Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu i metod prowadzenia oceny wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt oraz sposobu oznakowania i identyfikacji zwierząt do celów hodowlanych

Brzmienie po wejściu w życie zmiany (z tekstu jednolitego):

W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 5 maja 1999 r. w sprawie zakresu i metod prowadzenia oceny wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt oraz sposobu oznakowania i identyfikacji zwierząt do celów hodowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 470 oraz z 2002 r. Nr 169, poz. 1389) wprowadza się następujące zmiany: 1) § 1—6 otrzymują brzmienie: „8 1. Ocena wartości użytkowej bydła typu użytkowego mlecznego i mięsno-mlecznego jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej?) i obejmuje: 1) użytkowość mleczną, 2) użytkowość rozpłodową, 3) ocenę typu i budowy, 4) ocenę cech funkcjonalnych, w tym: a) zawartości komórek somatycznych, b) szybkości oddawania mleka, c) zachowanie się zwierzęcia w czasie doju, d) długowieczność zwierzęcia. 82.1. Oceną użytkowości mlecznej bydła typu użytkowego mlecznego i mięsno-mlecznego obejmuje się wszystkie zwierzęta utrzymywane w stadzie, stosując dla wszystkich ocenianych zwierząt taką samą metodę oceny. 2. Ocena użytkowości mlecznej bydła typu użytkowego mlecznego i mięsno-mlecznego obejmuje: 1) określenie wydajności mlecznej w laktacji, na podstawie wyników przeprowadzonych próbnych udojów, 2) ustalenie zawartości suchej masy mleka oraz zawartości ttuszczu, biatka i laktozy, w tącznej próbie mleka, pobranej z każdego doju, w próbnym udoju, 3) obliczenie wydajności tłuszczu, białka i laktozy w laktacji, na podstawie określonej wydajności mlecznej oraz ustalonej w kolejnych próbnych udojach zawartości tłuszczu, białka i laktozy, 4) określenie nych, liczby komórek somatycz- 5) określenie zawartości mocznika. 83. 1.Próbny udój jest przeprowadzany przez prowadzącego ocenę, którego przedstawi- 2) Decyzji Komisji 86/130/EWG z dnia 11 marca 1986 r. ustanawiającej metody monitorowania osiągnięć i metody oceny wartości genetycznej zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz. Urz. WE L 101, z 17.04.1986 r.) i decyzji Komisji 94/515/WE z dnia 27 lipca 1994 r. zmieniającej decyzję 86/130/EWG ustanawiającą metody monitorowania osiągnięć i metody oceny wartości genetycznej zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz. Urz. WE L 207 z 10.08.1994 r.). 8 4. 85. 1 N — ciel jest obecny podczas doju, identyfikuje zwierzęta, pobiera próby mleka i dokonuje zapisów w dokumentacji hodowlanej (metoda „A”).. Próbny udój jest przeprowadzany: 1) co najmniej 11 razy w roku i polega na ustaleniu ilości udojonego mleka w czasie 24 godzin oraz pobraniu tącznej próby mleka, składającej się z prób pobranych z każdego doju przeprowadzonego w tym czasie (metoda „A4”) lub 2) co najmniej 6 razy w roku i polega na ustaleniu ilości udojonego mleka w czasie 24 godzin oraz pobraniu tącznej próby mleka, składającej się z prób pobranych z każdego doju przeprowadzonego w tym czasie (metoda „A8”). „Próbny udój, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może polegać na ustaleniu ilości mleka pochodzącego z jednego doju, przemiennie rannego lub wieczornego, i pobraniu próby mleka z tego doju, pod warunkiem prowadzenia dwóch dojów w czasie 24 godzin (metoda „AT4”)..Na wniosek posiadacza zwierzęcia i za zgodą prowadzącego ocenę mogą być stosowane inne niż wymienione w § 3 ust. 1i 2 metody prowadzenia próbnego udoju, polegające na tym, że dokumentacja hodowlana oraz próbny udój, obejmujący ustalenie ilości mleka i pobieranie łącznej próby mleka, składającej się z prób pobranych z każdego doju przeprowadzanego w ramach próbnego udoju, jest prowadzony: 1) przez posiadacza zwierzęcia, przy czym prawidłowość dokonywanych przez niego czynności jest okresowo kontrolowana przez prowadzącego ocenę (metoda „B”) albo 2) przez posiadacza zwierzęcia i przedstawiciela prowadzącego ocenę, którzy wspólnie wykonują czynności związane z próbnym udojem (metoda „C”) — zgodnie z jedną z częstotliwości przeprowadzania próbnych udojów, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.. Próbne udoje, o których mowa w ust. 1, mogą polegać na ustaleniu ilości mleka pochodzącego z jednego doju, przemiennie rannego lub wieczornego, i pobraniu próby mleka z tego doju, pod warunkiem prowadzenia dwóch dojów w. czasie 24 godzin (metoda „BT” lub „CT”).. llość udojonego mleka w próbnym udoju jest ustalana dla każdej krowy oddzielnie w każdym doju.. Nie ustala się ilości udojonego mleka i nie pobiera się prób mleka z udojów przepro- Nr 282 wadzonych w czasie czterech dni od dnia rozpoczęcia laktacji. 