§ 3.

1. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia choroby w gospodarstwie niezwłocznie obejmuje nad nim nadzór i podejmuje środki mające na celu stwierdzenie albo wykluczenie choroby oraz zapobieżenie szerzeniu się choroby, w szczególności: 1) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, w tym przeprowadza badanie kliniczne świń, pobiera próbki do badań laboratoryjnych w sposób określony w przepisach Unii Europejskiej”) i wysyła je do laboratorium, o którym mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia; 2) sporządza spis świń, określając liczbę zwierząt padłych, zakażonych lub podejrzanych o chorobę; dane w spisie uaktualnia się, uwzględniając zwierzęta, które urodziły się w okresie podejrzenia o wystąpienie choroby; 3) nakazuje: a) zamknięcie świń w pomieszczeniach w obiektach budowlanych, b) odnalezienie i zniszczenie mięsa pozyskanego ze świń w okresie między prawdopodobnym wprowadzeniem choroby do gospodarstwa a zgłoszeniem podejrzenia wystąpienia choroby, w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby; zniszczenie mięsa odbywa się pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, c) stosowanie urządzeń do odkażania wejść i wjazdów do gospodarstwa oraz wyjść i wyjazdów z gospodarstwa, a w szczególności do budynków i z budynków, w których są przetrzymywane świnie; 4) zakazuje: a) wprowadzania do gospodarstwa i wyprowadzania z gospodarstwa świń, b) przemieszczania się osób oraz wprowadzania do gospodarstwa, przeprowadzania lub wyprowadzania z gospodarstwa zwierząt z gatunków innych niż świnie, pojazdów, mięsa, zwłok zwierzęcych, środków żywienia zwierząt, sprzętu oraz innych przedmiotów, które mogą spowodować szerzenie się choroby. 2. Powiatowy lekarz weterynarii, w uzasadnionych przypadkach, wyraża zgodę na przemieszczanie się osób oraz wprowadzanie do gospodarstwa, przeprowadzanie lub wyprowadzanie z gospodarstwa zwierząt z gatunków innych niż świnie, pojazdów, mięsa, zwłok zwierzęcych, środków żywienia zwierząt, sprzętu oraz innych przedmiotów, które mogą spowodować szerzenie się choroby, określając warunki postępowania niezbędne dla uniknięcia dalszego jej szerzenia się. 3) Decyzja Komisji nr 2000/428/WE z dnia 4 lipca 2000 r. ustanawiająca procedury diagnostyczne, metody pobierania próbek i kryteria oceny wyników badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia i diagnostyki różnicowej choroby pęcherzykowej świń (Dz. Urz. WE L 167 z 07.07.2000). 3. Do czyszczenia i odkażania stosuje się zarejestrowane produkty biobójcze. 4. Powiatowy lekarz weterynarii może zastosować środki, o których mowa w ust. 1, w innych gospodarstwach, jeżeli położenie tych gospodarstw, ukształtowanie terenu, na którym się znajdują, lub kontakt z gospodarstwem, o którym mowa w ust. 1, wskazują na możliwość przeniesienia choroby do tych gospodarstw. 5. Środki, o których mowa w ust. 1, stosuje się do czasu wykluczenia choroby przez powiatowego lekarza weterynarii. 8 4. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia wystąpienia choroby w gospodarstwie wyznacza je jako ognisko choroby oraz oprócz zastosowania środków, o których mowa w § 3 ust. 1, nakazuje i nadzoruje: 1) niezwłoczne zabicie świń oraz postępowanie ze zwłokami zwierzęcymi zgodne z przepisami Unii Europejskiej określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady 1774/2002/WE z dnia 3 października 2002 r. wprowadzającym przepisy zdrowotne odnoszące się do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002); 2) zniszczenie lub odkażenie środków żywienia zwierząt, ściółki, nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawożeniu oraz przedmiotów, które mogą przyczynić się do przetrwania czynnika zakaźnego, lub zastosowanie innych zabiegów zapewniających jego zniszczenie; 3) po wykonaniu czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, czyszczenie i odkażenie pomieszczeń i środków transportu oraz miejsc, w których przebywały zwierzęta, a także sprzętu, z którym miały kontakt, w celu zminimalizowania zagrożenia szerzenia się lub przetrwania wirusa choroby. 2. Powiatowy lekarz weterynarii może zastosować środki, o których mowa w ust. 1 i § 3 ust. 1, w sąsiednich gospodarstwach, jeżeli położenie tych gospodarstw, ukształtowanie terenu, na którym się znajdują, lub kontakt z gospodarstwem, o którym mowa w ust. 1, wskazują na możliwość przeniesienia choroby do tych gospodarstw. 3. Powiatowy lekarz weterynarii może odstąpić od stosowania środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w stosunku do grupy zwierząt przebywających w gospodarstwie, w którym stwierdzono wystąpienie choroby, w przypadku gdy: 1) zwierzęta z tej grupy są utrzymywane w odrębnych obiektach budowlanych, przestrzeniach wolnych lub innych miejscach oraz są karmione i obsługiwane oddzielnie od pozostałych zwierząt znajdujących się w gospodarstwie; 2) żadne zwierzę z tej grupy nie jest zakażone; Nr 273 3) zostały spełnione inne wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej”. 4. Powiatowy lekarz weterynarii wyraża zgodę na ponowne umieszczenie świń w gospodarstwie po upływie co najmniej 21 dni od dnia stwierdzenia przez niego, że czyszczenie i odkażanie, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy. 5. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku podejrzenia choroby u zwierząt z gatunków wrażliwych wolno żyjących, o fakcie tym powiadamiając Komisję Europejską. 8 5. 1. Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii podejrzewa bądź ustalit, że choroba mogła zostać przeniesiona z innych gospodarstw na teren gospodarstwa, o którym mowa w § 3 ust. 1, albo z tego gospodarstwa na teren innych gospodarstw, w gospodarstwach tych stosuje się środki, o których mowa w § 3 ust. 1, do czasu wykluczenia choroby. 2. Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii podejrzewa bądź ustalit, że choroba mogła zostać przeniesiona: 1) z innych gospodarstw do ogniska choroby lub 2) z ogniska choroby na teren innych gospodarstw — w gospodarstwach stosuje się środki, o których mowa w § 3 ust. 1, przez maksymalny okres inkubacji, licząc od dnia prawdopodobnego wprowadzenia czynnika zakaźnego do gospodarstwa, ustalonego na podstawie dochodzenia epizootycznego. 3. Powiatowy lekarz weterynarii, w uzasadnionych przypadkach, może odstąpić od stosowania środków przewidzianych dla gospodarstw, o których mowa w ust. 1 i 2, w stosunku do części gospodarstwa i przetrzymywanej tam grupy świń, w przypadku gdy: 1) zwierzęta z tej grupy są utrzymywane w odrębnych obiektach budowlanych, przestrzeniach wolnych lub innych miejscach oraz są karmione i obsługiwane oddzielnie od pozostałych zwierząt znajdujących się w gospodarstwie; 2) żadne zwierzę z tej grupy nie jest zakażone; 3) zostały spełnione inne wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej”.