Art. 77a. — DU 2004 poz. 2572

Treść w tym tekście

1. W celu doskonalenia zawodowego nauczycieli mogą być tworzone placówki doskonalenia nauczycieli, zwane dalej „placówkami doskonalenia”.

2. Doskonalenie zawodowe nauczycieli prowadzą również nauczyciele, którym powierzono zadania doradców metodycznych.

3. Niepubliczne placówki doskonalenia mogą zakładać i prowadzić osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne. W zakresie nieuregulowanym w przepisach wydanych na podstawie art. 78 ust. 1 do niepublicznych placówek doskonalenia stosuje się przepisy rozdziału 8.

4. Placówki doskonalenia mogą uzyskać akredytację stanowiącą potwierdzenie, że dana placówka zapewnia wysoką jakość prowadzonych form doskonalenia nauczycieli.

5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do publicznych placówek doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b.

6. Akredytację przyznaje kurator oświaty właściwy dla siedziby placówki, w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej po przeprowadzeniu przez zespół powołany przez kuratora oświaty oceny działalności danej placówki w zakresie określonym w ust. 7.

7. Akredytację może uzyskać placówka doskonalenia, która:

1) zapewnia wykwalifikowaną kadrę;

2) opracowuje i wdraża programy doskonalenia nauczycieli oraz przeprowadza ich ewaluację;

3) prowadzi działalność informacyjną i upowszechnia problematykę doskonalenia nauczycieli;

4) zapewnia nowoczesną bazę dydaktyczną.

8. Kurator oświaty, w drodze decyzji administracyjnej, może cofnąć akredytację, jeżeli stwierdzi niespełnianie przez placówkę doskonalenia warunków wymaganych do uzyskania akredytacji.

9. Placówka doskonalenia ubiegająca się o uzyskanie akredytacji wnosi opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.

10. Z opłat, o których mowa w ust. 9, zwolnione są placówki, które prowadzą całość kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli nieodpłatnie.

11. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i cofania akredytacji, skład i sposób działania zespołu, o którym mowa w ust. 6, oraz warunki wynagradzania jego członków, wzory dokumentów stosowanych w postępowaniu o uzyskanie akredytacji, a także wysokość i tryb wnoszenia opłat przez placówki ubiegające się o akredytację.

12. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11, powinno uwzględniać w szczególności udział w zespole niezależnych specjalistów w dziedzinie doskonalenia i kształcenia nauczycieli, a także ustalać wysokość opłat tak, aby nie przekraczała kwoty 760 zł waloryzowanej corocznie wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 47 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

w życie od 31 marca 2015 · Dz.U. 2015 poz. 357

52) w art. 77a po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Do zadań placówek doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. b, ust. 3c i ust. 3d pkt 2, należy także podejmowanie działań na rzecz doskonalenia systemu oświaty, zgodnie z polityką oświatową państwa, w zakresie określonym w statutach tych placówek. 1b. Ministrowie prowadzący placówki doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. b, ust. 3c i ust. 3d pkt 2, mogą powierzać tym placówkom wykonywanie zadań związanych z podnoszeniem jakości edukacji, zapewniając środki na ich realizację.”;
w życie od 23 sierpnia 2008 · Dz.U. 2008 poz. 917

28) w art. 77a ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do publicznych placówek doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. b, ust. 3c i ust. 3d pkt 2.”;
w życie od 1 stycznia 2005 · Dz.U. 2004 poz. 2703

3) w art. 77a ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Placówka doskonalenia ubiegająca się o uzyskanie akredytacji wnosi opłatę.”;

Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2015 poz. 2156 (ogł. 21 grudnia 2015) do Dz.U. 2016 poz. 1943 (ogł. 2 grudnia 2016)

