Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 października 2004 r. w sprawie trybu przyjmowania oraz sposobu odbywania nadterminowej zasadniczej służby wojskowej

1. Żołnierza wyznacza się na stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla żołnierzy zasadniczej służby wojskowej. 2. W przypadku zmiany stanowiska służbowego lub przeniesienia do innej jednostki wojskowej żołnierza zwalnia się z dotychczasowego stanowiska stużbowego i wyznacza się na nowe stanowisko służbowe. 3. Żołnierzowi można zmienić stanowisko służbowe w przypadku: 1) pozytywnego rozpatrzenia umotywowanej prośby żołnierza; 2) nabycia dodatkowych uprawnień lub kwalifikacji przez żołnierza; 3) utraty przez żołnierza uprawnień lub kwalifikacji, niezbędnych na dotychczasowym stanowisku służbowym; 4) likwidacji jednostki wojskowej lub dotychczasowego stanowiska służbowego; 5) potrzeb jednostki wojskowej wynikających z konieczności utrzymania wymaganego poziomu gotowości bojowej; 6) skazania żotnierza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo, które nie licuje z obowiązkami wykonywanymi na stanowisku służbowym, z zastrzeżeniem art. 87a ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Zmiany stanowiska służbowego dokonuje dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę nadterminową, i stwierdza ten fakt w rozkazie dziennym. 8 9. 1. Dowódca jednostki wojskowej, w której żotnierz jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć temu żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań stużbowych, w tym również na stanowiskach stużbowych przewidzianych dla szeregowych zawodowych i podoficerów zawodowych. 2. Okres czasowego petnienia obowiązków służbowych nie może być jednorazowo dłuższy niż 6 miesięcy. 3. Żotnierza, któremu dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku służbowym, nie zwalnia się ze stanowiska dotychczas zajmowanego. 4. Przepisy ust. 1—3 mają zastosowanie również w przypadku czasowego powierzenia żołnierzowi obowiązków pracownika wojska, z tym że w takim przypadku okres, o którym mowa w ust. 2, nie może być jednorazowo dłuższy niż 3 miesiące. 8 10. 1. Zołnierza można oddelegować do wykonywania przez czas określony — jednorazowo nie dłużej niż na 3 miesiące — zadań poza jednostką wojskową, której ewidencją jest objęty. 2. Żotnierz oddelegowany pozostaje na dotychczasowym stanowisku służbowym. 3. Oddelegowanie żołnierza następuje na podstawie rozkazu dziennego dowódcy jednostki wojskowej, której ewidencją jest objęty. 4. W rozkazie, o którym mowa w ust. 3, określa się oznaczenie jednostki wojskowej, do której ma być oddelegowany żołnierz, okres oddelegowania oraz termin stawienia się w jednostce wojskowej, do której został oddelegowany. 5. Dowódca jednostki wojskowej, do której stawił się oddelegowany żołnierz, stwierdza w rozkazie dziennym dzień stawienia się tego żołnierza, dopetnienie obowiązku meldunkowego oraz powierzenie temu żołnierzowi obowiązków służbowych. 6. Dowódca jednostki wojskowej, której ewidencją żołnierz jest objęty, może w każdej chwili odwołać oddelegowanego żołnierza. Okres oddelegowania może skrócić również dowódca jednostki wojskowej, do której żotnierz został oddelegowany, jeżeli ustała potrzeba wykonywania zadań w tej jednostce przez oddelegowanego żołnierza. 8 11. 1. Zołnierz może być kierowany w podróż służbową na podstawie rozkazu dziennego dowódcy jednostki wojskowej, w której petni stużbę nadterminową, do wykonywania zadań poza tą jednostką. 2. Zagraniczną podróż służbową żołnierz odbywa w obecności i pod nadzorem żołnierza zawodowego. 3. Zotnierzowi odbywającemu podróż służbową w godzinach nocnych, pomiędzy godziną 22% a 6”, przysługuje po zakończeniu podróży co najmniej 6 godzin odpoczynku. 8 12. 1. Zotnierz, stosownie do zajmowanego przez niego stanowiska stużbowego, pełni stużbę nadterminową w wymiarze czasu służby określonym jego zadaniami stużbowymi, z zachowaniem prawa do wypoczynku. 2. Żołnierz pełni stużby wartownicze i służby wewnętrzne ujęte w planie stużb jednostki wojskowej lub pododdziału, przewidziane dla żołnierzy zasadniczej Nr 238 służby wojskowej oraz w zależności od posiadanego stopnia wojskowego przewidziane dla szeregowych zawodowych lub podoficerów zawodowych. 3. Służby, o których mowa w ust. 2, żołnierz pełni w terminach i w wymiarze ustalonym dla pododdziatu, do którego został przydzielony.

