Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 października 2004 r. w sprawie europejskich aprobat technicznych oraz polskich jednostek organizacyjnych upoważnionych do ich wydawania

Rozporządzenie określa: 1) tryb udzielania, uchylania lub zmiany europejskich aprobat technicznych; 2) zakres i formę europejskich aprobat technicznych; 3) polskie jednostki organizacyjne upoważnione do wydawania europejskich aprobat technicznych; 4) sposób ustalania odpłatności za udzielanie, zmianę i przedłużanie terminu ważności europejskich aprobat technicznych. 8 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1 — europejskich jednostkach aprobujących — należy przez to rozumieć jednostki upoważnione przez państwa członkowskie Unii Europejskiej lub państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym do wydawania europejskich aprobat technicznych; 2) jednostce aprobującej — należy przez to rozumieć polską jednostkę organizacyjną upoważnioną do udzielania europejskich aprobat technicznych; 1) Minister Infrastruktury kieruje dziatem administracji rządowej — budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429). 3) Wspólnej wykładni procedur oceny — należy przez to rozumieć uzgodnione przez europejskie jednostki aprobujące zasady oceny przydatności wyrobu budowlanego do zamierzonego stosowania przy udzielaniu europejskiej aprobaty technicznej, opracowywane przez europejską jednostkę aprobującą, do której wptynąt wniosek, w przypadku gdy Komisja Europejska wydała zgodę na udzielenie europejskiej aprobaty technicznej bez wytycznych do europejskich aprobat technicznych; 4) zharmonizowanej specyfikacji technicznej wyrobu — należy przez to rozumieć normę zharmonizowaną, europejską aprobatę techniczną lub krajową specyfikację techniczną wyrobu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa cztonkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uznaną przez Komisję Europejską za zgodną z wymaganiami podstawowymii.