8 6. Ocena użytkowości rozpłodowej bydła typu użytkowego mlecznego i mięsno-mlecznego polega na określeniu dla każdej samicy w stadzie: 1) okresów międzyciążowych, 2) okresów międzywycieleniowych, 3) rodzaju porodu, poprzez zakwalifikowanie go do jednej z następujących kategorii: a) poród łatwy, odbyty siłami natury, bez pomocy człowieka, b) poród z pomocą człowieka lub środków mechanicznych, c) poród skomplikowany, z koniecznością interwencji lekarza weterynarii, d) poród bardzo ciężki, powodujący uszkodzenie krowy lub cielęcia, cesarskie cięcie lub embriotomia, e) poronienie, 4) żywotności urodzonego cielęcia, poprzez zakwalifikowanie go do jednej z następujących kategorii: a) cielę żywe, bez wad budowy, b) cielę martwe przy urodzeniu lub padte w czasie 24 godzin od urodzenia, c) cielę żywe z wadami budowy, d) cielę potworkowate.”; 2) uchyla się § 8—9; 3) § 11 otrzymuje brzmienie: „8 11. 1. Ocena użytkowości rozptodowej bydła typu użytkowego mięsnego polega na określeniu dla każdej samicy w stadzie: 1) okresów międzywycieleniowych, 2) rodzaju porodu, poprzez zakwalifikowanie go do jednej z następujących kategorii: a) poród łatwy, odbyty siłami natury, bez pomocy człowieka, b) poród z pomocą człowieka lub środków mechanicznych, c) poród skomplikowany, z koniecznością interwencji lekarza weterynarii, d) poród bardzo ciężki, powodujący uszkodzenie krowy lub cielęcia, cesarskie cięcie lub embriotomia, 3) żywotności urodzonego cielęcia poprzez zakwalifikowanie go do jednej z następujących kategorii: a) ciele żywe, bez wad budowy, b) ciele martwe przy urodzeniu lub padłe w czasie 24 godzin od urodzenia, c) ciele żywe, z wadami budowy, d) potworkowatość cielęcia. 2. Ocenę użytkowości rozptodowej bydła typu użytkowego mięsnego, w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1, prowadzi się na podstawie następujących danych, ustalanych dla każdej samicy w stadzie: 1) daty pokrycia lub sztucznego unasienniania, lub czasu przebywania buhaja w stadzie, w przypadku krycia haremowego, 2) nazwy i numeru identyfikacyjnego buhaja użytego do krycia lub buhaja, którego nasienie zostało użyte do sztucznego zapłodnienia, 3) daty pozyskiwania i liczby uzyskanych komórek jajowych lub zarodków, 4) daty przeniesienia zarodka, danych o genetycznych rodzicach oraz płci zarodka, jeśli była oznaczona, 5) daty wycielenia lub poronienia, 6) liczby wycieleń od początku okresu rozpłodowego, 7) numerów identyfikacyjnych i nazw urodzonych cieląt, 8) ptci i liczby urodzonych cieląt.”; 4) w § 12 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Określanie tempa przyrostu masy ciała polega na: 1) ustaleniu masy zwierzęcia w następujących okresach jego życia: a) od dnia urodzenia do 5. dnia po urodzeniu oraz w okresie od 180. do 240. dnia życia, b) od 13. do 15. miesiąca życia — dla buhajów, c)w wieku pierwszego wycielenia — dla krów, 2) obliczeniu masy ciała zwierzęcia na: a) dzień urodzenia, b) 210. dzień życia — dla jałowic i buhajków, c) 420. dzień życia — dla buhajów, 3) wyliczeniu średnich dobowych przyrostów masy ciała zwierzęcia w okresach: a) od dnia urodzenia do 210. dnia życia — dla jałowic i buhajków, b) od 210. do 420. dnia życia — dla buhajów.”; 5) rozdział 2 otrzymuje brzmienie: Nr 282 „Rozdział 2 Zakres i metody prowadzenia oceny wartości hodowlanej bydła 8 15. 1. Ocena wartości hodowlanej bydła jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej3) dla ras: czarno-biatej, czerwono-biatej, polskiej czerwonej oraz simentalskiej i obejmuje ocenę: 1) cech użytkowości mlecznej, 2) typu i budowy, 3) cech funkcjonalnych. 