Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

§ 3.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie środków przymusu bezpośredniego stosowanych przez funkcjonariuszy celnych · DU 2004 poz. 2874

Treść w tym tekście

Weryfikacja danych o ubezpieczonym przekazanych w zgłoszeniu jest dokonywana przez ZUS i KRUS w terminie 15 dni roboczych od dnia jego otrzymania. 8 4. 1. Jeżeli dane o ubezpieczonym przekazane w zgłoszeniu nie są zgodne z danymi uzyskanymi z ewidencji PESEL, ZUS i KRUS korygują błędy możliwe do poprawienia we własnym zakresie lub przeprowadzają postępowanie wyjaśniające z płatnikiem składek, a w uzasadnionych przypadkach — z ubezpieczonym. 2. W przypadku skorygowania błędu we własnym zakresie przez ZUS lub KRUS weryfikacja danych o ubezpieczonym jest dokonywana w terminie 25 dni roboczych od dnia otrzymania zgłoszenia. 3. Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzony błąd w zgłoszeniu, ZUS i KRUS dokonują weryfikacji w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania skorygowanego zgłoszenia. 4. Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że w zgłoszeniu zostały podane prawidłowe dane o ubezpieczonym, ZUS i KRUS dokonują weryfikacji w terminie 15 dni roboczych od dnia zakończenia postępowania wyjaśniającego. 8 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r." Prezes Rady Ministrów: M. Belka 1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie terminów, zakresu i trybu weryfikacji danych o ubezpieczonych oraz sposobu postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Spotecznego w razie stwierdzenia ich niezgodności (Dz. U. Nr 110, poz. 1041), które traci moc z dniem 31 grudnia 2004 r. na podstawie art. 247 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135). 2874 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie środków przymusu bezpośredniego stosowanych przez funkcjonariuszy celnych Na podstawie art. 6zn ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Stużbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641 i Nr 273, poz. 2703) zarządza się, co następuje:

Brzmienie po wejściu w życie zmiany (z tekstu jednolitego):

1. Środki przymusu bezpośredniego, zwane dalej „środkami przymusu”, powinny być stosowane przez funkcjonariuszy celnych w taki sposób, aby osią- Nr 286 gnięcie podporządkowania się poleceniom wydanym na podstawie prawa albo skuteczne odparcie bezpośredniego i bezprawnego zamachu na funkcjonariusza celnego lub mienie powodowało możliwie najmniejszą dolegliwość. 2. Można stosować jednocześnie więcej niż jeden środek przymusu, o których mowa w § 6 ust. 1. 3. Odstępuje się od stosowania środków przymusu, gdy osoba, wobec której zastosowano te środki, podporządkowała się wydanym poleceniom. 8 4. 1. Jeżeli następstwem zastosowania środka przymusu jest uszkodzenie ciała albo innego rodzaju zagrożenie dla życia lub zdrowia człowieka, funkcjonariusze celni są obowiązani natychmiast udzielić poszkodowanemu pierwszej pomocy, a w razie potrzeby zapewnić pomoc lekarską. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku zastosowania środka przymusu nastąpita śmierć człowieka lub szkoda w mieniu, funkcjonariusze celni są obowiązani: 1) zabezpieczyć ślady na miejscu zdarzenia i nie dopuścić osób postronnych na to miejsce; 2) ustalić świadków zdarzenia, jeżeli jest to możliwe w zaistniałych okolicznościach; 3) niezwłocznie powiadomić przełożonego, najbliższą jednostkę Policji, a w przypadku działań w strefie nadgranicznej — również najbliższą jednostkę Straży Granicznej. 3. Pomoc lekarską zapewnia się zawsze kobiecie ciężarnej, wobec której zastosowano środek przymusu, o ile ciąża jest widoczna lub kobieta złożyła stosowne oświadczenie. 85. 1. O każdym przypadku użycia środka przymusu funkcjonariusz celny jest obowiązany niezwłocznie powiadomić właściwy organ celny, w formie notatki służbowej, za pośrednictwem bezpośredniego przetożonego. 2. Notatka, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności: 1) wskazanie stanowiska służbowego, stopnia, imienia i nazwiska funkcjonariusza celnego oraz jednostki, w której pełni stużbę; 2) określenie czasu i miejsca użycia środka przymu- Su; 3) opis sytuacji poprzedzającej użycie środka przymusu i sposobu postępowania przy użyciu środka przymusu; 4) dane indentyfikacyjne osoby, wobec której użyto środka przymusu, określenie skutków użycia środka przymusu oraz sposobu udzielenia pomocy w przypadku uszkodzenia ciała albo innego rodzaju zagrożenia dla życia lub zdrowia tej osoby; 5) dane identyfikacyjne ustalonych świadków zdarzenia; 6) określenie godziny i trybu powiadomienia jednostki Policji i jednostki Straży Granicznej oraz wskazanie sposobu udzielenia pomocy przez te jednostki. 3. Do obowiązków właściwego organu celnego należy: 1) ustalenie, czy użycie środka przymusu nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami; 2) podjęcie działań mających na celu wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, w przypadku ustalenia, że użycie środka przymusu było niezgodne z obowiązującymi przepisami; 3) powiadomienie prokuratora rejonowego, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w wyniku użycia środka przymusu zostało popełnione przestępstwo, oraz w każdym przypadku śmierci człowieka lub doznania rozległych obrażeń ciała.

