Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 9 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii

Nr 267

8 9. 1. Warunkiem udzielenia pomocy, o której mowa w § 3 pkt 5 i 6, jest złożenie przez mikroprzedsiębiorcę do beneficjenta wniosku o przyznanie:

1) wsparcia pomostowego, w przypadku pomocy, o której mowa w §3 pkt 5 it. a;

2) przedłużonego wsparcia pomostowego, w przypadku pomocy, o której mowa w § 3 pkt 5 it. b;

3) jednorazowej dotacji inwestycyjnej, w przypadku pomocy, o której mowa w § 3 pkt 6.

2. Mikroprzedsiębiorca składa do beneficjenta wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który zatwierdza przyznanie pomocy.

3. Mikroprzedsiębiorca składa do beneficjenta wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, który dokonuje oceny formalnej i wydaje opinię dotyczącą zasadności udzielenia pomocy.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, wraz z opinią, o której mowa w ust. 3, przekazywany jest przedstawicielom podmiotów, o których mowa w 8 8 ust. 3, którzy dokonują oceny merytorycznej wniosku. Zatwierdzenia przyznania pomocy dokonuje upoważniony przedstawiciel Instytucji Wdrażającej.

5. Instytucja Wdrażająca informuje beneficjenta o przyznaniu pomocy.

8 10. Pomoc, o której mowa w § 3, jest udzielana mikroprzedsiębiorcy na podstawie umowy zawartej z beneficjentem.

§ 11. 1. Mikroprzedsiębiorca przed udzieleniem pomocy przedstawia beneficjentowi:

Poz. 2655 i 2656

1) zaświadczenia o pomocy de minimis otrzymanej w ciągu 3 kolejnych lat poprzedzających dzień przyznania pomocy, o której mowa w § 3 pkt 1—4, lub dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy, o której mowa w § 3 pkt 5 i 6, wydane na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

2) dane o pomocy de minimis otrzymanej przed dniem 31 maja 2004 r.

2. Jeżeli do dnia otrzymania pomocy mikroprzedsiębiorca otrzyma inną pomoc de minimis, obowiązany jest dołączyć zaświadczenie określające wysokość tej pomocy.

3. Do czasu przekazania przez mikroprzedsiębiorcę zaświadczeń i danych pomoc nie może być udzielona.

8 12. Mikroprzedsiębiorca, który otrzymat pomoc, jest obowiązany:

1) przechowywać dokumentację związaną z otrzymaną pomocą przez okres 10 lat, licząc od dnia jej przyznania;

2) udzielać beneficjentowi lub uprawnionym organom kontrolnym informacji oraz udostępniać dokumentację związaną z pomocą przez okres jej przechowywania.

8 13. 1. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

2. Rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2006 r.

Minister Gospodarki i Pracy: J. Hausner

2656

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI I PRACY”

z dnia 9 grudnia 2004 r.

w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii

Na podstawie art. 9a ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne (Dz. U. z 2003 r.

Nr 153, poz. 1504, z późn. zm.?) zarządza się, co następuje:

, Nr 34, poz. 293, Nr 91, poz. 875, Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808.

Nr 267

8 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii, w tym:

1) rodzaje odnawialnych źródeł energii;

2) parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł energii;

3) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych źródtach energii za pomocą instalacji wykorzystujących w procesie wytwarzania energii nośniki energii, o których mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”, oraz inne paliwa;

4) wielkość i sposób obliczania udziału energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii, do której zakupu lub wytworzenia przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane, w sprzedaży energii elektrycznej, w okresie kolejnych 10 lat;

5) sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej i ciepła, ustalonych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 3 ustawy, kosztów zakupu lub wytworzenia energii elektrycznej i ciepta, do których zakupu lub wytworzenia przedsiębiorstwo to jest obowiązane.

8 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do:

1) energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach wodnych:

a) szczytowo-pompowych,

b) przepływowych z członem szczytowo-pompowym — z użyciem wody przepompowanej;

2) energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w wyniku termicznego przekształcania odpadów drewna mogących zawierać organiczne związki chlorowcopochodne, metale ciężkie lub związki tych metali powstałe w wyniku obróbki drewna z użyciem środków do konserwacji lub powlekania oraz odpadów drewna pochodzących z prac budowlanych lub rozbiórkowych;

3) ciepła, jeżeli planowany koszt uzasadniony jego zakupu:

a)spowoduje w przedsiębiorstwie energetycznym, w danym roku, wzrost cen lub stawek opłat za ciepło dostarczane odbiorcom, o więcej niż wartość średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym, określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, lub

b) jest wyższy o ponad 5 % od średniego kosztu tej samej ilości ciepła dostarczonego odbiorcom z sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne źródło energii, obliczonego na podstawie cen i stawek optat stosowanych w poprzednim roku kalendarzowym.