2. Ocena wartości hodowlanej bydła jest prowadzona z uwzględnieniem płci i wieku ocenianych zwierząt.. Wartość hodowlana w zakresie cech użytkowości mlecznej jest szacowana dla wydajności mlecznej, wydajności tłuszczu i białka oraz procentowej zawartości tłuszczu i biatka, na podstawie wyników oceny wartości użytkowej: 1) własnej zwierzęcia albo 2) krewnych zwierzęcia, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej, albo 3) własnej zwierzęcia i jego krewnych, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej. 8 17. Wartość hodowlana w zakresie typu i budowy oraz cech funkcjonalnych jest szacowana na podstawie wyników oceny typu i budowy oraz oceny cech funkcjonalnych, prowadzonej w ramach oceny wartości użytkowej: 1) własnej zwierzęcia albo 2) krewnych zwierzęcia, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej, albo 3) własnej zwierzęcia i jego krewnych, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej.”; 6) § 18 otrzymuje brzmienie: „8 18. Bydło poddawane ocenie wartości użytkowej powinno być oznakowane zgodnie 3) Decyzji Komisji 86/130/EWG z dnia 11 marca 1986 r. ustanawiającej metody monitorowania osiągnięć i metody oceny wartości genetycznej zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz. Urz. WE L 101 z 17.04.1986 r.), decyzji Komisji 94/515/WE z dnia 27 lipca 1994 r. zmieniającej decyzję 86/130/EWG ustanawiającą metody monitorowania osiągnięć i metody oceny wartości genetycznej zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz. Urz. WE L 207 z 10.08.1994 r.) i decyzji Komisji 96/463/WE z dnia 23 lipca 1996 r. wyznaczającej organ referencyjny odpowiedzialny za współpracę w zakresie ujednolicania metod badania i oceny wyników w odniesieniu do czystorasowych zwierząt hodowlanych z gatunku bydła (Dz. Urz. WE L 192 z 2.08.1996 r.). z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.”; 7) uchyla się § 19; 8) rozdział 4 otrzymuje brzmienie: „Rozdział 4 Zakres i metody prowadzenia oceny wartości użytkowej świń 8 22. Ocena wartości użytkowej świń jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej?) i obejmuje użytkowość: 1) rozpłodową loch, 2) tuczną i rzeźną dokonywaną za życia zwierzęcia lub po uboju. 8 23. 1. Ocena użytkowości rozpłodowej lochy jest prowadzona w chlewni, w której jest ona utrzymywana, i obejmuje ustalanie: 1) daty urodzenia miotu, 2) liczby prosiąt żywo urodzonych w miocie w pierwszym dniu po jego urodzeniu, 3) liczby prosiąt martwo w miocie, urodzonych 4) liczby i ptci prosiąt w miocie oraz liczby sutków każdego prosięcia w tym miocie, w 21. dniu po ich urodzeniu. 2. Ocenę użytkowości rozpłodowej lochy prowadzi się od dnia urodzenia przez nią pierwszego miotu. 8 24. 1. Ocenie użytkowości tucznej i rzeźnej dokonywanej za życia podlegają knurki i loszki od 150. do 210. dnia życia. 2. Ocena, o której mowa w ust. 1, obejmuje ustalenie: 1) wieku i płci zwierzęcia, 2) tempa wzrostu określanego za pomocą przyrostu dziennego standaryzowanego na 180. dzień życia, 3) umięśnienia, wyrażanego procentową zawartością mięsa. 8 25. 1. Ocena użytkowości tucznej i rzeźnej świń dokonywana po uboju polega na ocenie: 1) rodzeństwa (kojarzenia) na podstawie wyników oceny po uboju rodzeństwa pochodzącego od tych samych rodzi- CóÓw, 4) Decyzji Komisji 89/507/EWG z dnia 18 lipca 1989 r. ustanawiającej metody monitoringu osiągnięć i oceny wartości genetycznej świń hodowlanych czystorasowych i mieszańców (Dz. Urz. WE L 247 z 23.08.1989 r.). Nr 282 — 20286 — 2) ojca na podstawie wyników oceny jego potomstwa po uboju — utrzymywanych w specjalnie wyodrębnionym obiekcie (stacji kontroli). 2.W ocenie użytkowości tucznej i rzeźnej świń po uboju uwzględnia się: 1) wiek, płeć i masę ciała zwierząt przyjmowanych do oceny, 2) okres adaptacyjny zwierząt przed rozpoczęciem tuczu kontrolnego, 3) długość okresu tuczu. 