Wersje

Brzmienie po wejściu w życie zmiany — z Dz.U. 2004 poz. 2874

1. Środki przymusu bezpośredniego, zwane dalej „środkami przymusu”, powinny być stosowane przez funkcjonariuszy celnych w taki sposób, aby osią- Nr 286 gnięcie podporządkowania się poleceniom wydanym na podstawie prawa albo skuteczne odparcie bezpośredniego i bezprawnego zamachu na funkcjonariusza celnego lub mienie powodowało możliwie najmniejszą dolegliwość. 2. Można stosować jednocześnie więcej niż jeden środek przymusu, o których mowa w § 6 ust. 1. 3. Odstępuje się od stosowania środków przymusu, gdy osoba, wobec której zastosowano te środki, podporządkowała się wydanym poleceniom. 8 4. 1. Jeżeli następstwem zastosowania środka przymusu jest uszkodzenie ciała albo innego rodzaju zagrożenie dla życia lub zdrowia człowieka, funkcjonariusze celni są obowiązani natychmiast udzielić poszkodowanemu pierwszej pomocy, a w razie potrzeby zapewnić pomoc lekarską. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, oraz gdy w wyniku zastosowania środka przymusu nastąpita śmierć człowieka lub szkoda w mieniu, funkcjonariusze celni są obowiązani: 1) zabezpieczyć ślady na miejscu zdarzenia i nie dopuścić osób postronnych na to miejsce; 2) ustalić świadków zdarzenia, jeżeli jest to możliwe w zaistniałych okolicznościach; 3) niezwłocznie powiadomić przełożonego, najbliższą jednostkę Policji, a w przypadku działań w strefie nadgranicznej — również najbliższą jednostkę Straży Granicznej. 3. Pomoc lekarską zapewnia się zawsze kobiecie ciężarnej, wobec której zastosowano środek przymusu, o ile ciąża jest widoczna lub kobieta złożyła stosowne oświadczenie. 85. 1. O każdym przypadku użycia środka przymusu funkcjonariusz celny jest obowiązany niezwłocznie powiadomić właściwy organ celny, w formie notatki służbowej, za pośrednictwem bezpośredniego przetożonego. 2. Notatka, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności: 1) wskazanie stanowiska służbowego, stopnia, imienia i nazwiska funkcjonariusza celnego oraz jednostki, w której pełni stużbę; 2) określenie czasu i miejsca użycia środka przymu- Su; 3) opis sytuacji poprzedzającej użycie środka przymusu i sposobu postępowania przy użyciu środka przymusu; 4) dane indentyfikacyjne osoby, wobec której użyto środka przymusu, określenie skutków użycia środka przymusu oraz sposobu udzielenia pomocy w przypadku uszkodzenia ciała albo innego rodzaju zagrożenia dla życia lub zdrowia tej osoby; 5) dane identyfikacyjne ustalonych świadków zdarzenia; 6) określenie godziny i trybu powiadomienia jednostki Policji i jednostki Straży Granicznej oraz wskazanie sposobu udzielenia pomocy przez te jednostki. 3. Do obowiązków właściwego organu celnego należy: 1) ustalenie, czy użycie środka przymusu nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami; 2) podjęcie działań mających na celu wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, w przypadku ustalenia, że użycie środka przymusu było niezgodne z obowiązującymi przepisami; 3) powiadomienie prokuratora rejonowego, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w wyniku użycia środka przymusu zostało popełnione przestępstwo, oraz w każdym przypadku śmierci człowieka lub doznania rozległych obrażeń ciała.

W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 2874.

Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.