Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 listopada 2004 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i trybu postępowania prokuratorów wojskowych przy wnoszeniu sprzeciwów i wystąpień oraz przeprowadzaniu kontroli przestrzegania prawa

1. Prokurator przeprowadza postępowanie wyjaśniające w razie powzięcia wiadomości o naruszeniu przez organ wojskowy prawa oraz stwierdzenia okoliczności wpływających ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego. 2. Podstawą wszczęcia postępowania wyjaśniającego jest pisemne polecenie prokuratora przetożonego. 8 7. 1. Postępowanie wyjaśniające powinno być ukończone w ciągu miesiąca. W uzasadnionych wypadkach okres ten może być przedłużony na dalszy czas oznaczony przez prokuratora przełożonego. 2. Prokurator nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego, jeżeli okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, a także w sytuacji, gdy postępowanie co do tej samej sprawy zostało zakończone lub wcześniej wszczęte toczy się; w takim przypadku wpływające materiaty włącza się odpowiednio do akt zakończonego lub aktualnie prowadzonego postępowania wyjaśniającego. 8 8. 1. Jeżeli spisanie protokołu w postępowaniu wyjaśniającym nie jest wymagane, prokurator sporządza notatkę urzędową, w której przedstawia, kiedy, gdzie i jaką czynność wykonał oraz jakie w jej wyniku poczynił ustalenia. 2. Każda osoba może złożyć prokuratorowi ustne lub pisemne oświadczenie dotyczące przedmiotu postępowania wyjaśniającego. 3. Prokurator nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono związek z przedmiotem postępowania wyjaśniającego. 8 9. Jeżeli postępowanie wyjaśniające ustali, że nastąpiło naruszenie prawa lub zaistniały okoliczności wpływające ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, prokurator niezwłocznie sporządza i wnosi sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego. O wniesieniu sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się pisemnie osoby lub organy, których informacje doprowadzity do wszczęcia postępowania wyjaśniającego. 8 10. Jeżeli postępowanie wyjaśniające ustali, że brak jest podstaw do wniesienia sprzeciwu lub wystąpienia, prokurator zawiadamia o tym pisemnie osobę lub organ, których informacje doprowadzity do wszczęcia tego postępowania. 8 11. Prokurator prokuratury nadrzędnej nad prokuraturą, która zakończyła postępowanie wyjaśniające, oraz prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej, w każdym czasie, może zlecić podjęcie i kontynuowanie tego postępowania, jeżeli przemawia za tym interes społeczny albo słuszny interes osoby lub organu, których sprawa dotyczy. 8 12. W sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu do postępowania wyjaśniającego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności w dziale | rozdział 2 i rozdziały 7—9, w dziale Il rozdziaty 1, 2 i 4 oraz w dziale VIII rozdziały 1—6.

Prokurator kieruje wystąpienie, gdy: 1) naruszenie prawa w zarządzeniu, decyzji, orzeczeniu, rozkazie lub innym rozstrzygnięciu nie daje podstaw do ich uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności albo wznowienia postępowania; 2) uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania w sprawie niezgodnego z prawem zarządzenia, decyzji, orzeczenia, rozkazu lub innego rozstrzygnięcia jest niedopuszczalne z mocy prawa albo gdy wniesienie sprzeciwu lub innego prawem przewidzianego środka bytoby bezprzedmiotowe; 3 — naruszenie prawa nastąpiło wskutek zaniechania organu wojskowego; 4) zachodzi potrzeba: a) zaniechania lub usunięcia skutków działania niezgodnego z prawem, b) podjęcia przez nadrzędny organ wojskowy lub organ kontroli czynności zapobiegających naruszeniom prawa, c) zwrócenia uwagi na okoliczności wpływające ujemnie na przestrzeganie prawa, w szczególności dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, d) podjęcia czynności przywracających naruszoną dyscyplinę wojskową i porządek wojskowy lub zapobiegających ich naruszeniom. 8 17. 1. Prokurator kieruje wystąpienie do organu wojskowego, którego wystąpienie dotyczy. 2. W sytuacji, gdy prokurator uzna wniesienie wystąpienia do organu wojskowego za niewskazane albo wnioski zamieszczone w wystąpieniu nie mogą być załatwione przez określony organ wojskowy, kieruje wystąpienie do organu wojskowego nadrzędnego nad tym organem wojskowym.