3. Ocena użytkowości tucznej i rzeźnej świń po uboju obejmuje ustalenie: 1) tempa wzrostu zwierząt i zużycia paszy w okresie tuczu kontrolnego, 2) jakości tuszy, 3) jakości mięsa w tuszy.”; 9) § 27 otrzymuje brzmienie: „8 27.Ocena wartości hodowlanej świń jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej”, na podstawie wyników oceny wartości użytkowej: 1) własnej zwierzęcia albo 2) krewnych zwierzęcia, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej, albo 3) własnej zwierzęcia i jego krewnych, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej.”; 10) w 8 29: a) uchyla się ust. 2 i 3, b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W przypadku znakowania świń za pomocą kolczyka, numer stada i indywidualny numer zwierzęcia w stadzie umieszcza się w sposób trwały na kolczyku, zakładanym na prawe ucho zwierzęcia.”; 11) w § 31 w ust. 5 pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) królików, liczących co najmniej 20 sztuk samic stada podstawowego, przy czym co najmniej 10 sztuk samic stada podstawowego dla każdej rasy i odmiany.”; 12) w 8 34: a) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie: „B. Jakość okrywy włosowej ocenia się według gatunków skór: 1) Saga Royal (SR) — skóry bardzo czyste, klarowne, bez odcieni obcych, bez uszkodzeń, o bardzo gęstym podszyciu, włosy pokrywowe krótkie, sprężyste, równo kryjące podszycie, prawidłowo uformowane na standardowym prawidle, 2) Saga (S) — skóry o cechach, o których mowa w pkt 1, ztym że mogą to być skóry z lekkim, równomiernie rozmieszczonym nalotem barwy brązowo-beżowej lub żółtej, lekko wełniste, o krótszej okrywie włosowej, jeżeli jest ona bardzo gęsta, 3) Gatunek IA (1A): a)skóry lisów i jenotów o cechach, o których mowa w pkt 1 albo pkt 2, oraz posiadające jedną z wymienionych wad: — słabą okrywę na brzuchu, — szorstki włos, — posrebrzenie włosa, — nierównomierne rozłożenie włosów pokrywowych (łaciatość), b) skóry norek i tchórzy o cechach, o których mowa w pkt 1 albo pkt 2, oraz posiadające jedną z wymienionych wad: — słabą okrywę na brzuchu, — szorstki włos, — posrebrzenie włosa, — nierównomierne rozłożenie włosów pokrywowych (łaciatość), — białe kępki włosów w podszyciu, — metalik, — szare podszycie, 4) Gatunek I (1) — skóry dojrzałe, petnowartościowe, bez uszkodzeń, o okrywie włosowej rzadszej, przy czym dopuszcza się lekkie przerzedzenia na bokach i szyi, średnio wełniste, a ponadto: a) bardzo czyste, klarowne, bez odcieni obcych lub b) z lekkim równomiernie rozmieszczonym nalotem barwy brązowo-beżowej lub żółtej, lub c) nieczyste, z dużym nalotem odcieni barwy beżowej, brązowej lub żółtej, 5) Gatunek I B (1B) — skóry o podszyciu rzadszym niż skóry, o których mowa w pkt 3, przy czym dopuszcza się rzadsze podszycie na bokach i brzuchu, o okrywie włosowej nie w pełni wyrośniętej, bardzo wełniste oraz: a) bardzo czyste, klarowne, bez odcieni obcych lub b) z lekkim, równomiernie rozmieszczonym nalotem barwy brązowo-beżowej lub żółtej, lub Nr 282 c) nieczyste, z dużym nalotem odcieni barwy beżowej, brązowej lub żółtej, 6) Gatunek II (2) — skóry ze zbyt wczesnego uboju, z niewykształconą okrywą włosową, 7) Gatunek Ill (3) — skóry niskiej jakości z powodu uszkodzeń mechanicznych.. Czystość okrywy włosowej ocenia się według stopnia nasilenia odcieni barwnych i stopnia zanieczyszczeń mechanicznych, zgodnie z następującymi oznaczeniami: 1) „R+” — skóry bardzo czyste bez odcieni obcych, 2) „R” — skóry czyste bez odcieni obcych, 3) „R=" — skóry ogólnie mniej czyste bez odcieni obcych, 4) „OC” — skóry ogólnie mniej czyste z nalotem innej barwy, 5) „0—” — skóry z zanieczyszczeniami.”, b) po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu: „/. Oceny skór dokonuje się od dnia 1 grudnia do dnia 30 września roku następnego.”; 13) rozdział 9 otrzymuje brzmienie: „Rozdział 9 Zakres i metody prowadzenia oceny wartości użytkowej drobiu 8 39. Ocena wartości użytkowej drobiu jest prowa- 8 40. 8 41. dzona dla: 1) rodów drobiu i indywidualnie dla poszczególnych ptaków w obrębie tego rodu, 2) stad reprodukcyjnych i towarowych drobiu. Ocena wartości użytkowej drobiu jest prowadzona z uwzględnieniem specyfiki gatunku i typu użytkowego, przez ocenę: 1) terenową rodów drobiu, stad reprodukcyjnych i towarowych drobiu, 2)testową stad rodzicielskich i towarowych drobiu. Ocena terenowa rodów drobiu, stad reprodukcyjnych i towarowych drobiu polega na corocznym określeniu poziomu ich użytkowości na fermach drobiu. 8 42. 