Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r. sygn. akt K 12/03

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Marek Safjan - przewodniczący,

Jerzy Ciemniewski,

Teresa Dębowska-Romanowska,

Marian Grzybowski,

Adam Jamróz,

Wiesław Johann,

Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska,

Marek Mazurkiewicz,

Janusz Niemcewicz,

Jerzy Stępień - sprawozdawca,

Mirosław Wyrzykowski,

Marian Zdyb,

Bohdan Zdziennicki,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy, Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 11 lutego 2004 r., wniosku Krajowej Rady Sądownictwa o stwierdzenie, że:

1)

art. 1 pkt 5 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr 154, poz. 1787) zmieniający art. 198 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. (Dz. U. Nr 213, poz. 1802) zmieniający art. 91 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych - są niezgodne z art. 2 i art. 178 ust. 2 Konstytucji,

2)

art. 23, art. 24 i art. 27 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070) - są niezgodne z art. 10 i art. 173 Konstytucji,

orzeka:

I

1)

art. 1 pkt 5 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 2001 r. zmieniającej ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawę o prokuraturze oraz ustawę o kuratorach sądowych (Dz. U. Nr 154, poz. 1787), a także art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 213, poz. 1802) są zgodne z art. 2 i art. 178 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

art. 23 i art. 24 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 i Nr 154, poz. 1787, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 228, poz. 2256) są zgodne z art. 10 i art. 173 Konstytucji;

3)

art. 27 ustawy, o której mowa w pkt 2, w części, w jakiej upoważnia Ministra Sprawiedliwości do odwołania prezesa i wiceprezesa sądu w toku kadencji w przypadku rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych, jest zgodny z art. 10 i art. 173 Konstytucji;

4)

art. 27 ustawy, o której mowa w pkt 2, w części, w jakiej upoważnia Ministra Sprawiedliwości, pomimo negatywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa, do odwołania prezesa sądu w toku kadencji, gdy dalsze pełnienie jego funkcji z innych powodów, niż niewywiązywanie się z obowiązków służbowych, nie da się pogodzić z dobrem wymiaru sprawiedliwości, jest niezgodny z art. 10 i art. 173 Konstytucji.

II

Przepis art. 27 ustawy wskazanej w pkt I.2, w części objętej pkt I.4 wyroku, traci moc z dniem 31 sierpnia 2004 r.