§ 6.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko gruźlicy bydła za wygeastłe, jeżeli: 1) wszystkie sztuki bydła, u których stwierdzono gruźlicę bydła, zostaty zabite lub padły, a ich zwłoki zostały usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się tej choroby; 2) przeprowadzono oczyszczanie i odkażanie w sposób, który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia; 3) wyniki dwóch kolejnych badań pozostałych sztuk bydła, przeprowadzonych przy zastosowaniu testu tuberkulinizacji porównawczej, potwierdzają niewystępowanie gruźlicy bydła, przy czym: a) pierwszy test przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 60 dni, b) drugi test przeprowadza się nie wcześniej niż w czwartym i nie później niż w dwunastym miesiącu — od dnia usunięcia z ogniska gruźlicy bydła ostatniego zwierzęcia, które uzyskało dodatni wynik badania w kierunku gruźlicy bydła. 8 7. Zwierzęta wprowadzone do stada, w którym zostało wygaszone ognisko gruźlicy bydła, powinny pochodzić ze stada bydta urzędowo wolnego od tej choroby, a w przypadku zwierząt powyżej 6. tygodnia życia powinny: 1) reagować ujemnie w próbie tuberkulinowej wykonanej w okresie 30 dni przed opuszczeniem gospodarstwa; 2) nie mieć kontaktu z innymi zwierzętami parzystokopytnymi o odmiennym statusie zdrowotnym, od czasu opuszczenia gospodarstwa do czasu przybycia do miejsca przeznaczenia. 8 8. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region położony na tym terytorium mogą być uznane za urzędowo wolne od gruźlicy bydła, jeżeli zostały spetnione następujące wymagania: 1) odsetek zakażonych gruźlicą stad bydła, określony na podstawie wyników regularnych badań przeprowadzonych przy zastosowaniu testu tuberkulinizacji, nie przekroczył w okresie sześciu kolejnych lat 0,1 % wszystkich stad bydła; 2) przynajmniej 99,9 % wszystkich stad bydła zostało uznane za urzędowo wolne od gruźlicy bydła w okresie sześciu kolejnych lat; odsetek ten ustala się na podstawie obliczenia dokonanego na dzień 31 grudnia każdego roku; 3) system rejestracji gospodarstw i znakowania bydła umożliwia zidentyfikowanie stada pochodzenia i stada przejściowego dla każdej sztuki bydła; 4) wszystkie zwierzęta rzeźne z gatunku bydło pochodzące z danego obszaru są poddawane urzędowemu badaniu poubojowemu; 5) są przestrzegane przepisy w sprawie zawieszania i uchylania statusu stada urzędowo wolnego od gruźlicy bydła; Nr 258 6) nie wykonuje się szczepienia bydła przeciwko gruźlicy bydła oraz nie leczy się bydła chorego na tę chorobę; 7) wprowadzane na to terytorium bydło, dla celów chowu lub hodowli: a) pochodzi wyłącznie z państw lub regionów uznanych za wolne od gruźlicy bydła, b) uzyskuje ujemny wynik w indywidualnym teście tuberkulinizacji. 8 9. 1. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region położony na tym terytorium zachowują status urzędowo wolnych od gruźlicy bydła, jeżeli: 1) są przestrzegane wymagania określone w § 8; 2) wprowadzane na to terytorium lub do tego regionu sztuki bydła: a) pochodzą wyłącznie ze stad urzędowo wolnych od gruźlicy bydła, b) uzyskują ujemny wynik w indywidualnym teście tuberkulinizacji. 2. Jeżeli odsetek stad zakażonych gruźlicą bydła określony na podstawie badań przeprowadzanych w odstępie: 1) rocznym nie przekracza, na danym terytorium, w każdym z dwóch kolejnych badań 1 % wszystkich stad bydła — następne badania kontrolne mogą być przeprowadzane co dwa lata, przy czym samce przeznaczone wyłącznie do opasu, znajdu- jące się w odosobnionych stadach i pochodzące ze stad urzędowo wolnych od gruźlicy bydła mogą być zwolnione z tych badań; 2) dwuletnim nie przekracza, na danym terytorium, w każdym z dwóch kolejnych badań 0,2 % wszystkich stad bydła — następne badania kontrolne mogą być przeprowadzane w odstępach trzyletnich; wiek zwierząt podlegających badaniom może być podwyższony do 12 lub 24 miesięcy życia; 3 — trzyletnim nie przekracza, na danym terytorium, w każdym z kolejnych badań 0,1 % wszystkich stad bydła — następne badania kontrolne mogą być przeprowadzane w odstępach czteroletnich, przy czym: a) bydło wprowadzane do stad na tym terytorium powinno uzyskiwać ujemny wynik w indywidualnym teście tuberkulinizacji, b)tusze bydła po uboju są badane w kierunku gruźlicy, a wszystkie narządy i tkanki zwierzęce, w których wystąpiły zmiany wskazujące na wystąpienie gruźlicy bydła, są poddawane badaniom diagnostycznym. 