1. Ocena terenowa rodów drobiu obejmuje: 1) ustalenie procentowego wskaźnika: a) przeżywalności ptaków w czasie wychowu, b) zapłodnienia jaj, c) wylęgowości jaj, d) przeżywalności ptaków w czasie produkcji, 8 43. 1. 2) ustalenie liczby jaj zniesionych w czasie produkcji, 3) określenie masy: a) ciała ptaka w czasie wychowu, b) jaja zniesionego w szczycie nieśności.. W przypadku rodów kaczek i gęsi ocena, o której mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie: 1) długości mostka, mierzonej wzdłuż całej długości grzebienia mostka, 2) grubości mięśnia piersiowego, mierzonej po lewej stronie ciała.. Liczba jaj zniesionych w czasie produkcji jest ustalana dla: 1) kur — od 21. do 64. tygodnia życia, 2) kaczek — od 25. do 56. tygodnia życia, 3) gęsi — od 29. tygodnia życia i przez trzy następne lata ich użytkowania, 4) strusi — od 78. tygodnia życia i przez dwanaście następnych lat ich użytkowania.. Masa ciała ptaka w czasie wychowu jest określana dla: 1) kur — w 18. tygodniu życia, 2) kaczek — w 3.i 7. tygodniu życia, 3) gęsi — w 8. i 11. tygodniu życia, 4) strusi — w 13., 26. i 52. tygodniu życia.. Masa jaja zniesionego w szczycie nieśności jest określana dla: 1) kur — od 33. do 35. tygodnia życia, 2) kaczek — przez 2 tygodnie, przy co najmniej 80 % nieśności, 3) gęsi — przez 3 tygodnie, od 47. tygodnia życia, 4) strusi — przez 9 tygodni, co najmniej od 130. tygodnia życia.. Długość mostka jest ustalana dla: 1) kaczek — w 7. tygodniu życia, 2) gęsi — w 11. tygodniu życia.. Grubość mięśnia piersiowego jest ustalana w punkcie położonym 4 cm od początku grzebienia mostka, wzdłuż jego długości i 1,5 cm w bok, dla: 1) kaczek — w 7. tygodniu życia, 2) gęsi — w 11. tygodniu życia. Ocena terenowa stad reprodukcyjnych drobiu obejmuje ustalenie: 1) procentowego wskaźnika: a) przeżywalności ptaków w czasie wychowu, b) nieśności, c) zapłodnienia jaj, Nr 282 8 44.1. 8 45. 1. d) wylęgowości jaj, e) przeżywalności ptaków w czasie produkcji, 2) wskaźnika dojrzałości płciowej stada, z wyłączeniem strusi, określonego liczbą dni życia ptaków, od dnia ich wylężenia do dnia osiągnięcia przez stado 50 % nieśności, a w przypadku stad gęsi — osiągnięcia przez stado 10 % nieśności, 3) długości użytkowania stada, określanego liczbą dni produkcji nieśnej, 4) liczby jaj zniesionych w czasie produkcji.. Długość użytkowania stada jest ustalana dla: 1) kur nieśnych — od 21. tygodnia życia, 2) kur mięsnych — od 25. tygodnia życia, 3) indyków — od 31. tygodnia życia, 4) kaczek — od 25. tygodnia życia, 5) gęsi jednorocznych — od 29. tygodnia życia i przez trzy następne lata ich użytkowania, 6) strusi dwuletnich — od 78. tygodnia życia i przez dwanaście następnych lat ich użytkowania. Ocena terenowa stad towarowych mięsnego typu użytkowego drobiu obejmuje ustalenie: 1) procentowego wskaźnika przeżywalności ptaków w czasie tuczu, 2) średniej masy ciała ptaków na koniec tuczu, 3) zużycia paszy w czasie tuczu, w przeliczeniu na ptaka i na kilogram masy jego ciała, 4) liczby dni tuczu, 5) wskaźnika efektywności produkcji określonego przez: a) wydajność żywca drobiowego w przeliczeniu na jednostkę powierzchni produkcyjnej lub b) europejskiego wskaźnika wydajności, obliczanego według wzoru określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia. „Do oceny terenowej stad towarowych nieśnego typu użytkowego drobiu stosuje się 8 43 ust. 1 pkt 1 lit. a), b) i e), pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 1. Ocena testowa stad rodzicielskich i towarowych drobiu jest prowadzona w specjalnie wyodrębnionym obiekcie, w takich samych warunkach utrzymania i żywienia ptaków.. Do oceny pobiera się losowo próby testowe jaj wylęgowych lub piskląt. 3. Próby testowe pobiera się ze stad: 1) kur — od 9. do12. miesiąca życia, 2) indyków — od 8. do 12. miesiąca życia, 3) kaczek — od 12. miesiąca życia, co najmniej przy 30 % nieśności stada, 4) gęsi — od pierwszego do czwartego roku użytkowania stada, od 5. do 12. tygodnia nieśności stada, 5) strusi — od pierwszego do czwartego roku użytkowania stada, od 6. do 16. tygodnia nieśności stada. § 46. 