Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu tworzenia funduszu pomocy postpenitencjarnej oraz udzielania pomocy z tego funduszu

1. Środki pieniężne funduszu pomocy postpenitencjarnej, zwanego dalej „funduszem”, pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 43 8 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „ustawą”, gromadzi się na rachunku bankowym dla środków specjalnych Ministerstwa Sprawiedliwości. 2. Fundusz zwiększa się o odsetki od środków funduszu. 8 2. 1. Pomocy udziela się podmiotom, o których mowa w art. 43 8 1 zdanie drugie ustawy, w szczególności gdy: 1) osoby pozbawione wolności nie są w stanie zaspokoić swoich uzasadnionych potrzeb objętych celami i zakresem pomocy; 2) osoby zwalniane z zakładów karnych lub aresztów śledczych nie są w stanie samodzielnie przezwyciężyć trudności związanych z zapewnieniem sobie i najbliższej rodzinie podstawowych warunków egzystencji; 3) sytuacja członków rodziny osoby pozbawionej wolności, którzy pozostawali na jej utrzymaniu bezpośrednio przed pozbawieniem wolności, uniemożliwia zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, a możliwości uzyskania pomocy z innych źródeł zostały wyczerpane lub przyznane świadczenie z uzasadnionych przyczyn nie może być zrealizowane w okresie, kiedy pomoc ta jest niezbędna; 4) sytuacja członków rodziny osoby zwalnianej z zakładu karnego lub aresztu śledczego, z którymi ma 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 121, i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750 oraz z 2004 r. Nr 93,, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405 i Nr 243, ona zamieszkiwać i prowadzić wspólne gospodarstwo domowe, uniemożliwia zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, a możliwości uzyskania pomocy z innych źródeł zostały wyczerpane lub przyznane świadczenie z uzasadnionych przyczyn nie może być zrealizowane w okresie, kiedy pomoc ta jest niezbędna. 2. W wyjątkowych wypadkach udziela się pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem i ich rodzinom, w szczególności gdy na skutek tego przestępstwa znajdują się w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej.

Środki, o których mowa w § 1, przeznacza się zgodnie z zatwierdzonym przez Ministra Sprawiedliwości rocznym planem finansowym, określającym wysokość środków przeznaczonych dla uprawnionych podmiotów, w szczególności na: 1) pokrywanie kosztów czasowego zakwaterowania lub udzielanie schronienia w ośrodku dla bezdomnych; 2) organizowanie i finansowanie poradnictwa prawnego, promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej, pomocy psychologicznej oraz terapii uzależnień organizowanej poza placówką terapeutyczną; 3) organizowanie i finansowanie kursów przygotowania zawodowego lub pokrywanie kosztów związanych z udziałem w takich kursach oraz składaniem egzaminów kwalifikacyjnych; 4) pokrywanie kosztów związanych ze specjalistycznym leczeniem lub rehabilitacją zdrowotną oraz uzyskiwaniem orzeczeń o niepełnosprawności lub niezdolności do zatrudnienia; 5) pomoc rzeczową w formie żywności lub bonów żywnościowych, odzieży, leków, protez, przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych, o których mowa w art. 115 § 2 ustawy, środków sanitarnych, podręczników i innych pomocy naukowych, niezbędnych przedmiotów wyposażenia domowego lub narzędzi i wyposażenia potrzebnego do wykonywania wyuczonego zawodu albo prowadzenia na własny rachunek działalności gospodarczej; Nr 257 6) okresową dopłatę do bieżących zobowiązań czynszowych za lokal mieszkalny, do którego osoba ubiegająca się o pomoc ma tytuł prawny; 7) finansowanie przejazdów środkami komunikacji publicznej lub pokrywanie kosztów transportu specjalnego, zgodnie ze wskazaniami lekarskimi; 8) pokrywanie kosztów związanych z uzyskaniem dowodu osobistego oraz innych niezbędnych dokumentów; 9) udzielanie świadczeń pieniężnych na określony cel i okres wskazany przez organ udzielający pomocy — w szczególnie uzasadnionych wypadkach. 8 4. 1. Pomocy udziela się na wniosek lub z urzędu. 2. Z uzasadnionym wnioskiem o udzielenie pomocy może wystąpić osoba uprawniona do jej uzyskania, a także prokurator, obrońca lub pełnomocnik oraz przedstawiciel skazanego, ustanowiony na podstawie art. 42 § 1 ustawy. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku, uzasadniające przyznanie pomocy na cele, Poz. 2578 i 2579 o których mowa w