8 10. Główny Lekarz Weterynarii powiadamia Komisję Europejską o spełnianiu wymagań określonych w 88. 8 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po uptywie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. J.J. Pilarczyk Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2004 r. (poz. 2585) Załącznik nr 1 RODZAJE PRÓB ORAZ SPOSÓB ICH POBIERANIA I WYSYŁANIA DO BADAŃ DIAGNOSTYCZNYCH 1. Do badań diagnostycznych pobiera się: 1) wycinki chorobowo zmienionych narządów i organów miąższowych, takich jak: płuca, wątroba, śledziona wraz z okolicznymi węzłami chłonnymi — w przypadku uboju, padnięcia lub zabicia bydła, które wykazywało dodatni wynik w teście tuberkulinowym; 2) węzły chłonne: okołogardzielowe, oskrzelowe, śródpiersiowe, nadwymieniowe, kąta żuchwy, krezkowe oraz wnęki wątroby — w przypadku braku zmian chorobowych oraz w przypadku zabicia bydła, które wykazywało dodatni wynik w teście tuberkulinowym. 2. Każdą próbę pobranego materiału pakuje się i transportuje z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. 3. Do badań diagnostycznych pobiera się próby tkanek bydła zabitego, poddanego ubojowi lub padłego. Podczas pobierania prób należy zachować szczególne środki ostrożności oraz stosować ogólne przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy. 4. Miejsca, z których są pobierane próby: 1) nie powinny być odkażane, ze względu na możliwość inaktywowania czynnika zakaźnego nawet przez nieznaczną ilość produktu biobójczego; 2) oczyszcza się lub płucze wodą bez detergentów i produktów biobójczych. 5. Próby pobiera się czystymi, jałowymi narzędziami, najlepiej jednorazowego użytku. 6. Każdą próbę umieszcza się w mocnym, sterylnym, szklanym lub plastikowym pojemniku, zamykanym szczelnym przykryciem zabezpieczającym przed wyciekiem zawartości. Przykrycie okleja się dookoła wodoodporną taśmą samoprzylepną. 7. Powierzchnię zewnętrzną pojemnika po jego zamknięciu odkaża się, a następnie płucze się czystą wodą i osusza. Nr 258 8. Każdy pojemnik zaopatruje się w etykietę zawierającą opis zwierzęcia i jego numer identyfikacyjny, rodzaj próby, datę i miejsce jej pobrania, imię i nazwisko oraz adres posiadacza zwierzęcia. 9. Miejsce, w którym pobierano materiał zakaźny, po zakończeniu tych czynności oczyszcza się i odkaża, a pozostałe części zwłok bydła usuwa się w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby. 10. Próby zapakowane w sposób określony w ust. 6 umieszcza się w kontenerze, mocnym kartonie lub drewnianym pudełku i transportuje do laboratorium w temperaturze 4 *C. Dopuszcza się transport zamrożonych prób. 11. Do każdej przesyłanej próby dołącza się dokument, w formie pisma przewodniego, w którym podaje się w szczególności: 1)imię i nazwisko oraz adres posiadacza zwierzęcia; 2) imię i nazwisko oraz adres i numer telefonu powiatowego lekarza weterynarii; 3) zakres i kierunek badań diagnostycznych; 4) gatunek zwierzęcia; 5) datę wystąpienia objawów klinicznych i ich opis; 6)opis stwierdzonych zmian sekcyjnych lub pośmiertnych. 12. Na opakowaniu, o którym mowa w ust. 10, umieszcza się następujące napisy ostrzegawcze i informacje: Materiał zakaźny! Nie otwierać podczas transportu! W sytuacjach szczególnych kontaktować się z (podać imię i nazwisko, adres i telefon nadawcy lub wysyłającego powiatowego lekarza weterynarii oraz nazwę i adres laboratorium referencyjnego). 