1. Ocena testowa stad rodzicielskich drobiu obejmuje: 1) ustalenie: a) procentowego wskaźnika: — przeżywalności ptaków w czasie wychowu, — przeżywalności ptaków w czasie produkcji, — zapłodnienia jaj, — wylęgowości jaj, b) zużycia paszy przez ptaka w czasie: — jego wychowu, — produkcji jaj, w przeliczeniu na dzień produkcji i zniesione jajo, c) wskaźnika dojrzałości płciowej stada, określonego liczbą dni życia ptaków, od dnia ich wylężenia do dnia osiągnięcia przez stado 50 % nieśności, a w przypadku: — stada gęsi — osiągnięcia przez stado 10 % nieśności, — stada strusi — osiągnięcia przez stado 20 % nieśności, d) liczby jaj zniesionych w poszczególnych tygodniach nieśności, e) parametrów jakości jaj, w tym wytrzymałości skorupy oraz kształtu i masy jaja, 2) określenie średniej masy ciała ptaka. 2. Liczba jaj zniesionych w poszczególnych tygodniach nieśności jest ustalana dla: 1) kur nieśnych — od 21. tygodnia życia, 2) kur mięsnych — od 25. tygodnia życia, 3) indyków — od 31. tygodnia życia, 4) kaczek — od 25. tygodnia życia, 5) gęsi jednorocznych — od 29. tygodnia życia i przez trzy następne lata ich użytkowania, 6) strusi dwuletnich — od 78. tygodnia życia i przez trzy następne lata ich użytkowania. 3. Średnia masa ciała jest określana dla: 1) kur nieśnych — w 8., 20. i 72. tygodniu życia, Nr 282 2) kur mięsnych — w 8., 24. i 64. tygodniu życia, 3) indyków — w 4.., 8., 12., 16., 20., 24., 30. i 50. tygodniu życia, 4) kaczek — w 3., 7., 24. i 64. tygodniu życia, 5) gęsi — w 8., 11., 28. i 58. tygodniu życia, 6) strusi — w 13., 26., 52. i 78. tygodniu życia. 8 47. 1. Ocena testowa stad towarowych mięsnego typu użytkowego drobiu obejmuje ustalenie: 1) procentowego wskaźnika przeżywalności ptaków w czasie tuczu, 2) średniej masy ciała ptaków w czasie tuczu, 3) zużycia paszy w czasie tuczu, w przeliczeniu na ptaka i na kilogram jego masy ciała, 4) liczby dni tuczu, 5) wskaźnika efektywności produkcji określonego przez: a) wydajność żywca drobiowego w przeliczeniu na jednostkę powierzchni produkcyjnej lub b) europejskiego wskaźnika wydajności, obliczanego według wzoru określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia, 6) procentowego udziału mięśni piersiowych i nóg w tuszce. 2. Do testowej oceny stad towarowych kur nieśnych stosuje się § 46 ust. 1 pkt 1 li. a) tiret pierwsze i drugie, lit. b)—e), pkt 2, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1.”; 14)w § 58 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Ocena wartości użytkowej owiec jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej?” i obejmuje:”; 15) w 8 59 w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie: „d) liczby jagniąt odchowanych do 30. dnia życia dla polskiej owcy górskiej, a w pozostatych rasach, odmianach i liniach hodowlanych owiec — do 56. dnia życia,”; 16) 8 60 otrzymuje brzmienie: 5) Decyzji Komisji 90/256/EWG z dnia 10 maja 1990 r. ustanawiającej metody monitoringu wydajności i oceny wartości genetycznej owiec i kóz hodowlanych czystorasowych (Dz. Urz. WE L 145, z 8.06.1990 r.). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporządzeniu, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne. „§ 60. Ocena użytkowości mięsnej owiec obejmuje: 1) ustalanie masy ciała zwierząt, polegające na: a) trzykrotnym ważeniu jagniąt co 21 dni, poczynając od 21. dnia od urodzenia pierwszego jagnięcia w stadzie — w przypadku ras, odmian i linii hodowlanych mięsnych; pierwszego ważenia jagnięcia dokonuje się po ukończeniu przez nie co najmniej 7. dnia życia, b) jednorazowym ważeniu jagniąt, nie wcześniej niż w 49. dniu życia i nie później niż w 63. dniu życia, w stadzie — w przypadku ras i linii hodowlanych innych niż wymienione w lit. a), 2) ustalanie masy ciała zwierzęcia na: a) 10., 30. i 56. dzień życia jagnięcia — w przypadku ras, odmian i linii hodowlanych mięsnych, b) 56. dzień życia — w przypadku ras i linii hodowlanych innych, niż wymienione w lit. a), 3) ustalanie średnich dobowych przyrostów masy ciała jagniąt w przedziale wiekowym od 10. do 30. dnia życia i od 30. do 56. dnia życia — w przypadku ras, odmian i linii hodowlanych mięsnych, 4) ustalanie masy miotu maciorki w 56. dniu po urodzeniu jagniąt.”; 17) w 8 