1. Żotnierz może być przeniesiony do innej jednostki wojskowej z urzędu albo na wniosek tego żołnierza. 2. Przeniesienie żołnierza do innej jednostki wojskowej może nastąpić: 1) z urzędu, w przypadku: a) rozformowania jednostki wojskowej, b) likwidacji lub zmiany stanowiska stużbowego, na które żołnierz został wyznaczony, c) konieczności uzupełnienia potrzeb osobowych innych jednostek wojskowych, d) uznania żołnierza ostatecznym orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku, jeżeli w jednostce wojskowej nie ma innego stanowiska służbowego odpowiadającego stanowi jego zdrowia i posiadanym kwalifikacjom; 2) na wniosek żołnierza — jeżeli względy stużbowe na to pozwalają. 8 14. 1. Wniosek o przeniesienie do innej jednostki wojskowej żotnierz wnosi drogą stużbową do dowódcy jednostki wojskowej, której ewidencją jest objęty. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej przesyta drogą stużbową do dowódcy uprawnionego do przeniesienia żołnierza, wraz z opinią służbową. Do wniosku dołącza się odpis wtórnika karty ewidencyjnej oraz karty ukarań i karty wyróżnień żołnierza. 8 15. 1. Przeniesienie żołnierza z jednostki wojskowej, w której pełni stużbę nadterminową, do innej jednostki wojskowej następuje na podstawie rozkazu dowódcy, któremu podlegają obie jednostki. 2. Przeniesienie żotnierza z jednostki wojskowej, w której pełni stużbę nadterminową, do jednostki wojskowej podporządkowanej dowódcy innego rodzaju sił zbrojnych następuje za zgodą szefa komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach zarządzania zasobami osobowymi, na podstawie rozkazu dowódcy rodzaju sit zbrojnych, któremu żołnierz podlega. 8 16. 1. Do petnienia służby poza granicami państwa żołnierza kieruje w drodze rozkazu: 1) w jednostce wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135) — dowódca rodzaju sit zbrojnych, odpowiedzialny za przygotowanie tej jednostki do użycia poza granicami państwa lub wymianę jej stanu osobowego; 2) w jednostce wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa — dowódca tej jednostki. 2. W przypadkach uzupełniania indywidualnych stanowisk w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, znajdującej się poza granicami państwa, do służby w tej jednostce kieruje, w drodze rozkazu, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy rodzaju sił zbrojnych, odpowiedzialnego za przygotowanie tej jednostki do użycia poza granicami państwa. 3. Dowódca jednostki wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, w drodze rozkazu, na podstawie skierowania żołnierza do służby poza granicami państwa, wyznacza tego żotnierza na stanowisko służbowe. 4. Niezależnie od skierowania żołnierza do służby poza granicami państwa i wyznaczenia go na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, żotnierz ten pozostaje w ewidencji wojskowej macierzystej jednostki wojskowej na ostatnio zajmowanym stanowisku stużbowym. 5. Zwolnienie żotnierza ze stanowiska służbowego w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 lub 2, może nastąpić w każdym czasie i nie wymaga uzasadnienia. 6. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 5, dokonuje w drodze rozkazu: 1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego — w przypadku żołnierzy pełniących służbę w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 2, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy tej jednostki; 2) dowódca rodzaju sił zbrojnych — w przypadku żołnierzy pełniących służbę w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy tej jednostki; 3) dowódca jednostki wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 — w przypadku żołnierzy petniących służbę w tej jednostce. 8 17. 1. Nie później niż na 3 miesiące przed uptywem ustalonego okresu pełnienia stużby nadterminowej żotnierz może wystąpić o przedłużenie czasu pełtnienia służby nadterminowej na kolejny okres. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, żołnierz wnosi drogą służbową pisemny wniosek o pozosta- Nr 238 wienie go w służbie nadterminowej do dowódcy jednostki wojskowej, której ewidencją jest objęty. Jeżeli żołnierz wyraził zamiar dalszego pełnienia służby nadterminowej w innej jednostce wojskowej niż jednostka, której ewidencją jest objęty, dowódca tej jednostki opiniuje wniosek i przesyła go do dowódcy jednostki wojskowej wskazanej przez żołnierza. 