W wystąpieniu, poza określeniem adresata, powołaniem podstawy prawnej i zwięzłym określeniem sprawy, prokurator: 1) wskazuje naruszone przepisy prawa albo okoliczności wpływające ujemnie na przestrzeganie prawa lub stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego; 2) wskazuje osoby odpowiedzialne za stan niezgodny z prawem; 3) zamieszcza wnioski o sposobie usunięcia stanu niezgodnego z prawem i likwidacji jego skutków oraz o przedsięwzięciu odpowiednich działań profilaktycznych; 4) może wystąpić z wnioskiem o rozważenie celowości wszczęcia, przeciwko osobom określonym w pkt 2, postępowania przewidzianego w odpowiednich przepisach dyscyplinarnych; 5) oznacza termin, w jakim oczekuje na załatwienie wystąpienia; 6) poucza adresata wystąpienia o obowiązku niezwłocznego, pisemnego zawiadomienia prokuratora o sposobie jego załatwienia. 8 19. Sprzeciw i wystąpienie mają formę pisemną i kierowane są wyłącznie do rąk własnych odpowiednich adresatów. 8 20. Jeżeli w ciągu 30 dni od dnia wniesienia sprzeciwu lub wystąpienia organ wojskowy nie zawiadomi prokuratora o sposobie jego załatwienia prokurator wyjaśnia przyczyny braku zawiadomienia. 8 21. 1. O każdym przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu lub wystąpienia oraz niezawiadomienia prokuratora o sposobie jego załatwienia prokurator powiadamia pisemnie prokuratora nadrzędnego, równocześnie przedstawiając zebrane w sprawie materiały. 2. Prokurator nadrzędny nad prokuratorem, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie, informuje organ wojskowy nadrzędny nad organem wojskowym, do którego wniesiono sprzeciw lub wystąpienie, o okolicznościach określonych w ust. 1, a w razie potrzeby wnosi sprzeciw lub wystąpienie do nadrzędnego organu wojskowego.

1. Prokurator dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranych w toku kontroli dowodów. 2. Prokurator może żądać od kierownika kontrolowanego organu lub przedstawiciela jednostki organizacyjnej sporządzenia niezbędnych do kontroli odpisów, kserokopii lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień i obliczeń opartych na dokumentach. 3. Zgodność odpisów, kserokopii i wyciągów oraz zestawień i obliczeń potwierdza kierownik kontrolowanego organu lub przedstawiciel jednostki organizacyjnej, w której one się znajdują. 8 27. Zebrane w toku kontroli dowody prokurator zabezpiecza, w miarę potrzeby, przez: 1) oddanie na przechowanie, za pokwitowaniem, kierownikowi kontrolowanego organu lub przedstawicielowi jednostki organizacyjnej albo upoważnionemu przez wymienionych pracownikowi; 2) przechowanie w oddzielnym, zamkniętym pomieszczeniu w siedzibie kontrolowanego organu lub przedstawiciela jednostki organizacyjnej; 3) odebranie, za pokwitowaniem i umożliwieniem sporządzenia ich kopii, od kontrolowanego organu lub przedstawiciela jednostki organizacyjnej i przechowanie w siedzibie prokuratury. 8 28. 1. W razie potrzeby prokurator może przeprowadzić oględziny. 2. Oględziny przeprowadza się w obecności kierownika kontrolowanego organu lub przedstawiciela jednostki organizacyjnej, a w razie jego nieobecności — pisemnie upoważnionego pracownika. 8 29. 1. Każda osoba może złożyć prokuratorowi ustne lub pisemne oświadczenie dotyczące przedmiotu kontroli. 2. Prokurator nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono związek z przedmiotem kontroli. 8 30. Jeżeli ustalenia kontroli wskazują, że zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa, prokurator odstępuje w tym zakresie od dalszych czynności kontrolnych i wszczyna lub zleca wszczęcie postępowania karnego albo zawiadamia właściwego prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury oraz pokrzywdzonego. 8 31. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli prokurator ustali, że nastąpiło naruszenie prawa albo że występują okoliczności wpływające ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, przeprowadza postępowanie wyjaśniające. 8 32. Wyniki przeprowadzonej kontroli prokurator omawia z kierownictwem kontrolowanych organów lub przedstawicielami jednostek organizacyjnych.