62: a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) wyniku jednorazowego pomiaru ilości mleka w czasie udoju porannego, między dniem 15 maja a dniem 30 czerwca dla polskiej owcy górskiej, a dla pozostałych ras użytkowanych mlecznie — między 50. a 80. dniem po wykocie (próbny udój).”; b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Ocena użytkowości mlecznej owiec, o której mowa w ust. 1, powinna być prowadzona co najmniej w okresie pierwszej laktacji.”; 18) w § 64 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Ocena wartości hodowlanej owiec jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej” i obejmuje ocenę rozpłodową i mięsną.”; 19) uchyla się § 65; 20) § 66 otrzymuje brzmienie: „§ 66. Owce poddawane ocenie wartości użytkowej powinny być oznakowane zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.”; 21) uchyla się § 67 i 68; Nr 282 22) § 71 otrzymuje brzmienie: „38 71. Ocena wartości użytkowej kóz jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej”) i obejmuje użytkowość mleczną i rozpłodową."; 23) rozdział 18 otrzymuje brzmienie: „Rozdział 18 Zasady i metody prowadzenia oceny wartości hodowlanej kóz 8 74. 1. Ocena wartości hodowlanej kozłów jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej”) na podstawie: 1) pochodzenia, 2) wyników oceny użytkowości mlecznej matki. 2. Ocena wartości hodowlanej kóz jest prowadzona zgodnie z przepisami Unii Europejskiej>) na podstawie: 1) pochodzenia, 2) wyników oceny użytkowości mlecznej: a) własnej zwierzęcia albo b) własnej zwierzęcia i jego krewnych, dla których jest prowadzona ocena wartości użytkowej, 3) wyników oceny własnej rozpłodowej zwierzęcia.”; użytkowości 24) § 76 otrzymuje brzmienie: „8 76. Kozy poddawane ocenie wartości użytkowej powinny być oznakowane zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.”; 25) uchyla się § 77 i 78; 26) w § 81 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Ocena wartości użytkowej koni jest prowadzona z uwzględnieniem rasy, płci i wieku zwierzęcia poddawanego ocenie, zgodnie z krajowymi programami hodowlanymi, określonymi dla danej rasy koni, przez związki hodowców lub inne podmioty prowadzące księgi koni.”; 27) uchyla się § 82; 28) w § 83 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „2a) stacjonarną próbę zaprzęgową,”; 29) 8 84 i 85 otrzymują brzmienie: „8 84. 1. Stacjonarna próba wierzchowa obejmuje ocenę cech wierzchowych i jest prowadzona dla ogierów lub klaczy w specjalnie do tego przeznaczonym obiekcie, w takich samych warunkach ich utrzymania. 2. Stacjonarna próba zaprzęgowo-wierzchowa obejmuje ocenę cech zaprzęgowych oraz wierzchowych i jest prowadzona dla ogierów lub klaczy w specjalnie do tego przeznaczonym obiekcie, w takich samych warunkach ich utrzymania. 3. Stacjonarna próba zaprzęgowa obejmuje ocenę cech zaprzęgowych i jest prowadzona dla ogierów lub klaczy w specjalnie do tego przeznaczonym obiekcie, w takich samych warunkach ich utrzymania. 8 85. 1. Polowa próba zaprzęgowa obejmuje ocenę charakteru oraz cech zaprzęgowych i jest prowadzona w warunkach terenowych. 2. Polowa próba wierzchowa obejmuje ocenę charakteru oraz cech wierzchowych i jest prowadzona w warunkach terenowych.”; 30) rozdział 22 otrzymuje brzmienie: „Rozdział 22 Sposób oznakowania i identyfikacji koni 8 90. Konia identyfikuje się przez porównanie jego maści, odmian i znaków szczególnych oraz wieku określanego na podstawie wyglądu zębów, ze słownym i graficznym opisem jego maści, odmian i znaków szczególnych, zawartym w paszporcie konia, oraz z wiekiem wynikającym z tego dokumentu. 8 90a. Koń może być oznakowany, zgodnie z krajowym programem hodowlanym określonym dla danej rasy konia, przez związek hodowców lub inny podmiot prowadzący księgę koni, przy użyciu elektronicznego nośnika informacji (chip).”; 31) zatącznik nr 1 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszego rozporządzenia; 32) uchyla się załączniki nr 3—5, 5a, 8—10 do rozporządzenia; 33) załącznik nr 11 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do niniejszego rozporządzenia. 