3. Wniosek żołnierza o pozostawienie go w służbie nadterminowej rozpatruje dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz wyraził zamiar dalszego pełnienia tej służby. Wniosek ten podlega rozpatrzeniu nie później niż na 30 dni przed uptywem ustalonego okresu pełnienia służby nadterminowej. 4. O sposobie rozpatrzenia wniosku o pozostawienie w służbie nadterminowej dowódca jednostki wojskowej niezwłocznie informuje na piśmie zainteresowanego żołnierza oraz właściwego wojskowego komendanta uzupełnień. 5. Jeżeli wniosek o pozostawienie w służbie nadterminowej rozpatrywał dowódca innej jednostki wojskowej niż jednostka, której ewidencją żołnierz jest objęty, o sposobie rozpatrzenia tego wniosku informuje on również dowódcę jednostki wojskowej, której ewidencją żotnierz jest objęty, oraz ustala z nim dzień przeniesienia żołnierza do nowej jednostki wojskowej, nie później niż w ostatnim dniu pierwotnie ustalonego okresu pełnienia służby nadterminowej. 6. Wyrażenie zgody na pozostawienie żołnierza w służbie nadterminowej na kolejny okres lub odmowę tego pozostawienia dowódca jednostki wojskowej, rozpatrujący wniosek, stwierdza w rozkazie dziennym.

Żołnierz podlega opiniowaniu stużbowemu w formie opinii stużbowej albo oceny stużbowej. 8 19. 1. Opinię służbową sporządza się: 1) w przypadku: a) każdorazowego złożenia wniosku, o którym mowa w § 17 ust. 2, b) złożenia wniosku o powołanie do zawodowej służby wojskowej albo wniosku o przyjęcie do służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, c) przeniesienia do innej jednostki wojskowej, d) wniosku rzecznika dyscyplinarnego, na potrzeby toczącego się postępowania dyscyplinarnego, e) wniosku żołnierza, f) zgłoszenia akcesu do pełnienia siużby wojskowej poza granicami państwa; 2) na żądanie sądu, prokuratury, Żandarmerii Wojskowej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa We- wnętrznego, Agencji Wywiadu lub Wojskowych Służb Informacyjnych. 2. Opinię stużbową sporządza przetożony dyscyplinarny żołnierza. 3. Przełożony dyscyplinarny wydaje o żołnierzu opinię służbową opartą na rzetelnej i obiektywnej ocenie wywiązywania się przez niego z obowiązków stużbowych w okresie, za który opinia jest sporządzana. 4. Opinia służbowa o żotnierzu zawiera ocenę przebiegu jego dotychczasowej służby wojskowej, w tym ocenę wykonywania zadań służbowych i przestrzegania dyscypliny wojskowej, oraz uwzględnia cel sporządzania opinii.

1. Żołnierz zwolniony ze służby nadterminowej po jej odbyciu podlega ocenie stużbowej. 2. Ocenę stużbową sporządza przełożony dyscyplinarny żołnierza. 3. W ocenie służbowej ujmuje się informacje przydatne przy określeniu możliwości dalszego wykorzystania żołnierza rezerwy w ramach powszechnego obowiązku obrony. Informacje te zamieszcza się we wtórniku karty ewidencyjnej. 8 21. 1. Treść opinii i oceny służbowej jest dostępna wyłącznie dla żotnierza, którego dotyczy, oraz jego przełożonych, a także dla organów, dla których opinia jest sporządzona. 2. Opiniowanemu żołnierzowi przysługuje prawo wniesienia zażalenia od wydanej o nim opinii stużbowej do wyższego przełożonego dyscyplinarnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub zapoznania z opinią. 3. Przełożony dyscyplinarny rozpatruje zażalenie, o którym mowa w ust. 2, w terminie 7 dni od dnia ztożenia tego zażalenia i o sposobie jego rozpatrzenia niezwłocznie zawiadamia żołnierza. 8 22. 1. W sprawach przyjęcia do służby nadterminowej, przedłużenia czasu pełnienia tej służby na kolejny okres, oddelegowania do innej jednostki wojskowej, zmiany stanowiska służbowego, przenoszenia do innej jednostki wojskowej oraz zwolnienia ze służby nadterminowej żołnierz może składać zażalenie do przełożonego dowódcy jednostki wojskowej, który podjął rozstrzygnięcie w tej sprawie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub zapoznania z treścią tego rozstrzygnięcia. 2. Przełożony rozpatruje zażalenie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia i o sposobie jego rozpatrzenia niezwłocznie zawiadamia żołnierza.

