§ 5ust.

1i 2 otrzymują brzmienie: „1. Pomoc, o której mowa w § 1, może być udzielana łącznie z każdą pomocą przeznaczoną na zatrudnienie osób niepetnosprawnych i nie może przekroczyć podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, pod warunkiem że są to koszty dodatkowe w stosunku do tych, które przedsiębiorca poniósłby w przypadku zatrudnienia osób niebędących osobami niepetnosprawnymi w okresie, na który osoba lub osoby niepełnosprawne są faktycznie zatrudnione. „. Pomoc, o której mowa w rozporządzeniu, może być udzielana łącznie z pomocą na zatrudnienie oraz inną pomocą w rozumieniu art. 87 (1) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jak i z innym wsparciem ze środków Wspólnoty Europejskiej, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, i nie może ona łącznie przekroczyć 100 % kosztów zatrudnienia w okresie, na jaki osoby niepetnosprawne zostaty faktycznie zatrudnione.”; 5) w 86: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Pomoc, o której mowa w § 4, jest przekazywana w formie zaliczki lub ryczałtu na rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepetnosprawnych. 2. Warunkiem udzielenia pomocy jest zobowiązanie się przedsiębiorcy do rozliczenia przyznanej pomocy w formie zaliczki po przekazaniu, w terminie do dnia 15 lutego roku następującego po roku sprawozdawczym, organowi udzielającemu pomocy informacji o wysokości faktycznie poniesionych przez przedsiębiorcę w okresie sprawozdawczym podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepełnosprawnych, wynikających z: 1) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. a, obliczonych jako wyrażona w procentach różnica między obowiązującą w przedsiębiorstwie ustaloną dla pracownika niebędącego osobą niepetnosprawną minimalną wydajnością dla danej czynności lub zespołu czynności w określonej jednostce czasu a rzeczywistą wydajnością zatrudnionej osoby niepełnosprawnej wykonującej tę czyn- 2 3 4 5 6 7 8 9 — — — — — — — — ność lub te czynności w tej samej jednostce czasu; obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. b, obliczonych na podstawie liczby nieprzepracowanych dni w okresie sprawozdawczym proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy zatrudnionych osób zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepetnosprawności; obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. c, obliczonych na podstawie liczby nieprzepracowanych dni w okresie sprawozdawczym proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy zatrudnionych osób niepetnosprawnych; obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. d i e, obliczonych jako ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy; obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. f, obliczonych jako wyrażona w procentach różnica między średnią absencją chorobową pracowników niepetnosprawnych a średnią absencją chorobową pracowników niebędących osobami niepetnosprawnymi — w tym samym okresie sprawozdawczym; obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. g, obliczonych jako wyrażona w procentach różnica między obowiązującym w przedsiębiorstwie maksymalnym zużyciem surowców lub materiałów dla wykonania określonej czynności lub zespołu czynności a rzeczywistym zużyciem surowców lub materiatów przez zatrudnione osoby niepetnosprawne wykonujące tę czynność lub zespół czynności; kosztów, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2, stanowiących koszty zatrudnienia pracowników dotyczące czasu przeznaczonego wyłącznie na pomoc w pracy pracownikowi lub pracownikom niepetnosprawnym; kosztów, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 3, obliczonych jako różnica między poniesionymi kosztami adaptacji pomieszczeń stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności zatrudnionych pracowników a kosztami adaptacji pomieszczeń, które bytyby poniesione w przypadku pracowników niebędących osobami niepełnosprawnymi; kosztów, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 4, obliczonych jako różnica między poniesionymi kosztami adaptacji lub nabycia urządzeń dla potrzeb pracowników niepełnosprawnych a kosztami adaptacji lub nabycia urządzeń dla pracowników niebędących osobami niepetnosprawnymi; Nr 234 10) kosztów, o których mowa w § 3 ust. 3 pkt 1 i 2, obliczonych jako różnica między kosztami poniesionymi w związku z zatrudnianiem osób niepetnosprawnych a kosztami, które byłyby poniesione w przypadku, gdyby takie osoby nie były zatrudniane; 11 — kosztów, o których mowa w § 3 ust. 3 pkt 3, stanowiących koszty dowożenia lub dojazdu pracowników niepetnosprawnych.”, b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Warunkiem udzielenia ryczałtu jest zobowiązanie się przedsiębiorcy do nadesłania, w terminie do dnia 15 lutego roku następującego po roku sprawozdawczym, organowi udzielającemu pomocy zbiorczej informacji w formie oświadczenia o podwyższonych kosztach zatrudnienia osób niepetnosprawnych, na które wykorzystano w okresie sprawozdawczym przyznany ryczałtt.”, Poz. 2345 i 2346 c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Przedsiębiorca składa organowi udzielającemu pomocy oświadczenie o wyborze jednej z form pomocy, o której mowa w ust. 1, na dany rok sprawozdawczy w terminie do dnia 20 lutego tego roku.”; 6) uchyla się zatącznik do rozporządzenia. 8 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do pomocy, do której przedsiębiorca nabyt prawo po dniu 1 maja 2004 r., z tym że warunkiem skorzystania z ryczałtu jest złożenie organowi udzielającemu pomocy przez przedsiębiorcę oświadczenia o wyborze tej formy pomocy w terminie do dnia 15 grudnia 2004 r. oraz zobowiązanie się do rozliczenia wcześniej pobranej pomocy w formie zaliczki w terminie do dnia 15 lutego 2005 r. 8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Prezes Rady Ministrów: M. Belka 2346 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI I PRACY z dnia 21 września 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania kobietom pomocy de minimis na podjęcie własnej dziatalności gospodarczej Na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206) zarządza się, co następuje: 8 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb udzielania w ramach Działania 1.6 Integracja i reintegracja zawodowa kobiet Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004—2006, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie przyjęcia Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004—2006 (Dz. U. Nr 166,), pomocy dla kobiet podejmujących własną działalność gospodarczą, zgodnie z rozporządzeniem 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001), zwanej dalej „pomocą”. 2. Rozporządzenia nie stosuje się do pomocy: 1) udzielanej w sektorze transportu oraz w zakresie działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiajacego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. WE C 235 z 24.12.2002); 2) udzielanej na działalność związaną z eksportem, jeżeli pomoc jest bezpośrednio związana z ilością eksportowanych produktów, utworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej; 3) uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej. 8 2. Pomoc jest udzielana kobietom, które w dniu ubiegania się o pomoc spełniają co najmniej jeden z następujących warunków: 1) są poszukującymi pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99,);