8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak Nr 282 Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2004 r. (poz. 2811) Załącznik nr 1 CZĘSTOTLIWOŚĆ PRZEPROWADZANIA PRÓBNYCH UDOJÓW W RAMACH OCENY UŻYTKOWOŚCI MLECZNEJ BYDŁA TYPU UŻYTKOWEGO MLECZNEGO I MIĘSNO-MLECZNEGO Odstępy pomiędzy kolejnymi udojami (w tygodniach) Minimalna ilość udojów Odstępy pomiędzy kolejnymi udojami (w dniach) minimalne maksymalne 1 Załącznik nr 2 WZÓR SZACOWANIA WARTOŚCI STADA ZWIERZĄT FUTERKOWYCH Obliczenia indeksu stada dokonuje się według następującego wzoru: |,.=Axa+Bxb+Cxc gdzie: A — rozmiar skóry, B — gatunek skóry, C — czystość okrywy włosowej, a — wartość współczynnika indeksowego dla rozmiaru skóry”, b — wartość współczynnika indeksowego dla gatunku skóry”, c — wartość współczynnika indeksowego dla czystości okrywy włosowej”. Obliczenia wartości poszczególnych cech A, B i C dokonuje się, mnożąc procentowy udział skór w poszczególnych rozmiarach, gatunkach i w czystości okrywy włosowej przez poniższe przeliczniki, i sumuje oddzielnie dla każdej cechy, gdzie: 1) wartość przeliczników dla skali odnoszącej się do rozmiaru skóry w przypadku lisów i jenotów wynosi: a) 14 punktów dla 60, b) 12 punktów dla 50, c) 10 punktów dla 40, d) 8 punktów dla 30, e) 6 punktów dla 20, f) 4 punkty dla 0, g) 2 punkty dla 1, h) 1 punkt dla 2; 2) wartość przeliczników dla skali odnoszącej się do rozmiaru skóry w przypadku norek i tchórzy wynosi: Nr 282 a) 14 punktów dla 40, b) 12 punktów dla 30, c) 10 punktów dla 20, d) 8 punktów dla 0, e) 6 punktów dla 1, f) 4 punkty dla 2, g) 3 punkty dla 3, h) 2 punkt dla 4, i) 1 punkt dla 5; 3) wartość przeliczników dla gatunku skóry wynosi: a) 12 punktów dla Sagy Royal (SR), b) 10 punktów dla Sagy (S), c) 8 punktów dla Gatunku IA (1A), d) 6 punktów dla Gatunku I (1), Poz. 2811 i 2812 e) 4 punkty dla Gatunku IB (1 B), f) 2 punkty dla Gatunku II (2), g) 1 punkt dla Gatunku III (3); 4) wartość przeliczników dla czystości okrywy włosowej wynoSi: a) 12 punktów dla „R+”, b) 10 punktów dla „R”, c) 6 punktów dla „R=”, d) 2 punkty dla „OC”, e) 1 punkt dla „O—”. * Określona w krajowych programach hodowlanych poszczególnych gatunków zwierząt futerkowych przez związki hodowców lub inne podmioty prowadzące księgi zwierząt futerkowych. 2812 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI” z dnia 17 grudnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na kierowanie stajnią wyścigową, licencji na trenowanie koni, dosiadanie (powożenie) koni oraz pełnienie funkcji sędziego wyścigowego Na podstawie art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych (Dz. U. Nr 11, poz. 86, z 2003 r. Nr 84, poz. 774 oraz z 2004 r. Nr 173,) zarządza się, co następuje: 8 1. W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 sierpnia 2001 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na kierowanie stajnią wyścigową, licencji na trenowanie koni, dosiadanie (powożenie) koni oraz pełnienie funkcji sędziego wyścigowego (Dz. U. Nr 90, poz. 1007 i Nr 128, poz. 1433) wprowadza się następujące zmiany: 1) w 8 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zezwolenie na kierowanie stajnią wyścigową w danym roku kalendarzowym może być udzielone osobie, która nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie, a ponadto: 1) posiada, nadane przez Prezesa Polskiego Klubu Wyścigów Konnych, zwanego dalej 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dziatem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433). „Prezesem”, uprawnienia do trenowania koni albo 2)zdała egzamin ze znajomości przepisów o wyścigach konnych przed komisją powotaną przez Prezesa.”; 2)w§2: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Licencja na trenowanie koni w danym roku kalendarzowym: 1) jest udzielana odrębnie na trenowanie: a) kłusaków, b) koni innych ras, 2) może być udzielona osobie, która: a) posiada, nadane przez Prezesa, uprawnienia do trenowania koni, b) spełnia jeden z następujących warunków: — ukończyła studia wyższe na kierunku zootechnika lub weterynaria, lub rolnictwo oraz posiada co najmniej dwuletni staż pracy w stajni wyścigowej lub wykonywała czynności związane z obsługą koni w stajni wyścigowej przez okres co najmniej 2 lat,