8 3. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) biomasa — stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz leśnej, a także przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji;

2) biogaz — gaz pozyskany z biomasy, w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych lub roślinnych, oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;

3) mieszane paliwo wtórne — paliwo będące mieszanką biomasy lub biogazu oraz innych paliw, przygotowane poza jednostką wytwórczą zużywającą to paliwo;

4) jednostka wytwórcza — opisany przez dane techniczne i handlowe wyodrębniony zespół urządzeń należących do przedsiębiorstwa energetycznego, służący do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła i wyprowadzenia mocy;

5) układ hybrydowy — jednostkę wytwórczą wytwarzającą energię elektryczną albo energię elektryczną i ciepło, w której w procesie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła wykorzystywane są nośniki energii wytwarzane oddzielnie w odnawialnych źródłach energii i w źródłach energii innych niż odnawialne oraz zużywane wspólnie w tej jednostce wytwórczej do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła.

§ 4. Do energii wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii zalicza się, niezależnie od mocy źródła, energię elektryczną lub ciepło pochodzące w szczególności:

1) z elektrowni wodnych oraz wiatrowych;

2) ze źródeł wytwarzających energię z biomasy oraz biogazu;

3) ze słonecznych ogniw fotowoltaicznych oraz kolektorów do produkcji ciepła;

4) ze źródeł geotermalnych.

8 5. 1. W jednostce wytwórczej, w której są spalane biomasa lub biogaz wspólnie z innymi paliwami, do energii wytwarzanej w odnawialnych źródtach energii zalicza się część energii elektrycznej lub ciepła odpowiadającą procentowemu udziałowi energii che-

Nr 267

micznej biomasy lub biogazu w energii chemicznej paliwa zużywanego do wytwarzania energii, obliczaną na podstawie rzeczywistych wartości opatowych tych paliw, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1, według wzoru:

n Q,MaiWsi R i=1 o n m >, Mg, WB, + > Myj Wki i-1 j=1

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

E E

E, — ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii [w MWh lub GJI;

E — ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w jednostce wytwórczej, w której jest spalana biomasa lub biogaz wspólnie z innymi paliwami [w MWh lub GJI;

Mg, — masę biomasy lub biogazu, spalonych w jednostce wytwórczej [w Mgl;

Mk — masę paliwa innego niż biomasa lub biogaz, spalonego w jednostce wytwórczej [w Mgl;

Wg, — wartość opałową biomasy lub biogazu spalonych w jednostce wytwórczej [w MJ/Mgl;

Wki — wartość opałową paliwa innego niż biomasa

lub biogaz, spalonego w jednostce wytwórczej [w MJ/Mgl;

n — liczbę rodzajów biomasy lub biogazu spalonych w jednostce wytwórczej;

m — liczbę rodzajów paliw innych niż biomasa lub biogaz, spalonych w jednostce wytwórczej.

2. Pomiary, rejestracja oraz sposób obliczania ilości energii elektrycznej lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii (E,) powinny być wykonywane zgodnie z procedurą pomiarów, rejestracji i obliczania ilości energii wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, opracowaną dla danej jednostki wytwórczej przez przedsiębiorstwo energetyczne, zwaną dalej „procedurą rozliczeń”.

3. Procedura rozliczeń powinna być opracowana zgodnie z:

1) przepisami o miarach, w zakresie pomiarów;

2) Polskimi Normami określającymi wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych lub wzorcujących, zgodnie z którymi badania biomasy lub biogazu wykonywane będą w laboratoriach wykazujących się kompetencją techniczną i biegłością w zakresie procedur rozliczeń i badań udokumentowaną w rozumieniu tych norm.