1. W celu doskonalenia zawodowego nauczycieli mogą być tworzone placówki doskonalenia nauczycieli, zwane dalej „placówkami doskonalenia”.
1a. Do zadań placówek doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. b, ust. 3c i ust. 3d pkt 2, należy także podejmowanie działań na rzecz doskonalenia systemu oświaty, zgodnie z polityką oświatową państwa, w zakresie określonym w statutach tych placówek.
1b. Ministrowie prowadzący placówki doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. b, ust. 3c i ust. 3d pkt 2, mogą powierzać tym placówkom wykonywanie zadań związanych z podnoszeniem jakości edukacji, zapewniając środki na ich realizację.
2. Doskonalenie zawodowe nauczycieli prowadzą również nauczyciele, którym powierzono zadania doradców metodycznych.
3. Niepubliczne placówki doskonalenia mogą zakładać i prowadzić osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne. W zakresie nieuregulowanym w przepisach wydanych na podstawie art. 78 ust. 1 do niepublicznych placówek doskonalenia stosuje się przepisy rozdziału 8.
4. Placówki doskonalenia mogą uzyskać akredytację stanowiącą potwierdzenie, że dana placówka zapewnia wysoką jakość prowadzonych form doskonalenia nauczycieli.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do publicznych placówek doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. b, ust. 3c i ust. 3d pkt 2.
6. Akredytację przyznaje kurator oświaty właściwy dla siedziby placówki, w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej po przeprowadzeniu przez zespół powołany przez kuratora oświaty oceny działalności danej placówki w zakresie określonym w ust. 7.
7. Akredytację może uzyskać placówka doskonalenia, która:
1) zapewnia wykwalifikowaną kadrę;
2) opracowuje i wdraża programy doskonalenia nauczycieli oraz przeprowadza ich ewaluację;
3) prowadzi działalność informacyjną i upowszechnia problematykę doskonalenia nauczycieli;
4) zapewnia nowoczesną bazę dydaktyczną.
8. Kurator oświaty, w drodze decyzji administracyjnej, może cofnąć akredytację, jeżeli stwierdzi niespełnianie przez placówkę doskonalenia warunków wymaganych do uzyskania akredytacji.
9. Placówka doskonalenia ubiegająca się o uzyskanie akredytacji wnosi opłatę.
10. Z opłat, o których mowa w ust. 9, zwolnione są placówki, które prowadzą całość kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli nieodpłatnie.
11. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i cofania akredytacji, skład i sposób działania zespołu, o którym mowa w ust. 6, oraz warunki wynagradzania jego członków, wzory dokumentów stosowanych w postępowaniu o uzyskanie akredytacji, a także wysokość i tryb wnoszenia opłat przez placówki ubiegające się o akredytację.
12. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11, powinno uwzględniać w szczególności udział w zespole niezależnych specjalistów w dziedzinie doskonalenia i kształcenia nauczycieli, a także ustalać wysokość opłat tak, aby nie przekraczała kwoty 760 zł waloryzowanej corocznie wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 2572 (ogł. 2 grudnia 2004) ten tekst

1. W celu doskonalenia zawodowego nauczycieli mogą być tworzone placówki doskonalenia nauczycieli, zwane dalej „placówkami doskonalenia”.
2. Doskonalenie zawodowe nauczycieli prowadzą również nauczyciele, którym powierzono zadania doradców metodycznych.
3. Niepubliczne placówki doskonalenia mogą zakładać i prowadzić osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne. W zakresie nieuregulowanym w przepisach wydanych na podstawie art. 78 ust. 1 do niepublicznych placówek doskonalenia stosuje się przepisy rozdziału 8.
4. Placówki doskonalenia mogą uzyskać akredytację stanowiącą potwierdzenie, że dana placówka zapewnia wysoką jakość prowadzonych form doskonalenia nauczycieli.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do publicznych placówek doskonalenia, o których mowa w art. 5 ust. 3b.
6. Akredytację przyznaje kurator oświaty właściwy dla siedziby placówki, w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej po przeprowadzeniu przez zespół powołany przez kuratora oświaty oceny działalności danej placówki w zakresie określonym w ust. 7.
7. Akredytację może uzyskać placówka doskonalenia, która:
1) zapewnia wykwalifikowaną kadrę;
2) opracowuje i wdraża programy doskonalenia nauczycieli oraz przeprowadza ich ewaluację;
3) prowadzi działalność informacyjną i upowszechnia problematykę doskonalenia nauczycieli;
4) zapewnia nowoczesną bazę dydaktyczną.
8. Kurator oświaty, w drodze decyzji administracyjnej, może cofnąć akredytację, jeżeli stwierdzi niespełnianie przez placówkę doskonalenia warunków wymaganych do uzyskania akredytacji.
9. Placówka doskonalenia ubiegająca się o uzyskanie akredytacji wnosi opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.
10. Z opłat, o których mowa w ust. 9, zwolnione są placówki, które prowadzą całość kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli nieodpłatnie.
11. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i cofania akredytacji, skład i sposób działania zespołu, o którym mowa w ust. 6, oraz warunki wynagradzania jego członków, wzory dokumentów stosowanych w postępowaniu o uzyskanie akredytacji, a także wysokość i tryb wnoszenia opłat przez placówki ubiegające się o akredytację.
12. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11, powinno uwzględniać w szczególności udział w zespole niezależnych specjalistów w dziedzinie doskonalenia i kształcenia nauczycieli, a także ustalać wysokość opłat tak, aby nie przekraczała kwoty 760 zł waloryzowanej corocznie wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 47 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 4, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Źródła: przepis występuje w 3 z 11 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 881. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.