13. Próby przesyła się bezpośrednio do laboratorium, w możliwie najkrótszym terminie. O przewidywanym terminie dostarczenia przesytki powiadamia się to laboratorium. Załącznik nr 2 SPOSÓB PRZEPROWADZANIA OCZYSZCZANIA I ODKAŻANIA I. Środki ostrożności 1. Osoby wykonujące zabiegi oczyszczania i odkażania powinny: 1) być przeszkolone w zakresie obchodzenia się ze środkami używanymi do tych zabiegów, w tym w zakresie przygotowywania ich roztworów; 2) być zaopatrzone w ochronne okulary lub maski, kombinezony oraz rękawice i buty gumowe w celu ochrony przed poparzeniem lub zatruciem środkami stosowanymi przy wykonywanych zabiegach. 2. Podczas wykonywania zabiegów oczyszczania i odkażania należy przestrzegać ogólnych przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Il. Oczyszczanie 1. Oczyszczanie polega na usunięciu zakażonych odchodów zwierzęcych i innych substancji mogących zawierać czynniki chorobotwórcze z pomieszczeń, w których było przetrzymywane bydło, pomieszczeń gospodarczych, magazynowych, wybiegów i otoczenia budynków, a następnie na ich unieszkodliwieniu. 2. Oczyszczanie przeprowadza się przy użyciu: 1) środków fizycznych — ręcznych narzędzi, sprzętu mechanicznego lub wody pod ciśnieniem; 2) produktów biobójczych, określonych w przepisach o produktach biobójczych. 3. Oczyszczanie przeprowadza się w następującej kolejności: 1) wstępnie spryskuje się miejsca, w których było utrzymywane bydło — po usunięciu bydła, jego zwłok lub tuszy — produktem biobójczym o takim stężeniu, jakie jest stosowane podczas mycia i odkażania; produkt ten pozostawia się na powierzchni odkażanej przez okres wskazany przez producenta produktu; 2) oczyszcza się sufit, a następnie ściany od góry w kierunku podłogi oraz okna i drzwi w pomieszczeniach, w których było utrzymywane bydło; 3) oczyszcza się żłoby, koryta, drabiny i przegrody, a także sprzęt, przedmioty i narzędzia, które byty używane przy wykonywaniu czynności związanych z utrzymywaniem bydła, oraz ubrania ochronne i obuwie osób wykonujących te czynności; 4) oczyszcza się podłogi oraz ziemię na wybiegach; 5) zbiera się zanieczyszczenia stałe oraz nawóz pochodzący od bydła i poddaje się je unieszkodliwieniu; 6) spala się w bezpiecznym miejscu na terenie gospodarstwa drewniane przedmioty, w tym żłoby, koryta, przegrody, podłogi oraz inne przedmioty, jeżeli jest niemożliwe ich skuteczne oczyszczenie i odkażenie. Ill. Odkażanie 1. Odkażanie przeprowadza się przy użyciu: 1) środków fizycznych, w tym przez spalenie sprzętów drewnianych, opalanie sprzętów metalowych, użycie gorącej wody lub pary wodnej; Nr 258 2) produktów biobójczych, określonych w przepisach o produktach biobójczych; 3) środków biologicznych, zawierających bakterie nitryfikacyjne, stosowanych do odkażania obornika i gnojowicy. 2. Odkażanie obornika przeprowadza się w następujący sposób: 1) na terenie gospodarstwa, w którym stwierdzono gruźlicę bydta, w pobliżu pomieszczeń inwentarskich, na podłożu utwardzonym, w miarę nieprzepuszczalnym, wyznacza się miejsce na kopiec z obornikiem o szerokości 2 m; 2)dno kopca, po wyrównaniu, wykłada się folią, a następnie: a) nakłada się na nią warstwę obornika niezakażonego (najlepiej pochodzącego od koniowatych lub bydła), b) układa się zakażony obornik w kształt stożka na wysokość nieprzekraczającą 1,5 m od powierzchni gruntu, c) przykrywa się ściótką i warstwą ziemi o grubości co najmniej 20 cm, d) polewa się produktem biobójczym i pozostawia się co najmniej na 21 dni. 3. Gnojowicę i gnojówkę odkaża się w następujący sposób: 1) do zbiornika z gnojówką lub gnojowicą dodaje się produktu biobójczego; 2) miesza się produkt biobójczy z gnojówką lub gnojowicą; 3) pozostawia się zawartość zbiornika, po uprzednim jego zabezpieczeniu przed dostępem zwierząt, w tym owadów i ptaków, co najmniej na 21 dni. 4. W ognisku gruźlicy bydła, jak również przed każdym wjazdem i wyjazdem, wejściem i wyjściem z gospodarstwa podejrzanego o wystąpienia tej choroby oraz z pomieszczeń, w których jest utrzymywane bydło, wykłada się maty odkażające, które są nasycone produktem biobójczym w taki sposób, aby byty wilgotne. 5. Wymiary mat, o których mowa w ust. 4, wynoszą: 1) długość powinna być nie mniejsza niż: a) obwód największego kota pojazdu wjeżdżającego lub wyjeżdżającego — w przypadku mat wytożonych przed wjazdami i wyjazdami, b) metr — w przypadku mat wyłożonych przed wejściami i wyjściami; 2) szerokość powinna być nie mniejsza niż: a) szerokość wjazdu lub wyjazdu — w przypadku mat wyłożonych przed wjazdami i wyjazdami, b) szerokość wejścia lub wyjścia — w przypadku mat wyłożonych przed wejściami lub wyjściami. 6. Osoby, które miały kontakt z bydłem chorym na gruźlicę bydła albo podejrzanym o zakażenie się tą chorobą oraz ze sprzętem używanym przy wykonywaniu czynności związanych z utrzymywaniem bydła, powinny przed opuszczeniem miejsc przebywania zwierząt lub gospodarstwa oczyścić i odkazić — przy użyciu produktów biobójczych — ręce, ubranie i obuwie. 7. Środki transportu oraz przedmioty, które miaty kontakt z bydłem chorym lub podejrzanym o gruźlicę i pozostawały w ognisku tej choroby, przed opuszczeniem gospodarstwa podlegają oczyszczeniu i odkażeniu przy użyciu produktów biobójczych. 8. Środki transportu, pojemniki oraz sprzęt myje się oraz odkaża po transporcie: 1) zwierząt pochodzących z ogniska choroby lub 2) materiałów pochodzących od zwierząt znajdujących się w ognisku choroby, lub 3) materiałów oraz substancji, które miaty kontakt ze zwierzętami pochodzącymi z ogniska choroby. 9. Miejsca załadunku zwierząt zakażonych myje się i odkaża po zakończeniu załadunku. 10. Na poszczególnych etapach zwalczania gruźlicy bydła wykonuje się: 1) odkażanie zapobiegawcze, przeprowadzane w celu ochrony zwierząt przed tą chorobą; 2) odkażanie bieżące, przeprowadzane w obecności zwierząt przy podejrzeniu lub stwierdzeniu tej choroby; 3) odkażanie wstępne, przeprowadzane po usunięciu zwierząt oraz zwłok zwierzęcych z gospodarstwa; 4) odkażanie ostateczne, przeprowadzane po ostatecznym oczyszczeniu, przed uznaniem ogniska tej choroby za wygasłe. 11. W gospodarstwie, w którym wystąpiło podejrzenie gruźlicy bydła, oraz w ognisku tej choroby przeprowadza się odkażanie bieżące przy użyciu produktu biobójczego. 12. Po usunięciu zwierząt lub zwłok zwierzęcych z ogniska gruźlicy bydła przeprowadza się w miejscach przebywania zwierząt, ich uboju, zabicia lub sekcji: 1) oczyszczanie — przy użyciu środków fizycznych; 2) odkażanie — przy użyciu produktu biobójczego. 13. Przed uznaniem ogniska gruźlicy bydła za wygaste wykonuje się, pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, ostateczne oczyszczanie i odkażanie Nr 258 pomieszczeń przeznaczonych do utrzymywania bydła oraz innych miejsc, w których przebywały zakażone zwierzęta. 14. Produkty biobójcze stosuje się w następujący sposób: Poz. 2585 i 2586 1) przy odkażaniu profilaktycznym — 0,5 litra roztworu tego produktu na 1 m? powierzchni lub według wskazań producenta; 2) przy odkażaniu w środowisku zakażonym — 1 litr roztworu tego produktu na 1 m? powierzchni lub według wskazań producenta. 2586 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 20 listopada 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stażu podyplomowego pielęgniarek i położnych Na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje: 8 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie stażu podyplomowego pielęgniarek i potożnych (Dz. U. Nr 69, poz. 815) w § 20 wprowadza się następujące zmiany: 1) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, obejmują: 1) Minister Zdrowia kieruje dziatem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439). i Nr 173, poz. 1808. 1) wynagrodzenia stażystów oraz składki na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy i odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, o ile podmiot tworzy ten fundusz, 2) ryczałt przeznaczony na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem stażu przez zakład organizujący staż. 3. Pielęgniarka, położna odbywająca staż otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości 962 zł.”; 2) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Ryczałt, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, ustala się w wysokości 192 zł miesięcznie od każdego zatrudnionego stażysty.”. 8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. Minister Zdrowia: M. Balicki