;

2) długość pojedynczego pojazdu lub zespołu pojazdów przekracza 40 m;

3) łączna długość pojazdów pilotowanych przekracza 120 m.

2. Pilotowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie jest wymagane, jeżeli szerokość określona w tym przepisie występuje na krótkich odcinkach i jest tam zapewniona niezbędna widoczność drogi, gwarantująca bezpieczny przejazd.

8 4. 1. Opłatę za pilotowanie ustala się w wysokości kosztów rzeczywistych poniesionych przez komen-