1. Żotnierz odbywający służbę nadterminową przed dniem wejścia w życie rozporządzenia odbywa Nr 238 tę służbę na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym. 2. Żołnierza, o którym mowa w ust. 1, mianowanego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) lub stopień wojskowy w korpusie podoficerów oraz wyznaczonego przed tym dniem na stanowisko służbowe przewidziane dla starszego szeregowego (starszego marynarza) lub podoficera, w przypadku zwolnienia go z tego stanowiska można wyznaczyć, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami uzupełnieniowymi jednostek wojskowych, na stanowisko służbowe przewidziane w etacie jednostki wojskowej dla żołnierza zawodowego, odpowiadające posiadanemu przez niego lub niższemu stopniowi wojskowemu i posiadanym kwalifikacjom. Poz. 2396 i 2397 8 24. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.” Minister Obrony Narodowej: w z. J. Zemke 2) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 czerwca 1992 r. w sprawie zasadniczej stużby wojskowej i nadterminowej zasadniczej stużby wojskowej oraz przeszkolenia wojskowego (Dz. U. Nr 56, poz. 277, z 1994 r. Nr 9, poz. 34, z 1995 r. Nr 42, poz. 218 i Nr 100, poz. 499, z 1998 r. Nr 67,, z 1999 r. Nr 92, poz. 1055 oraz z 2002 r. Nr 208,), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w zakresie uregulowanym niniejszym rozporządzeniem, na podstawie art. 17 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1203). 2397 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 22 października 2004 r. w sprawie stanowisk służbowych przełożonych dyscyplinarnych równorzędnych stanowisku dowódcy plutonu Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 179,) zarządza się, co następuje: 8 1. 1. Stanowiskami służbowymi przełożonych dyscyplinarnych, równorzędnymi stanowisku dowódcy plutonu, są stanowiska służbowe: 1) dowódcy obsługi, załogi, posterunku, dziatu, grupy, innego dowódcy, szefa lub kierownika w jednostce organizacyjnej: a) Wojsk Lądowych, b) Sit Powietrznych, c) Marynarki Wojennej, d) innej niż określona w lit. a—c; 2) szefa lub kierownika wewnętrznej komórki organizacyjnej w strukturze: a) jednostki organizacyjnej szczebla wyższego niż kompania, b) innej niż wymieniona w lit. a jednostki organizacyjnej podlegtej Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanej, c) przedsiębiorstwa państwowego, dla którego Minister Obrony Narodowej jest organem założycielskim, d) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej; 3) dowódcy lub kierownika grupy albo innego przełożonego w wyższych szkołach wojskowych lub szkołach podoficerskich. 2. Równorzędne stanowisku dowódcy plutonu są stanowiska służbowe, o których mowa w: 1) ust. 1 pkt 1 i 2 — jeżeli zostały zaszeregowane do stopnia etatowego nie niższego niż chorąży (chorąży marynarki) i nie wyższego niż porucznik (porucznik marynarki); 2)ust. 1 pkt 3 — jeżeli zostały zaszeregowane do stopnia etatowego nie niższego niż młodszy chorąży (młodszy chorąży marynarki) i nie wyższego niż kapitan (kapitan marynarki). 8 2. Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie określenia stanowisk stużbowych przełożonych dyscyplinarnych równorzędnych stanowisku dowódcy plutonu (Dz. U. Nr 98, poz. 887). 8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Obrony Narodowej: w z. J. Zemke