4. W przypadku spalania w jednostce wytwórczej biomasy lub biogazu wspólnie z innymi paliwami:

1) pomiary masy biomasy w postaci stałej i paliwa stałego innego niż biomasa powinny obejmować

pomiary masy każdego z tych paliw dostarczonych do procesu spalania;

2) pomiary masy biomasy w postaci ciekłej lub biogazu oraz paliwa ciekłego lub gazowego innego niż biomasa lub biogaz powinny obejmować pomiary masy każdego z tych paliw dostarczonych do procesu spalania, wykonywane metodą bezpośrednią za pomocą pomiaru masy (przepływomierze masowe) lub metodą pośrednią za pomocą pomiaru objętości z korekcją temperatury, a w przypadku paliw gazowych także ciśnienia tych paliw;

3) pobieranie próbek do badania właściwości fizykochemicznych poszczególnych rodzajów paliw, niezbędnych do obliczenia ich wartości opałowej, zwanych dalej „właściwościami fizykochemicznymi”, i pomiaru masy tych paliw należy wykonywać w tym samym czasie i miejscu;

4) oznaczanie właściwości fizykochemicznych paliw powinno się odbywać zgodnie z właściwymi Polskimi Normami;

5) w przypadku braku norm, o których mowa w pkt 4, dla danego rodzaju zużywanego paliwa, oznaczanie właściwości fizykochemicznych tego paliwa powinno odbywać się zgodnie z procedurą badawczą uwierzytelnioną w rozumieniu Polskich Norm określających wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących.

8 6. Przedsiębiorstwo energetyczne stosując do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła mieszane paliwo wtórne, powinno:

1) wykonać pomiary masy mieszanego paliwa wtórnego dostarczonego do procesu spalania w jednostce wytwórczej;

2) oznaczyć ciepło spalania i wykonać obliczenia wartości opałowej:

a) mieszanego paliwa wtórnego dostarczanego do procesu spalania w jednostce wytwórczej,

b) próbek paliw wchodzących w skład paliwa, o którym mowa w pkt 1;

3) udokumentować udział energii chemicznej biomasy lub biogazu w energii chemicznej mieszanego paliwa wtórnego zgodnie z 85.

8 7. 1. W przypadkach określonych w 8 5i6:

1) obliczania i rozliczania ilości wytwarzanej energii elektrycznej i ciepła dokonuje się na podstawie:

a) wskazań urządzeń i przyrządów pomiarowych w rozumieniu przepisów o miarach,

b) procedury rozliczeń;

Nr 267

2) oznaczanie ciepła spalania i obliczanie wartości opałowej biomasy lub biogazu powinno być dokonywane co 24 godziny z uśrednionej próby, z próbek pobieranych co:

a) 8 godzin — dla jednostek wytwórczych o catkowitej zainstalowanej mocy cieplnej poniżej 50 MW,

b) 4 godziny — dla jednostek wytwórczych o całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej w zakresie od 50 MW do 250 MW,

c) 2 godziny — dla całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej jednostki wytwórczej wyższej od 250 MW.

2. W przypadku okresowego zasilania pośredniego zbiornika paliwa, uniemożliwiającego pobranie próbki w czasie określonym w ust. 1 pkt 2, próbkę powinno się pobrać w trakcie ciągłej pracy układu zasilania zbiornika, nie rzadziej niż co 2 godziny.

3. W przypadku zmiany rodzaju dostarczanego paliwa pobranie próbki powinno być wykonane w ciągu godziny od wystąpienia tej zmiany, nie później niż przed kolejną zmianą rodzaju dostarczanego paliwa, niezależnie od ostatnio pobranych próbek w czasie określonym w ust. 1 pkt 2 lub ust. 2, przed zmianą rodzaju paliwa.

§ 8. 1. W układach hybrydowych powinny być wykonywane oddzielnie pomiary ilości energii dostarczonej do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, a wytworzonej w:

1) odnawialnych źródłach energii,

2) źródłach innych niż odnawialne

— o ile nie są wykonywane pomiary, o których mowa w § 5 ust. 4 oraz §6i7.

2. Ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii, w układzie hybrydowym, oblicza się, przyjmując proporcjonalny udział ilościowy energii wytworzonej w odnawialnych źródłach energii w ilości energii wytworzonej we wszystkich źródłach zasilających jednostkę wytwórczą według wzoru:

n

> Epoi

—— il _JĘ

= i= n m ŻEroi + 2, Eri i=1 j=l

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

ko

E, — ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii, w układzie hybrydowym [w MWh lub GJ];

E — całkowitą ilość energii elektrycznej lub ciepta wytworzonych 'w układzie hybrydowym [w MWh lub GJI;

Epg; — ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnym źródle energii, a wykorzystywanych 'w układzie hybrydowym [w Mvh lub GJI; Epkj — ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w źródle energii innym niż odnawialne źródło energii, a wykorzystywanych w układzie hybrydowym [w MWh lub GJI;

n — liczbę odnawialnych źródeł energii wytwarzających nośniki energii wykorzystywane w układzie hybrydowym;

m — liczbę źródeł energii wytwarzających nośniki energii wykorzystywane w układzie hybrydowym, innych niż odnawialne źródła energii.

3. Ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii w elektrowni wodnej, szczytowo-pompowej lub w elektrowni wodnej przepływowej z członem szczytowo-pompowym oblicza się według wzoru:

E =E.(--2) o "cw V

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

E, — ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii [w MWh];

E.,w — całkowitą ilość energii elektrycznej wytworzonej w elektrowni wodnej, o której mowa w 8 2

pkt 1 [w MWh];

V, — objętość wody odpompowanej [w m3];

v, — objętość całkowitą wody pobranej przez turbiny elektrowni wodnej, o której mowa w § 2 pkt 1 [w m?].

8 9. 1. Parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych źródtach energii, o których mowa w art. 9a ust. 1 ustawy, powinny umożliwiać współpracę z siecią, zgodnie z parametrami technicznymi energii elektrycznej przesyłanej tą siecią oraz zgodnie z odrębnymi przepisami.

2. Parametry techniczne i technologiczne wytwarzania ciepła w odnawialnych źródłach energii, o których mowa w art. 9a ust. 3 ustawy, powinny być dostosowane do parametrów nośnika ciepła oraz warunków pracy sieci ciepiowniczej i potrzeb odbiorców, zgodnie z odrębnymi przepisami.

3. Dane uzyskane w wyniku pomiarów i wyniki obliczeń właściwości fizykochemicznych, o których mowa w § 5 ust. 4 oraz § 6 i 7, a także dane uzyskane w wyniku pomiarów, o których mowa w § 8, powinny być rejestrowane w sposób trwały, uniemożliwiający ich zmianę, oraz przechowywane przez okres co najmniej 5 lat.

Nr 267

8 10. Obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli udział ilościowy zakupionej energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii lub wytworzonej we własnych odnawialnych źródłach energii i sprzedanej odbiorcom dokonującym zakupu energii elektrycznej na własne potrzeby, w wykonanej catkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez dane przedsiębiorstwo energetyczne tym odbiorcom, wynosi nie mniej niż:

1) 3,1 % — w 2005 r.; 2) 3,6 % — w 2006 r.; 3) 4,3 % — w 2007 r.; 4) 5,4 % — w 2008 r.; 5) 7,0 % — w 2009 r.; 6) 9,0 % — w 2010 r.; 7)9,0% — w 2011 r.; 8) 9,0% — w 2012 r.; 9) 9,0% — w 2013 r.; 10) 9,0 % — w 2014 r.

8 11. 1. Obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 3 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli oferowane do sprzedaży ciepło, wytworzone w odnawialnych źródłach energii, zakupiono w ilości:

1) w jakiej je oferowano lub

2) równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne źródło energii, proporcjonalnie do udziału tego źródła w całkowitej "mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle.

2. W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 9a ust. 3 ustawy, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepto odbiorcom przyłączonym do połączonych i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy ciepła wytworzonego w przyłączonych do tych sieci odnawialnych źródłach energii, w ilości proporcjonalnej do udziału każdego z tych przedsiębiorstw w łącznej sprzedaży ciepła przez wszystkie przedsiębiorstwa energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych do tych sieci.

8 12. 1. Koszty uzasadnione zakupu energii elektrycznej lub ciepła, ponoszone w związku z realizacją

obowiązków, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 3 ustawy, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych realizujących te obowiązki, przyjmując, że:

1) jednostka energii elektrycznej, sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom, jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami,

2) koszty te obciążają w tej samej wysokości jednostkę ciepła sprzedawanego przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom przyłączonym do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne źródło energii.

2. Kosztami, o których mowa w ust. 1, uwzględnianymi w taryfach są koszty zakupu:

1) energii elektrycznej na giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. Nr 103,

, z późn. zm.*));

2) energii elektrycznej na pozagiełdowym, ogólnodostępnym rynku konkurencyjnym;

3) energii elektrycznej lub ciepła na podstawie ceny ustalonej odpowiednio w:

a) zatwierdzonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki taryfie albo

b) wyniku przetargu lub negocjacji w przypadku, gdy taryfa nie podlega zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

3. Jako koszty energii elektrycznej, ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy, uznaje się także koszty uzasadnione wytwarzania tej energii we własnych źródłach odnawialnych.

8 13. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.*%

Minister Gospodarki i Pracy: J. Hausner

3) Zmiany wymienionej ustawy zostaty ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 200, poz.1686, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84,

i Nr 223, poz. 2216 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 594.

4) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 maja 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz energii elektrycznej wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła (Dz. U. Nr 104,

), w części dotyczącej energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii.